leygardagur 7. august 1976síða 10

henda fyrsta túrin, sum gekk til Suduroyar við koli til eitt av orlogsskipunum hjá marinuni. Skipari var ein nólsoyingur, sum varð kallaður Kjeld. Tá vit komu suður imoti Skálhovda, komu vit í stilli og ruku vestur undir Vágoynna. Har royndu vit at koma inn á Miðvág við einum motorbáti, sum Elias í Rættará hevði bygt til Niels Juel Morten- sen á Tvøroyri, men tað gekk ikki Eftir fyra døgum komu vit so suður á Tvøroyri. Aftaná vit høvdu lagt kolafarmin upp. tóku vit inn grót til barlast. Í Havn varð hetta grótið koyrt í brúgv- arnar í Vågsbotni, sum Restorff var í ferð við at byggja út eftir t Ld mølini Hatta livid timdi eg ikki og var bert nakrar fáar túrar við. Siðan róði eg jara ut vid gomlum monnum i eina tid, og 1905/06 var eg ið | ippini Grimsby vid eini danskari lupp. Olivia. og høvdu vit ikki et ir Førovum y ið Stjørnuni, men hann seldi fiskin ina viku, áðrenn vit komu fram Byggir hús fyri 2000 r. hevði eg lovað meg við Pætur í Pætursa 1 við Willi m Martin, men vit avgjørdu at gifta okkum á hevsti, so istadin or eg at byggja. Vit valdu okkum eitt grundstykki uppi við manatoriuvegin Har Í dl rir Vnalidurin hjá mær Zacharias hjá Bøkjaranun 1 ovði fyri nøkr gu dar | ;ð ið kostaðu tey um tvevtusund, og tað vóru I ) kaft 1 x ift i Fleiri år vid trolarum Ég var vid eingilskum trol rum í fleiri ár. Vårid 1911 við einum trolara undir donskum flaggi. Fyri triggjar mánaðir fingu vit 180 krónur umframt livrapart. Og tað var dogndrift o er tað undarligt, at eg spyrji hvat er hent? Eg minnist, at tå eg var vid trolara, sum kallaðist einum Russin-George, at vit arbeiddu í hálvt-triðja samdøgur i yvir 60 timar Tordi ikki at arbeida sjålvur Seinast í tjugunum var eg í fleiri ir formaður í arbeiðsmanna felagnum. Hetta vóru tær ring- astu tiðirnar, vit hava havt, og arbeiðsloysið var stórt. Ikki minst, tá nógv reiðaravirkir kring alt landið fóru fallit. Lonin var ikki meira enn 18 krónur um vikuna, tá arbeiði var. Ja, tá arbeiði var, ti tað sosialurin anum fekk eg eitt pass-ord, sum eg skuldi brúka, um tað gjordist fyri neyðini So eitt kvoldið bankar uppá, og eg fekk boð um at koma út á Skansan. Við inngongina varð eg steðgaður og spurt varð um passorð. Eg svaraði friend, sum var passorðið og slapp inn. Teir kundu ikki fáa fýrin, sum bert hendinga ferð var brúktur undir krignum, at lýsa. Tað vísti seg, settur út og tólv mans til árar. Teir bóðu um skipspappirini. Eg gav teimum ein konvolutt, sum eg hevði fingið. Men tann ovasti av monnunum segði, at hetta vóru ikki skipspappirini. Hetta vóru kortini tey einastu pappir- ini, ið vit høvdu. Hann signaler- aði so aftur til krússaran, tað endaði við, at vit fingu boð um at fylgja við til Lerwick. Tað segði eg nei til og bað hann siga tað við skiparan. Teir, sum gingu hjá Jens í Dali veturin 1909/10 aftast frá vinstru: Johan í Djónastovu, Seren Nielsen, Sandavágur, Johan Hendrik Hendriksen, Gásadalur, Óli Rubeksen, Tórshavn, Johan S. Johansen, hjá Våga-Heina, Torshavn, Johan Hendrik Rubeksen, Tórshavn, Hans Andreasen og Jens Pauli Andreasen, í Dali, Torshavn, Pol Jensen, Sumba, Oli Michelsen, Vágur. endi seg, at einir 80 mans møttu upp til okkurt arbeidi, og tad var bert arbeidi til einar tjúgu. Ta var tað ofta, at eg ikki sjálvur tordi at arbeiða, men fór til hús aftur. so onkur annar, sum trongdi meira til tað, kundi vinna sær nøkur oyru Soleidis var tað fyri ein toran part í tretivunum, men tá kriggið brast á, gjørdist betri, g arbeiði var til allar hendur Kriggstidin var ein tann besta din, eg havi upplivað í so máta, jalvt um kriggid mangastaðni fordi nógv syrgiligt við sær. Vit høvdu tað gott saman vid eing É hermonnunum. Sjálvandi vit raktir av rationering- 1. áð ukuri og einstøk matvørum, men tad vandu vit okkum skjott vid. Eina tid ir eisini bensin rationerað, men tá bilarnir hjá eingilskmonn inum steðgaðu upp, og teir einki bensin høvdu, tóku teir hetta úr iftur Var vitapassari brast å, var eg På kriggið fyrpassari å Skansanum og å Hoyviksholmi. Skansan tóku eingilskmenninir jú. men ein daginfekk eg boð frá telegraf tjóranum Ingerslev, sum var tjóri fyri fyrarnar, um at meta upp á Skansanum. Frá ovast- at teir hovdu gloymt at seta gass á! Annars arbeiddi eg fyri eingilskmenninar á Bøllureyni, har teir høvdu eina stød. Ta ferðina, týskararnir bumbaðu í Marknagili, har ein onnur stød var, var eg staddur haruppi. Teir skutu eftir teimum, sum vóru á Bøllureyni, men raktu ikki. teir krogvadu seg, eins og vit gjørdu tad Sigldi undir fyrra kriggi Undir fyrra krignum var eg m.a. vid grana, sum Evansen tå átti. og fangaði sild undir Ís- landi. Eisini var eg bestimaður við einum skipi, Eirikur, sum Evensen bað meg føra og fara við línu árið eftir, men tá bar eg meg undan A veg heim árið eftir vórðu vit steðgaðir av einum eingilsk- um hjálparkrússara. Vit fóru út av Akureyri og settu kós eftir Langanesi, men mistu land, og kumpassin var skeiv. Vit loddaðu, men kendu ikki botn. so nakað var galið. Við eitt sóu vit ein eingilskan hjálparkrússara. Vit sigldu so- leiðis, at hann kom frá okkum, men við eitt brendi krússarin eftir okkum og signaleradi ófort. Líka visti eg, hvat hann vildi, so vit løgdu stilt. Ein bátur varð Aftur at signalera. Til Lerwick vildu vit so ikki fara, so heldur fara í bátarnar og lata hann taka skipið til Lerwick ella sokkja tað. Endin var kortini tann, at hann bað okkum bara fara avstað Eg upplivdi tvær ferðir slíkar hendingar. Ta einu ferðina høvdu vit verið á Sudurland- inum við línu. Ég var við sum bestimaður. Eg hevði frivakt, tá eg hoyrdi putlari. KOyrdi lúk- una frá, og á dúrkinum stóðu tveir eingilskmenn. What's the matter, spurdi eg. Jú, teir vóru komnir umborð fyri at kanna skipið, men har var einki at kanna. Vit fingu boð um at fara til Stornoway, sum vit noktaðu, men tað nyttaði einki. Tá vit komu til Stornoway, lógu trý onnur skip uttan fyri havnina. Á heimvegnum vóru tey øll søkt. Vit sluppu undan, tí vit høvdu Nr. 44 — 7. august 1976 lagt kós longur eystur enn tey og komu inn á Borðoyavík. Ila verður farið um gomul virði Um gongdina í Havnini heldur Johan Hendrik saman við so mongum ødrum, at tað er bara farið fram eftir fummum, og at nógv virði eru farin fyri skeyti. Millum annað nevnir hann alt tað, teir gomlu veltu upp úr nýggjum, teir, sum striddust frá morgni til myrkurs fyri ikki bara at livbjarga sær og sinum,men sum ofta eisini høvdu arbeids- skapandi virki ella skip — teir spardu seg ikki. — Eg minnist, at tå eg for tit å trødna ella eftir torvi, at eg altid så Sørin Miiller å trødni hjå sær, hvussu so vedrid enn var, og hann hevdi vid skipini hjå ti foreinaða at gera umframt onnur skip. Ein annar er Just á Húsum, hesin prúði og fryntligi maðurin, sum drenaði alt upp, har R.C. Effersøesgøta nú ligg- ur, og minnist meg rætt, hevði hann eisini við skip at gera. Hetta vóru menn, sum skaptu Havnina og hildu henni uppi, og ikki at gloyma allar teir, sum høvdu handilsvirki burturav. Fyrst og fremst Re- storffsmenninar, ið høvdu mong skip og nógv fiskaarbeiði, somu- leiðis Lútzen, ið bæði hevði stóra krambúð og fiskiarbeiði um hen di. Og teir vóru so mangir aðrir Johan Petur Evensen, sonurin Jens, Jens Olsen, í Troð, Carl á Lag og aðrir við, sum skaptu arbeiði til nógvar hendur Eisini settu teir mongu góðu skipararnir sítt serliga dæmi á Havnina, skiparar, sum eisini áttu skip, t.d. Hans, Jens og Vilhelm Mohr, Hvanna- sundsbrødurnir Christian og'Så- mal, Demmus og Grias Jo- hannesen, Jóannes i Funnings- stovu, sum átti Slatrið, Jens og Napoleon i Dali, sum vóru úr husinum i Dali nirdi aftan fyri Quillingsgarð, Chr. Christian- sen, Ludda-Christian, brødurnir Hans og Símun Højgaard og ikki at gloyma teir, sum løgdu lunnar undir sluppfiskiskapin, Trappubroðurnar, Niclas, Dánj- al og Pætur. Alt hetta eru menn, sum høvdu stóran tydning fyri okk um, ið tå vuksu upp, og sum i heila tikið hava havt tydning fyri Havnina og flestu havna- fólk, sigur Johan Hendrik við takksemi. — Eg havi havt eina góða og lukkuliga tilveru og havi bert gott at minnast aftur á. Enn feli eg meg eisini lættan og ungan, smiilist hann so hjartaliga. Og tad kunnu øll, sum kenna Johan Hendrik Rubeksen, geva honum rætt i. j.m. I LE — — —— oyskum tógvi Spinnid í Gøtu Tygum fáa gott tógv og skjóta avgreiðslu. Vit keypa óvaskaða og vaskaða ull og selja oll slog av før- TOTINGARVIRKIÐ v/Ólavur Gregersen tlf. 20 í Gøtu