leygardagur 14. august 1976síða 9
‹ fyrra síða allar 12 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Nr. 46 — 14. august 1976
Wa [| —— øøø
Um at fara gjøgnum heilt
Á Sjáldanstilli. á gøtuni úr ikki meira, men noyðist upp at humoristurin, søgusmidurin við Hedin Brú. Vit síggja ein hug,
sosialurin Síða 9
Skálavík til Sands, gongur ein síga fyri foreldrunum, at tað var kálkabrosinum, sum er stutt um sær so nógv meira enn oll
smådrongur og spælir. Hann bara ein sega. Tá hugdu tey liggur at lesa og lurta eftir, men hini, at hann í heilum rennir seg
finnur ein bindingarstokk av uppá hann, órættaði og vón- sum okkum ikki nýtist at taka í, kennir seg fremmandan, mis-
beini. Hann tekur stokkin upp svikin, og „hetta eygnabråid, ov ålvarsliga, ti tað eru jú bara skiltan í tí trongu bygdini. Vit
Fer glaður og spentur heim at fult av iva um, at tað nakrantið »søgur«, hann fortelur. Hetta síggja ein ovita, sum sleppur eitt
geva mammu síni hann. Mót fór at spyrjast fólk burtur úr itrivid, sum viðger nakrar tættir = sindur minni enn børn flest
tøkan er heldur tómlig, heldur „Kvoldini, tað var ein gomul
hann. Mamman hyggur so und NV álvarsom hond í herðatoppin
| 3artrog ikki er, altid gera seg
arliga at honum. Hevur hann . , , 4
gjørt nakað skeivt? Endin er, at Heðin Brú /5 ar vått og skitid«. Og vit siggja ein
mamman biður hann fara avstað drong, sum finnur uppá ráð,
aftur við stokkinum og leggja Tysdagin tann 17. august verður skaldid Heðin Brú 75 finnur ein snarveg. Hann fer at
hann beint har, hann hevði vindeyganum og letur kramp
funnið hann. Dronginum dámar arnar av. Nei, tað var ov treytt
litið. men fer við stokkinum. Nú fekst ikki av. »Alt tað sama, eg
skýmir. Hann situr eina lotu fari gjøgnum heilt.
Heðin Brú fór gjøgnum heilt
ár. Henda grein, sum byggir á tey fýra stuttsøgusøvnini
Fjallaskuggan (1936), Fløkatrøll (1948), Purkhús (1966)
og Buravnin (1971), er ein roynd at peika á eina dyping,
D
Ma
7
Í,
sum í sekstiárunum er hend í skaldskapi hansara, eitt
Úífý
72
RN SEN Sær eina kråku. Fer so heim ; Ab á
NNA. aftur. Nú er mamman fegin. lop frá ti skemtiligu ella lyrisku, men ofta heldur grunnu Hetta er íkki bara lætt. Tað skal
NN Tey sita eina lotu. samfelagslýsingini yvir i ta gjøgnumgatandi psyko- gerast umaftur og umaftur.
INN A Har var ein kráka, sigur logisku analysuna, og eina búning í forminum, eitt lop Nýggjar sýnir bera í heilum
NN LIÐ drongurin frá tí gamla fråsøguhåttinum yvir til tað visionera uppfyri. Og fáur hevur sum
NN ÞÁ Mamman svarar ikki sniðið, har dreymur og gerandisdagur verða vovin Heðin Brú lyst støduna hjá list-
NN DD Har var ein kráka, tekur saman fyri at lýsa veruleikan so mikið betri. armanninum í einum samfelag,
NN JA drongurin uppaftur sum ikki vil vita av honum og
NN TA Krákurnar tróta ikki, sigur ikki heldur seg hava brúk fyri
NNNN AA mamman. mær, var tað, sum beit seg so í teimum fyra stuttsøgusøvn inum, og lýst listina sum
NS AG Drongurin ótolnast fast i minnið, at tað stendur lika unum, hann hevur givið út, er = forloysing, terapi, katharsis
NN Gg HV -Krákan fór avstað við livandi fyri mær enn. Ongantíð ein roynd at visa, at hann er tað {valbingar eru á fjalli í Litlu
NNA Í stokkinum, sigur hann. dugdi eg at skilja, at tey hildu mest álvarsama skaldið, vit )imun. Ein maður dettur oman
NO Yi Nú lukkaðist. Mamman verð- meg lúgva fyri sær. Tey høvdu eiga, hann, sum við mest psyko Peir finna hann ikki. halda hann
NEN. D ur forfard. Drongurin skoytir so manga søguna sagt fyri mær. logiskari fatan hevur dugað at vera deyðan og fara heim. Men
NN 7 meira uppí. Krákan fleyg triggj- Um eg nú hevði sagt hesa einu = lýst ólukkudýrini, tey utihystu nn er ikki devdur. Hann er
] N p/ ar ferðir rundan um hann, søguna fyri teimum... at tey og bråkini millum landsmenn teðgaður móti einum nasa
) NN Í áðrenn hon tók stokkin, sigur skuldu taka tað so hardliga!« sínar, og sum tí óbeinleiðis, men lann er stedgadur móti einum
NN Se A hann. Dagin eftir doyr ein maður Hetta hendi fyri umleið sjeyti dyggari enn nakar annar, hevur = nasa. Hann raknar við. Hann
NNV TA í Húsavík óvanliga. Nú verður árum síðani. Ovitin, sum lå í peikað á greflig lýti í okkara avger at glaða. Men brátt sær
NEM Á tað til, at krákan var flogin móti myrkrinum og sá fyri sær, til samfelag ann hesa vanlukkuna sum eina
& NN MH Húsavíkskirkju, tann vegin, søgan fekk sitt egna liv , og hann jålpandi hond frå lagnuni
SNO (HÁ sum oddurin á stokkinum vendi. ikki longur maktaði hana, æt Mannahugurin lann hevur altid havt hug at
SN 4 Ofrættaråmur i húsinum. Tey Hans Jacob Jacobsen og gjørd- mála. tekna. yrkja. Men hann
SS halda, at krákan hevur dripið ist seinni kendur um allar Før- = Tað er nyttuleyst at gera nakrar = hevur staðið upp undir háls í
mannin. Drongurin fer at leggja oyar og ein part av Europa sum metingar um, hví eitt menniskja bygdaflenninum. Utlegdin á Lit
seg. Men søgan fer ikki frá yrkjarin Heðin Brú. Síðan hevur verður listarmaður, sannleikiner lu Dímun verður ein skái i
VU
017
N
NN
honum. Veksur. Fær sítt egna hann fortalt so manga søguna ov floktur og ov duldur, smýgur hansara lívi Knappliga sær
N
N
N
-—- ft
få
SSI 7
SES ; ÍA 2 liv. Og brátt er tað ikki ein, men fyri okkum. Og vit hava lurtað igjøgnum tær grovu meskar hann seg sjálvan, lívið, náttúr
= GT fleiri kråkur. Eldur kemur i, hvussu kundu vit annað? sum bókmentafroðingar royna una. við sínum egnu eygum,:í
= SAF fyrst eina av teimum, so allar men hava vit skilt hann betri, at fanga hann við, um tær so eru einum upphavligum ljósi. ikki
5552 pp 441 hinar, og endin er, at tær fara enn foreldrini gjørdu tå? Ti freudianskar, jungianskar ella við ti sjålvminkandi botninum,
HAT fr X sum eitt flúgvandi bál inn yvir = millum manna verður Heðin Brú = okkurt annað. Kortini hóma vit sum bygdin hevur blindað hann
SEÐ GB —— E
1 = Húsavík. Tá orkar drongurin fyrst og fremst settur í bás sum eina slóð í barnaminnunum hjá ——
Á RE | gurin fyrst og fremst ina j
-
4
pr
7/
HV
i
SAT
(17
NNNN
Mm
NN
NN
7,
N
Ma
lll
NN
SM
7
WM,
SN
fi
Í
x>.
N
N
q
HUN
7