mikudagur 30. mars 1977síða 6

Síða 6 Ummælið um ummælin Tað finst bert eitt frælsi. Tað andaliga Alt annað er hvorvisjón, lognbrá, uto br, MM sigur Magnus Dam Jacobsen m.a. í hesum ummæli tat sosialurin Nr. 25 — 30. mars 1977 Men, lat meg venda aftur til mína trúgv, mína líusfilosofi. Eg havi ikki lisið mær til hana. Hon er vaksin innanúr mær undir bardaganum fyri at lívbjarga mær sål- Tá fann eg hana, ella hon fann meg sterk. Hon kann ikki vikast. Hon er eg. Hon er Gud. Tað vil siga menniskjasálin. Upprunin, livskraftin, tað skapandi í menniskjanum. Likamið kann týnast. Men, hesin ævigi tankin. Trúgvin uppá menniskjað. Frælsið. Tí tað finst bert eitt frælsi. Tað andaliga. Alt annað er hvorvisjón, lognbrá, utopi, Hetta frælsið kann ong- arliga sum likamliga antid tynast Framhald ø or i in há x x x ( to Brú, Regin í Lið. Jack London Melvil haga Vilan oe iði enn eg varð 14 hevði eg lisið alt bókasavnið hjá faðir. Tað vil SIffa allar tær føroy ku bøkur av tydnini im tå funnust. Faðir åtti eisini Vardan. Men, sum fráleið, lærdi eg meg at velja bøkur. Gjørdist meira vandin Las bert tad eg meinti var dygd Okkurt skemtiligt minnist ein eisini frá teirri tidini. Tá eg blaðungur gjørdist kommunist ur, sum eg kvetti vid eftir Ungarn, vóru foreldur mini heilt bangin um meg. Góvu mær ti, sum mótrák, ein árgang av Det Bedste í jolagåvu. Men tá hevði eg longu fyri langari tid síðani kvett við hetta blað Seinast í 20-árunum, tá eg var ein hevði datt elsini farin undir at byggja ju bæði konu og børn AX N N N iðurfyri. Eg hevdi on 3 ik t við. Seint kom x ft ev] ) í ið kk nóg } 3 ild í korpuna 3 - x x t t x lær et rking sini Dommeren frå Galway Bay, hesi ord: før flyr for magnetens magt, før Bókin jernet krop vil skilles fra krop! skal lesast. Ikki er hon vavi. Lett er lesa. Og hon er ein dýrgripur strikkuna skal hava, mønubrest- in, er ránsmaður. Hesin, ið eins vanur at stor í hon at Sætti, id og rottan, er snugva sær. Er djarvur, snudin, ráð snarur, stutt millum tanka og gerð, hugsar allatidina, sjålv- andi, um at flyggja. Men, her fær hann ikki anarkistarnar vid sær. Ti teir vilja ikki ver sakleysum menniskjum at bana! hermonnum. Sjeyndimadurin er hann, id ringast er fyri. Hetta er almugumadur, fátækur bóndi, fákunnugur, uttan mentan, moral, vitan. Nú mugu vit minnast til, at hetta fyrigongur í Ruslandi, ikki í Foroyum, men ( Os ! Tí er trúgv mín so hr. 1ilt I h I I , ! le 1 1A loysið, sum seyðurin hevur, tá Ann rður Y eva | vitan neyðug, og trúgv. Sum Hanus so beinraktur sigur Hann dugir væl at siga tað, og Haldið ikki at fremm andaorð, brúkt við hógv, ger skaða. Tað sum ger skaða, er dreivut ella ósonn ella einkisig- andi skriving, so kann hon vera so føroyskt hon vera vil. Lærið tykkum fremmandaorðini. Tey eru hent at duga. Eitt nú, tá demagogarnir, juristarnir, polit- ikkarnir og EF-teknokratarnir herja å. Ti teir bruka fremm- andaorð, og tað vid lit. Og teirra styrki er, at hini ikki duga tey! Lat meg sleppa Hanusi og venda aftur til bókaheimin. Í dag lesi eg næstan bara tekni- Teknisogur og avisur. tað situr søgur Avisurnar eru dagsins Teknisøgurnar: Tintin, Luke and The Jolly Jumper, Dalton Brothers, Asterix, Prince Valiant, Smølferne, Hag- bart, Valentin (sciencedfiktion søga), Anders And lesi eg sjålv- andi, men bert úrvalssogurnar Styggu Ulv verði eg tó ongantíð troyttur av. Hann er, og verður, ein sjarmerandi fani. Og eg skrivi. At skriva kann eg ikki lata vera við. Til domis havi eg í dag. bert stødgur í, tå eg skal taka mat til min, sitid vid skrivigagnid sidani klokkan 10 fyrrapartin. Nú er klokkan 16 Eg ætli mær at halda á eina lotu enn. Og hetta brotið skal ikki seinskrivast. Tað fer út, sum tað er. Bert soga. Lucky skrivað niður eina ferð it ferða ( Tak eru litir og fantasiur. Frålikar tekningar. Beinraknar og stutt- ligar einarødur og samrødur. Her er ein so deildiga friur fyri øllum uttanå tvætli, håtidarligum lót- um, tómum, einskisigandi kom- ediuspæli. I teknisøgurnum er einki ógjorligt. Tankin, innskot- ið. frælsið hevur her ótamdar rásir. Strikan leikandi og løtt, óheft, springandi, livandi. Her kann alt sigast til gamans og álvara. Besta skemti- og rað- søguteknara vit foroyingar eiga, uttan at taka nakað frå nøkrum, er Klaksvíkingurin Oli Petersen. Einasta orsøkin til, at eg haldið Dagblaðið er Rotturnar hjá Ola. Hví ikki, Oli, goyma Rotturnar og geva tær út í myndahefti? Men, eg keypi enn bøkur. Seinastu viku keypti eg bókina um målaran Gauguin eftir Bengt Danielsson. Vikuna fyri keypti eg ein gamlan kenning, The Moon and Sixpence eftir Somer- set Maugham, ið persónliga kendi familjuna Gauguin. Eina bók aftrat keypti eg um hetta menniskja. Og er hendan, sum gentan sigur frá, tann besta av teimum. Havi bert ikki tittulin í heysinum. Men hon er skrivað av tveimum menniskjum í felag Gauguin, sum knappliga 40 ára gamal, skræðir burtur úr vælastødi síni í einari tryggari, borgarligari tilveru og leitar út í Drivin at kraftini, dringini innanifrå, sum er sterk Leitar til leggi eg meg væl til rættis na lekt øgu hondina seg óvissuna. ari enn alt annað feska A kveldborði minum liggur bókin Erasmus frá Rotterdam eftir Stewfan Zweig. Tað er mær sagt, at ein orsekin til hansara tann, at eins og so glógvandi stil, er hann fyrst fór undir, Hanus, at umseta. Soleiðis vann hann sær kunnleika í, at brúka skriviamboðið og orðatilfarið, viðkaði um sjónarringin og evn- ini. Og ein kann sanniliga sigast, at tað eydnaðist honum. Minnist samrødu eg hevði við Axel Tórgarð, prest: Sum tú kanst hugsa tær, Magnus, so havi eg lisið nógva kirkjusøgu. Men ongantíð havi eg lisið nakað, ið gevur eina so góða lýsing av hesum báðum stórmenni, Luther Og Erasmus! Stefan, sum var jødi, flýggjaði úr elskaða fødil- andi sinum, Eysturríki, undan nazistunum. Hann doyði yviri í Suðurameriku. Valdi sjálvur at gera enda á lívinum. Stáldeyðan framum strádeyðan. Gentan fylgdi við honum. Hond í hond gingu tey inn í ævinleikan. Aja, flestu av teimum bókum eg keypi, eru kendir og elskaðir vinir. Bokur eg fyrr havi lisið. Bokur, sum eru ein partur av mær sjálvum, sum eg elski. Og tær tola saktans at lesast um- aftur. Meira enn so. Ti ár eru liðin. Eg havi sogið og drukkið til min. Anda, gjøgnumlivad, roynt hópin meira enn seinast vit hittust. Eri ti betur fyri at meta um, kenna virði í hesum dygdarverkum. Skapaði av hes um heitu, so spjaddu og tó so heilu menniskjum.