fríggjadagur 22. apríl 1977síða 8

Síða 8 Skrokkamålid — ongin gøla Tað er ikki lukkuligt, sum nakrar politikkarar, blød og lesarabrævskrivarar i Dimma lætting leika i um sonevnda skrokkamålid Dagblaðið skrivar um »be- drag« og »Oregluligar arburð< i hesum måli. I Dimmalætting skrivar »skattgjaldari« og liknar hesin skrokkamálið saman við gøluna hjá ísraelska forsætisráð- harranum Rabin, og heldur kattgjaldari« munin einans at i Israel snyr tad 120.000 kr vera tann seg einans um meðan tað her hjá okkum snýr seg um fleiri milliónir av okkara peningi, ið so syndarliga er uppá pa Vit m t skatt ' gjaldarl darliga OVIt ul í 1 11 at hann heldur átti at tagt. Tað er nú eitt, at ein lesarabrævskrivari er óvitandi tað hevur hann loyvi til og tað er tilgeviligt, men alt verri er tað, at blaðstjórin á Færa Amts Tidende, ið sum blaðstjóri hevur skyldu til at vita betur, ikki hevur ein rætt leiðandi viðmerking til hetta lesarabræv. Nú kann tað verð: pástandur móti pástandi, annað hvert skrokinum er reellur ella óreell eginpeningurin í ur, men at eitt slukt lesarabræ kemur størsta blað uttan at fáa eina rættleiðandi landsins viðmerking, bendir i ellum før um á. at blaðstjórin á hesur x landsins størsta blad er politiskt óreellur Her tanda neyniliga ongar milliónir hjá okkum skattaborg arum uppá spæl. Tað, sum vit skattgjaldarar skulu gjalda í hesum sambandi, er studnings lánið, ið landskassin skal gjalda i hesum føri, eins og til allar aðrar nýbyggingar, Og eg haldi meg ikki taka feil tá eg sigi, at støddin á studningslåninum verður fastløgd eftir eini meting, sum kønir metingarmenn gera tå skipið er liðugt smíða. Við aðrum orðum vil hetta siga, at tað í f komiliga kamikið hvat sl í er keynt ' ið enda tingir ivger dningslånid eisini vid Tad einasta, sum ordadråttur kann verða um i hesum máli er, um eginpeningurin í skrokkinum er reellur ella ikki. Spurningurin er, um svensku seljararnir av skrokkinum, hava givið ov mik- ið fyri trolarin Bjarnoy II, og so aftur hava lagt hetta oman á prísin á skrokkinum, soleiðis at seljarar av Bjarnoy II harvið hava fingið nóg mikið av egin- peningi bæði til keypið og til tess at gera skrokkin lidnan Nú hava vit bæði hoyrt og lisið. at tveir danskir metingar- menn ikki meta, at Bjarnoy Il hevur tað seluvirði á fria markn- sum sviar hava keypt fyri. Men her telja imstødurnar og fyri treytirnar Frolarin varð ikki aðinum rolarar seldur á fria marknaðinum, men í eitt keyp, og tað er ikki heilt tað sama Ein og hver kann lýsa sin gamla brúkta bil til selu í blødunum og ikki fáa hægri boð enn 4000 kr., men fer viðkom indi til ein bilhandlara og sigur, at hann skal ein nýggjan bil, um so verður, at bilhandlarin vil taka tann gamal bilin inn í keypið, kann hann lættliga fáa 8000 kr. fyri tann brúkta gamla bilin, uttan at hetta ávirkar prísin á ti nýggja bilinum. Spurningurin er nú, hvat seti- irði tann brúkti gamli bilurin eruliga hevði, og irið verður, á fráa marknaðinum hevði jann eitt seluvirði uppa 4000 kr meðan seluvirði gjørdist tvifald, tá tann gamli bilurin gekk inn í keypið av einum nýggjum bili Og hetta man stutt og einfalt era til fellið við Bjarnoy II og skrokkinum Heldur enn at gera hetta til eina stóra gølu, áttu menn at verið partafelagnum Råvuni suðuri í Vági takksamir fyri, at teir havi sloppi okkum av við ein ramlan at kalla ónýtligan trol ra og istadin hava fingið eitt ytt far til landið eisini skattgjaldari sosialur... Soleiðis hevði eg vilja sagt við teir huldu blaðstjórarnar, sum Nr. 29 — 23. apríl 1977 Sambandsflokkurin aðra kós? Síðan nústiandi samgongan tók við, hevur Sambandsflokkurin, og tá serliga floksformaðurin, fort ein sera harðrendan and- stødupolitikk. Qll tey svartastu vápn, ið Sambandsflokkurin eig- ur so nógv av, hava verið brúkt í tíð og ótíð. Dimma hevur válkað sær, sum kanska ongantið fyrr og hevur roynt at skapt rumbul i. Serliga er tað Javnadarflokk- urin og tess leiðari, ið kastað hevur verið eftir við ókvæmis- orðum, illgitingum og beinleiðis lygnum. Fólkatingsvalið seinasta vísti at svertu våpn Sambandsflokks- ins hava givið flokkinum stóra undirtoku. Við at velja and- støduleidina er Sambandsflokk- urin, javnmett seinasta folka- tingsval, vorðin størtsi flokkur i Føroyum. Men hvat hendir nu aftanå fólkatingsvalið. Svørtu bløkini eftir Javnadarflokkinum fækk- ast dag frå degi. Pauli Ellefsen skrivar ikki longur við ljóta penni sínum um Javnaðarflokk- in. Hann er nevniliga vaknaður úr sínum andstødudreimi og hvat er tað, ið fingið hevur hann at vaknað? nevniliga fólkatings- valið. Á politiska fundinum, sum Vága Javnaðarfelag skipaði fyri friggjakvøldid 15/4 kom tíðuliga kk nú dagliga framleiða sokallaði lesarabrøv (serliga og bert í fram at Sambandsflokkurin hevði lagt aðra kós. Pauli var sakligur og ansin tá tað gott Javnaðarflokkin, ein skuldi ikki trúð at hetta var sami pesónur, sum bæði í blødåum og gjøgnum Útvarpið hevur rakka Javnaðar- flokkin niður i sand og øsku. Sama kann ikki sigast tá taln snúði seg um Fólkaflokkin. Eg skal lova fyri at Fólkaflokkurin hetta kveld fekk eitt sovorði spark frá Paula Ellefsen, ið bert ein fyrrverandi konservativur fólkafloksmaður kann tilláta sær at gera. Pauli Ellefsen er byrjaður at hugsa um komandi logtingsval. Hann segði eisini bart út, at Sambandsflokkurin fór ikki í nakra samgongu uttan so at Javnaðarflokkurin kom við. Við hesum orðum hevur Pauli Ellefsen viðkent, at Javnaðar- flokkurin er ábyrgdarflokkurin. Javnaðarflokkurin kundi sagt- ans valt andstøduleidina likasum Sambandsflokkurin og harvið nakrar atkvødur, annað enn vunnið sær men tað er alt javnaðarpolitikkur. Javnaðarflokkurin er og verð- ur flokkurin, ið torir at standa við ábyrgdina óansað hvussu tíðirnar enn verða. Ti eiga vit at gylkjast um flokk okkara. Vágamaður Teir sverta ein sakligan bókling Dimmalætting» ímóti einum so skilagóðum bóklingi sum: Betur fyrivarin. Hvat í harrans navni hugsa hesir menn fyri sær, at spæla so við nøkrum so ålvars- ligum sum tí kynsliga. Teir áttu betur at fari heim og fingi skil á teirra egna sálar- og kynslívi, áður enn teir tríva eftir tí nú so skitna penninum fyri at sverta ein sakligan bókling út. Eg eri faðir, einsamallur við barni, og eg veit, at drukk og horð og porno eru ikki fyribrigdi, sum byltast í heilanum á dóttur míni, sjálvt um hon er komin í tann aldur, sum lærarar, prestar og ljótir loyniligir sexualvísinda- menn ræðast. Dóttir min hugsar um tilverðuna, og tað ger hon skilagott. Millum annað hugsar hon um og spyr, hví blaðstjórn- arnir sjofla ein fyri lívið so avgerðandi spurning, sum tað kynsliga jú er. Eg má bert svara, at soleiðis er gongdin. Nøkur skilafólk hava vit tó, men nógv eru so hysterisk í teirra tankatómu andstygd i- móti lívinum, at vit onnur øtast. Dóttir undrast, men skilur til alla lukku hetta, og hon er farin at tosa um, at fara at arbeiða meira við kvinnuspurningin, og har fær hon mitt ærliga tillátisli. Nei, tit, ið soleiðis bera tykk- um at, taki í egnan barm. Vit eru ikki øll avdottin í brennivíni og kunnu tí ikki okkum slíkan atburð ímóti tí uppvaks- andi ættarliðinum, sum vit av góðum grundum hava gott álit loyva á Við von um betring Pápi P