mikudagur 11. mai 1977síða 7
‹ fyrra síða allar 8 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Nr. 34 — 11. mai 1977
sosialurin
1. mai røda hildin á Tvøroyri
Einsamøll eru vit veik —
men í
Hin 1. mai 1890 bleiv í nógvum
av býunum í Europa skipað fyri
fundi, har hevuðskravið alla-
staðni ljóðaði: 8 tíma arbeiðs-
dagur. Tá var vanligt, at fólk
arbeiddu 10 til 12 ella fleiri tímar
um degnið — iroknad leygardag
sjálvandi. Hesir fundir vóru
úrslit av stevnu hildin árið fyri
millum Europeisku arbeiðara-
flokkarnar og fakfelegini.
1. mai-fundir
Síðan tá og á hverjum ári fram
til okkara dagar hava øll heims-
ins arbeiðandi fólk gingið skrúð-
gongu og hildið fundir 1. mai —
1. mai er vorðin altjóða arbeið-
aradagurin. Á hesum degi skal
samanhaldið - solidariteturin —
koma til sjóndar. Vit skulu á
hesum degi gera vart við, at vit
eru til og at vit standa saman.
Í so gott sum ellum heimsins
londum verður dagurin í ár
hildin. Tað hendir tí undir
ymiskum fortreytum. Í summ-
um londum, har arbeiðandi fólk-
ið sjálvt stjórnar landinum,
fagna tey teim úrslitum ið
vunnin eru. Í eðrum londum, har
kreppur — við stórum arbeiðs-
loysi, inflation og eðrum illum
— herja, er dagurin eitt mót-
mæli mótistarvsvaldinum og
monopolfyritøkunum. Aftur i
eðrum londum har einaræði og
fascisma ræður, hittast fólk til
fundar, har tey risikera at verða
tveitt í fangalegu fyri at luttaka.
Hjá okkum er staðan enn
tann, at vit frítt kunnu halda
fund og savnast. Men hvussu
leingi kunnu vit tað?
EEC og NATO
Útlendski áhugin fyri okkum er
vaksandi. EEC liggur framvegis
uppá lúr fyri at slúka okkum, og
vit vita at teir hava leigusveinar
í landi okkara. Og vit hava fram-
vegis NATO í landi okkara,
sjálvt um Feroya Legting fleiri
ferðir hevur viðtikið, at vit ikki
skullu vera limir í hesi fyritøku,
sum er ein tann stersti vandin
móti friðinum í heiminum.
1. mai eigur ti eisini at vera
ein dagur, sum vendir seg ímóti
slíkum ágangi og sum minnir
okkum á at vit eiga at berjast
ímóti hesum.
|. mai er dagur samanhalds-
ins. Hann skal eisini vísa sam-
anhaldið millum feroysku fak
felogini. Vit mega tí spyrja: er
nakað samanhald hjá okkum?
Svarið er einfalt, men samstund
is dapurt. Sværið er nei. Her
ræður onki samanhald. Tvertur-
imóti royn kreftir at
tosa ímóti eindarhugsanini. Tær
kreftirnar arbeiða samar ið
afturhaldin
summar
felag
3
Tea
== ENA
.
SD
i felag sterk
Tann dapra myndin er tann, at
føroyska fakfelagsrørslan er ein
terk
MO
7,
=>
N
1
AN
tann aftasta og vánaligasta org-
aniseraða í Europa.
Vit eiga í dag, sum ongantíð
Lagkøkan
hjå Paula
Um mannin, grannskoðaran,
løgtingsmannin, fólkatings-
mannin, sambandshevdingin
v.n.m., politikaran Paula Ellefs-
en, er nógv sagt seinastu tíðuna.
Jóhan Nielsen segði, at Pauli
var runnin upp í slokk —
politiskt vónandi verður tað
80.
Tað sum fall einum fyri brósti
í 1. mai-dagsrøduni varð, at
heldur ikki hendan dag kundi
Pauli gloyma sítt andstygd ella
hatur móti javnaðarmonnum og
leiðara teirra.
Pauli var sera ósmagligur í
síni rødu. Hann roknaði út og
fannst at lenini hjá løgmanni
fremsta landsins. Hann
umbar seg fyri sína løgtings-
mannalen, at hann vegna
samgonguna ikki slapp at
arbeiða meira. Hann bað um at
fólkatingsmannalen hansara
ikki varð tikin upp í lagkøkuna,
hann gloymdi heilt grannskoð-
aralønina hjá sær og øll beinini
Góði Pauli, um tú vart púra
ærligur, so hevði tu åvist, at
logmaður starv
strævi
toltir av
at kunna løna væl, hann er fyrsti
starvi
hevur eitt
era ábyrgdarfult og
sum vit foroyingar eru
se
tað verður tú í morgin (hvat vit
ikki vóna). Síðani átti tú at sagt
fólki frá, at tú tók fulla løn sum
logtingsmaður við beinum í
ymsum nevndum — eini 125.000
árliga, fullaløn sum fólkatings-
maður, eini 150.000 árliga, og
harumframt einar 10.000 ar
beidstimalønir frá grannskoð-
aravirki tínum eini 300.000 ár-
liga. Hetta er mett kann vera
eitt sindur meira ella nakað
minni.
Sostatt fær tú tín feita bita av
lagkøkuni, men hartil átti tú at
sagt, at tú valla kann passa hesi
trý størv, sum hvert især er eitt
heildarstarv, tí tú er bert ein
maður.
Tað er sera næsadjerv tala, tú
hevði 1. mai ti her eru
veruleikarnir ikki ein gang
løgmadur fær nærtil so stort
stykki av lagkøkuni, sum tú,
góði Pauli Ellefsen, so her átti tú
at tagt, men tað heldur tú
kanska ikki. at fólk vanligir
beiðsmer luga at síggja
Pin 1 lagstala var sera
' „*
turiari
fyrr, at krevja av leiðarum
okkara, at teir gera álvara
burturúr málinum um at stovn-
seta eitt landsfelag eitt LO,
har allir lanmóttakarar eru limir
Einsamell eru vit veik, men í
felag sterk.
Tað verður ofta tosað um
munin millum handverkaran og
arbeiðsfólkið, men sjálvt um ein
handverkari fær eitt sindur meir
í løn enn ein arbeiðsmaður og
hesin eitt sindur meiri enn
arbeiðskvinnan, so ger tað ikki
hesi til mótsteðufólk, soleiðis
sum onkur heldur. Tverturi-
móti. Áhugamálini hjá okkum
ollum lenmóttakarum eru tey
somu.
Vit eru í sama báti og eiga tí
at rógva saman. Felags figgindi
okkara er mótparturin í hesum
spæli.
Tað er arbeiðsgevarin - tað er
kapitalisturin sum við at út-
nytta arbeiðsmegina kann ríka
seg sjálvan upp uttan at gera
nakað framleiðsluskapandi aft-
urfyri. Hjá okkum eru pengar
valdið. Hesum eiga vit at berjast
ímóti. Vit eiga heldur ikki at
gloyma aðalmálið við rerslu
okkara: at vinna okkum alt
valdið í samfelagnum.
Afturúrsigldur
Føroyski arbeidarin er í mun til
aðrir stættir í samfelagnum
afturútsigldir. Sjálvt um um tað
er hann, ið saman við fiski-
monnum, ber restina av samfel-
agnum uppi - er tann sum
skapar tey virði, ið onnur liva
av, so er hann bæði lønarliga og
Egon Thomsen
arbeiðsliga langt tann ringasti
fyri
Í dag 1. mai 1977 mega vit tí
standa saman um kravið um
hægri løn og vit eiga ikki at
víkja fyri hóttanum. Hetta eiga
samrådingårmenninir at leggja
sær í geyma.
Vit eiga eisini at standa
saman um kravið um 40 tíma
viku, soleiðis sum tað er í
grannalondum okkara
Vit eiga at krevja av Feroya
Løgtingi, at teir gjøgnumføra
tað leingi ætlaðu dagpeninga-
skipan, og vit verða at krevja at
hetta verður ein munagóð skipan
og ikki bert ein lappi á holið. Vit
eiga eisini at krevja av Løgting-
inum at teir ikki sleppa arbeiðs-
gevarunum undan teirri skydlu
tað er at gjalda til eina slíka
skipan.
Krøv okkara eru eisini at fáa
arbeiðsloysis- og verkfalls-
grunnar, so vit kunnu standa
ímóti kapitalistisku kreppunum
og hóttanunum.
Eg skal enda við hesum
orðum: Einsamøll eru vit veik,
men í felag eru vit sterk. Hvat
úrslitið av samráðingunum, ið
nú fara fram, enn verður, mega
vit ongantíð gloyma virðið av
samanhaldinum, men eiga vit at
stuðla hvønn annan sum best.
Styrkist føroyska arbeiðs-
mannarørslan.
Egon Thomsen
Opið bræv
til Paula Ellefsen
Góði Pauli Ellefsen
Vit vóru niðri á Vaglinum og
lurtaðu eftir reðu tinari hin 1.
mai. Vist skiltu av reðuni, at tú
heldur, at lenirnar skuldu verið
meira javnt býttar, og at tú
fegin vildi lata burtur av tinari
høgn løn til okkum lågløntu, fyri
at javna ut
Vit eru ein rúgva av låglønt-
um gentum, sum fåa einar 1000
til 2000 kr. um månadin at »liva«
av. Tu kanst t.d
hvussu tað er at vera «
hugsa tær,
insamøll
mamma vid einum barni og
ongastaðni at búgva og 1000 kr
i Jøn um mánaðin. So um tú
veruliga meinar tað, sum tú
altið
teir
so kanst tú
Okkum
segði 1. mai,
byrja við at geva
pengarnar, sum tú heldur, at tú
fært ov tað hevði komið
væl við
nog
Heilsan
Lenarbólkurin í
Kvinnufylkingin