Sosialurinarkiv
Sosialurin 1977-07-23, síða 4
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

leygardagur 23. juli 1977síða 4

‹ fyrra síða allar 64 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

Síða 4 Jens Pauli Heinesen sosialurin Hugleiðingar um Olavsøkuna I 1930, 900 år eftir at Olavur Heilagi læt liv å Stiklastødum, skrivar Jákup Dahl, próstur, so- leiðis um ólavsekuna: »Nogv er í landi og fólki okkara, sum skilir sundur. Fólk- ið býr spjatt í oyggjum og av- bygdum, firðir og fjøll skilja og byrgja, og sundurlyndið er sterkt í fólki okkara. Olavsøkan hevur hildið saman. Frá gamlari tid eru tey úr ellum bygdum komin til Havnar á ólavsoku, til ting og stevnur, til fundir og samkomur, til leikir og ítróttir, til dans og skemtanir, til at hitta vinir og frændur hevur verið ein samkomu- og samfelagstið hj; kið oklkora . est HO SO eitt merki at vit hoyra øll saman og Olavsøkan um eiga at vera eitt sameint folk tydningur kann illa ast, sum Olavsøkan á henda hátt hevur havt fyri fólk okkara gjøgnum tidirnar sum tað fel- agsband, ið bant fólkið saman; og hetta hevur havt sín stóra Tann met Marjun Larsen, 24 ár Eg kundi hugsa mær ólav- sekuna nakað annarleiðis. Tað er ikki so hugnaligt longur at ganga túr oman eftir Aarvegnum, sum tað var bert fyri fáum árum síðani. Eg haldi ikki, at fólk stuttleikar sær eins væl og áður. Ov lítið fyrireikingarar- beiði verður gjørt til at taka ímóti = ólavsekugestunum. Tað er t.d. ov trongligt í dansihølunum. Fyri tey mongu, sum ikki hava so stóran áhuga fyri ítrótti og dansi, verður ikki nógv gjørt. Tað hevði hjålpt, um fleiri mentanarlig tiltøk vóru framd. Olavsøkan er tó góð, og eigur at varðveitast. Tað er gott at fólk um landið hittast saleiðis einaferð um árið 7 týdning fyri mál okkara, fyri kvæðini, dansin, segurnar, okk- ara heimligu siðir, alt okkara foroyska fólkaliv. Men uppi yvir ellum hesum stendur kirkjan. Olavsøkudagur hevur allar tíðir verið ein kirkju ligur hátíðardagar. Hann er ein krossmerktur dagur«. Er ólavsekan í dag næstan 50 ár seinni tað felagsband, ið bindur fólkið saman? Hevur hon tann veldiga týdning, sum sagt er frá her omanfyri? Ella man tað ikki vera soleiðis í dag, at tað er ein hópur av ymsum fyri- samfelagnum, sum ólavsekuna nv si011 HEVOI brigdum í hava avloyst mm: Piðir skifta og siðir. Og tidirn ar eru so nógv broyttar, at tjóðarhátíðin í dag lítið man líkjast teirri, sum fór fram fyri 50 ella 100 árum síðan. Allir pengarnir, sum nú eru millum hendurnar á fólki, munnu gera sitt til tað broytta lagið. Men eisini ferðasambandið inneftir og Bjergfinnur Nielsen, 26 ár Olavsøkan er ein góður siður. Fólk koma saman, og skild- fólk hittast. Tað er meguliga ein bági við øllum hesum ferðafólkun- um, sum koma til høvuds- staðin á ólavseku. Olavsøkan missir harvið sín serstaka dám sum foroysk hátíð. Hesa seinastu tíðina hevur lyndi verið til hjá havnafólki at farið burtur á 6lavsøku, Havnafólk áttu at høvudsstadnum á tíverri verið i | Olavsøki úteftir hevur havt sina ómeta- ligu åvirkan. Føroyar eru ikki longur tann burturkrógvaði heimur, hann var, og Havnin eingin Hildarheygur við váða- loga rundanum. Við eðrum orð- um: at hittast í dag er als ikki tað roysni, tað var. So tað er ikki hetta, ið dregur fólk saman í stórum tali hátíðardagarnar báðar Men hvat er tað so? ltróttin? Kirkjan? Tingsetanin? Forvitn- ið? Brennivinið? Og hvat hevur ólavsekan at bjóða annars? Er tað ikki nóg mikið bara at koma saman og hugsað um at givið fólki fleiri til boð meiri mennandi eng tey, ið eru frammanundan? I Wales hava tey eisini aldar gamla tjodarhåtid. Eistéddfod rópast hon, men minnir hon lítið um okkara fyri ikki at Hon varir í eina viku. Eg heppin eina ferð at uppliva ein part av henni, og har siga einki var so Rannveig Hovgaard, 21 år Olavsøkan er ikki longur nøkur stevna fyri føroyingar. Her kemur alt ov nógv ferða- fólk til ólavsekuna til at ólav- sekan kann sigast at vera ein hátíð fyri føroyingar. Hon er illa fyriskipað. Skráin er eins- táttað við ítrótti, dansi og tombola. Tað mentanarliga virðið við ólavsekuni er fyri ein stóran part farið. Tað er harmuligt, at útviklingurin hevur gingið handan vegin verður eisini kappast so tað for- slær. Men hvat er tað so, ið kappast verður um? Har stevna skaldini saman, listafólk í ellum greinum, tón- listamenn, leikarar í flestu tón- listum, sangkór, sangarar. %; tad i øllum aldrum. Tey visa s« stir, og meistarar verða SINar KUT kjósaðir. Var kanska ikki okkurt her um vit kundu rika og nna Olavsøkuna við? Ni, sum er, må sigast, at hon er ikki nakað prýðiligt andlit fyri eitt folk, sum sigur seg at vera mentað. Ið hvussu er ikki um náttina, tá ið tú stendur mitt í Nr. 48 — 23. juli 1977 rokinum og roynir at nýta tínar fimm sansir og ansar eftir, at tú ert mestsum einsamallur um tað. Deyðadrukkin smábern Trúboðarar og fullir menn standa og rópa hver í holið á or, SÚ Fi Fr ar SI, her av teimum hava dyggasta rúsin Nei, ólavsekan fer ikki fran í tey rópa verdigum formur hon vera un: krossins merki. Og spurningurir t hóast sigst at er, um tað er so ræðuligt Ég veit ið hvussu er kendan mann, sum ikki helt ta vera so ræðuligt, umenn tað i einum eðrum sambandi. 1 sålarlæknin Einar Geert var Hergerð K. Mortensen, 27 ár Tann gamal »sjarman« er farin av ólavsekuhaldinum. Olavsøkan er vorðin ein tur- istatraktión. Hetta er stórt spell. Við hesum er ein partur av okkara mentan farin fyri skeyti. Olavsøkan er ikki longur tað hon var og átti at verið: ein tjóðarhátíð, sum var við til at knýta fólkið um alt landið saman. Tað hevur verið vanligt hesar seinastu ólavsekurnar, at tú til tann foreyska dansin niðri á Våglinum hevur hoyrt tað verið kveðið á føroyskum á einum horni og á íslendsk- um í einum ødrum. Olavsøkuhaldid er eisini mest lagt til rættis til frama fyri tey vaksnu. Tað verður ov lítið hugsað um børnini Okkurt átti at verið gjørt vid hetta Eirikur Simonsen, 24 ár Olavsøkan er góð. Hon er framvegis tann besta stevn an, sum hildin verður í Før- oyum. Men Havnin fær kanska ikki so nógv burturúr Olavsøkuni, sum hon kundi. Tað eru serstakliga privat fólk, sum vinna pening av ólavsokuni. Ítróttarfelogini og onnur felog, ið eru til gagn fyri borgararnar, áttu at fing- ið meira burturúr peninga- liga. Tað er at stuðla, at vinir og kenningar um landið hittast til skemtannar og knýta nýggj vinarbond. Olavsøkan var gagnlig i gomlum tidum, tå ið ferðasambandið ikki var so gott. Men hon er ivaleyst eins gagnlig í hesum tíðum. nú fólk gerast meira og meira fremmand yvir fyri hvørjun | ødrum