leygardagur 23. juli 1977síða 4
‹ fyrra síða allar 64 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Síða 4
Jens Pauli Heinesen
sosialurin
Hugleiðingar
um Olavsøkuna
I 1930, 900 år eftir at Olavur
Heilagi læt liv å Stiklastødum,
skrivar Jákup Dahl, próstur, so-
leiðis um ólavsekuna:
»Nogv er í landi og fólki
okkara, sum skilir sundur. Fólk-
ið býr spjatt í oyggjum og av-
bygdum, firðir og fjøll skilja og
byrgja, og sundurlyndið er
sterkt í fólki okkara. Olavsøkan
hevur hildið saman. Frá gamlari
tid eru tey úr ellum bygdum
komin til Havnar á ólavsoku, til
ting og stevnur, til fundir og
samkomur, til leikir og ítróttir,
til dans og skemtanir, til at hitta
vinir og frændur
hevur verið ein samkomu- og
samfelagstið hj; kið oklkora
. est HO SO eitt merki
at vit hoyra øll saman og
Olavsøkan
um
eiga at vera eitt sameint folk
tydningur kann illa
ast, sum Olavsøkan á henda hátt
hevur havt fyri fólk okkara
gjøgnum tidirnar sum tað fel-
agsband, ið bant fólkið saman;
og hetta hevur havt sín stóra
Tann met
Marjun Larsen, 24 ár
Eg kundi hugsa mær ólav-
sekuna nakað annarleiðis.
Tað er ikki so hugnaligt
longur at ganga túr oman
eftir Aarvegnum, sum tað
var bert fyri fáum árum
síðani. Eg haldi ikki, at fólk
stuttleikar sær eins væl og
áður. Ov lítið fyrireikingarar-
beiði verður gjørt til at taka
ímóti = ólavsekugestunum.
Tað er t.d. ov trongligt í
dansihølunum.
Fyri tey mongu, sum ikki
hava so stóran áhuga fyri
ítrótti og dansi, verður ikki
nógv gjørt. Tað hevði hjålpt,
um fleiri mentanarlig tiltøk
vóru framd.
Olavsøkan er tó góð, og
eigur at varðveitast. Tað er
gott at fólk um landið hittast
saleiðis einaferð um árið
7
týdning fyri mál okkara, fyri
kvæðini, dansin, segurnar, okk-
ara heimligu siðir, alt okkara
foroyska fólkaliv.
Men uppi yvir ellum hesum
stendur kirkjan. Olavsøkudagur
hevur allar tíðir verið ein kirkju
ligur hátíðardagar. Hann er ein
krossmerktur dagur«.
Er ólavsekan í dag næstan 50
ár seinni tað felagsband, ið
bindur fólkið saman? Hevur hon
tann veldiga týdning, sum sagt
er frá her omanfyri? Ella man
tað ikki vera soleiðis í dag, at tað
er ein hópur av ymsum fyri-
samfelagnum, sum
ólavsekuna nv
si011 HEVOI
brigdum í
hava avloyst
mm:
Piðir skifta og siðir. Og tidirn
ar eru so nógv broyttar, at
tjóðarhátíðin í dag lítið man
líkjast teirri, sum fór fram fyri
50 ella 100 árum síðan. Allir
pengarnir, sum nú eru millum
hendurnar á fólki, munnu gera
sitt til tað broytta lagið. Men
eisini ferðasambandið inneftir og
Bjergfinnur Nielsen, 26 ár
Olavsøkan er ein góður siður.
Fólk koma saman, og skild-
fólk hittast.
Tað er meguliga ein bági
við øllum hesum ferðafólkun-
um, sum koma til høvuds-
staðin á ólavseku. Olavsøkan
missir harvið sín serstaka
dám sum foroysk hátíð.
Hesa seinastu tíðina hevur
lyndi verið til hjá havnafólki
at farið burtur á 6lavsøku,
Havnafólk áttu at
høvudsstadnum á
tíverri
verið i
| Olavsøki
úteftir hevur havt sina ómeta-
ligu åvirkan. Føroyar eru ikki
longur tann burturkrógvaði
heimur, hann var, og Havnin
eingin Hildarheygur við váða-
loga rundanum. Við eðrum orð-
um: at hittast í dag er als ikki
tað roysni, tað var. So tað er ikki
hetta, ið dregur fólk saman í
stórum tali hátíðardagarnar
báðar
Men hvat er tað so? ltróttin?
Kirkjan? Tingsetanin? Forvitn-
ið? Brennivinið?
Og hvat hevur ólavsekan at
bjóða annars? Er tað ikki nóg
mikið bara at koma saman og
hugsað um at givið fólki fleiri til
boð meiri mennandi eng tey, ið
eru frammanundan?
I Wales hava tey eisini aldar
gamla tjodarhåtid. Eistéddfod
rópast hon, men minnir hon lítið
um okkara fyri ikki at
Hon varir í eina viku. Eg
heppin eina ferð at
uppliva ein part av henni, og har
siga
einki
var so
Rannveig Hovgaard, 21 år
Olavsøkan er ikki longur
nøkur stevna fyri føroyingar.
Her kemur alt ov nógv ferða-
fólk til ólavsekuna til at ólav-
sekan kann sigast at vera ein
hátíð fyri føroyingar. Hon er
illa fyriskipað. Skráin er eins-
táttað við ítrótti, dansi og
tombola. Tað mentanarliga
virðið við ólavsekuni er fyri
ein stóran part farið. Tað er
harmuligt, at útviklingurin
hevur gingið handan vegin
verður eisini kappast so tað for-
slær. Men hvat er tað so, ið
kappast verður um?
Har stevna skaldini saman,
listafólk í ellum greinum, tón-
listamenn, leikarar í flestu tón-
listum, sangkór, sangarar. %;
tad i øllum aldrum. Tey visa s«
stir, og meistarar verða
SINar KUT
kjósaðir. Var kanska ikki okkurt
her um vit kundu rika og
nna Olavsøkuna við?
Ni, sum er, må sigast, at hon
er ikki nakað prýðiligt andlit fyri
eitt folk, sum sigur seg at vera
mentað. Ið hvussu er ikki um
náttina, tá ið tú stendur mitt í
Nr. 48 — 23. juli 1977
rokinum og roynir at nýta tínar
fimm sansir og ansar eftir, at tú
ert mestsum einsamallur um
tað. Deyðadrukkin smábern
Trúboðarar og fullir menn
standa og rópa hver í holið á
or, SÚ Fi Fr ar SI, her
av teimum hava dyggasta rúsin
Nei, ólavsekan fer ikki fran
í tey rópa verdigum formur
hon vera un:
krossins merki. Og spurningurir
t
hóast sigst at
er, um tað er so ræðuligt
Ég veit ið hvussu er
kendan mann, sum ikki helt ta
vera so ræðuligt, umenn tað
i einum eðrum sambandi. 1
sålarlæknin Einar Geert
var
Hergerð K. Mortensen, 27 ár
Tann gamal »sjarman« er
farin av ólavsekuhaldinum.
Olavsøkan er vorðin ein tur-
istatraktión. Hetta er stórt
spell. Við hesum er ein partur
av okkara mentan farin fyri
skeyti. Olavsøkan er ikki
longur tað hon var og átti at
verið: ein tjóðarhátíð, sum
var við til at knýta fólkið um
alt landið saman.
Tað hevur verið vanligt
hesar seinastu ólavsekurnar,
at tú til tann foreyska dansin
niðri á Våglinum hevur hoyrt
tað verið kveðið á føroyskum
á einum horni og á íslendsk-
um í einum ødrum.
Olavsøkuhaldid er eisini
mest lagt til rættis til frama
fyri tey vaksnu. Tað verður
ov lítið hugsað um børnini
Okkurt átti at verið gjørt vid
hetta
Eirikur Simonsen, 24 ár
Olavsøkan er góð. Hon er
framvegis tann besta stevn
an, sum hildin verður í Før-
oyum. Men Havnin fær
kanska ikki so nógv burturúr
Olavsøkuni, sum hon kundi.
Tað eru serstakliga privat
fólk, sum vinna pening av
ólavsokuni. Ítróttarfelogini
og onnur felog, ið eru til gagn
fyri borgararnar, áttu at fing-
ið meira burturúr peninga-
liga.
Tað er at stuðla, at vinir og
kenningar um landið hittast
til skemtannar og knýta
nýggj vinarbond. Olavsøkan
var gagnlig i gomlum tidum,
tå ið ferðasambandið ikki var
so gott. Men hon er ivaleyst
eins gagnlig í hesum tíðum.
nú fólk gerast meira og meira
fremmand yvir fyri hvørjun
| ødrum