Sosialurinarkiv
Sosialurin 1977-09-17, síða 6
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

leygardagur 17. september 1977síða 6

‹ fyrra síða allar 16 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

Faðir ella pápi? Eg minnist sum lítil smá- drongur — eg havi sjálv- sagt verið ógvuliga lítil, men eg minnist tað so — at ein skipsmaður spurdi meg, hvussu pápi æt og eg visti tað ikki. Eg minn- ist eisini, at eg svaraði: Hann eitur pápi! Beiggi min, eitt ár yngri, visti tað heldur ikki. Vit fóru so inn at spyrja mammu, hvussu pápi æt. Vórðu vit spurdir, hvussu mamma æt, hevði skilið helst verið tað sama. Vit hava uttan iva vitað, at pápi Eliesar æt Jóhannus og pápi Dánjal æt Mil, men at pápi okkara eisini skuldi hava eitt navn, hava vit helst ongantíð hugsað um. Tað var heldur ikki neyð- ugt at hugsa um tað, júst tí at hann var pápi okk- ara. Pápi er pápi mín, um eg hugsi um tað ella ikki. Eg kann hverki hugsa meg til ella frá, at pápi er pápi mín. Eg kann ikki hugsa meg sjálvan, uttan samstundis at hugsa mær pápa sum pápa mín, bæði tå eg bert var ein møgu- leiki og eftir at eg eri vorðin ein veruleiki. Pápi er pápi mín, >um land alt legðist oyði<, pápi er pápi mín, sum menniskjan øll doyði<, eisini pápi og eg. At pápi er pápi mín er giv- ið mær við sjálvari til- veru, eksistensi, mínum. Í staðin fyri pápa kundi eg tað sama sagt mamma ella foreldrini. Hinir dreingir- nir hevdu sjálvsagt eisini pápa og mammu, men tað var ikki tað sama, tey høvdu nøvn, Jóhannus og Poulina, Mil og Betti, men eg hevði ikki brúk fyri nøvnum, og havi tað heldur ikki enn, sjálvt um eg tátti út móti teimum hálvthundrað, tí mamma er bara mamma og pápi er bara pápi. Ikki fyrrenn tann dag- in, eg varð spurdur um, hvussu pápi æt, visti eg rættuliga, at pápi mín — sum aðrir pápar — hevði eitt navn. Eg fekk nakað at hugsa um, eg varð noyddur at spekulera upp á hetta, sum higartil bert hevði verið ein sjálvfylgja. Og tað er sum nakað varð spilt henda dagin, eitt »syndafall.« Eg haldi søgan er um Christian Bartholdy. Å einum prestafundi, varð talað um ymsar prestar, sum ikki vóru hjástaddir, millum aðrar fall kjakið eisini á pápa hansara. Tá kubbaði Bartholdy orða- skiftið snogt av >Min far skal ikke diskuteres, mens jeg er til stede«, ikki ti at tað varð sagt nakað ringt um pápa hansara, men tí at hann var pápi hansara. „Sin far diskuterer man ikke.« Nu kann tad tykjast sum hetta ikki hevur ser- liga nógv vid gudstrúgv at gera. Men kortini. Tá ið Jesus úr Nasarett skuldi siga okkum — opinbera — hver Gud er i viðurskift- um sínum við okkum menniskju, og siga okkum tað á einum máli, sum vit skilja, á vanligum daglig- um mannamáli, kundi hann ikki koma tí nærri enn við at siga: Gud er faðir tin, pápi tin. I. Nýggja Testamenti hava vit faðir í Jesu mun- sosialurin ni endurgivið við tí ára- máiska orðinum: abba, við týðingini faðir skoytt uppí. Nú vita vit, at abba er barnamál. >„Soleiðis børnini við pápa sína fáa vit at vita frá fleiri sýria- lendskum kristnum hev- undum. Í Gamla Testamenti hava vit eina stóra mongd av nevnum á Gudi — stórar bøkur kunnu skriv- ast — og eru skrivaðar — um gudsnevnini. Men tá ið Jesus lærir okkum um Gud, skúgvar hann all hesi nøvnini til viks ella — úrslitið verður tað sama dregur hann tey oll saman í orðið abba, í barnsins fortróligu tiltalu til pápa sín. Hvussu sigur so barnið? Tey flestu av okkum siga saktans pápi, tey smæstu babba ella okkurt tílíkt. Týðingar okkara siga faðir. Vit eiga fimm týðingar av Harrans ben, og tær siga allar Fað- ir vár. Orðið faðir er so há tíðarligt, í hvussu so er ikki talumál, tíansheldur barnamál. Skulu vit kans- ka, fyri at fáa tann inni- liga tónan fram, fara at siga pápi í staðin? Ég veit ikki. Ur Klaksvík minnist eg, at Jóhan Nielsen altíð segði í benini eftir præd- iku: himmalski pápi, vit befalla okkum í tínar hendur. Tað ljóðaði ikki påtikid, men púra natúr- ligt. Sama ger kanska eis- ini, um vit siga pápi ella faðir um og við Gud. Orðið faðir hevur sligið so djúpar retur í okkum, at vit fara helst framvegis at siga faðir. Hava vit nomið andan í gleðiboðskapinum um Guds kærleika til syndarar, vita vit straks, hvat tað vil siga, at Gud er faðir okkara. Ti er Gud faðir tín, er tú sjálvsagt Guds barn, sum kanst vænta tær alt gott frá Gudi, fadiri tin- um. Tær tørvar ikki tey mongu nøvnini, ið Gud verdur nevndur vid, men tær tørvar bert at gera sum Jesus hevur lært teg: At siga fadir vid hann, og hann hoyrir teg. Jesus hevur givid tær gudsbar- nabønina, Fadir vår, at bidja til Guds, tin himm- alska fadir. Tá ið Jesus lærdi okk- um at bidja gudsbarna- bønina, lærdi hann okkum at bidja Fadir vår, Fadir okkara, ikki bert Fadir min. Eg eigi hann ikki einsamallur, men vit eru fleiri, nógv, systkin í Guds barnaflokki, sum øll hava fingið hesa ben at biðja, eisini tey, hvers for- eldur, eg nevni við navni og ikki kann siga faðir og móður við. Eitt er eftir. Eg siti við eini bíbliuorðabók framm- an fyri mær og havi sligið upp undir orðinum faðir, har tað verður brúkt um Gud. Í Gamla Testamenti er tað bert nakrar fáar ferðir, men í Nýggja Tes- tamenti fleiri síður, einar 250 ferðir tilsamans, ser- liga ofta er tað í Jóhannes- evangeliinum. Orðið er býtt sundur í bólkar. Fyrsti bólkurin er tá ið orðið verður brúkt í tiltalu við Gud: Eg prísi tær, faðir, harri himna og jarð- ar! Næsti bólkurin er tá ið Gud verður nevndur Faðir rætt og slætt: Eingin kennir sonin uttan faðirin, og ikki heldur kennir nakar faðirin uttan sonur- in... Í triðja bólkinum er tað Gud verður nevndur Faðir vár. I øllum hesum trimum bólkum eru tað mennisk- ju, ið nevna Gud faðir. So eru tveir bólkar, har Gud verður nevndur Jesu faðir. I tí fyrra er tað Jesus, sum nevnir Gud faðir sín: Ég æri faðir mín, og tit van- æra meg. Í tí seinna verður Gud umtalaður av menniskjum sum Jesu faðir: Lovaður veri Gud og faðir várs harra Jesu Krists. Tað, vit skulu festa okkum við í ollum hesum forum, har Gud verður nevndur faðir, er, at Jesus sigur við menniskju: Faðir tykkara og Jesus sigur um Gud: Faðir min, men Jes- us sigur ongantíð: Faðir okkara. Gud er Jesu faðir, og Jesus er Guds barn, hann noyrir við til syst- kinaflokkin í Guds húsi. Men hann hevur eina ser- stødu. Hesa serstødu sina er tad Jesus undirstrikar vid at siga: Fadir tykkara og Fadir min. Men hóast serstøduna er Jesus ein av systkina- flokkinum, er hann bróðir okkara. Sum Guds ein- borni sonur og bróðir okk- ara hevur hann givið okk- um gudsbarnabønina og biður hann hana saman við okkum. O Jesus, bróð- ir besti og barnavinur mesti, tú breiði signing tína á barnalivstid mina. Í einum stórum syst- kinaflokki mugu oll læra at liva saman fyri at tað skal vera gott at vera har. Tað hevur Jesus, bróðir okkara, eisini lært okkum: Tú skalt elska næsta tín. Tað sigst um Jóhannes Nr. 62 — 17. september 1977 Petur Martin Rasmussen apostul, at hann á ellis- árum læt seg bera í kirkju fyri at siga bert hesi orð: Bern, elskið hver annan! Við blíðum barnaorðum mín ben fram veri borin: Gev gott barn titt eg verði og góðan åvøkst beri. Soleiðis tók Jesus fram tað inniligasta samband- ið, sum er millum menn- iskju, millum foreldur og børn, tá ið hann skuldi siga okkum, hvat guds- trúgv er. Hetta er guds- trúgv: Gud er faðir tín og tú ert barn hansara. Við Gud sigur tú saman við ollum ødrum Guds børn- um: Faðir vár, og tú ert vissur í, at hin krossfesti og upprisni Jesus Kristus biður = gudsbarnabenina saman við tær. Hava vit fingið fatur á hesum hjartatáttinum, verður so ikki meginpart- urin av ti, sum kristin fólk stríðast um viðvíkjandi gudstrúnni og sum ofta verður drigið fram sum einaavgerandi, so innar- liga líkasælt? Petur Martin Rasmussen model av marknaðin Sjálvt nýggi } millimetrar tyttri nuverandi so tann plássið innan vorðið sí ri og er tað SErSTARI komið ferdafolkunum ! betradu + = RAGE je] r ; tir å golvinum Størsta tekniska nvs heitin er McPh« heng til forhjólini t See OU SDP EUT Opel-verksmidjan hevur just sent eitt nytt vid Rekordinum um bilurin er nakrar 8) 70 OR sonevndu innbygdum nn is sum haldgóðir r bóltar ot Sjálvt um nýggja yvir ga byggingin á bilinum nær- um hevur sama frontareal sum tann gamla, er luft- mótstaðan tó um 10% min minni. Hetta kemst av, at ) bilurin er vorðin meira slættur og snøggur uttan og harafturat, at bilurin hevur fingið ein »spoilara« Orsakad framman. minkaðu er bensinnytslan hægsta ferðin amstundis økt við 5% TEE fjødurbeinini stoyt- á doyvarum, ið kunnu skift- ast út sum ein heild. Fjød- urbeinini virka samstund- stýri- luftmótsteðuni minkað r EA Roknast kann við at áhugin fyri nýggja Rekord-modellinum verður stórur. men t ikki prísirnar enn DEDA ER Er motor-teigurin TEE íverri kenna vit ER EG