mikudagur 5. oktober 1977síða 10

N Men so ein dagin komu tvey skip á Havnina. Her var okkurt mogið, tí teir høvdu við oceanografiskar kanningar at gera. Hav- rannsóknarskip. Fólk av skipunum slapp í land. Logið var, at teir gingu runt í býnum. Ja, summir gingu sær enntá ein túr „uttanfyri byin.« Hetta sær mystiskt út. Teir loyvdu sær enntá at vera »blidir og tydir« skrivar Amtstidende. Og so komu teir um tað leitið, tá Adolf og DP tosaðu uttanfyri Klubban. Her býr okkurt undir. Onkur tók myndir, enntá av handlum og ki- oskum. Hetta má vera arkitektonisk ella handils- lig spionasja. Stjala de- sign frá vesturlendskum bubbligummi ella kanska enntá Hárologi-hugskot. Men hesin umreddi dagur var seguligur, tí her hendi nakað serligt. Hesir fremmandu gestir, sum longu í forvegin hevdu fingið ein mystiskan dám yvir seg, vóru sagdir at koma inn fyri at »hvila seg<. Her mátti búgva eitthvert undir. Og blað- mannafelagið var >on the spot<, tá hesir óynsktu fremmandu klabauter- menn fóru at býta glans- biløt út millum reinvaskað ósek smábern, sum júst komu frá professionellum statsgóðtiknum norsk- amerikanskum heilavaski. Hetta var m.a. myndir av einum åvisum Lenini. Slík glansbiløt kunnu gera all- ar feroyingar til kommun- istar uppá null komma nix. Merkiligt, at komma- »flokkurin« ikki hevur fingið fleiri limir. Hann hevur óivað ov fáar mynd- ir at vísa fram. Ti annars vóru ell kommar. Sjálvt um hesir Wurm- brandtsku satanistar sóu vinarligir út, so vóru teir úlvar í seyðaklæðum. Tað er ólógligt at geva bornum myndir av Lenini. Propa- ganda. Men tað er hvorki ólógligt ella propaganda at leggjast á fólk úti á gøt- uni og geva teimum trak- tatir við meir ella minni margháttligum øsandi innihaldi. Hetta er frælsi. Ur skúlum og ødrum væl- signandi stovnum koma børn okkara heim hvønn dag vid glansbiløtum og fylt upp i tremur við ófrá- vikiligum sannleikum. Heldur ikki hetta er pro- paganda. Ti propaganda er bert tad, tær sjålvum ikki dåmar. Tå upplysingarnar eru um Mallorca, Costa Bra- va, Skotland, ella okkurt Francoistiskt turistland, tå er hetta turist-reklama, men er talan um Georgia, Azerbaian ella Armensku sovjettrepublikkina, er talan um propaganda og ikki upplýsing. Er myndin av Nixon ella Billy Gra- ham, er tað glansbílæt, er hon av Lenini, so er tað ræðuligt. Eitt er, at heimsmetið í heimfødi verður sett nú um dagarnar í bløðunum Dimmalætting og Dag- blaðnum. Annað er, um henda heimfeði gerst foði fyri aðra meir óhugnaliga óhumsku her heimi. At vit eru rasistar, tá vit tosa um vitjandi fólk frá oðrum londum, er eitt, men verri er, um vit fara at jagstra landsins egnu íbúgvar vegna heimfeðina. Tosað verður nevniliga um eina »S-kolonnu« í Føroyum. Ein hoyrir fyri sær reglu- gerðina fyri stødina í Mjørkadali og Jensen ma- ok Vidmerking til russarakritikk Mangan verdur tosad um, hvussu vamlisligt og ræðuligt alt er, sum hevur við sosialismu og komm- unismu at gera. Odda- menninir við hesi hugsan eru oftast religiøsir fanat- ikarar ella forstokkaðir konservativir. Ein vav- greytur av hesum báðum fyribrigdum kemur eisini fyri, meira enn so. Eitt domi um hetta sóu vit í Dimmalætting, har greitt varð frá, hvussu russar invadera Havnina, hverja ferð teir eru her. Men ikki nokk við tað, nú býta teir eisini propagan- du út til sunnudagsskúla- børn; verri kundi tað ikki verið. Men hver hugsar hesi sunnudagsskulabørn á metum. uttan at kunna gera nakað. skulu um upp at vitna fyri fullum sali ella itrottarhøll. Børn, sum ikki duga at hugsa kritiskt, hava ongan mo- guleika at bera seg undan; domini eru ótallig. I greinini í Dimmalætt- ing stóð eisini um hesi »Olukkuligu« børn, sum fingu myndir av Lenin heim við. Til hetta er bert at siga, at tey hava ikki ånilsi av, hver hesin mað- ur var og tey fáa tað heldur ikki at vita frá tykkum. So tað, at tey høvdu myndir heim við, er heilt óskaðiligt. Ég vil til seinast heita á greinskrivara Dimma- lættingar um at seta seg inn í ta religiosu tvangs- stødu vit hava, istadin fyri at spýggja sum ein náti. A.J. Absalonsen søsialurinh lesarabrøv jor sum fekk læstan kjaft. »Amtstidende« roynir at øsa fólk upp móti føroysk- um einstaklingum, sum »fjala andlit sítt fyri aftan gekkaskortar. Hetta er ikki stuttligt, men óhug- naligt, G. L. Samuelsen! Her er sjónleikarin farin úr tygum, og ein vanda- mikil maður komin fram á pallin. Her kann ætlan NATOS i Mjørkadali um nidurberjing av eini so- nevndari »5-kolonnu« rættvisgerast, nu ber til at fara å heksajagstran við góðari samvitsku. Dimmalætting elvir til at finna figgindar millum egnu landsmenn okkara, vandamiklar figgindar sum berjast skulu niður. Ohugnaligt. Nú kunnu sunnudagsskúlaleiðarar fara at brynja seg til ein vápnaðan bardaga, við tí Harra blaðstjóri! Í samband við grein mína í Sosialinum miku- dagin 28. september eri eg spurdur, um eg einki havi gjørt við grundstykkja- spurningin, nu eg siti i bygdaráðnum. Her kann m.a. nevnast, at eg tann 20. august í ár sendi byg- daráðnum hetta uppskot: „Uppskot til bygdaráð- ið í Tórshavnar uttan- biggjar Kommunu. Bygdaráðið skal hervið heita á Feroya Jarðaráð um at stykkja út og gera byggibúgvin 82 grundoki í Hoyvikshaganum eystan fyri Ternurygg Greinagerð Tað eru nú brátt trý ár liðin, síðan hendan út stykking kom uppá tal, og talið av áhugaðum er iva- leyst. Men enn er einki hent í hesum máli, og tey fólk, sum tá høvdu áhuga, hava annaðhvort fingið sær okkurt 'annad ella standa framvegis á ber- um, og hava sætt, hvussu húsaprísir í hesum árum eru farnir upp til skýggja og grundstykkjaprísirnir eru farnir enn skjótari upp. Tað er tó nógv sum bendir á, at hendan út- stykking, um skilagott verður atborið, ikki fer at vera so avbera dýr. Meðan tað enn var bíligt at gera slík arbeiði, varð nevniliga kloakkmálið hjá hesi út- stykking loyst við tað, at eitt reinsiverk til 200 hús varð gjørt, eins og ein høvudskloakk, so undan slepst at fara umaftur. Somuleiðis var tå ein 10- makabra militersymboli- num hjá »vaktaranum« í brynjuni. Heimfødin hevur mang- an verid fødi fyri mangan óhugnað i søguni. Latum okkum berjast mót heim- foðini og ynskja russum eins væl og ødrum utlend- ingum vælkomnar til Før- oya, hetta land, sum skirir seg at vera so gestablitt. Hava vit nakad loyndar- mål at fjala, so er okkurt galid vid okkum sjålvum. Føroyar eiga ikki at hava loyndarmål her, hvorki hernaðarlig ella av oðrum slagi. Hetta hevur Feroya Logting samtykt. Vit eru ikki eitt loyniland, sjálvt um Dimma og Svarta Dagblaðið helst vildu læst landið inni frá ollum, sum ikki hóvar teirra trong- skygni. GRANI Nr. 67 — 5. oktober 1977 Útvarpsmenninir og teirra mål»fadesur« Sum gamal itrottarfråsø- gumaður sker tað undir- ritaða í hjartað at hoyra, hvussu út av lagi illa út- varpsmenn okkara í frá- segum fara um málburðin. „Ein driblar og annan loopar, onkur fær labbar- nar á bóltin, so er hjørna, mittbanin roynist væl ella illa, innbyrdis dystir verða avgerandi, málini eru oll forsvarsfadesur, og mon ikki TB nú er føroya- meistari?« — Soleiðis ryggbróta utvarpsmenn- inir mål okkara, sum eisini i utvarpsfråsøgum kann ljóða vakurt. Frispark, hornaspark og brots- spark, miðvellur og verja, sínámillum dystir, rang- Le. Uppskot um at Jarðarráðið skal gera 82 grundstykki afturat í Hoyvíkshaganum metur breiður, asfalterað- ur vegur gjørdur fram til hesa útstykking, eins og stórur vatnbrunnur liggur beint við. Harumframt er ekið slætt og lagaligt at byggja á. Foroya Jarðarráð hevur gjørt kommunu okkara tann beina at skipa fyri teimum útstykkingum og byggibúningum, sum hig- artil eru farnar fram í Hoyvíkshaganum. Hesar útstykkingar hava einki kostað kommununi og hava veitt fólkum nekur sera ódýr grundøki. Or- sakað av hesum góðu royndum verður ti mælt til at heita á Jarðarráðið at halda fram við hesum arbeiði, vid von um, at vit við felags hjálp kunnu fáa hetta stórarbeiði skjótt úr hondum, so nekur av teimum ungu sleppa at seta fótin undir egið borð áðrenn allir prísir eru farn- ir nógv upp afturat. Vit sum sita í bygdaráðnum og sjálvir eiga hús og tí gerast ríkari fyri hvenn dag við hesi gongd, skulu minnast til. at vit eisini eru valdir fyri at verja á- hugamálini hjá teimum sum i dag búgva í bústað- um, sum eru illa egnað hjá ungum fólkum — fyri ikki um at tala børnum teirra — at búgva i. Zakarias Wang 20/8-1977« Hvørja lagnu fekk so het- ta uppskot? Ein meiriluti i bygda- ráðnum samtykti, at tað skuldi fyri á fundi fyri stongdum hurðum. Hes- um mótmælti eg og havi kært málið inn fyri lands- stýrið, ti er tað nakað mál í kommunu okkara, sum hevur almennan áhuga, so er tað hetta málið. Skulu tey 500 húskini, sum hava sekt um grundøki í hesum partinum av landinum, ikki sleppa at hoyra, hvat bygdaráðslimir ætla sær at gera fyri at hjálpa teim- um? Nú liggur málið sum støda og verjuvilla — ja, beinrakið kann tað sigast eisini á føroyskum ítrótt- armåli. Øll ítróttaráhugað og allir málvinir eiga at ynsk- ja Arna Gregersen, út- varpsmanni og Niels Juul Arge, útvarpsstjóra, ikki „gott fornøjilsi« men góð- an stuttleika í starvinum sum ítróttarfrásegumenn komandi kappingarár — og ynskið fevnir eisini um, at málvillurnar gerast færri enn »forsvarsfades- urnar.« N.B. Hjartaliga til- lukku TB vid uppibornum meistaraheiti. Arni Dahl sagt hjá landsstýrinum, og tað er valla nakað at iv- ast í, at tað har fær eina skjóta og góða viðgerð, ti eftir samgongusåttmåla- num skal landsstýrið virka fyri at loysa íbúðar- spurningin, og íbúðirnar skulu helst hava onkra- staðni at vera, tí annars eru tær tað, sum nevnist luftkastellir. Zakarias Wang xxx Martyrens røst Tó at fleiri longu hava gjørt vart við seg, eftir tað bladumrødu, sum Richard Wurmbrand »Martyrens røst« hevur fingið, loyvi eg mær hervið at koma við hesum ósamanhangandi orðum: Richard Wurmbrand taladi vegna øll tey pindu og líðandi trúgvandi. Menniskjað hevur eina ódeyðiliga sál. Hon skal vera til í allar ævir, antin í himlinum ella í helviti. Við at hyggja at Jesusi Kris- tus á krossinum í sama hjálparloysi, sum tey bitnu í oydimørkini hugdu at koparorminum, fær ein, í hesum heimi, lut í tí æv- iga livinum, sum heldur áfram í himlinum. Sum eg skilti á meti- num, lá honum ovast á hjartanum at siga okkum frá, at aðrastaðni kundu tey ikki frítt tala um sál- anna frelsu, men skuldi hetta »i frægasta lagi« stýrast aðrastaðni frá enn bert úr bíbliuni. Men, sum tað mest álv- arsama var tó, at foreldur kunnu ikki peika børnum sinum á Kristus á kross inum. Sálir, sum tey sjálvi hava sett í verðina og so- statt hava stóra ábyrgd av. Slík tala bar í sær, at bernini vórðu tikin frá teimum. Hugsið tykkum, um po- litiið kom og tók bernini frå okkum, ti vit høvdu tey við á meti. Tað er grátuligt, at teir, sum skrivað hava, skulu vera farnir so »biliga« um evnið. Ein verður at taka hetta sum at hesi blød vísa »kulør«. Tað verða javnan hildn- ar bonir fyri landi og fólki, og at tey trúgvandi megu hava frælsi at virka. Hes- ar bønir verða hereftir, uttan iva, bidnar meira á- troðkandi. Jógvan K. Mørkøre í Løduni Sidi