mikudagur 18. januar 1978síða 11

Nr. 4 — 18. januar 1978 sosialurin BETTE oe 208 Síða 11 0 góður vid rekamannin« — sigur Jens Pauli Heinesen i samrødu vid Sosialin um nýggju bók sína REKAMADURIN og ymist annað Beint eftir nýggjár kom út nýggj føroysk skaldsøga, REKAMADURIN, eftir Jens Paula Heinesen. Hetta er søgan um rekamannin Sámal Mathi- as, sum vit kenna úr Gamansleiki, søgunum úr Krabbaurð. Bókin er prentað í Íslandi í 2000 eintøkum og Jens Pauli gevur sjálvur út. Hann hevur sitt egna forlag, sum hann nevnir Gestur. Hann vil helst geva bøk- ur sínar út sjálvur og soleiðis vera óbundin av øðrum. Til Rekamannin fekk hann 4.000 kr. í studningi og 10.000 í láni frá Mentanargrunninum umframt 10.000 kr. frá grunninum hjá Onnu Djurhuus til minnis um Sverra Fon. Hann sigur, tað er lættari hjá sær at fáa studning til bókaút- — Rithevundin skal siga sum minst um sínar egnu bek- ur, men hann eigur at tala at, um okkurt, sum er bein- leiðis skeivt, verður sagt um tær — Eg havi altíð verið góð- ur við rekamannin. Hann er ein bohemé, ein lista- maður, sum leitar og leit- ar. Hjá honum er tíðin mest sum ikki til og hann hugsar ikki um at fáa nakra fasta løn fyri arbeiði sitt. Men hann vónar altíð at finna tann stóra rekan, lívsins reka, á sama hátt sum skaldið altid roynir at finna tað stóra skalda- verkið. E'n og hver lista- maður droymir um at skapa tað stóra listaverk- ið. Soleiðis eigur tað at vera, haldi eg. Rekamaðurin er ein stutt sega, 117 síður. Jens Pauli skrivaði hana aftaná Frænir eitur ormurin. Hann sigur, at hann ork- aði ikki at fara undir eina stóra segu aftur tá. Reka- maðurin er eisini ein lætt- ari sega enn Frænir. Dropar í lívsins havi Næsta bókin hjá Jens Paula Heinesen kemur væntandi út til várs. Hetta verður eitt stutt- søgusavn, sum hann kall- ar »Dropar í livsins havi.« Hesi orðini hevur hann úr eini yrking eftir Rikardi Long, vit menniskju eru >... sum dropar í livsins havi.« Søgurnar eru skrivadar um somu tið sum Reka- maðurin, t.e. í 1975. Jens Pauli hevur eisini eina stutta skaldsegu liggjandi í handriti. Henda segan er um triggjar breður frá ein- um fåtækum heimi. Teir hava verið happaðir alt sitt liv og avgera ti at rýma heimanifrå. Tað er kortini óvist, nær henda bókin kemur út, ti Jens Pauli sigur seg ikki vera negdan við hana. — Annars eri eg í holt við eina aðra segu. Hetta er eitt sterri verk. Men eg havi ongan grun um, nær hon verður liðug. Hann vil ikki siga, um hvat henda bókin er, tí hann veit ikki reiðiliga enn, hvat tað verður til. Bøkur í 25 ár Jens Pauli Heinesen hevur skrivað, síðani hann var smádrongur. Fyrstu bók sína, segusavnið Degn- ingsælið, gav hann út í 1953. Hann var tá 21 ára gamal. Sostatt hevur hann 25 árs jubileum sum rithevundi í hesum åri- num. — Degningsælið er langt síðani útseld, men eg havi góðan hug at geva hana út aftur til heystar. Men stilur og mál má kortini broytast fyrst, tað var rættiliga hjálparleyst í fyrstu útgávuni. Rekamaðurin er 14. bókin hjá Jens Paula. Hann hevur givið út stutt- segur, skaldsegur og sjónleikir. — Eg yrkti nógv fyrr, men eg gavst við tí tá er var 23 ár. Mær dámar betur prosa. Tíðin besti dómarin Jens Pauli Heinesen er professionellur rithøv- undi, tvs., hann skrivar burturav. Hann skrivar dagliga, helst fyrrapartin. gávu nú, enn tað var fyrr. Ætlanin var, at Rekamaðurin skuldi koma út fyri jól, men orsakað av ymiskum trupulleikum, m.a. postverkfallinum í Íslandi í oktober, varð hon seinkað. Men hann arbeiðir seint, sigur hann, og tað tekur tað mesta av einum ári at skriva eina bók sum Reka- maðurin. Bekurnar verða umskrivaðar 3—5 ferðir, áðrenn høvundin er nøgd- Umframt festu sendingarnar: 07.15: Vedurtidindi 07.17: Morgunlestur 07.30: Veðurtíðindi og tíðindi 07.35: Tónleikur 08.00: Veðurtíðindi og tíðindi 08.05: Lurtararnir og vit spæla grammofon 09.00: Veðurtíðindi og tíðindi 09.05: Morgunlestur 12.00: Middagskonsert 12.20: Vedurtidindi og tíðindi 12.32: Degurðatónleikur 12.50: Veðurtíðindi 12.51: Tónleikur 18.30: Veðurtíðindi og tíðindi Mikudagin 18. 08.05: Enskt 5 16. sending Kveðuljómar til sjófólkið 18.42: Barnaútvarpið 19.15: Kvæði og dansur. Herluf Berthelsen greiðir frá Viljorm Kornus kvæði. 13.00: ur við úrslitið. Alt verður skrivað í hond uttan tað endaliga handritið, sum verður latið prentsmiðj- uni. Spurdur, hvat hann heldur um békaummæl- Havnar Dansifelag kvødur Viljorm Kornus kvædi Vedurtidindi og tidindi 20.20: Grammofongestur å Bryggjubakka Flóvin Jacobsen 1. sending Enskt 5 16. sending Hósdagin 19. 18.42: Nåtturdatonleikur 19.00: Framhaldssøgan »Katrin« eftir Sally Salminen. Oskar Hermansson um- setur. Margreta Næss lesur. 3. partur 19.30: Poppur 20.00: Búnaðartáttur 20.20: Tónleikur úr Salz- bourg 4. Janus Mohr leggur til rættis. Vedurtidindi og tidindi 20.10: 20.50: 21.00: Friggjadagin 20. 18.42: Nátturðatónleikur 19.00: Burturi og heima 19.30: Ténleikur Sonne Smith Friggjakvøld kl. 20 Ut um oyggj við Hans David Poul- sen úr Hesti. N. J. Arge Fyrri partur Vedurtidindi og tidindi 20.00: 21.00: arar, svarar Jens Pauli: — Eg haldi tann aktu- elli kritikkurin hevur lítið virði. Tað er tíðin, sum skal avgera, um ein bók er væleydnað ella ikki. Eitt gott dømi um hetta er segan um Moby Dick. Hon varð lítið vird, tá hon kom út í síni tíð og høv- undin Melville gavst tá við at skriva. Nú verður henda bókin mett sum ein tann besta í bókmenta- seguni. Jens Pauli heldur, at tey flestu ummælini eru lítið gevandi fyri rithev- undan. Men tað hava ver- ið einstek, sum hann hev- ur fingið okkurt burtur úr. — Um onkur sigur, at eg breiði meg ov nógv, brúki ov nógv orð, so er tað relevantur kritikkur. Og í slíkum feri royni eg at vara meg næstu ferð. Annars meini eg, at ein rithevundi skal siga sum minst um sínar egnu bek- ur. Hann kann si;jga: har hava tit bókina, so kunna tit sjålvi døma um hana. Men um tað er beinleiðis skeivt, sum verður sagt um bókina, so eigur hev- undin at tala at. Sjálvur havi eg kortini ongantíð gjert hetta. Få filmir ið koma Spøgelsestoget Leikhús Bio er farið undir at sýna filmin Spegelses- toget, har kendi danski ispegilin Dirch Passer leikar ein truplan ferða- mann. Hann er saman við nekrum eðrum ferðandi við einum toki, sum steðg- ar við eina lítla óhugnaliga jarnbreytasteð. Her verð- ur ein óvæntað seinkan á steðini. Nakrir brotsmenn royna at fáa ferðafólkini burtur av steðini, legnar hendingar fara fram um náttina í bíðisalinum, og starvsfólkið á steðini hvervur eitt fyri og annað eftir, og hýrurin gerst ikki betur, tá steðleiðarin greiðir fólkinum frá spek- ilsistokinum. ØI, sum síggja hetta tok, doyggja av ræðslu. Ein eldri kvinna, sum hevur fjalt eina flesku av spiritus í búrinum hjá papageyki sínum, varnast seinni, at steðin er ein smuglara- goymsla. Øll ferðafólkini halda Dirch vera ein van- ligan ferðamann, men móti endanum av filmi- num sýnir hann sínar veruligu gávur og avdúk- ar duldarmálið. Hesin filmurin er, sum aðrir danskir filmir, sera skemtiligur, ella sum framleiðararnir siga: Kom og gys — hvis De kan for grin.