mikudagur 22. februar 1978síða 9

Nr. 14 — 22. februar 1978 sosialurin lesarabrøv Berufsverbot Nú eg hoyrdi útvarpið mikudagin fekk eg hug at triva i pennin og vil bidja tygum skriva hetta: Påpi min var til skips mestapartin av sini tid, til hann mitt i sekstiår- unum legðist á land 58 ára gamal. Hann sigldi við slupp í tjúgunum og fyrst í treti- vunum og fiskaði undir Ís- landi og Grenlandi, og inn ímillum slapp hann eisini at royna snurruváð og sildafiskiskap við ísvirk- isbátunum, tá hesir komu til landið. Síðani slapp hann við trolara fyri kriggið inn- til 1940, og tá fóru ís- virkisbátarnir fallitt, ti teir vóru forút fyri sína tíð, og tí eingin marknað- ur var fyri frystum fiski og ti sildaprísirnir fóru i botn. Tå hjalpti lands- kassin ikki teimum sum komu i likviditetstrupul- leikar, men landsins menn vid Mitens á odda vóru við til at køva hetta góða til- tak, tí tað rokkaði við ta makt, sum reiðarasystem- ið hevði, tað systemið sum helt fiskimanninum niðri, so hann við húgvuni í hondini mátti biðja um tær krónur, sum ein for- nuftig kona ikki hevði keypt fyri uppá bók hjá reiðaranum. Pápi mín slapp ikki við trolara aftaná 1940 til 1947 uttan onkran túr við Stella Argus og Leivuri Øssurson og mundi or- søkin vera tann, at hann frå ungdómsárum av hevði bekent, at hann tók undir við sosialistunum við Dam og Danbjørg á odda. Eg hoyrdi unga Breck- mann, sum kanska ikki veit, hvussu hansara for- fedrar í fólkaflokkinum terroriseraðu samfelagið undir krignum, tosa um »berufsverbot« i Føroyum og um terror frå almenn- um »bossum.« Liggjas Húsgarð og Louis Zachariassen ja, tað Alment BINGOSPÆL Limir í Pensionistafelagnum og onnur eru vælkomin til BINGO- SPÆL uppi i SMS mikukvøldid tann 22/2 kl. 20. Fyrsta plátan kostar 20 kr., har- eftir 10 kr. fyri plátuna. Kaffimuður kann keypast. , TO NEVNDIN LY” sosialinum var harmiligt, men hvørg- inav hesum bådum komu illa fyri at at berjast fyri teimum idealum, sum sjálvstýrisflokkurin og javnaðarflokkurin høvdu i triatiårunum, teir klåradu seg, og teir vunnu heidur og æru og politiskan und- anvind av ti og Louis Zachariassen klåradi seg eisini igjøgnum eina folka- flokksjagstran i 13—14 år. Men påpi min og fleiri hundrað aðrir fiskimenn sum gingu breyðleysir frá 1940 til 1947, burtursæð frá teimum rationeraðu túrum, teir kundu fáa við suðuroyarskipum, har hver maður fekk tveir túr- ar áðrenn aðrir sluppu umborð, teir merktu »be- rufsverbotið< fólkafloks- menn settu í verk nakað so inniliga. Og hetta Oli Breck- mann, tí at ein hervilig sótt herjaði okkara land tá, og hon var, at var tú ikki fólkaflokksmaður, so skuldi tú køvast, so fekst tú ikki tjans, so fekst tú ikki lán til skip, ja so bleiv tú stutt sagt kúgaður og familja tin jagstrað av smáum fólkaflokksboss- um úti um bygdirnar, sum jagstraðu familju tína, og hildu, at tað sum kundi ganga inni í Europa, kundi tú eisini berja ar- beiðs- og fiskimannin við, so hann helt »kæft, trit og retning.« Tibetur slapp påpi aftur vid trolara i 1947 og hann upplivdi eisini- teir mo- dernaðu línubátarnar. Teir vóru eitt stórt fram- stig, men alt ov strævnir at liva umborð á fyri ein eldri mann. Hann legði frá sær utt- an pensión, og arbeiddi fiskaarbeiði og vanligt ar- beiði á landi, men noydd- ist einaferð afturat til Grønlands, áðrenn hann fekk ta fólkapensión, sum Kristiligir fundir í Itrottarhøllini í Klaksvík Streingjakórið hevur kristiligar fundir í Ítróttarhellini fríggjadagin 24/2 kl. 19.30, leygardagin 25/2 kl. 20.00 og sunnudagin 26/2 kl. 20.30. Innivist fæst við at ringja til tlf. 56528. STREINGJAKORID hann sum javnadarmadur hevdi barst fyri. Hann hevði onki ilt av, at fleiri av teim »bossum«, sum hevdu jagstrað hann frá 1940 — 1947 komu betri fyri á ellisárum sjálvt um teir ikki longur kundu knúska. Hann hevði yvirbevisn- ingin um, at hann hevði verið við í einum frælsis- stríði, sum var nógv harðari enn tað sum Louis Zachariassen og Liggjas Húsgarð stríddu. Teirra vildi tíðin og javnaðar- flokkurin undir ellum um- stoðum vunnið, men fri- 'gering fiskimansins og arbeiðarans kundi bert fremjast, um eitt stórt tal av arbeiðs- og fiskimonn- um stóðu fast uppá síni sosialistisku idealir og kastaðu av sær »berufs- verbotsleinkjur« folka- flokksins tå hesin var sterkastur og beiskastur og mest konservativur. Mær hevur annars dámað væl at tað er komið so langt at fólkaflokkurin sigur seg vera ein sosialan og liberalan flokk, sum kann samarbeiða við javn- aðarflokkin um at fremja eina vælferð fyri okkara fólk og eina framgongd fyri okkara vinnuliv, men tá eg hoyrdi tygum Óla Breckmann avdúka hógv- arnar aftur, vaknaði eg og segði við konu mina: „Hetta var gamal arvur, og hann vísir, at vit enn mugu vera uppá vakt fyri »berufsverbotunum.« Tygum billa fólki inn, at tygum kunnu skapa okk- um eitt betri samfelag, har vit einki rinda sjálvi, men fáa alt frá tí, sum teir privatu skapa, og frå ti, sum vit sjálvi spara upp, men einki trúgvi eg tað, at privatir sum ikki eru undir almennum forpliktilsi rinda nakað til mín, og einki trúgvi eg, at eitt system har ell ikki stuðla hvenn annan, men har hver skal sæta sær í pri- vatari trygging gevur á- góða til mín. Eg veit, hver tá fær á- góðan, ti tryggingar í ein- um privatkapitalistiskum samfelagi missa skjótt virði. og teir sum standa aftanfyri strúka profittin, meðan eg sum tryggingar- takari má siggja mína pre- miu vaksa uttan at tað, eg fái tá ið á stendur er nakað vert. Hetta er ein luftblødra sum skal sikra, at Oli Breckmann einaferð aftur- at verdur valdur, uttan at tað kemur fram, at tå kanst tú risikera at missa breyð, arbeiði og rættindi, ti Oli dámar ikki politisk u Breckmanni tinar hugsanir. Ein sum bleiv alment løntur i lægra enda Aheitan til utvarpid Okkara (Che Guevara, frælsishetjan Oli Breck- mann, hevur aftur latið hoyra frá sær, hesaferð at verja talu- og skrivifræls- ið. Sambært honum, so misnýtir Útvarp Feroya hetta heilaga frælsið, tí, sum hann sigur: >Marx- istar av ymsum slegum infiltrera pressuna fyri at kunna ávirka tanka- gongdina hjá fólki. Og heldur hann fram: »Tid- indaflutningurin má so vítt sum gjerligt umboða galdandi áskoðanirnar í samfelagnum. Tað hava brúkararnir krav uppå.« Undirritaði huldumaður er hóast alt so mikið upp- lýstur, at hann kann for- telja O.B., at 51% av brúkarunum ikki hava somu áskoðan hasum við- víkjandi, sum O.B. Við valið í 1974 vóru 80% á vali og valdu 51% av velj- arunum »vinstru.« Tey 20%, ið ikki vóru á vali, kunnu býtast í trý sløg av sofaveljarum: kommun- istar, politiskt vónbrotin og tey >seru<. Vit kunnu uttan himpr leggja 15% afturat teimum 51%- unum. Sostatt er tað O.B., ið misnýtir talu- og skrivifrælsið og ætlar at trýsta sínar og bert sínar meiningar og áskoðanir í 66% av fólkinum. Demi um marxistiska propagandu er skaldsøgan Katrin; ein gerandislysing frå Alandsoyggjunum fyri mansaldrum sidan. Kundi hent, at hendan skaldsøg an fekk førovingar at gera kollvelting, og gera eina drúgva hergongu niðan á Dagblaðið, skera O.B. á háls og seta eld á húsini. Hergongan drúgva lærir feroyingar kollveltingar- ligt snildi so hergongan kortini ikki gerst so drúgv og illgongd sum hin kin- esiska. Í somu grein orkar O.B. heldur ikki hesaferð at halda sær at loypa á alt, ið er til vinstru. Lík, milli- ónir av líkum, tað er prógvið, sum O.B. hevur fyri, at vinstrahugsjónin er høpisleys. Tiverri O.B., likunum vidvikjandi kem- ur ongin tinum meiningar- feløgum til kniggja. Vid tidini er komid i ljósmála, at Ø.B. líður av somu sjúku sum Joseph McCarthy, ið var leiðari av jagstranini av komm- unistum í USA í 50-unum McCarthy fór so harðliga og ódemokratiskt fram, at hann gjerdist ein skomm fyri allan vesturheimin fyri ódemokratisku fram- ferð sína, tað demokratiið, hann skuldi verja. Soleiðis tykir mær Óli Breckmann so minlikur McCarthy. Ansa tær Oli, McCarthy doyði få ár seinni spinnandi erur í hevdinum. Paranoia * Fe Harra blaðstjóri! Í Sosialinum 15. februar í ár, hevur tú givið inni- vist fyri einum lesara- brævi við yvirskriftini — Mesn undirskrivað Havnarfólk. Greinin skal vera eitt aftursvar upp á eina grein, ið eg skrivaði við navns undirskrift í Dimmalætt- ing tann 9. februar. Grein- in snúði seg um — við yvirskrift í Telefonverkið og Meinigheitshúsið Hví eg hefti smiðjuna í Litluvik uppi, var at visa til byrådsvidtøku, ið by- ráðsformaðurin til eina og hverja tid kundi lata vera við at fremja, um meinti, at hon nærri umhugsanar Nú hevur tú givið inni- hann 1 1 kravdi lesara hesum vist fyri brævi, ið brikslar mær, nú eg eri komin upp tær eldru rekkjurnar her Havn, at um eg øll tey mongu år, eg havi sitid sum limur í Tørshavnar byråd ikki hev Ji glørt sterri mistøk enn smið i Litluvik, so var eg væl farin, og at eg skuldi verid ometaliga fegin bara at sloppið at tagt, ti mini mistøk i minari »byråds- periodu« eru so nogv og greflig, at skulu tey rams- ast upp fylla tey nogvar sidur, og at vit Havnar- folk ikki gloyma so lætt Her er eitt grovt ålop å meg persónliga, at tað eru injuriur móti mær at taka ímóti á ellisárum, at eg vil biðja teg Vilhelm Jo- hannesen um at geva mær navnið á hesum fólkum, so eg fái Havnar vart meg. Hetta er mitt ynski í fyrstu syftu Eg vóni at fáa svar ikki at lata hettar brikslið sita hesar skjótt, ti eg ætli mær, uttan at íaa navnleysu ræduskitar buskinum. Eg tonkt kundi mær at møsnarin ella mesnarnir kundu havt gott av, at vit Havnarfólk tóku teir viðgerðar Vónandi gongur tú mær a meti, so eg lai vart meg 5 nn og Kann ganga við opnari pannu á Havnargetum Kjartan Mohr havnarmaður