leygardagur 8. apríl 1978síða 6

sosialurin Nr. 26 — 8. apríl 1978 panelið Hver ráðgevur landsstýrinum í sjónvarpsspurninginum? Tað er ikki bara at siga, at nú skula vit hava sjónvarp, ti keypt Lat sær itrottar- 600 havnarfólk hava sjónvarpstól. og bygda- felogini hava sýningarnar til almenna sjónvarpið er klárt Tað er onki letuverk at gera sjónvarp í Feroyum. Hetta hava vit sæð av tí lagnu, sum hetta mål heyur fingið hesi 10 árini, talan hevur verið um at fara undir eitt sjónvarp. Tað eigur heldur ikki at vera letuverk at gera sjón- varp. Men hetta skal ikki skiljast so, at málið bara skal liggja á láni, sum tað hevur longri og styttri skifti hesi seinastu árini. Kravið til teir útinnandi myndugleikarnar hevur nú í longri tíð verið, at teir skula koma til legtingið við einum uppskoti um, hvussu tað almenna fer- oyska sjónvarpið skal stovnast og rekast. Ikki eftirspurdir Landsstýrið hevur ikki megnað hesa uppgávu. Nú eru longu fleiri ár síð- ani legtingið tók ta prin- sippsteðu, at vit skula hava sjónvarp í Feroyum, og at hetta skuldi vera eitt alment sjónvarp, var ong- in ivi um millum ting- menn. Landsstýrið fekk álagt at koma aftur til tingið við málinum í sein- ata lagi í august 1976, men enn er onki komið frá landsstýrinum. Man kann tí loyva sær at spyrja, hvat lands- stýrið hevur gjørt? Hevur landsstýrið lagt sær eina við at kanna og viðgera og venda og snara hesum máli, so at eitt gott og skotsikkurt uppskot kann koma fram? Eg loyvi mær at ivast í at so er. Ein grund til at eg ivist er, at landsstýrið Skrivstovustjóri Starv sum skrivstovustjóri hjá elfelagnum S.E.V. verður at seta so skjótt sum til ber. Sekja um starvið kunnu fólk við HD ella AD í virkisskipan ella líknandi útbúgving. Umsekjari må vera roknskaparkønur og hava holla skriv- stovupraksis. Skrivstovustjórin skal serliga hava roknskap elfelagsins í hondum, og skal hann eisini taka sær av viðurskifti starvsmanna. Umframt må skrivstovustjórin sjálvsteðugt kunna seta upp hagtel og annað, ið er neyðugt til rakstrar-, gjaldferis- og fíggjarætlanir elfelags- ms. Løn og aðrar treytir verða at seta sbr. útbúgv- ing og avtalu; men vit vilja fegin vita, hvørji krøv umsekjarin setur fram. Skrivlig umsókn skal sendast beinleiðis til stýrisformannin, postbox 107, 3870 Klaksvík, og má hon vera elfelagnum í hendi fyri 25. apríl í ár. Elfelagið S.E.V. | | Bert at lata standa til í ellum hesum spurningum og so samstundis bróta næsar fyri einum vánalig- um og illa umhugsaðum fyribils privatsjónvarpi er tað ringasta av ellum ringum, sum landsins myndugleikarnir kunna finna uppá. Tað fer ikki at gagna sjónvarpssakini, men fer einans at koma nekrum fáum til góðar í krónum — tað er teimum, sum við snildum og trýsti hava skapt ein vissan sjónvarpsterv uttan fyrilit. ongantíð hevur havt boð eftir teimum fólkum, sum hava gjert royndirnar í út- varpsarbeiði í Feroyum í 20 ár. Tað átti at verið púra náttúrligt, at hesi fólk vóru frammarliga í hesi ráðgeving, men so er ikki. Ein grund er kanska, at tey eru óynskt í hesum feri, ein onnur kanska at landsstýrið bara hevur ligið omaná málinum. Sjónvarp á herð- arnar á ljóðvarpi Eg skal royna at grund- geva fyri, hví eg haldi tað vera púra høpisleyst og 6- forsvarligt ikki at nýta hesi fólk sum ráðgevarar. Sjónvarp er ein víðari útbygging av ljóðvarpi við eini funktión aftrat — henni, at fólk kann síggja samstundis sum tey hoyra. Sjónvarp er eitt nógv tyngri og dýrari medium ella fjølmidil at arbeiða við enn ljóðvarp, men summ- ar grundleggjandi funkti- énir eru júst tær somu. Sostatt hevur tað verið og er tað náttúrligt at sjónvarp, so at siga, verð- ur bygt á herðarnar á ljóð- varpi. Summastaðni lata teir ljóðvarp og sjónvarp kappast um kundarnar. Aðrastaðni verða hesir fjølmidlarnir riknir i neyv- um samarbeiði. Supplera hvønn annan Í Føroyum er tað totalt órealistiskt at tosa um at koyra útvarp og sjónvarp hvert sær. Ein grund er, at hetta verður alt ov dýrt, ein onnur grund er, at tað eru nú bara 40.000 fólk, sendast skal til, og ein triðja grund er, at hes- ir fjølmidlar hava hver sínar sterku síður. Tá um tidindatænastu rædur hevur sjónvarp ongan tjans í skjótleikakapping- ini við útvarp. Vit feroyingar hava heimsins besta tjans at reka útvarp og sjónvarp skilavæl saman, eisini hvat senditíðum viðvíkur. Vit eiga eftir mínum tykki ikki at lata útvarpið og sjónvarpið kappast um kundarnar, men senda so- leiðis, at allir kundarnir hava meguleika fyri at fáa alt við. Nógv annað kann eisini hugsast at vera felags, men hetta skerjir ikki kravið um eina rættuliga stóra manning. Hetta skerjir heldur ikki kravið um at heli mugu byggjast fyri rættuliga nógvar pengar til sjónvarpsvirki. Útvarpshúsið er av ein- ari grund ikki projekterað so stórt, at tað kann hýsa bæði útvarpinum og sjón- varpinum í senn. Grundin er tann, at myndugleikar- nir ikki kundu taka seg saman at avgera, at hesir stovnar skuldu vera ein stovnur. Tað projekteraða útvarpshúsið rúmar einari sjónvarpsfunktión við tí stóru hellini, sum er óg- vuliga neyðug og í mong- um førum kann nýtast til útvarps- og sjónvarps- endamál samstundis. Annars er ikki pláss fyri sjónvarpinum sum heild í útvarpshúsunum, men innivist kann skjótt skaff- ast sjónvarpinum, tí fyri- reikingar eru í byggiætl- anini gjerdar til at byggja uppí redaktións- og um- sitingarfloyin í útvarps- húsinum. Aftrat hesum hølum má sjónvarpið eis- ini hava pláss til studio, kontrollrúm, verkstað, goymslur og annað. Lat ítróttar- og bygdafeløgunum syningarrættin Medan hendan bygging verður framd, meðan sendinetið verður gjert klárt, meðan greiða fæst á, hvussu sjónvarpið skal figgjast og meðan sjón- varpsstarvsfólkið verður útbúgvið er ongin sum helst grund til at lata nakrar amaterar í Havn, Klaksvík og kanska aðra- staðni við sleppa at spæla sær við sjónvarpi. Skula vit partout hava sýningar í hesum fyrireik- ingarskeiðinum, so dugi eg ikki at síggja nakra meining í at taka sýning- armeguleikan frá ítróttar- og bygdafeløgunum, sum á henda hátt fáa savnað bygdafólkið og limir sínar og samstundis hava me- guleika at tryggja felog- um sínum eitt haldbetri rakstrargrundarlag til frama fyri bygdina, ung- dómin og ítróttin. Lat okkum bara — meðan sjónvarpið verður fyrireikað — halda fram sum nú við sýningum í ítróttar- og ungmannafel- egum til gagns fyri bygdalívið, ungdómin og ítróttamenningina. Tað er ongin sum helst grund til at taka hendan meguleikan frá teimum við ti høvudsargumenti, at 600 husarhald i Havn og nøkur einstøk å bygd hava keypt sær ein sjon- varpsmóttakara. | Ongin hevur biðið tey keypt hetta, og tey hava onga grund havt til at halda, at tey fóru at fáa nakra nyttu av hesum í bræði. Keypið av sjónvarps- sendingum má skipast Eitt mugu vit tó gera beinanvegin, og tað er at fáa skil á innflutninginum av upptiknum videobond- um. Eg veit ikki um, at upptekumenn á Flatlond- um hava fingið rættindi til at taka upp beinleiðis frá sjónvarpi fyri menn, sum í Feroyum leiga og selja hetta tilfar víðari til brúk- arar i Føroyum. Tað er onki at ivast i, at ein skilagóð skipan kann fåast í lag við onnur sjón- verp um brúksrætt móti gjaldi í hesum fyrireiking- artíðarskeiði, men vit mugu tryggja, at distri- butiónin verður reglulig bæði so og so og so ódýr sum meguligt. Her kann eitt víðkað filmseftirlit fáa somu upp- gávu sum mótvegis bio- grafunum og tað fólkið, sum vit skula útbúgva til sjónvarpsstarv, kann hóskandi í lærutíðini sam- an við sakkønari hjálp standa fyri valinum av einum parti av teimum sendingum, sum brúkast kunnu í samkomu- og ítróttarhúsum. Bert at lata standa til í øllum hesum spurningum og so samstundis bróta næsar fyri einum vánalig- um og illa umhugsaðum fyribils privatsjónvarpi er tað ringasta av ellum ringum, sum landsins myndugleikarnir = kunna finna uppá. Tað fer ikki at gagna sjónvarpssakini, men fer einans at koma nøkrum fáum til góðar í krónum — tað er teimum, sum við snildum og trýsti hava skapt ein vissan sjónvarpsterv uttan fyri- lit. Jógvan Arge