leygardagur 8. apríl 1978síða 16

Landsautomatiseringin liðug — men neyðugt við framhaldandi útbygging M.a. er neyðugt at útbyggja linjunetið fyri at fáa eitt tryggari telefonsamband Um hálvgumeitt-tíðina hósdagin fekk Sandur sum tað seinasta av teim- um sterru plássunum í Feroyum automattelefon. Hetta er tað seinasta stig- ið í landsautomatisering- ini. — Hetta ber í sær, at tær heilt smáu bygdirnar, sum enn ikki hava fingið automattelefon, fáa auto- matiskt telefonsamband í komandi ári, sigur Sól- bjørn Jacobsen, telefon- felagsstjóri. Hann nevnir, at td. Skúvoy fær sítt automat- iska telefonsamband knýtt til staðina á Sandi komandi ár. 1580 kilometrar av kaðali Í sambandi við landsauto- matiseringina eru tilsam- ans grivnir niður 1580 kilometrar av kaðali. Tað eru uppsett umleið 10.000 automatfelagsnummer uttanfyri Havnina. Í 1971, áðrenn millum- bylgjusambandið til Klaksvíkar varð sett til, gingu 60 linjur út frá Havnini. Hetta tal er í dag útvið 1400. Telefonfel- agatalið var í 1968 umleið 6.000, men hetta er í dag meir enn tvífaldað til 12.200 felagar. Í automatiseringstíðar- skeiðinum eru taksthækk- ingar ikki farnar fram í millumbygdaøkinum, men i felagsgjaldinum og i inn- anbygdaøkinum hava taksthækkingar verið. Sólbjern Jacobsen sig- ur, at tey, sum hava passað telefonina heima á Sandi, halda nú uppat. Hetta er fyri ein stóran part eftir teirra egna ynski. Tey fáa nú eina EN nb: RE sad samsýning, sum verður sett eftir telefonfelagatal- inum í teimum ymsu bygdunum og eftir, hvus- su leingi tey hava rikið telefonina. Ikki vanir við slíkar umstødur Í samband við at Sandur fekk automatiskt telefon- samband hevði Telefon- verkið skipað fyri eini samkomu í Ungmannafel- agshúsinum á Sandi. Ein av teimum mongu, sum tók orðið á samkom- uni var Tórolvur Mohr Ol- sen, løgtingsmadur. Hann gleddist yvir framstigini, sum vórðu framd vid hes- um. — Hesar umsteðurnar eru vit ikki vanir við heima á Sandi. Vit eru vanir at liva undir verri umsteðum, men nú kunnu vit fegnast um, at lands- automatiseringin er liðug, segði Tórolvur Mohr Ol- sen. Hann segði víðari, at ikki fyrr enn hevuðssteðin Eg skjóti upp at lata avhaldsrersluna fáa Avhaldshúsið aftur, so teir kunna leiga tað til Demich, ti tað er bert vatn, sum rennur í rer- unum, teir selja. TRES INN MESTRE NEN 5 helvtin bíðar eftir tóna. 2 Håkun Djurhuus, ein væl hyrdur figgjarnevndarfor- maður, roynir nýggju automattelefonina i Havn er bygd út, er hetta mål loyst, og hann heitti å politikarnar um at loysa hetta mål, onganti& ov skjótt. Ein fortreyt Eisini Atli Dam, legmað- ur, hevði orðið. Hann tók skemtiliga til. — Fyrr hava sandingar bíða eftir automattelefon, men nú er bert eftir at bíða eftir tónanum. Atli Dam fegnaðist um Tá teir á Dimmalætt- ing sóu allar milliónir- nar á fíggjarlógini, kundu teir ikki bara sær, men settu prisin upp i 3 kr. * Helvtin av føroyingum bíðar eftir at fáa inn- lagda telefon, hin Eg havi aldri sagt »sum ein giraffur«, eg segði »sum ein zebra.« at landsautomatiseringin er liðug. Hann segði, at hetta er ein fortreyt fyri, at vit kunnu nýta okkara samfelag á ein skilagóðan hátt. Hann helt tað verða beint, at vit hava gjert hesa automatisering í ein- um. — Hetta hevur verið ein stór byrða hjá Telefon- verkinum, og ikki minni hjá teimum monnum, sum hava havt við hetta at gjørt, segði Atli Dam. Sig so, at tað almenna * ikki sparir. Nú er Smyril sendur til Dan- % markar eftir sprutti- 9 num til legmansveitsl- % una, fyri at spara um fraktina. Hevdu teir so * kunnað sckt um tolla- lætta, so hevði tann meinigi skattaborgarin als ikki merkt tað.