leygardagur 19. august 1978síða 8

Síða 8 sosialurin Nr. 61 — 19. august 1978 Svumu í miðjarðarhavs- hita við jøkulsjadara Átta føroyskir skótar hava luttikið á rannsóknarferð á gosfjallaøki í Íslandi. Í fimm dagar gingu teir góðar 100 km í oyðulendi — Gonguferðin var frálík og Ísland er eitt frálíkt land at ferðast í — stór- sligið, vakurt og spenn- andi — ja, so hugtakandi, at vit hava hugsað um at skipa fyri eini longri Ís- landsferð um eini tvey ár. Soleiðis tekur Hegni Joensen til orða. Hann var leiðari fyri teir átta fer- oysku skótarnar, sum hava luttikið á eini granskingarferð á gos- fjallaøkinum við Askju í Íslandi. Og hver trýr ikki orð- unum hjá Hegna, tá hann greiðir frá, at skótarnir svumu í svávulsroyki í gosfjallaopinum 100 metr- ar frá tromini á Askju. Í vatni til steddar sum helvt av Leynarvatni, har hitastigini á miðjum Drugvar fyrireikingar Men tað er ikki bara at siga tað, at gera eina slíka ferð — tá gingið verður við fullum upppakningi einar 20—25 kilometrar um dagin. Skótarnir fóru undir at fyrireika túrin fyri einum ári síðani. Tá var Hegni í Íslandi og setti seg inn í projektið. Tað stóð ellum skótalið- um í Feroyum í boði at senda luttakarar, men tá avtornaði, vóru bert átta skótar úr SSB og STS hugaðir fyri túrinum. Og hetta seinasta árið hava teir fyrireikað seg. Teir hava gingið longri og styttri túrar nærum hvert vikuskifti. Teir hava funnið fram til ta rettu útgerðina — rygg- sekkir, tjald, klæðir, gonguskógvar o.s.fr. — og roynt hana teir hava sett seg inn í íslendsk við- urskifti: jarð- og lívfreði, vakstrar- og djóralív, is- lendska málið, segu og mentan. Vulcan Projekt Ísland 1978 Talan var ikki um eina vanliga skótaferð við leg- um og tilikum, men um eina granskingarferð við lutteku av eldri skótum úr ellum Norðurlondum. Tað er Bandalag Is- lenskra Skáta, sum hevur staðið fyri ábyrgdini og tiltakið er skipað saman vid Nordisk Vulcanologisk Institut. Høgni greidir frå, at endamálið vid gongutúr- inum var at kanna ekið við Mývatn, Askju og niðan móti Vatnajøkuli. Hetta staðið var valt, tí vitanin er lítil um vekstur, djóralív og landslag. Upp- gávan var tí m.a. at rætta á kortunum áir, hæddar- strikur o.a. Alt tilfari skal nú savnast í eini sterri frá- greiðing, sum kemur Vul- ey gongufólk í eyðkendum landslagi canologisk Institut og teimum einstøku skótun- um til góðar. Ferðast í smáum bólkum Sjálv gonguferðin vardi í fimm dagar og fór fram í størsta lavagkinum Od- ådahraun i landnyrdings- horninum av landinum. Gingið varð ikki í felag, men harafturímóti í smá- um bólkum við 4—5 lut- takarum í hverjum. Fimm slíkir bólkar vóru skipaðir í einum liði. Luttakarnir vóru 125 tilsamans. So- leiðis vóru tað fimm lið. Hvert liðið hevði sítt eki og sína rutu at granska. Bólkarnir vóru tjóð- skaparliga blandaðir. Við hverjum bólki vóru tveir- triggir ferðaleiðar 'g ein kenur íslend Turrlagt Eftir at hava gjørt tær endaligu fyrireikingarnar í tveir dagar i støduleguni við Mývatn, har tað ikki var tespiligt at vera vegna teir nógvu mýggjabitar- nar, varð farið á túrin. Umframt at hver skóti hevði sítt viðferi — eini 15—20 kilo — at bera, vóru teir eisini noyddir at hava vatn og mat við sær. — Í stórum parti av øk- inum var ikki vatndropi at finna. Nakrir av bólkun- Luttakarar sova á berajólum um vóru ti noyddir at grava fram kava undan sandinum fyri síðan at bræða hann og fylla vatn- ið i iløt. So tað er ikki sum í Feroyum, har ein kelda er í hverjum gili, sigur Hegni. Kort og kumpass at líta á Vanliga gekk hver bólkur einar 10 tímar um dagin. Men tó ikki út í eitt. Bólk- arnir, sum hver sina rutu, steðgaðu upp og savna høvdu k ið og T t r rt r A „1 kk s ti kortin É ni i da r 1 nr kki áum. Og tað sum vit kalla fjøll, sást ikki á kortinum, greiður Hegni frá og held- ur fram: — Um kveldarnar mettust allir bólkarnir í hverjum liði og ótu ta seinastu måltidina. Aft- aná hugnaðu vit okkum. Hetta vóru hugnaligar og ógloymandi letur. Sólin fór ongantíð heilt niður og i sólarroðanum — framm- legubålinum — anfyri SN sótu vit og sungu afturvið guitar- og floytuspæli, prátaðu og greiddu frá dagsins hendingum. — Tað var heitt um dagin, men kalt um nátt- ina — heilt niður móti 0 stigum. Ikki var lætt altið at seta tjøldini upp, tí tað var bert eyrur at seta seg á og pløkkarnir stóðu ikki í. Svumu í heitum keldum Tveir av teimum føroysku skótunum luttóku á tí rut- uni, sum gekk niðan á Vatnajøkul. Undan jøkulinum runnu heitar keldur og her var meguligt at svimja í mið- alhavshita í hesi veldugu náttúruni. Teir ymisku skótarnir hava upplivað hvert av sínum. Nakrir vóru ferg- aðir yvir um Jøkulså í smáum gummibátum, har hon var 50 metrar til Her verða skótar ferdir yvir um Jekulsá í gummibáti