mikudagur 25. oktober 1978síða 9

Nr. 80 — 25. oktober 1978 sosialurin Henry spenti bein Fleiri ferðir havi eg fingið upp í nesina, at eg skal hava spent bein fyri at ein »kristiligur« politiskur flokkur varð settur á stovn her í Føroyum. Um so er, at eg havi skuldiná, so tyngir hetta als ikki mina samvitsku. Nei, eg haldi meg hava gjørt eina góða gerð, um so er, at min er skuldin. Tu beit kanska merki i, at eg setti orðið »kristilig- ur« i gásaeygum og eg meini tað so inniliga, tá ið eg geri tað. Fyri um trimum árum síðani kom maður inn til mín og spurdi, um eg vildi verða við til at gera ein kristiligan flokk. Eg spurdi, hverjir kandidatar tað var talan um og var fyrsta navnið Jermund Vágadal. Triggjar vikur seinni kom annar maður á gátt hjá mær í somu er- indum. Eisini spurdi eg henda mann um hverjar menn, ið talan kundi um sum valevnir, og nevndi hann sum fyrsta mann Jermund Vágadal. Svarið eg gav í báðum forum, var tað sama, og tað var eitt korta nei! Eg var javnaðarmaður og har fór eg at verða. Eisini helt eg við teir, at nú hevdu teir verið við til at øsa Feroya fólk upp við has- um, sum teir kallaðu „Kristus er svarið, < og nú skuldi hendan øsingin brúkast politiskt. Tað kundi akkurat passa, at maktgirndin, sum ikki kundi sleppa framat í teimum flokkum teir um- boðaðu — tí tað vórðu menn eisini úr eðrum flokkum enn sambands- flokkinum — nú skuldi maktgirndin | smoyggja seg í ein »kristiligan« ham. Eisini helt eg við teir, at semuligari hevði tað ver- ið, um teir fyrst meldaðu seg út úr sínum flokkum, innan teir fóru undir at ar- beiða við at seta nýggjan flokk á stovn. Hetta, sum teir hevdust at, líktist akkurat inni- haldinum í hini greinini hjá Jermundi Vágadal í Dimmalætting á sinni, sum hann kallaði >Polit- iskir kavbátar,< har hann segði frá hvussu javnað- armenn (kommunistarnir) arbeiddu í ti dulda, men fyri ein dag at koma upp úr dýpinum, og sum hin týski kavbáturin undir fyrra heimsbardaga úti á Bankanum kom og skeyt alt í sor. Soleiðis fór javn- aðarflokkurin at skjóta alt í sor. Henda hepisleysa pro- paganda hevur fingið eitt so sjúkligt kristiligt yvir- bragd, at fólk við and- stygd má venda sær burt- ur frá hesum, soleiðis sum vit nú eisini síggja, at menn innan sambands- flokkin eru farnir at gera. Sjálvandi kann sam- bandið ikki brúka menn, sum ríða so niðarlaga sum J. V. ger í Dimmalætting nr. 115 fyri 7. okt. Grein- ina kallar hann: >Hvat vil legmaður?<- Og hoyr hvussu grovan hann tekur til: »Løgmadur Atli P. Dam hevur skjott i langa tíð borið upp undir at fáa eitt tjak um hvørvitt vit eru kristin ella ikki. Hann hevur í bæði Sosialinum og Dimmalætting bein- leiðis argað og stungið menn við, hvussu góður og á hvussu hegum et- iskum plani javnaðar- flokkurin liggur. Tú sært næstan eitt opinberligt smil av tí óreina slagnum á varrum løgmans«. Soleiðis var inngangur- in og so kemur miðjan, sum er ein vavstur, men hoyr so endan á greinini: »At legmaður, sum annars skuldi verið virdur og settur hægri enn vit vanligu, kemur sær so langt niður í runudammin og ber upp undir við kristnini bæði í bleðum og á tingi, tænir honum ikki til rós. At hann við hes- um, við síðuna av ferdi valpropagandu, ikki smæðist at fornokta fremstu javnaðarmenn her um leiðir, beint soleiðis, sum Pætur á sinni gjørdi, vísir okkum tvertur ímóti ein mann, ein litlan mann, sitandi i einum alt ov høg- um starvi.« So ør hevur nu skriv- ingin verið í fleiri ár blandað upp við eini anda- ligan esing. Ti skal Sofus Sivertsen, valevni á sambandslistan- um hava takk fyri at hann í Dimmalætting nr. 116 fyri 10. oktober sigur, at hann tekur avstand frá slíkari skriving, sum hana eg havi vist á. Grein hans- ara bar yvirskriftina: Samtykki ikki. Sjálvur vil eg nýta hevi til at takka harra løg- manni, Atla Dam, fyri tað, sum hann í bløðunum Síða 9 hevur skrivað, og tað, sum hann á javnaðarfundi norðuri á hotel Norð á Viðareiði segði um kristin- dómsins steðu í samfelagi okkara nú og í framtíðini. Enn einaferð takk! Nei, eg spenni ikki bein fyri sonnum bíbilskum kristindómi, men eg havi og vil framvegis berjast ímóti óreiðiligum kristin- dómi, eisini tá ið hann ætlar at klæða seg í »kristiligan« politiskan ham fyri egið gagn at fremja. á Klaksvíkar sjúkrahúsi, tann 15/10 -78 Henry Andreasen TTKAKK—ÞF|F||F{—T|F|F|—|————w———— XX = blaktrandi, doyvandi, mekaniskan diskoteks- betongmusikk, har fólk standa doyvd og rulla á gólvinum uttan meguleika fyri hugsan ella samreðu. Eg spyrji ti: vilja DIMMALÆTTING og politiið og aðrar kreftir nú beina fyri einum av teim fáu mentanartiltøkum av internationalum góðsku- flokki, sum til er her á landi? NOYÐIST man so at verða ítróttarhetja ella uppestur frelstur fyri at kunna yvirliva mentanar- liga? Skulu eingir aðrir meguleikar vera í Feroy- um? Eg endi við at takka JAZZFELAGINUM fyri øll tess tiltøk og vóni, at tað kemur at vera til og virka væl í langari fram- tid! Kåri Petersen KH Eitt sandkorn »Virdid og stimbrid sam- vinnuna vid Island«. Tað gleddi undirritaða, sum hetta lítla sandkorn ætlar at skriva, at síggja í dagblaðnum feroyska 13. oktober 1978 — orðaskifti eftir Jóannes S. Hansen, frá Saltangará. Samtíðis sum eg vil takka Jóannesi fyri hesi orðini, vil eg minna á, at hendan samvinnan kann verða báðum at gagni. Vit hava júst nú fingið eitt nýtt starvandi Alþing — tað 100., síðan núver- andi stjórnarskipan Is- lands varð skrásett — so- leiðis eitt søguligt ting aftaná eitt seguligt val fyrr í summar. Jóannes er beinrakin í grein síni, men hann sum hetta sandkorn skrivar — vil koma við nøkrum fáum viðmerkingum, nú tit før- oyingar eisini skulu velja tykkum eitt nýtt legting og Landsstýri. Her á landi hevur nýggj ríkisstjórn tikið við róðr- inum. Tað eru tríggir ólík- ir flokkar. Eg loyvi mær at siga, at núverandi rík- isstjórn er samansett av somu stevnumiðum — sum fráfarandi Landsstýri Feroya. Ikki so at skilja — at tað sum her hevur farið fram — júst er tað sama sum í Feroyum. Kortini skulu vit minnast til, at vit menniskju øll eru eins, munurin goymist einans í útliti — vekstri og framkomu, annars eru vit øll eins. Um vit skulu taka eitt miðaltal av íslendsku tjóðini og hini føroysku viðvíkjandi sidiligheit, loyvi eg mær at siga — føroyingurin er meira »skikkiligur« ella trúgv- andi enn íslendingurin. Hetta kennir undirritaði av egna lívi sinum. Men fyri at sleppa øll- um slíkum »privatum« — var tað greinin hjá Jóan- nesi vit skuldu nema við. Nýggja stjórnin ís- lendska noyðist at berjast við 40 og 50% inflatión. Nýggi figgjarmálaráð- harrin íslendski Tómas Arnason, sum júst nú hevur verið í USA á fundi altjóða bankans, kom heim aftur skelkaður, har hann í sjónvarpinum tos- aði um tað, at onnur norð- urlond enn Ísland ræðast 7 til 9% inflatión, meðan vit her á landi hava 40 til 50% dýrtiðarfjanda at stríðast við. Tað er ógvuliga skilj- andi at arbeiðsgevarar og virkisleiðarar í Feroyum undrast hendan »økonom- iska politikkin« ella vit skulu heldur siga, hetta 6- skilið. Tað, sum vit kunnu samarbeiða um íslending- ar og føroyingar — er í grundini ellum við- víkjandi okkara búskapi. Tað er nevniliga soleiðis háttað her á okkara jerð — at landfreðiliga kunnu vit ikki tosa um samband við nakran annan betri — enn okkara ímillum. Hes- um landfreðiliga sam- bandi fylgir fiskifrødiligt samband, sum er grund- stuðulin undir búskapi føroyinga og íslendinga. Soleiðis er hetta sam- band frá náttúrunnar hond ein beinleiðis åvisan á, hvat samband vit ó- frávíkiliga hava brúk fyri nú og komandi. At rekta hetta samband er livsneydugt fyri okkum ell. Tað nyttar einki at tosa um 200 sjómil — sum nakað privatmál hjá ís- lendingum ella føroying- um. Fiskifrødiliga er hetta >Nonsens<. Fiskurin lurtar ikki eftir einum feroyskum ella ein- um íslendskum fiskimála- ráðharra, men hann lurtar eftir teimum báðum — tá teir standa saman. Á hesum eki síggja vit, hvat skaparin sjálvur ætl- ar okkum at gera, til tess at rekta garðin okkara væl og virðiliga. At menniskjuni sjálvi stovna eitt »rikisfelag« og kalla seg >tjóð< er eins sjálvsagt sum kona og maður gifta seg og stovna familju. Hetta blivu kanska mong orð um lítið, kortini eitt sandkorn. Tað vit kunnu tosa saman um — meira enn fiskifreðiligar spurningar, er orka og dálking av okk- ara umhvervi. Seinast ikki sidst OKONOMISK- AN politikk. Íslendingar kunnu læra ómetaliga nógv av feroyingum, hvussu rættur umgangur við peningi gevur rætta mynd av fyrimyndar hús- arhaldinum. Hetta kunnu vit íslendingar síggja i Feroyum. Feroyingar hava átt ta eydnu — hesi seinastu fýra árini — at Feroya Landsstýri við legmanni Atla P. Dam á odda — hava flutt tykkum fram og upp á eitt slíkt »plan« — sum mangur fremm- andur undrast. Hann sum hetta skrivar — undrast ikki. Tað sum býr undir hesum ellum — er fyrst og fremst trúfesti og góða hjartalag føroy- ingsins, hetta hann hevur fingið í veggugávu. Ríki- demið kring feroysku oyggjarnar er mikið, men harður streymur rennur millum hesar. Við daglig- ari rósemi og viljanum til at bjarga sær sjálvum — hevur feroyski sjómaðurin eins og tann íslendski uppihildið samfelagnum. Tað er ti — manningin á brúnni (uppi á landi) sum avger hvussu ágóðanum verður sáað aftur. Við ein- um nýggjum íslendskum tingi og ríkisstjórn, skal tað verða ynski mitt, at íslendingar um komandi framtíð kunnu leita til bróðurin í Feroyum — og læra — hvussu rættur ekonomiskur politikkur eigur at leggjast til rættis. Við ynskinum um eitt eydnurikt úrslit 7. novem- ber næstkomandi fyri fer- oysku tjóðini. Vinarligast, Vestarr Ludvíksson Landssjúkrahúsið 3800 Tórshavn Søkt verður eftir laboranti til rann- sóknarstovuna til 1. desember 1978. Arbeiðstíðin er 40 tímar adruhvørja viku. Tilkallivakt umleið einaferð um vikuna. málanum. Løn sambært sátt- Umsókn verður at senda til um- sjónarmannin innan 15. nov. 1978.