hósdagur 6. apríl 2000síða 2
‹ fyrra síða allar 15 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
3
tíðindablaðið sosialurin
Nr. 68 - 6. apríl 2000
Træverja ella sólkrem?
Vælumtókta H-vindeyga í nýggjum búna
Nýggja H-vindeyga, ið er klætt við aluminium á útsíðuni, gevur framúr viðlíkahalds fyrimunir,
samstundis sum umhvørvi og trivnaður innandura verður gingin á møti við límtræði. Nú kanst tú
eisini velja millum topp- ella síðusving vindeygu, ið kunnu snarast runt, so tey eru løtt at vaska.
Vindeygað verður liðugt viðgjørt - lakk-sproytað - bæði innan og uttan, síðan verður tað klætt við
aluminium í tí liti, tær dámar best.
Ring á 33 21 77 og bið om brochuru og legg summarfrítíðina til rættis!
Vatnsoyra
Vatnsoyra Snikkaravirki pf.
H
www.h-window.fo
10 ára trygd
stephanssons hús
Ábyrgdarblaðstjóri:
Jan Müller
Blaðstjóri:
Eirikur Lindenskov
Marknaðardeild:
Jonhard Hammer
Dagbjørt S. Hansen
Blaðfólk:
Áki Bertholdsen,
Turið Kjølbro
Dánjal Højgaard
Dagfinn Olsen
John Johannessen
Sveinur Tróndarson
Eyðun Klakstein
Høgni Mohr
Ítróttur: Jákup Mørk
Myndamenn:
Jens Kristian Vang
Álvur Haraldsen
Útgevari, uppseting:
Sp/f Sosialurin
Bústaður:
Argjavegur 26, Argir
Postadr: Postsmoga 76,
110 Tórshavn
Telefon: 311820
Telefax. 314720
e-mail: post@sosialurin.fo
Lýsingar: lysing@sosialurin.fo
Internet: www.sosialurin.fo
Prent: Sosialurin
Sosialurin
Oddagrein
Viðmerking:
Takið ímóti flóttafólki
Í sambandi við orðaskiftið
um flóttafólkaviðurskifti, ið
hevur verið seinastu tíðina,
bæði á tingi, í fjølmiðlunum
og millum manna havi eg
hug at koma við nøkrum
viðmerkingum.
Eg skal ikki leggja meg
so nógv út í kjakið um,
hvussu og nær vit skulu taka
móti flóttafólki og um,
hvussu nógv vit eiga at taka
ímóti o.s.fr. Eg kann taka
undir við teimum, sum siga,
at vit á hesum økinum –
sum á so nógvum øðrum –
eiga at fara vísiliga og var-
isliga fram, ikki leypa fram-
av og at vit, áðrenn farið
verður í holt við hetta, taka
tey røttu og neyðugu stigini.
Men eg haldi, tað gongur
alt ov leingi fyri seg at »orða
ein flóttafólkapolitikk« –
sum teir siga. Og eg skilji
einki av – og havi ilt við at
trúgva – at vit ikki kunnu
taka móti flóttafólki, fyri
tað, um vit ikki hava fingið
fullveldi. Tað mátti í øllum
førum borið til at funnið
eina fyribilsloysn her og nú.
Men tað, eg serliga vil
leggja dent á, er at heita á
okkum øll um ikki lata okk-
um stýra av ótta, tá ið tað
kemur til henda flóttafólka-
spurningin. Vit siga okkum
at vera ein kristin tjóð. Í øll-
um førum játtar ein stórur
partur av Føroya fólki seg
at trúgva á Kristus, og har-
við er tað bíbliuna, vit halla
okkum til, bæði tá ið tað
snýr seg um sjálva trúnna,
men eisini hvat viðvíkur
okkara lívsførslu.
Hvat sigur bíblian?
Eg haldi, at bíblian er sera
greið, tá ið tað kemur til
henda spurningin. Ikki tí,
hon sigur kanska ikki nakað
beinleiðis, hvussu vit skulu
handfara flóttafólkaspurn-
ingin, men andin í skriftini
og tær ábendingar, hon gev-
ur, eru heilt greiðar.
Fyrst er tað boðið um at
elska næsta sín. Bæði í
gamla og nýggja testamenti
stendur rættiliga nógv um
tað. Og vit kenna tað vist
øll. Til dømis: Tú skalt elska
næsta tín sum teg sjálvan (3.
Mós. 19:18).
Jesur tekur hetta boð upp-
aftur, og skuldi nakar verið
í iva um, hvør næstin er,
leggur hann aftrat: »Eg sigi
tykkum: Elskið fíggindar
tykkara, signið tey, sum
banna tykkum, gerið teim-
um gott, sum hata tykkum
og biðið fyri teimum, ið
háða tykkum og søkja at
tykkum« (Matt. 5:44)
Og tá ið ein spurdi hann,
hvør var næsti hansara, var
Jesus ógvuliga greiður og
segði honum ta vælkendu
søguna um hin miskunn-
sama
samverjan
(Luk.
18:28-37). Kjarnin í søguni
er, at tann, ið fall í ráns-
mannahendur, var jødi, og
tann, ið hjálpti, var sam-
verji. Og jødar vildu einki
hava við samverjar at gera.
Paulus tekur tráðin upp-
aftur í sinum brøvum og
skrivar m.a.: Øll lógin er
uppfylt í einum orði, í hes-
um: »Tú skalt leska næsta
tín sum teg sjálvan« (Gal.
5:14).
Bíblian nevnir eiisni fleiri
ferðir um gestablídni og
áminnir m.a. um at leggja
seg eftir at vera gestablíð
(Róm. 12:13).
Men eg haldi, at har bíb-
lian er greiðast viðvíkjandi
hesum, er, tá ið hon skrivar
um hin fremmanda. Ferð
eftir ferð verður nevnt um,
hvussu farast skuldi við
teimum – og við hinum fað-
irleysa og einkjuni. Fyri ikki
at gera hetta ov langdrigið,
skal eg bert nevna eitt stað,
har tað stendur soleiðis: »Tá
ið fremmandur býr hjá
tykkum í landi tykkara, so
mást tú ikki vera harður við
hann; sum ein av tykkara
egnu skulu tit rokna hin
fremmanda, ið hjá tykkum
býr, og tú skalt elska hann
sum teg sjálvan« (3. Mós.
19:33-34). Fleiri onnur støð
kundu verið nevnd, men lat
meg bert aftrat vísa til 5.
Mós. 10:17-19. Tað, at
fremmand vóru í landinum,
vísir okkum sjálvandi, at
latið var upp fyri teimum,
og at tey høvdu fingið loyvi
at koma inn.
Eftir førimuni
Tá ið ført verður fram m.a.,
at landið er ov lítið til at
taka móti flóttafólki, og at
tað er ov vandamikið at fáa
menniskju henda vegin,
sum hava eina aðra trúgv
enn vit, meti eg tað bert at
vera bíligar undanførslur.
Sjálvandi skilji eg væl, at
avmarkingar skulu vera. Vit
fáa jú ikki tikið móti »allari
verðini«. Og tá ið eg nú havi
endurgivið úr bíbliuni, kann
eg nevna, at har eisini verð-
ur skrivað um fólk, sum
hjálptu »eftir førimuni« og
um onkran stendur, at tey
hjálptu »út um førimun« (2.
Kor. 8:3) Hetta var »eftir
førimuni« er ein góður
mátistokkur.
Jú, vit skulu vera varin,
men útgangsstøðið má vera,
at vit standa við opnum
ørmum og vilja taka móti
fólki, sum eru í neyð og
flýggja frá teirra egna landi.
Vit mugu lata tey skilja, at
vit siga: Hjartaliga vælkom-
in.
At fáa menniskju henda
vegin við aðrari trúgv, haldi
eg, vit bert skulu síggja sum
ein vinning – og eitt høvi at
vísa teimum á ta leið, vit
halda vera rætta. Latið okk-
um bara fáa nøkur øðrvísi
hugsandi henda vegin, sum
kunnu vera ávirkað av
kristnu trúnni. Og sjálvt um
tey verða verandi í trúgv
síni, eru so mong í Føroy-
um, sum kunnu biðja fyri
hesum fólkum og annars
fyri hesum landi og fólki,
at vit als ikki skulu óttast
fyri, at tey skulu fara at
ávirka okkum í okkara
trúgv og mentan. Um vit
hava ta áskoðan, hava vit
ikki nóg stórt álit á tí stóra
Gudi, vit trúga á.
At enda vil eg siga, at eg
eri sannførdur um, at sign-
ing Guds fylgir tí landi og
tjóð, ið smíðar sínar lógir
soleiðis, at tær ikki ganga
móti Guds lógum. Sum á
øllum øðrum økjum er tað
tí eisini sera umráðandi,
hvussu lógin viðvíkjandi
flóttafólkum verður smíðað.
Páll á Lakjuni
Fuglafirði
P. S. Eg taki hattin av fyri
teimum, sum í hesum døg-
um royna at fáa eina serb-
iska familju til Føroya. Má
Harrin signa tykkum í hes-
um verki.
Tøkk
Mína hjartans tøkk sendi eg tykkum øllum, sum
mintust meg á 100 ára føðingardegnum 16. mars.
Eina serliga tøkk til ætt og vinir og til samkom-
una í Hebron, sum øll við stórari vælvild og
hjálpsemi gjørdu mær dagin so hugnaligan.
Eg vil eisini fegin takka fyri vitjan og heilsir frá
Landsstýri, Ríkisumboði og Býráði.
Gud signi landið og fólkið, sum her býr.
Anna Sofía Jacobsen
Álvarsligar tíðir
FØROYAR ella rættari framtíðar viðurskiftini
millum Føroyar og Danmark eru í fokus í
Keypmannahavn í hesum døgum. Løgmaður
og landsstýrismaðurin í sjálvstýrismálum áttu
í gjár fólkatingið við tað, at teir kunnaðu fólka-
tingslimir og annars donsku og útlendsku
pressuna um fullveldisætlanir landsstýrisins.
Í dag eru Føroyar aftur á skránni í fólka-
tinginum. Nú eru tað fólkatingslimirnir, sum
fáa orðið. Stórur spenningur er knýttur at
orðaskiftinum í fólkatinginum um fullveldi,
ríkisfelagsskap, sjálvstýri osfr. Hóast tað er
stjórnin, sum skal gera av, hvat skal henda í
samráðingunum við føroyingar, so kann
roknast við, at hon fer at lurta eftir tí, sum
orðaskifti í fólkatinginum fer at snúgva seg
og um ikki minst, hvørja niðurstøðu - um nakra
- sum ein meiriluti á fólkatingi fer at koma til.
FYRSTA samráðingarumfar er liðugt, og nú
verður gjørt klárt til tað næsta í mai. Man
kann siga, at tað, sum nú fram fer í
Keypmannahavn er líkasum upphitingin til
næsta umfarið. Hetta eru bæði spennandi og
álvarsligir dagar.
EFTIR okkara tykki gjørdi danski forsætisráð-
harrin Ríkisfelagsskapinum og teimum, sum
vilja eina aðra sjálvstýrisloysn enn fullveldi
eina bjarnatænastu, tá hann undir samráð-
ingunum í mars legði so harðliga og ófantaliga
út við tí úrsliti, at flestu føroyingar ógvaðust
við. Mangir føroyingar, sum hava staðið í eini
ivingarstøðu, eru helst bráddliga fyri fullveld-
inum. Og hetta er nakað vit kunnu uppliva av
nýggjum, og enn sterkari, um danska fólka-
tingið nú fer at ganga í fótafetum Nyrups og
venda ynski føroyinga at fáa fullveldi ella størri
sjálvstýri bakið. Tað er nevniliga eitt greitt ynski
hjá einum stórum meiriluta av føroyingum at
fáa økt ella fullkomið sjálvstýri. Hetta er eitt
ynski, sum danskir politikarar eiga at viðgera
uttan fordómar av nøkrum slag. Hóast danskir
politikarar hava sín fulla rætt til at gera sínar
metingar av støðuni í Føroyum og í
Ríkisfelagsskapinum, so er tað ein sannroynd,
at hesar oftani byggja á manglandi vitan og
virðing. Hetta sóu vit m.a. eftir kreppuna, tá
danskir politikarar og journalistar kropp á
kroppi komu til Føroya og gjørdu seg til
sjálvbestaltaðar Føroyaserfrøðingar við eitt nú
at kolldøma og láturliggera so týðandi
útbyggingar sum eitt nú tann so lívstýðandi
tunnilin millum Kaldbaksbotn og Oyrarreingir.
TAÐ má vera eitt krav, at slík orðaskifti byggja
á vitan og virðing og ikki á slíka niðurgerðin
og vanvirðing, sum vit upplivdu í 90-unum.
Hinvegin mugu føroyskir politikarar eisini gera
sær greitt, at ein donsk umrøða á hesum
málum verður merkt av tí, sum bylgist í danska
samfelagnum. Tá umboð fyri landsstýrið
kunna danskar politikarar og útlendsku
pressuna um tað framtíðar Føroyar tey ynskja
sær, tá hava hesi eisini skyldu til at gera vart
við teir vandar, sum fylgja við einum fullveldi.
Og tá mótstøðan millum føroyingar móti full-
veldismodelli landsstýrisins er so stór sum
hon í veruleikanum er, tá er tað skyldan hjá
okkara ráðandi fólki eisini at gera vart við
hetta. Málið er so álvarsligt, at allar avleið-
ingar av einum fullveldi, eisini tær negativu
og ræðandi, av einum fullveldi, eiga at verða
lagdar fram.
Taka undir við tiltøkum
7 mannabólkurin, sum
umboðar 32 fakfeløg, tekur
fult undir við tiltakinum,
sum foreldur at næmingum
í Tórshavnar kommunu-
skúla hava tikið stig til í
sambandi við arbeiðssteðg-
in hjá Føroya Lærarafelag.
Hetta verður sligið fast í
eini yvirlýsing, sum 7
mannabólkurin sendi út í
gjár.
7 mannabólkurin heitir á
øll foreldur kring landið um
at stuðla tiltakinum, so ein
endi kann fást á arbeiðs-
steðginum.
ek
Nevndarlimirnir
afturvaldir
Á aðalfundi hjá Føroya
Tele var nevndarval, og
nevndarlimirnir vórðu aft-
urvaldir.
Í nevndini sita Jógvan E.
Ellefsen, advokatur, Berg-
thót Halldórsson, tekniskur
stjóri, Landssími, Ari Jo-
hanneson, fulltrúi, Reidar
Nónfjall, stjóri, Janus Djur-
huus, kaðalmontørur og
Annika Johansen, marknað-
arsamskipari.
Tey bæði seinastu eru
starvsfólkaumboð.
Nevndin hevur skipað seg
við Jógvani E. Ellefsen sum
formanni og ARi Johanne-
son sum næstformanni.
ek