leygardagur 4. november 1978síða 19

1 á | í Nr. 83 — 4. november 1978 sosialurin lesarabrøv Skulu Føroyar umbodast av lygnarum og persónhatarum á tingi? Í »Dimmalætting« tann 28. oktober 1978 skrivar eitt umboð sambands- floksins í Suðuroy, hr. Jákup Mortensen, eina skemdargrein um Jóannes Dalsgarð, lærara við Suð- uroyar HF skeið, hvar hann við rangum upplýs- ingum og beinleiðis ósak- ligum orðavavstri leggur mannin undir líkt og ólíkt, samstundis sum hann við sama óndsinnaða skriv- ingarlagi viðger privat- lívi hjá Jóanesi og familju hansara. Hetta skuldi ver- ið einstaklinginum óvið- komandi. Tað má sigast at vera ein toppmáldur frekleiki og hartil ómoralskt, at hesin Jákup Mortensen orsakað av limaskapi sín- um í legtingsins grann- skoðanarnevnd nýtir til- far, sum hann fæst við í hesi nevnd, til persónligt briksl og lygnir móti Jóanesi. At hann sum sam- bandsmaður ber seg so- leiðis at, undrar meg ikki. Politiskt umboðar hann jú lygnina í Føroyum. Men — ein skulalærari setur seg so lågt, at hann einki veit sær enn at gryta 6humsku og lygnir eftir einum starvsfelaga, fær meg storliga at ivast, um hesin madur eigur at hava sess innan skúlagátt. Var hetta eindømi um atferð sambandsmanna? Nei! Týskveldið setti eg meg at lurta eftir val- agitatión sambands- manna í útvarpinum. Tað sum sermerkti hesa send- ing var ikki ein saklig viðgerð av verandi polit- isku støduni. Tað hevði eg í forhond ikki roknað við, tí sambandsflokkurin hev- ur ongan politiskan mál- setning í sær sjálvum. Aftur ímóti var send- ingin merkt av órealist- iskum tvætli og ósaklig- um lygnum, og var hetta stevið gjøgnum alla send- Pauli Ellefsen førdi sitt fram. Hansara talur eru ju viðgitnar, so tað er eingin orsek til at gera nakra lýs- ing av teimum, tað er tað sama innantóma tvætlið. Tað sum undraði meg Lærlingar, veljið javnadarflokkin! Góðu lærlingar! Nú stend- ur nógv á, men tit hava klárað tykkum væl, tað skulu tit eiga. Men hugsið um, hver hevur stuðlað tykkum og hver stuðlar aðrar løntakarar, sum eru við skerdan lut. Tað ger Sosialurin og tí eisini javnaðarflokkurin. Hver stuðlaði okkum lærlingar síðst í trýssun- um? Jú, Sosialistiskt Ungmannafelag og javn- aðarflokkurin. Tað er her tit hoyra heima, gerið ti tykkara egnu tann beina og stuðlið javnaðarflokk- inum. Nú útlærdur mest var, at tann so- nevndi Johannes Martin Olsen, sum í dagligu veru okkara gongur fyri at vera ein kristin maður, uttan himpr ella iva, sleingir eina lygn fyri og aðra eftir út til vinstru og hegru, setti gákin í hægsta gear, og — sum væntað av ein- um sambandsmanni — gloymir at kobla heilan til. Fyri einstaklingin er spurningurin nú: Skulu menn, sum í bleðum og Útvarpi uttan fyrilit sleingja lygnir út fyri at vinna egnan politiskan frama, og menn sum nyta ta vitan, sum teir orsakað av starvi sínum fáa í hendi, til persónligt briksl móti einstaklingin- um í samfelagnum, koma sær at seta seg á politisk- an vallista? Eiga teir nakra heimild at koma á ting? Eitt er víst. Tann sum lýgur í stórum, lýgur ikki minni í smáum. Hvar er persónliga frælsið hjá sambands- flokkinum? Jú, tað er burtur við monnum sum Jákup Mortensen, sum bróta sína tegnskyldu og nýta tøgnskyldu brotið til at sleingja lygnir út móti tí einstaka persóninum! Hvar er hitt kristna samfelagsgrundarlagið hjá sambandsflokkinum? Jú, tað er burtur við monnum sum Johannes Martin Olsen, sum ikki smæðist fyri at sleingja um seg við størri og minni lygnum, fyri at fremja egnu politisku áhugamál, og dylja sannleikan! Hvussu ber blaðið seg at, sum umboðar hesar Opið bræv til ein og hvønn, sum bjóðar seg fram til løgtingid tann 7. november Tað er ikki nakað flokks- politiskt, men eitt tver- politiskt mál, sum eg fari at minna tygum á, nú ið val stendur fyri durum og nýtt legtingsskeið tekur við. Tygum verða við hesum biðin um at bera fram, og bera so í bandi, at løg- tingslóg kann verða sam- tykt, har ið týðiligt og greitt verður sagt frá, hvat ið eftir føroyskari fólkahugsan er ólíkligt bæði í myndum og lesn- aði, og sostatt bannað at selja í blað- og bókabúð- um her á landi. Enn er føroyska fólka- sálin tíbetur so óspilt, at tað valla finst fólk í nekr- um politiskum flokki, sum ikki harðliga hevði mót- mælt, um tað, ið summi av utlendsku dagblødun- um bera lesarum sinum, hevði staðið í teirra egna flokksblaði. Og sama er um myndableðini at siga; ja, mundi tað ikki elvt til eitt satt ramaskriggj, um tær myndirnar, sum standa í útlendskum myndablødum, høvdu stadid i okkara egnu? Hvussu kann tað tå vera beint, at hesi ut- lendsku blød verða seld her å landi? Ti fyri tann skuld, um tað perversa í stóran mun er vorðið náttúrligt í summum av grannalond- um okkara, nýtist okkum ikki at taka eftir, so at tað eisini gerst náttúrligt her hjá okkum. Tað er beinleiðis ein háðan móti fedrum okk- ara, og tí ferningi — teirri kristnu mentan — sum teir góvu okkum at bera longur fram á vegin, at vit loyva slíkum at halda fram; og hevdu tygum fingið framt hetta eina málið, vóru tygum ikki valdur til fánýtis. Við hávirðing Esmar A. Jacobsen andshetjur? Jú, eitt gref- ligt dømi um ómoralsku skriving tess finna vit í útgávuni fyri 14. oktober 1978, hvar blaðstjórin utt- an nakað afturhald skriv- ar, at landsstýrið við løg- manni á odda hevur troðk- að alt ferðafólk burtur, bæði á ferjuni »SAM«, á bilrutuni Oyragjógv — Flogvøllurin, og íkki minst: fólk vórðu koyrd út aftur úr flogfarinum, fyri at landsstýrisumboðini kundu koma við. Alt hetta er jú hverjum manni kunnugt tann svartasta lygn. Hetta er heldur ikki eindømi um, at henda sambandstvøgan fer fram vid ósannindum Hetta at fara fram vid ósannindum um einstak- lingin og annars at sleingja lygnir um seg, er tað, sum sambandsmenn kalla fyri politikk. . Hin stóri etikarin og moralprædikumaðurin Sofus Sivertsen, sum plagar at fylla blaðsíðu upp og niður í sambands- urguni, tá ein ella annar meguliga hevur málborið seg skeivt, ella leggur aðra fatan í tingini, enn hann sjálvur, hevur ikki við einum orði hesuferð átalað hesa framferð sam- bandsmanna. Hann sum tigur, samtykkir. Einki í at velja Hetta landsstýrið varð til aftaná, at tað hevði verið ein sterk andstøda. Ein andstøda, sum hevði tikið vandamál upp og hildið tey viðvarandi upp í ljós- ið. Henda andsteða kom ikki bara frá politiskum flokkum, men eisini frá ymsum bólkum og borg- arum. Hóast tað eru týðandi mál, har hetta landsstýrið ikki rakk á mál t.d. eina skipaða umlegging av fiskivinnuni, ein idnadar- politikk sum munti, eina skattalóg, sum skilagott hjálpti einum sunnum vinnulivi og EINKI ANNAD og ein orkupoli- tikk fyri at nevna nøkur av målunum, må ein sanna, at vit ikki fåa eitt frægari landsstyri, sum tann politiska stødan er i Føroyum i dag. Rætt skal vera rætt. Hetta landsstyri hevur ikki havt tað lætt, ti stór mál eru knappliga komin fram, sum hava kravt eina skjóta loysn. Um ein ikki altíð er samdur politiskt við landsstýrismenninar, má ein sanna, at teir hava verið dugandi og arbeiðs- samir í ti dagliga arbeiði- num, sum tey gomlu plagdu at siga, >teir hava roynt«. Tann politiska andstød- an á tingi hesi-fyga árini hevur borið hesi mál fram: (hetta er alt) Móti yvirteku av Post- verkinum Móti Smyrli Skrokkamálið Ja, og kommunista for- skrekkilsi. Ein er næstan vanur við tað. Men móti endanum tóku teir kristindómin. Trúttaðu niður í fólk upp í saman, at javnaðar- flokkurin og tjóðveldis- flokkurin (helmingurin av føroyingunum) vóru ímóti kristindóminum, Vildu avkristna Feroy- ar. So langt fór andstoðan. So hjálparleysir gjørd- ust teir. So skitin vóru vápnini I Hestsegu stendur veitt halga rúm i hjørtum teirra, sum var toluliga óspilt. Nei, her vóru eingi »halga rúm<. Alt varð offrað á ti partapolitiska altarinum, eisini kristin- dómurin. Vit hava ongan annan meguleika í dag um skil, skynsemi og framburður skal ráða enn at ynskja, at hesir somu flokkar aftur gera landsstýri. Og allir hugsandi feroyingar, ymsir á máli, kunnu velja ein av landsstýrisflokkun- um. Aðrir meguleikar eru ikki til. Tað vil aftur siga, at bert lygnin, ómoralurin og persónshatrið kemur frá sambandsflokkinum, ella at hetta skuldi verið sam- bandsflokkinum at gagni, so er alt í lagi. Fólk, sum fara á val 7. november 1978, hava rættin til at velja tað teimum lystir, men skuldi tað verið, at tey vilja hava lygnina, ómoralin, per- sónforfylgilsi og ófrælsi einstaklinga í hásæti, so er bert at velja sambands- flokkin. Hesin flokkur hevur eingi stevnumið. Hann hevur bert nevndu dygdir at føra fram. Omoralurin Ein må so stimbra teir skapandi ar, sum eru i flokkunum, so teir fáa ræðið. Á ymsan hátt fáa eina ikki parta- politiska andstødu sum fylgir vid og eggjar Tann gamli-nyggi flokkurin (Framburås- og fiskivinnuflokkurin) hevur ongan politikk. Ongar ætlanir. Ein atkveða til hann er burturspilt, teir fáa neyv- an ein mann á ting og um teir fingu hann. Hvat munti hann so? Ein tinglim meira við ongari hugsan. Við ongum ætlanum. framburåsspir- Steinbjørn B. Jacobsen Skulu vit hava borgarligt landsstyri? Teir seinastu dagarnar hevur graml verid um, at sambandsflokkurin, sum er so heilt vissur i at vinna valið stórt, hevur bjóðað fólkaflokkinum í lands- stýrissamgongu. Eisini hevur ljóðað, at Eisini hevur ljóðað, at ein vissur fólkafloksmaður í Havn, sum áður hevur sagt, at hann helmaði ikki í, fyrrenn hann gjørdist legmaður, skal sita sum fremsti maður í Tinganesi! Hvenn politikk hetta landsstýri fer at fera, er einki frætt um enn, men um tað verður líka innan- tómt sum tað, sum sam- bandsflokkurin vanliga diskar upp við, og líka reaktionert sum politisku áskoðanir Dagblaðsins, so sigi eg guð náði okkum. So nú mugu øll gera upp við seg sjálvan, um tey vilja hava eitt borgarligt stýri við fólkaflokkinum og sambandsflokkinum ella eitt landsstýri við javnaðarflokkinum. Tað síðsta vilja flestu feroyingar, setið ti ein kross við lista C! Veljari Ja til KELDUSKATT kross við javnadarflokkin AA AAI