leygardagur 4. november 1978síða 26
‹ fyrra síða allar 28 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
me
Sida 26
— er nu ein av virknastu
Í samband við, at Havnar sjónleikarfelag
sýnir Seymistovuna,
Kjartan Ragnarsson,
hevur høvundin,
verið í Feroyum.
Kjartan arbeiðir sum sjónleikari hjá Leik-
félagi Reykjavíkur um veturin og skrivar
um summarið. Hann hevur eisini roynt seg
sum leikstjóri, leiktjaldamálari og hann
hevur gjert tónlistina til fleiri sjónleikir.
Hann kann av rettum kallast ein »all-
round« leikhúsmaður
— Tað er bæði eitt legið
og eitt spennandi uppliv-
ilsi, fyrstu ferð at fara utt-
anlands at síggja sítt egna
verk. Men tað hevur glett
meg nógv at koma til Fer-
oya og síggja, hvussu
stóran ómak, tey hava
gjørt sær við leiki minum,
sigur Kjartan Ragnarsson
í samreðu við Sosialin.
— Hvussu dámar tær
uppsetingina av Seymi-
stovuni hjá Havnar sjón-
leikarfelag?
—Mær dámar hana yv-
irhevur væl. Tað, sum
mest um ræður, er, at
leikararnir hava tað stutt-
ligt saman á pallinum, at
Eitt legið og spennandi upplivilsi fyrstu ferð at fara
teir hjálpa hverjum eðrum
gjøgnum leikin. Tað gera
tey her, og eg haldi, at
Elin hevur gjert eitt gott
arbeiði sum leikstjóri.
— Var tað undarligt at
hoyra leikin á føroyskum?
— Nei, tað helt eg ikki.
Men eg havi varhugan av
— og tað kemur eisini
fram i leikstjórnini hjá El-
ini — at feroyingar hava
ein annan humor enn vit
íslendingar. Tann føroyski
er elskuligari
— Hvat heldur tú um
sjálvt húsið, Sjónleikar-
húsið?
— Tað hevur nógvar
avmarkinger. Men hetta
uttanlands at síggja sitt egna verk
sosialurin
er eitt gamalt leikhús og
tað hevur sin sjarma og tit
mugu fyri alt í verðini ikki
gevast við at brúka tað
sum leikhús.
Leiklistin lokkaði
meir enn
studentsprógvið
Kjartan Ragnarsson er
føddur i Reykjavik í 1945.
17 åra gamal gavst hann i
studentaskula og for at
arbeiða sum leiktjalda-
málari í Íðnó — Leikfélagi
Reykjavíkur. Og hann
hevur hildið seg til leik-
listina síðani. Hann lærdi
til sjónleikara hjá Íðnó og
eitt ár var hann í Pólandi,
hjá tí víðagitna Grot-
owski.
— Eg fekk ómetaliga
nógv burturúr at vera i
Pólandi. Grotowski er fað-
ir at teirri nýggju leiklist-
ini, har denturin er lagdur
á einfaldleika, kropsvenj-
ingar og tílíkt. Hann av-
noktar ellum tekniskum
snildum, tí her hevur
filmslistin nógv betri
meguleikar. Einasti tekn-
ikkurin er teknikkurin hjá
leikarunum.
Hesir eyðkendu
klædningarnir
Í samband við kvinnuárið
1975 varð Kjartan av
leiðsluni í Íðnó biðin um at
seta upp ein leik saman
við leikkonunum.
— Eg fekk beinanvegin
hug til at gera eitt verk
um støduna hjá islendsku
kvinnuni og kom vid ti
uppskoti, at vit skrivadu
leikin i felag. Men tær
hildu, at tidin var ov
knøpp til hetta og vildu
heldur arbeida vidari vid
einum gomlum griskum
verki, sum vit tå høvdu
tosað eitt sindur um.
Leiðslan í leikhúsinum
mælti eisini til, at vit
valdu hetta verkið.
Men Kjartan kundi ikki
sleppa tankanum um at
skriva ein leik um is
lendsku kvinnuna anno
1975. Hann vildi skriva
um trupulleikarnar hjá
kvinnunum, bæði á ar
x
beiðsplássinum og heima.
leikhúsmonnum í Íslandi
Ti helt hann, tað var rætt-
ast at skriva um arbeiðs-
konur.
— Eg ætlaði fyrst at
skriva um eitt flakavirki.
Men tað er tekniskt trup-
ult at seta tað upp á palli,
skal tað líkjast nekrum.
So henda ætlanin strand-
aði á ti. Men so var tað, eg
fekk hugskotið at skriva
Seymistovuna. Har, sita
tær, seymikonurnar, og
seyma hesar typisku
klædningarnar, status-
symbolið hjá monnunum,
sum ráða yvir øllum í
samfelagnum.
Tónlistin
á einum degi
Kjartan hevur sjálvur
gjørt løgini til sangirnar í
Seymistovuni.
— Eg havi ofta gjørt
løg til sjonleikir. Men
hesaferð ætlaði eg ikki at
gera tey sjálvur. Tá eg
skrivaði sangirnar, hevði
eg eina serliga rytmu í
tonkunum fyri hvenn. So
ein dagin fór eg at vita,
um eg ikki longu hevði
løgini klár onkrastaðni i
høvdinum. Tað hevði eg,
og henda sama dagin
gjørdi eg øll løgini til
Seymistovuna.
Kann ikki bjarga
heiminum vid
einum sjonleiki
Seymistovan varð góð-
kend av Iðnó og blivu
sýningarnar tilsamans
200, áðrenn leikurin varð
tikin av skránni í vár.
— Er Seymistovan
fyrsti leikurin, tú hevur
skrivað?
— Bæði ja og nei. Ég
skrivaði ein leik, tá eg var
17 ár, og hann havi eg enn
liggjandi í onkrari skuffu.
Hetta er ein politiskur
leikur og eg vildi frelsa
allan heimin við honum.
Men nú havi eg lært, at
hetta letur seg ikki gera
við einum leiki. Tú kanst í
mesta lagi nema við onkur
mál
Um hvat er hesin
leikurin?
Hann er um frælsið
hjá okkum íslendingum
Nr. 83 — 4. november 1978
studentaskúla |
og for at mala leiktjøld
— Hatta ljóðar fint á føroyskum. Oskar Hermannsson
hevur týtt »Saumastofuna« til føroyskt
mótvegis amerikanarum.
Amerikanar eru góðir vin-
ir hjå islendingum, men
tað eru nógv, sum óttast,
at teir kunna blíva ov
góðir vinir, um, til dømis,
okkurt ólag kemur á is-
lendska samfelagið. Hetta
royndi eg at skriva um í
hesum fyrsta sjónleiki
mínum og eg vóni, at eg
komi at viðgera hendan
spurningin aftur í einum
nýggjum sjónleiki.
Kjartan sigur, at hann
er avgjørt ímóti amerik-
onsku herstødini i Islandi.
— Men tad er ein stør
misskiljing, at vit vilja
hava russar i stadin fyri.
Tad er bara ein gryla. Vit
vilja bert sleppa av vid
tann vanda, sum stendst
av, at Amerika hevur her-
stød i Islandi.
Umframt Seymistov-
una og leikin um amerik-
anska hervaldid i Islandi
hevur Kjartan Ragnars-
son skrivað tveir aðrar
leikir, >Blessað barnalån«
og „Týnda teskeidin«
Eins og »Saumastofan«
eru báðir ógvuliga væl
umtóktir í Íslandi.
Høpisleyst at leita
eftir stíli
Hesi seinnu árini eru stór
framstig gjørd í øllum
leiklistarvirksemi í Íslandi
og áhugin er stórliga
vaksin. Kjartan sigur, at
tað var hetta, sum gav
honum dirvi at skriva
sjónleikir.
— Hevur tú funnið tin
egna stíl?
— Eg haldi, tað er høp-
isleyst at leita eftir einum
åvisum stili, sum hóskar
saman við minum persón-
leika. Tað er heldur so-
leiðis, at tað, sum eg
skrivi, ávirkar stilin. Eg
royni heldur ikki at hava
nakran ávísan stil. Men eg
royni at siga tað, sum eg
meini.
Annars sigur Kjartan,
at sær dámar væl fjøl-
broytni. Seymistovan er
ein lættur, skemtiligur
leikur, men nýggjasta
verk hansara, »Snjør«,
sum Þjóðleikhúsið fer at
sýna í vetur, er ein sera
álvarsligur leikur eitt
reint drama, sum hann
tekur til.
Er