leygardagur 9. desember 1978síða 1
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Nr. 93
Leygardagin
9. desember 1978
51. árgangur
Leysasøla 3,00 kr.
frælsi
javnadur
brødralag
Mikrofonin er
ikki til låns
Seinastu tíðina hava verið fleiri atfinningar móti út-
varpinum í tí sonevnda neytamálinum. Útvarpið verður
skuldsett fyri at vera einstáttað. Vit hava biðið útvarps-
stjóran, Niels Juel Arge, koma við eini viðmerking til m.a.
tað brævið, sum Jákup Højgaard Simonsen skrivaði í
Dimmalætting herfyri. Vit loyva okkum eisini at prenta
hetta brævið saman við aftursvarinum.
Lesið á síðu 5
Neytini duga ikki
at ropa um hjálp!
Hetta var orsøkin til, at ein nevnd varð sett at kanna, hvussu
neytini umborð á Ilse Clausen høvdu tað.
Lasse Klein sigur við Sosialin, at arbeiðið hjá nevndini er
liðugt. Teir settu seg í samband við skipið og fingu svar.
Lesið á síðu 3
Hægsta boð:
4.3 mill. kr.
Vilja keypa Dúgvuna
til stuttleikaferðir í Miðalhavinum
Lesið á síðu 8
Landsdjóralæknin, Dånj-
al Bærentsen, hevur hesar
seinastu dagarnar ikki
fingið frið orsakað av >te-
lefonstormi«.
I samrødu vid Sosialin
sigur Dånjal Bærentsen,
at hann eftir klokkan 11 å
kvøldi verdur uppringdur
hvørt fimta minutt.
I tvey kvøld hevur hann
ti verið noyddur at seta
telefonina oman á politi-
steðina fyri at fáa náttar-
frið.
— Eg vil hava frið til at
gera mítt arbeiði uttan at
skula geva fólki upplýs-
ingar, um hvat fyriferst
umborð á einum skipi,
sum av misgávum er kom-
ið í foroyskan sjógv, sigur
Dánjal Bærentsen.
Hann sigur víðari, at
fara fólk framvegis at
spilla seg út um næturnar
við at ringja, so vil hann
átala hetta og biðja um, at
telefonirnar verða tiknar
frá viðkomandi.
Landsdjóralæknin fær ikki frið
Týskveldið vóru nógvir
eysturoyingar í Havn og á
Velbastað, har teir m.a
mótmæltu framferðini hjá
landsstýrinum í neyta-
málinum. Eisini royndu
teir at fáa fatur á lands-
djóralæknanum. Politiið í
Havn bað djóralæknan
koma á steðina fyri at
tryggja, at einki álvarsligt
skuldi henda. Djóralækn-
in var saman við konuni á
steðini í nakrar tímar.
Ilse Clausen liggur
framvegis á Kollafirði og
bíðar eftir betri veðri.
Skipið er avgreitt frá før-
oysku veterinermyndug-
leikunum, og skiparin
hevur nú ábyrgdina yvir
bæði skipi og farmi.
Dánjal Bærentsen sig-
ur, at hann hevur gott álit
á skiparanum, sum er ein
hampamaður í allar mát-
ar. Skiparin hevur fingið
at vita, at verður neyðugt
við hjálp úr landi, skal
hann bert siga frá. Hetta
hevur higartil ikki verið
neyðugt
Dánjal Bærentsen sig-
ur, at hann hevur verið í
samband við danska vet-
erinerdirekterin. Hesin
sigur seg fult út styðja
foroysku veterinermynd-
ugleikarnar..
Vit spurdu fútan,
Nepper Christensen,
hvønn leiklut politiið hev-
ur havt í hesum máli.
Nepper Christensen:
— Politiið rekir sítt ar-
beiði sum vanligt. Vit
skula hjálpa, um veterin-
ermyndugleikarnir og
landsdjóralæknin halda
hjálp vera fyri neyðini.
Annars hevur politiið ikki
frætt nakað um, at lógar-
brot eru framd, meðan
neytaskipið Ilse Clausen
hevur ligið á Kollafirði.
sigur fútin. Hann vísir
annars á, at skipið liggur í
karantenu. Tað er skip-
arin sum skal syrgja fyri,
at eingin kemur umborð.
— Til alla lukku fór
eg ikki á roktarheim
— sigur Svend Aage Andersen í sam-
rødu við Sosialin. Eftir eina arbeiðsvan-
lukku noyðist hann at sita í koyristóli.
Hann býr í egnum húsum og hevur
heimahjålp. Tvær ferðir hevur hann sekt
um pláss á røktarheimi í Danmark, men
hevur í báðum fórum tikið umsóknina
aftur.
Lesið á síðu 9