mikudagur 20. desember 1978síða 2
‹ fyrra síða allar 12 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Síða 2
sosialurin
Nr. 96 — 20. desember 1978
Ein obiløgd kvøda
At Bókagarður og Emil
Thomsen hava avrikad
eitt avreksverk i føroyska
bókaheiminum hesi sein-
astu 10 árini er heilt givið.
Um hetta kunnu vit gjølla
lesa í nýútkomnum Bóka-
tíðindi, sum Bókagarður
gav út her fyri. Prentlist-
arliga sæð eru bekurnar
sneggar, og standa av-
gjørt á jøvnum feti við
bekur, ið verða útgivnar í
eðrum londum. Haraftrat
hevur Bókagarður
megnað at uppbyggja eina
virksama bókaselu, sum
ikki hevur verið at sæð
fyrr í Feroyum.
Bókagarður hevur gjørt
eitt stórt og umfatandi ar-
beiði, og júst tí verður
nógv tosað um hetta for-
lag. Um hetta góða ar-
beiðið, og um háttin, ið
nýttur verður. Hetta
seinna verður oftast bert
til tesk í krókunum, tað
fyrra skriva teir um í
blødunum.
Seinast i 60-unum byrj-
aði ein handilsmadur, Em-
il Thomsen, í Havn, eitt
forlag á privatum grund-
arlag. Forlagið, Bóka-
garður, sum samstundis
virkar sum ein sokallaður
bókaklubbur við egnum
bókahandli, hevur í øllum
sínum útgávuvirksemi
lagt stersta dentin á end-
urprent av okkara klass-
isku bókmentum, og hev-
ur útgivið nógvar týðing-
ar. Av og á eru eisini upp-
runaligar bekur útgivnar
av forlagnum.
»Forlagets økonomiske
baggrund stammer fra
Emil Thomsens tidligere
og nu sideløbende virke,
som generalagent for
Electrolux pá Færøerne,
og som nu dominerer det
færøske marked for støv-
sugere, frysere og andre
hårde-hvide varer«. So-
leiðis lýsir svenski docent-
urin, Bjørn Hagstrøm,
upprunan av Bokagardi.
I minni enn 10 år hevur
forlagið útgivið meira enn
100 bekur, stersti partur-
in endurprent av okkara
elstu bókum frá 1800-tal-
inum og fyrrapartinum av
hesi eldini. Hetta eru alt
bøkur, sum hava verið út-
seldar. og tí ikki hava
verið at fáa í nógv. nógv
ár. Av útgávum kunnu
nevnast J. H. Schrøters
(1771—1851) týðing av
Evangelium Sankta Matt-
eusar, Færeyinga Saga,
Seydabrævid, verkini hjå
Hammershaimb (1819—
1909), Føringatidindi,
Fuglaframi, Bureisingur
osf., osf.
Tað heilt
byrjanin í
stora
1968
mar
Emil
Thomsen hevði avgjørt at
endurprenta og útgeva ell
tey útkomnu numrini av
bókmentatíðarritinum
Varðanum. Og í dag
stendur ein metur av gylt-
um Varða í hverjum ein-
asta heimi í Feroyum, tí
eigur tú ikki Varðan, ert
tú ikki nóg góður vid fødi-
landið! Varðin er avgjert
til gleði og gagns fyri
mong, men tó veit eg, at
hann nú stendur á hilluni
og fær tað at svíða í barm-
inum á mongum: teimum
sum við lív og sál hava
lagt hold og blóð í hetta
tíðarrit. Nú eru tey flestu
kanska deyð, men tey
hava livað og vit hava
gloymt tey.
Bókagarður keypti sær
rættin til at endurprenta
tíðarritið, ímóti einum á-
visum gjaldi.
Bókmentafelagið Varð-
in fekk (ella skal fáa) út-
borgað eitt symbolskt
gjald, og so trilla krónur-
nar í kassan í Bókagarði.
Nevndin í Varðanum
sá, sum vera man, bara
tað positiva í at fáa eina
nýggja útgávu í lag, og sá
ikki hvenn peningaligan
vinning hon meguliga
misti.
Emil Thomsen varð sid-
ani valdur til kassameist-
ara í bókmentafelagnum
Varðanum.
Tiverri er tað låturliga í
hesum sambandi ikki sagt
enn. Tíðarritið Varðin
kemur framvegis út, og
nógv bendir á at tey pen-
ingaligu viðurskiftini ikki
eru batnað. Tíðarritið
verður útgivið í 4—500
eintøkum. Limirnir í fel-
agnum fáa tað sendandi í
postuppkravi við upp til
einum hálvum ári í lever-
ingstid — fyri sama pris,
sum tað kostar í bóka-
búðunum, (hver er so fyri-
munurin av at vera felags-
limur?).
Tá ið ein heilur árgang-
ur fyriliggur verður rætt-
urin til endurprent og ný-
útgávu givin til Bóka-
garð, sum so syrgir fyri
framleiðslu av nýútgáv-
uni, sum so verður send út
til 4—5.000 keyparar. Við
eðrum orðum kemur ikki
forrætning við í spæli fyrr
enn endurprentsútgávan
fyriliggur, og harvið kann
sigast at felagið Varðin
hevur ongar framtidar-
meguleikar, uttan kanska
at tæna Bókagarði.
Ein og hver sær, at her
er okkurt spinnandi galið.
Hetta má sigast at vera
meiningsleyst. Hetta er at
misnýta teir. sum hava
skrivað í Varðan, tí tað
fyriliggur nevniliga eingin
Martin Næs, bókaverður
»Eg haldi, at tað hevði verið hóskandi, um Bóka-
garður nú ið 10 ár eru liðin, broytti sín útgávu-
politikk og fór at hugsa meira um nútíðina við at
leggja vónina í framtíðina. Tað ber ikki til, at for-
lagið í sínum útgávuvirksemi heldur fram við at
tilrættisleggja framtíðina við fortíðini.<
avtala um rithevunda-
samsýning til endur-
prentsútgávuna. Haraft-
urímóti fyriliggur ein av-
tala um rithøvundasam-
syning vidvikjandi fyrstu
útgávuni, sum ljóðar upp
á 30 krónur pr. síðu. Mær
vitandi verður hetta ikki
útborgað, sum tað skal.
Tað ber ikki til at siga
annað, enn at krónurnar
mugu trilla inn í Bóka-
garði. Onkur bók svarar
kanska ikki sínar skyldur,
men hetta má ikki verða
tann heilt stóri parturin.
Tað ber ikki til at siga, at
Emil gera hetta bara fyri
sín alsk til foðilandið.
Hetta kann prógvast við
einum sera feskum domi:
ein fyritøka, sum koyrir
upp á lensipumpurnar, fer
ikki og heiðrar seg sjálva á
10-åra feðingardegnum
við einum slíkum heiðurs-
riti. Tað ber ikki til! Hver
ger slíkt uttan tann sum
eigur pengar?
Størsti parturin av
framleiðslu Bókagarðs er,
sum fyrr nevnt, nýggjar
útgávur av gomlu høvuds-
verkum okkara. Her snýr
tað seg t.d. um bøkur,
sum ikki beinleiðis hava
nakran rithevund, t.d.
tidarrit, og haraftrat bøk-
ur eftir hevundum, sum
hava verið deyðir í nógv,
nógv ár t.d. Hammers-
haimb d. (d. 1909), Jacob
Jacobsen (d. 1918), Sverre
Patursson (d. 1960), H.
A. Djurhuus (d. 1951),
Martin Joensen (d. 1966)
og nú til seinast Louis
Zachariassen (d. 1960),
Tummas N. Djurhuus (d.
1971) og Olavur Michelsen
(d. 1978).
Og hyggja vit eftir
hvørjir rithøvundar, id eru
å livi, og sum fåa teirra
bøkur ut á Bókagarði, eru
har næstan bara teir
gomlu, og lat okkum siga
væl etableraðu', rithev-
undarnir: William Heine-
sen, Chr. Matras, og
Heðin Brú. Tað kundi
bent á ónegd at framvegis
virksamir hevundar sum
Karsten Hoydal og Stein-
bjørn B. Jacobsen einans
hava útgivið eina og tvær
bøkur á forlagnum? Og
hvar eru Jens Pauli
Heinesen, Alexandur
Kristiansen, Magnus
Dam Jacobsen og øll hini?
— Ein skal kanska verða
deyður — tað er eyðsæð
ikki nóg mikið, at vera
sjúkur (sí inngangin til:
M. Da. Jacobsen: skitsur,
býurin og stórbýurin.
1977) — ella í hvussu er
væl etableraður, fyri at
bøkurnar kunnu verða út-
givnar á Bókagarði.
Nýggjar utgåvur av
gomlum bókum er sjálv-
andi forvitnisligt — men
er hetta í veruleikanum
ikki at skapa ein tørv?
Eg haldi, at tað hevði
verið hóskandi um Bóka-
gaður, nú ið 10 ár eru
liðin, broytti sín útgávu-
politikk, og fór at hugsa
meira um nútíðina við at
leggja vónina í framtíðina.
Tað ber ikki til, at forlagið
í sínum útgávuvirksemi
heldur fram við at tilrætt-
isleggja framtíðina við
Tøkk
Vit takka hjartaliga fyri synda sam-
kenslu við deyða og jarðarferð kæra
mans og pápa okkara
LEIFS MOHR
Thyra og Sólrun
fortidini. Hetta eru
kanska ov høg krøv at
krevja av eini privatfyri-
tøku sum Bókagarði. Men
tá ið forlagið sum hevuðs-
endamál í útgávustarvi
sínum hevur valt at verja
um føroyskt mál og før-
oyskar bókmentir (si sam-
rødu vid Emil Thomsen i
islendska »Morgunblad-
num« 2. okt. 1977), so må
forlagið eisini royna at
skilja teir menn, sum tað
hevur valt at síggja fram
til: Hammershaimb, J.
Jacobsen o.a. Hesir vóru í
til Bókagarð
síni tíð bæði samtidar- og
framtidarvisir. Tað má
haldast at vera sera biligt
og einfalt evni, so ofta at
leita aftur í fortíðina eftir
evnum til nýútgávur og
týðingar.
— Og tað var avgjørt
ikki hugsanin hjå teimum
gomlu undangongumonn-
unum, at man i 1978
skuldi verða so stutt-
skygdur, at man við
hestabrillum bara hugdi
niður í pengakassan.
Martin Næs
Kunngerð
um ognartøku
Sambært 12. gr., 3. part, í løgtingsløg nr. 13 frá
21. mai 1954 verður her gjørt kunnugt, at Tórs-
havnar býráð á fundi tann 12. oktober 1978 hevur
samtykt at ognartaka til gerð av fyrsta strekki av
ringvegnum við neyðugum íbindingum til vega-
netið annars:
o.u. 100 m* burturav
matr. nr. 1388
0.u. 300m? burturav matr. nr. 1382 a
o.u. 500 m? burturav
o.u. 120 m? burturav
100 m? burturav
700 m? burturav
100 m? burturav
. 750 m? burturav
. 1.200 m? burturav
. 1.000 m? burturav
. 4.200 m? burturav
. 1.100 m? burturav
175 m? burturav
50 m? burturav
30 m? burturav
150 m? burturav
150 m? burturav
100 m? burturav
120 m? burturav
300 m? burturav
400 m? burturav
450 m? burturav
500 m? burturav
50 m? burturav
30 m? burturav
600 m? burturav
10 m? burturav
. 2.800 m? burturav
300 m? burturav
30 m? burturav
50 m? burturav
. 1.300 m? burturav
. 3.000 m? burturav
200 m? burturav
10 m? burturav
9990000 PP 00 PPV DDD FPP FBE BLE.
FERFEEEREBEREREBEEEBEEBEREEEREERERERI
225 m? burtur av matr. nr.
matr. nr. 1389
matr. nr. 1390
matr. nr. 1391 b
matr. nr. 1391 a
matr. nr. 1383
30 m? burturav matr. nr. 1381 a
matr. nr.
matr. nr.
matr. nr.
matr. nr.
matr. nr.
matr. nr.
1392
1393
1411 a
1410 a
1451 a
1451 i
1451 h
1451 g
1451 n
1455 í
1455 k
1451 I
1455 c
matr. nr.
matr. nr.
matr. nr.
matr. nr.
matr. nr.
matr. nr
30 m? burturav matr. nr. 1455 f
1455 d
1455 g
1455 I
1456 a
1358 d
1358 a
1447
1446
1435
1433
1434
1339 c
1339 b
1233 a
1233 g
1455 a
matr. nr.
matr. nr.
matr. nr.
matr. nr.
matr. nr.
matr. nr.
matr. nr.
matr. nr.
matr. nr.
matr. nr.
matr. nr.
matr. nr.
matr. nr.
matr. nr.
matr. nr.
matr. nr.
Samstundis verdur gjørt kunnugt, sbr. 12. gr., 3.
part, í nevndu lóg, at hann, ið eigur ognartikna
ekið, ella hann, ið hevur rættindi til tað. kann lata
spurningin, um tað er neyðugt at lata tað. koma
fyri landsstýrið, áðrenn 3 mánaðar aftaná hesa
kunngerð um avgerð býráðsins.
Tórshavn, tann 16. desember 1978
TÓRSHAVNAR BYRAÐ