leygardagur 23. desember 1978síða 2

Síða 2 sosialurin Nr. 97 — 23. desember 1978 Gudstænastur á jólum Jólaaftan Havnar kirkja: lestur kl. 11, donsk gudstænasta v/ Hans J. Joensen kl. 15.30 og kl. 17 prædikar Eivind Vilhelm; Vesturkirkjan: lestur kl. 11 og kl. 17 prædikar Hegni Poulsen; Landssjúkrahúsið: Kjart- an Mørkøre kl. 14; Uppi- haldsdeildin: Høgni Poul- sen kl. 15; Argir: Kjartan Mørkøre kl. 17; Vestman- na: Axel Tórgarð kl. 12; Kvivik: Axel Tórgarð kl. 17; Hvalvik: Peter Peter- sen kl. 18; Norðskáli: Pet- ur M. Rasmussen; Skála: Niels P. Danielsen, altar- gongd, kl. 12; Nes kirkja: Johs. Follend kl. 16; Fug- lafjørdur: Torkil Beder kl. 17, hornorkestrið spælir jolaløg kl. 16.45; Klaks- vik: lestur kl. 11, Henning Bøgesvang prædikar kl. 17; Haraldssund: Jåkup Magnussen kl. 12; Årna- fjørdur: Henning Bøges- vang kl. 19 Hvannasund: Salomon J. Joensen kl. 12: Vidareidi: Salomon J. Joensen kl. 18: Miðvágur: David Johannesen kl. 12; Sørvågur: David Johan- nesen kl. 17 barnakør syngur; Sandur: Bergur Jacobsen kl. 18.30; Husa- vik: Bergur Jacobsen kl. 17; > Tvøroyri: Jóhan Weihe kl. 16.30, barnakór luttekur; Øravik: Jóhan Weihe kl. 12; Sandvik: Elsa Funding kl. 12; Vág- ur: Elsa Funding kl. 17 Fyrsti joladagur Havnar kirkja: Hans J. Joensen kl. 11 og Eivind Vilhelm kl. 18; Vestur- kirkjan: Kjartan Mørkøre kl. 11; Kirkjubøur: Høgni Poulsen kl. 12; Norðradal- ur: Kjartan Mørkøre kl. 15; Nólsoy: Eivind Vil- helm; Vestmanna: Axel Tórgarð kl. 19; Kvívík: Axel Tórgarð kl. 12; Kollafjørdur: Axel Tór- garð kl. 20; Haldarsvík: Ein tøkk og ein heilsan til fyristoðukvinnuna og alt starvsfólkið á Suðuroyar ellis- og røktarheimi Nú jólini nærkast, kenni eg tað sum mína skyldu at senda tykkum ellum eina hjartans tekk fyri tað av- bera stóra og góða arbeið- ið, tit gera fyri at tey gomlu og brekaðu kunnu kenna ellisheimið sum teirra veruliga heim. Hetta er eydnast tykkum sera væl. Í mars mánaða legðist mamma mín í seingina burtur av og tað var ikki hugsingur um at fáa hana á fetur, tí hon kundi ikki ganga. Samstundis kundi hon liggja vakin av pinu nátt eftir nátt. Alt varð gjørt, ið gerast kundi fyri at lætta um. Eingin av okkum hugsaði um, at mamma skuldi vilja fara á ellisheimið. Men so ein dagin bar hon upp á mál, at tað kanska var best sum umsteðurnar vóru. Dagurin upprann og hon kom á ellisheimið. Vit vóru ógvuliga spent uppá, hvussu hon fór at trívast. Satt at siga vóru vit stórliga bilsin, tí so skjótt fall hon til. Hvenn dag fáa tey hana upp at sita, fáa hana til viðgerðar, fáa hana í »terapiina« o.s.fr. ikki at tala um, hvussu stóran týdning tað hevur viðvíkjandi kontaktini við hini ell á heiminum. Jú sanniliga, her verður eisini gjert alt, ið menn- iskju kunnu gera, júst fyri at fáa >klientarnar< at kenna seg heima. Familjan verður altíð sera væl móttikin, tá hon kemur at vitja, og hetta er eisini av stórum týdningi, so at sambandið teirra millum steðugt er gott. Eg og familjan ynskja tykkum ellum á Suðuroy- ar ellis- og rektarheimi eini gleðilig jól og eitt eydnuberandi nýár við tekk fyri tykkara máta at vera uppá. H Havnar Handverkarafelag ynskir ellum viðskiftafólki sínum og hand- verkarum eini góð jól og eitt eydnuberandi nýttár. NEVNDIN Peter Petersen kl. 12; Tjørnuvik: Peter Petersen kl. 17; Eiði: Petur M. Rasmussen kl. 20; Gjógv: Petur M. Rasmussen kl. 12; Sjóvar kirkja: Niels P. Danielsen kl. 12; Selatrað: Niels P. Danielsen kl. 19; Glyvrar: Jóhs. Follend kl. 12, talvan gongur fyri kirkjuna; Rituvík: Jóhs. Follend kl. 17, talvan gongur fyri kirkjuna; Geta: Torkil Beder kl. 12; Fuglafjørdur: Torkil Bed- er kl. 18, Sangkórið lut- tekur; Klaksvík: Jákup Magnussen kl. 11; Viðar- eiði: Salomon J. Joensen kl. 12; Hvannasund: Sa- lomon J. Joensen kl. 18; Sandavágur: David Jo- hannesen kl. 12, talvan gongur fyri kirkjuna; Miðvágur: David Johan- nesen kl. 18, talvan gong- ur fyri kirkjuna; Dalur: Bergur Jacobsen kl. 12; Skopun: Bergur Jacobsen kl. 18; Famien: Jóhan Weihe kl. 12; Tvøroyri: Jóhan Weihe kl. 18, talv- an gongur fyri Neydhjålp fólkakirkjunnar; Hvalba: Elsa Funding kl. 12, talv- an gongur til frama fyri kirkjuna; Sumba: Elsa Funding kl. 17, offur; Porkeri: Elsa Funding kl. 20, offur Annar jóladagur Havnar kirkja: Eivind Vilhelm; Vesturkirkjan: ' Høgni Poulsen kl. 11; Hestur: Kjartan Mørkøre kl. 12; Kaldbak: Hans J. Joensen: Hósvík: Axel Tórgarð kl. 12; Saksun: Peter Petersen kl. 11; Funningur: Petur M. Ras- mussen kl. 12; Norðskáli: Petur M. Rasmussen kl. 17; Oyndarfjørdur: Niels P. Danielsen kl. 12; Nes kirkja: Johs. Follend, talvan gongur fyri kirkj- una; Leirvík: Torkil Beder kl. 12; Klaksvík: Henning Bogesvang kl. 11, altar- gongd; Húsar: Jákup Magnussen kl. 14; Viðar- eiði: Salomon J. Joensen kl. 12; Servágur: David Johannesen, kl. 12, talvan gongur fyri kirkjuna; Ská- lavík: Bergur Jacobsen kl. 12; Vágur: Jóhan Weihe kl. 12; Hov: Jóhan Weihe kl. 19; Leiti: Elsa Funding kl. 12. Ljóðið av himni (Luk. 2,1—14) Bæði í sálmum okkara og í bíbiltekstunum, sum verða lisnir jóladag, formerkja vit væl, at himmalin er okkum nær, og tað er ikki so logið heldur; tí í veruleikanum kom himmalin niður á fold jólanátt, fyrst i Jesus barn- inum, sum føtt varð, síðani við einglunum hesa somu nátt á Bethlehems fløtum og tí boðskapi, sum teir høvdu at bera hirðunum. Hesin boðskapur teirra var ein boðskapur beinleiðis av himni; tí syngja sálma- skald okkara um himnaboð, og síðani fyrstu jólanátt hevur hetta ljóðið av himni klingað út yvir fold og ger tað enn í dag. Tá ið vit væl merkja himmalin nær eisini í dag, so er tað tí, at boð- skapurin, sum samlar okk- um á jólum, kemur av himni og hevur nakað av himmal- inum við sær. Hvat er hetta fyri ljóð av himni, vit hoyra, og hvat sigur tað? Hetta er ein boð- Fjórði sunnudagur í advent skapur fyrstu ferð borin fram av einglum og vit hoyra hann siga: „Óttast ikki! Tykkum er í dag ein frelsari føddur, sum er Harrin Kristus í Davids staði. '* Ein frelsari. Boðskapur einglanna snýr seg um ein ávísan persón, sum er okk- ara frelsari, Jesus Kristus. Hesin boðskapur einglanna — ljóðið av himni — kunn- ger okkum ikki eina ella aðra ideologi ella filosofi, eitt ella annað tankasystem, sum teir vísu og klóku halda vera vegurin til himmals. Nei! ein vegur frá okkum til himmals er ikki gongdur. Ljóðið av himni boðar um persónin Jesus Kristus, sum kom frá Gudi inn í tilveru okkara, og honum fylgdu ein ósjónligur eingla- herur, sum nøkur fá t.d. hirðarnir sóu og hoyrdu. Frelsarin og frelsan eru ikki at finna hjá teim mætu og vísu í hesum heimi, hjá teimum, sum sita í ráð- harrasessum ella í tignar- stólum; ei heldur er frelsan at finna í eini ella aðrari politiskari rørslu og stevnu- skrå — sjálut um mangar slikar rørslur og ideologiir kykna upp millum ár og dag. Nei! frelsan er at finna í persóninum Jesus Kristus, sum varð føddur jólanátt. Í hesum orðinum feddur og tí veruleika, sum tað sig- ur frá, liggur, at frelsan frá Gudi er ikki ein tanki bara, ein ætlan, eitt system — men frelsan frá Gudi er ein segulig hending, sum fór fram til eina ávísa tíð, í ein- um ávísum landi, ja, í ein- um ávísum menniskja, í manninum Jesus av Nasa- reth, sum samstundis er Gud. Hetta ljóðið av himni hevur eina persónliga adres- su. Til hirðarnar ljóðaði tað: >Tykkum er í dag ein frels- LK N N ari føddur«. Ljóðið av himni hevur somu persónligu adressu eisini í dag. Tað sigur til tín og til mín: Jesus Kristus er tín og mín frels- ari, hesin sami Jesus, sum hirðarnir fingu boð um, og sum teir fóru at vita um og funnu. Frelsisverk sítt hev- ur hann nú fullført, og hetta verk hansara er fyri teg sum fyri meg. Hetta ljóðið av himni fær afturljóð fyrst í eingla- heiminum og seinri í mannaheiminum. >Í somu stund var hjá einglunum ein fjøld av himmalskum her- skarum, sum lovaðu Gudi og søgdu: Heiður veri Gudi í hægsta himli og friður á jerð og í menniskjum góður tokki«. Tað spríkir fram ein veldigur lovsangur til Guds í einglaheiminum, tá ið tíð- indini um jól, um frelsaran, sum er føddur, er boðaður á fold; tí í himlinum er gleði nú hin størsta av øllum hendingum er farin fram. Einglarnir syngja um tað, sum kemur at spyrjast burtur úr jólahendingini fyri menniskju — friður og náði frá Gudi. Seinri hoyra vit so hirð- arnar, tá ið teir koma aftur úr Betlehem út á fløturnar, leggja uppí lovsangin. Teir lovaðu og prísaðu Gudi fyri alt tað, sum teir høvdu hoyrt og sæð. Og síðani hevur ljóðið av himni givið afturljóð í mannaheiminum ikki minst tá ið vit halda jól, har menniskju samlast fyri at lovsyngja Gudi av hjart- ans gleði. Og soleiðis skal vara við til hann kemur aftur í síni dýrd.. »Øldirnar fara — eldir munnu koma — ætt eftir ætt sokkur undir mold — Onga tíð tagnar ljóðið av himni, sum gleðir sálir her á fold«. /