Sosialurinarkiv
Sosialurin 1979-01-13, síða 6
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

leygardagur 13. januar 1979síða 6

‹ fyrra síða allar 20 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

Síða 6 telf. 14720 . 118 20 Sosialurin box 76, 3800 Tórshavn Útgevari: Fyritaksstjóri: Blaðstjóri: Feroya Javnaðarflokkur Tórfinn Smith Vilhelm Johannesen (ábyrgd) Hegni Djurhuus Jóhann Mortensen Jan Miiller Arne Thomsen Sosialurin Dimmalætting Blaðmenn: Lýsingar: Uppseting: Prent: -4 z zyn Íslandssáttmálin FYRST Í vikuni vóru samráðingar millum Ísland og Føroyar um síná- millum fiskiveiðurættindi fyri tað komandi árið. NÝGGJUR sáttmáli millum bæði londini varð undirskrivaður miku- kveldið. Eftir tí nýggja sáttmálanum fáa vit loyvi til at veiða 17.000 tons av botnfiski og 35.000 tons av ídnað- arfiski. Hetta er sama tonsatal av botnfiski og sama tonsatal av ídn- aðarfiski sum í tí gamla sáttmálan- um. VIÐ TÍ nýggja sáttmálanum er býtið av fiskasløgunum tó nakað ødrvisi enn tad var. Burtur år botnfiska- sløgunum fingu vit 7.000 tons av toski eftir ti gamla såttmålanum, meðan tann nyggi sáttmálin bert gevur okkum 6.000 tons av toski. Sáttmálin ásetur eisini, at bert helmingurin av ídnaðarfiskinum skal vera lodna, medan hin helm- ingurin skal vera svartkjaftur. TALAN ER sostatt um ein nidur- skurð i toska- og lodnukvotuni, meðan tonsini av ødrum ikki so virdismiklum fiskasløgum eru økt i sama mun. Å HESUM sinni hava samrådingar- nar við Ísland eisini verið torførari enn ådur. Hetta var helst væntandi. Eftir ti at døma sum islendski fiski- målarådharrin segði fyri stuttum, kundi talan yvirhøvur ikki vera um at lata nakran lodnustert til aðrar. VIÐ SÁTTMÁLANUM mikudagin fingu vit kortini 17.500 tons av lodnu. Vónandi skal hetta takast sum ein viðurkenning av, at vit før- oyingar eru granna- og brødratj6din fram um allar aðrar og eisini í tí ser- stóðu, at vit meir enn allir hinir hava fyri neyðini at fáa frammihjá veiðu- rættindi hjá øðrum. VIT TRÚGVA ikki, at niðurskurðurin í toska- og lodnukvotuni er gjørdur við ti endamáli at niðurtrappa før- oyska fiskiskapin í íslendskum sjogvi við tí fyri eyga, at hann seinri skal halda heilt uppat. Um so var, vildi øll tala um granna- og brødra- lag verið fjákut. sosialurin SVIMJIHALLARMÁLIÐ Í HAVN Í nógv ár hevur her í Havn verið tosað um ein nýggj- an svimjihyl. Talan var eisini um at inniloka ver- andi hylin. Henda ætlan varð seinri slept. Tosað bleiv meira og meira um eina svimjihell. Tel sum 4—5 milj. vórðu nevnd. Í onkrum króka- práti vóru tel sum 7—8 milj. eisini nevnd. Onkur var so ósmæðin at nevna 10—12 milj. Fólk øtadust: »Hava tit hoyrt, nýggj svimjihell fyri 10—12 milj, áh dú, áh dú, hver skal gjalda?« Men nú fyri kortum brast bumban. Nýggj svimjihell í Havn kemur at kosta 20—22 milj! Hetta er bert í fyrstu syftu. Tað koma uttan iva nógvar afturat. Hvussu kemur at síggja út uppi í Gundadali, um so verður, at nýggja svimjihellin kemur at liggja har? Vit mugu síggja i eyguni, at ekið er ikki stórt. Og verður ein stór svimjihell kloynd nið- ur har, forðar tað fyri einum triðja fótbóltsvelli. Sum er, eru tveir vellir, men ein vellur má koma afturat, tí, um skamma stund verður ovari vellur bert nýttur til kappingar, av tí at har óivað verður lagt kunstgras á. So er bert ein vellur eftir til trý fótbóltslið at venja á. Ein og hver sær, at her er talan um afturstig vid lit. Løgid, at lidini ikki gera vart vid seg. Men tad skal ikki finn- ast at, uttan at visa å adra og betri loysn. Hvi ikki leggja svimji- høllina uppi å Sundi? Tad er nógv, sum talar fyri, at hetta hevði verið rætta loysnin. Har kundi fingist hiti frá el-verkinum, harvið varð orkuspurningurin loystur. Fólk kundi svom- ið í lunkadum sjógvi, sum bert rann igjøgnum hylin, onki klor, vatnið hevði altíð verið reint og frískt. Og við tað, at hylurin ikki hvenn dag kom fyri eyguni á teimum, sum Nr. 3 — 13. januar 1979 tekna hann hava, nýttist hann ikki at havt eitt pompest minnisvarðakent yvirbragd. Tá vegurin um stutta tið verður liðugur til Kald- baks, kemur sjálvandi bussruta at koyra har. Harvið er ferðslan til og frá hylinum eisini loyst. Og tá bergholið Kaldbaks- botnur—Signabøur kem- ur, liggur hylurin stak væl fyri hjå øllum i Sudur- streymi at nyta. Alt bøtir um rakstrarhallid. Petur Christiansen, borgarstjóri, sigur í nytt- ársynski sinum, at neyð- ugt er, at borgararnir fylgja við og taka lut í loysnum, soleiðis, at bý- ráðið tekur avgerðir á realistiskum grundarlagi. Le. Komandi landsst yri: Min von er, at nógv fólk sigur sína hugsan um hetta mál, soleiðis at bý- ráðið fær at hoyra meining okkara, serstakliga í hes- um ovurhonds dýra máli. Sjúrður Samuelsen Tórshavn tjak og meiningar Vit gera lesarar okkara varugar við, at treytin fyri at fáa lesarabrev upptikin undir hesum teiginum er, at blað- stjórnin veit, hver hev- ur skrivað brevini. TJÓÐVELDISMENN KEN NA SEG TRYGGAR Í oddagrein í sep- tember 10/1 Sn polit- iski blaðstjórin at kenna seg vissan um komandi landsstýri við javnaðar- flokkinum, tjóðveldis- flokkinum og fólkaflokk- **xx* VIÐURSKIFTINI TORSHAVN Hetta er yvirskriftin á nýggjársheilsuni frá bý- ráðsformanninum í Dimmu hósdagin 4. janu- ar. Tú setur teg at lesa, spent um, hvat heilsanin man siga um stersta prob- lemið her í býnum, íbúðar- neydina. Men tað var ikki nógv. 10 skallutar, einkisigandi reglur. Hvat stendur tá í heils- uni? Jú, hon er fyri tað mesta vigd ti stóra harr- anum her i bynum: BIL- INUM. 70 reglur um bil- ar, vegir og ferðslu. Spalta upp og spalta niður við konkretum ætlanum um at beta um ferðsluvið- urskiftini. Eg eri ikki ímóti góðum vegum og parkerings- plássum og svimjihyli. Men tá býráðið nú ikki kann gera alt í senn, so skuldi man hildið, at hesir góðu menn í býráðnum settu seg niður at um- hugsa, hverjum størst tervur er á. Alvaratos! Skal tað veruliga vera neyðugt at fortelja nekrum, at tað hevur so óendaliga nógv meira at siga fyri alt lívið at hava eitt stað at búgva, enn at hava parkerings- pláss og vegir? Avleiðingarnar av ov fáum parkeringsplássum og vánaligum vegum eru, at fólk mugu brúka beinini meira; og tað taka tey flestu ongan skaða av. Men hverjar eru avleið- ingarnar av íbúðarneyð- ini? Fólk í hópatali mugu flýggja av landinum, onn- ur sleppa ikki heimaftur. Familjur verða sindradar; bern búgva á barnaheimi, meðan foreldrini standa á gøtuni. Fólk búgva alla- staðni, í campingvognum og summarhúsum og vát- um kjallarum. Hundrað- tals fólk í Havn liva undir ótolandi íbúðarviðurskift- um. Og í meðan kemur Tórs- havnar Býráð við einari frágreiðing og nýggjárs- ynski, har stersta evnið er ferðsla, vegir og parker- ing. Gott nýggjár! Ein, ið einki hevur at búgva í Ps. Listin yvir nýggjárs- ynski býráðsins nevnir ikki við einum einasta orði veggustovur, barnagarð- ar, frítíðarheim ella ung- dómsarbeiði! inum. Harumframt tekur hann sær ta fríheit í odda- greinini at siga frá, at tað helst onki er at ivast í, at eisini veljarar javnaðar- floksins ynskja hesa sam- gongu tey næstu fýra ár- ini. Ein kann spyrja, hvat veit Heðin Klein um tað? Veljarar javnaðarfloksins eru avgjert ikki á einum máli um, at sama sam- gonga skal halda fram — og als ikki, fyrr enn vit vita, hvat samstarvast skal um — og tað vita vit lítið og onki um enn. Tað er lítið »realistiskt« at hugsa annað enn, at partur av javnaðarveljar- Framhald á síðu 15 *k*KX Hundrað neyt Hundrað neyt í góðum lag úr Danmark fóru vetrardag um Jákup helt seg duga gand so komu tey tó ei í land Skipið Ilse Clausen æt og skiparin á brúnni sat brátt var landið fyri stavn teir sigldu so inn á Tórshavn Men skipið tað slapp ei til kai umborð tá bleiv eitt stórt »ståhei« tá teir ei kundu nema jerð teir sigldu inn á Kollafjorð Tó skipið ei var nakað fjós sá kálvur lítli dagsins ljós og alt tað, sum tað skuldi gekk og navnið Nicolina fekk. Í Føroyum djóralækni er og hann umborð á skipið fer hann roynir har og ger sum best men ei varð góðtikin »attest«. Við skipinum ein bóndi var, men ei hann vildi verða har, eg fangi eri her umborð hann vildi leypa út í orð. Hundrað neyt í ringum lag úr Feroyum fóru vetrardag um Jákup helt seg duga gand, so sluppu tey tó ei í land.