leygardagur 10. februar 1979síða 6

Síða 6 sostalurin telf. 14720 . 11820 box 76, 3800 Torshavn Føroya Javnadarflokkur Tórfinn Smith Vilhelm Johannesen (ábyrgd) Útgevari: Fyritaksstjóri: Blaðstjóri: Blaðmenn: Hegni Djurhuus Jóhann Mortensen Jan Miiller Arne Thomsen Sosialurin Dimmalætting Lýsingar: Uppseting: Prent: Treytirnar TINGINGAR um fiskiveiðusáttmálar við aðrar tjóðir eru vorðnar ein so týðandi táttur í búskaparligu tilveru okkara, at tað er um at gera hjá okkum at fáa rættindi til veiðu, skulu vit framvegis eiga eitt nøku- lunda trygt vinnuligt stødi í sam- felagnum. SAMSTUNDIS er tað øllum greitt, at tingingarnar ikki hava verið lætt- ar at fáa frá hondini. Heldur kann sigast, at torført hevur gingist at fáa úrslitini so dånt, at vit kunnu sigast at vera nøgdir. SAGT ødrvisi, so er møguleikin at fiska vorðin trengri og trengri sum árini hava gingið, og fyrst og fremst soleiðis sum londini uttanum okk- um hava myndað sín politikk á sjó- økinum. TANN broytingin i vinnustrukturin- um, sum var væntandi, hevur tikið størri ferð á seg, enn roknað varð við. Hendan gongdin hevur gjørt, at vit nógv skjótari komu at taka støðu til tær broyttu veidåuumstødurnar. ALT HETTA, samstundis sum olju- prísurin støðugt sær út til at hækka, sigur okkum so mikið, at alneyðugt er at vera á varðhaldi, soleiðis at okkara fiskivinna altíð kann vera før fyri at leggja um til tær broyttu um- støðurnar. MEN hetta hevur ongantíð verið føroyingum ókent. Heldur má sig- ast, at vit í heilt stóran mun hava livað undir teimum viðurskiftum, at skula vera royndarkoyrarar á veiðu- økjum, sum aðrir og aðrar tjóðir beinleiðis tóku frá okkum, tá tað tunga og torfgra pionerarbeiðið var gjørt, sum t.d. við rækjufiskiskapin- um. HETTA eru tungar treytir, men tað er nú einaferð so, at hin minni menti má lúta fyri so mongum. Vit hava tó tað treysti, at vit framvegis við dugnaligum samráðingarmonnum fara at vinna so mikið, at ljóð fæst fyri, at føroyingar illa kunnu liva, um vit ein dag ongar aðrar møgu- leikar hava uttan okkara egna sjógv. sosialurin Nr. 11 — 10. februar 1979 ——K{Á—Æ——————AUL MÓTMÆLI TIL DAGBLAÐIÐ Í Dagblaðnum 7.2. verður í teiginum »Politikkur« skrivað um skatting og vinnuliv. Har verður nevnt eitt domi um skatt- tjak og meiningar Vit gera lesarar okkara varugar við, at treytin fyri at fáa lesarabrev upptikin undir hesum teiginum er, at blað- stjórnin veit, hver hev- ur skrivað brevini. ing av verugoymslum, hvar sagt verður frá, at okkara vinnulív verður 100% skattað av kostpris- inum á verum á goymslu, meðan vinnulivid í Íslandi og Sveríki verður skattað ávikavist 70 og 40% og goymsluvirðinum. Slíkt er tað bera slutur, sum tað framgongur í Dagblaðnum, tí veruleikin er tann, at ongar goymsl- ur nakrastaðni verða skattaðar, hverki av kost- prísi ella av nekrum ødr- um prísi. Tann skipan, sum nek- ur lond hava, er, at loyvt verður at avskriva eitt á- vist prosenttal av goymsluvirðinum, sum verður fråtrekt vinningin- um av seldum vørum i år- inum og harav minkar um vinningin vid skattligu uppgerðina við árslok. Hetta er oftast ein fyri- munur fyri vinnulívið við tað, at skatting av einum parti av inntekuni verður útsett eitt ella fleiri ár. Tað gevur størri likvi- ditet í virkinum, ella sum danir nevna tað »en skjult reserve« í rokniskapinum. Henda skipanin kann vera hent, har goymslur- nar lætt missa virðið, tí tað er við avskrivingini tikin hædd fyri einum meguligum komandi missi. Men skipanin hevur sínar baksíður og hon er væl kend í øllum londum sum hava hesa skipan, nevniliga at vinnulivs- menn kunnu útskjóta munandi skattagjøld við at hækka goymslurnar hvenn 31/12 oftast óvan- liga nógv. Eg skal ikki her meta um, um vit eiga at fáa okkum hesa skipan. Men eg vil her mótmæla, at ein lærdur maður og royndur politikari bjóðar okkum haldarum av Dagblaðnum slíkt slutur, ti verur á goymslu verða als ikki skattaðar — bert vinning- ur av seldum verum verð- ur skattaður. jbm STUTT UMMÆLI AV SJÓNLEIKINUM »AUTODAFE« Dapurt, myrkt, lívskev- andi, vitloysi. Hetta er tað, sum merkir ella myndar henda framúr væl uppsetta og væl leikta sjónleik. Her skal í stuttum sig- ast frá gongdini í sjónleik- inum, sum rithevundurin so meistarliga hevur dug- að at dramatisera. Í einum sali einastaðni í einum lítlum fjarskotnum samfelag hevur í longri tið mikil esing verið orsakað av, at samkoman í hesum sali er sannførd um, at tað sum kommunistar og teirra líkar kalla upplýs- ing og andalig menning er av tí ónda og tessvegna eigur at verða jarðlagt, nú, beinanvegin, fyri tíð og allar ævir. Á hesum era fundi verð- ur viðtikið, at ræðið í landinum má leggjast í aðrar hendur, og at lesing og skriving í skúlunum kemur undir strangt al- ment eftirlit. (Tey á pall- inum eru øll framúrskar- andi, — óhugni valdar!) Vidtøkan verður løgd inn å ting, sum beinan- vegin setur eina nevnd, ið verður kallað BLAPO- nevndin (stytting av orð- unum blasfemi og porno- grafi) til tess at taka sær av hesum álvarsmáli. Tað ótrúliga hendir. BLAPO-nevndin upploys- ir tingið og koyrir tað heim. BLAPO fær polit- iskt vald. BLAPO stjórn- ar landinum! Og nú síggja vit leik, sum av sonnum kann sig- ast at vera einastandandi um okkara leiðir, slíkt hevur ikki verið at sæð á okkara palli fyrr. Tað er nátt. Fútin verður handtikin, hálaður úr seingini, og illa viðfarin koyrdur í fanga- legu. Dómarin frákoyrdur Framhald frá síðu 5 vóru gjørd. Viðvíkjandi asfaltverkinum segði Leivur Johannesen, so lá eitt greitt uppskot við plasering og kostnaðar- ætlan í oktober 1976, men hetta uppskotið varð ikki framt, tí limir í teknisku nevnd kvaldu tað. Til atfinningarnar um, at tað var lítil dugur at seta eitt asfaltverk upp í einum grótbroti, sum lítið var vert, segði Leivur Jo- hannesen, at tað eftir trimum vikum kundi flyt- ast. Harafturat er eitt as- faltverk ikki tað fyrsta sum kann gerast í einum grótbroti. Tad ganga kanska eini tvey ár til so mikið er sprongt, at eitt asfaltverk kann setast upp, legdi Leivur Johan- nesen afturat. Eftir ynski frå Niels Debes for atkvødugreidsl- an fram vid navnakalli. Fyri tilráðingini frá stadionnevndini at- kveddu: Petur Christian- sen, Leivur Johannesen, Finnur Johansen, Niels Debes, Ebbe Mortensen, Essa Arge og Dánjal Lar- sen. Í móti atkveddu: Jákup Sune Jacobsen, Petur í Gong og Petur F. Christiansen. Sofus Siv- ertsen at kvøddi ikki. Sambært tilráðingini frá stadionnevndini er svimjihellin, sum skal liggja á stadionøkinum i Gundadali, ætlað at kosta einar 20 mill. kr. og fær boð um at fara av landinum. Í útvarpinum verður kunngjert, at autodafé (bókabrenning) verður á midnátt á torginum í sjálvum miðbýnum. Áðrenn tey, ið starvast í bókahandlum og bóka- sevnum verða handtikin og koyrd í arbeiðslegu, mugu tey hjálpa at út- flýggja bøkur um átrúna og kynsliv og yvirhøvur allar bøkur skrivadar av kommunistum (t.d… Willy Heinason og Steingrim S. Jakobsson). Å slagnum 12 (mid- nått) setur »førarin« eld å alla bókarúgvuna, sum var orsekin til, at tað æv- iga lívið hjá so mongum manni og mangari kvinnu var glatað. Á staðnum, meðan er- skapurin er í hæddini — bønir og forbannilsir, sangur og streingjaton- leikur hoyrist hvert um annað — viðtekur BLAPO »Autodafé-log- ina«, sum skal verða trygd fyri, at bert tað, sum kann gagna ti æviga lívinum, verður skrivað og lisið. »Autodafé-login« verð- ur lisin av sjålvum »før- aranum«: $1 Øll skriving av bókum og blødum er undir almenn- um eftirliti, og bannað er ollum innflutningi av bók- um og blødum. $2 Bert í serligum feri verður stuðul og onnur hjálp latin til lesandi. Í ollum forum verður ættarbreðgi og heimlag í báðum ættum at kanna gjølla, og våttan um BLAPO-lýdni at fyri- liggja. 83 Stovnur at umsita hesa lóg verður settur beinan- vegin. Tá ið lógin var upplisin, gjørdist sonn frøi í ti stóru mannamugvuni, og fagn- adurin tok ongan enda. Hvussu hesin makabri, men væl leikti sjónleikur endar, skal ikki verða av- dúkað í hesum ummæli, tó kundi eg hugsað mær, at rithevundurin kundi givið sjónleikinum annað navn t.d. >Miðeld 1979«. H. Mohr Hjálpið mær úr íbúðar- trupulleikunum HF-næmingur sekir íbúð, gamalt hús í Havn, Nólsoy, Kollafirði ella Kvívík, beinanvegin. telf. 152 39