leygardagur 21. apríl 1979síða 6

telf. 14720 . 11820 box 76, 3800 Tórshavn Feroya Javnaðarflokkur Tórfinn Smith Vilhelm Johannesen (ábyrgd) Hegni Djurhuus Jóhann Mortensen Jan Miller Arne Thomsen Sosialurin Dimmalætting Forbrúkið NÓGV hevur verið talað um låntøk- ur, útlendsk lán um innflyting og út- flyting, um tann misjavna sum eru millum telini, sum fólk yvirhøvur sjálvsagt ikki so nágreiniliga kann vita skil á, men meira lurtar eftir hvat teir konu siga og halda. Met- ingarnar hava verið nógvar og ym- iskar og talurnar um støduna somu- leiðis, meðan ilt er hjá fólki at finna út av hvat í og fyri seg er tann veruliga nidurstødan fyri samfel- agið sum heild. Útgevari: Fyritaksstjóri: Blaðstjóri: Blaðmenn: Lýsingar: Uppseting: Prent: VIT minnast eisini nøkulunda somu metingar, tá landsstýrið fyri góðum 4 árum var sett, tá drúgvar og eisini daprar ávaringar vóru gjørdar, um tað óforsvarliga í tí, at tað almenna gjørdi álvara av at fáa eina strand- ferðslu, sum serliga nú fór at taka sær av einari sømuligari sigling til Suðuroynna og samstundis eisini fór at taka upp eitt skipasamband landanna millum, sum føroyingar leingi høvdu tráða efti tráa eftir skuldi eisini vera á føroyskum hondum. SUM frá er liðið vita vit, at her eru hend ting í Føroyum øll hesi árini, sum hava gjørt sitt til at styrkja um búskaparliga stødid í samfelagnum. Og i dag er tosið aftur um hvørji framstig eru rætt at taka, soleiðis at vit ikki um knappa stund standa fyri einum afturstigi á hesum øki. MEN brúk er ikki bara tað sama sum at peningur fer úr landinum, fer úr samfelagnum uttan at vit fáa ágóða av tí. Tað gevur eisini aðrar møguleikar, tí her er fyri stóran og størsta partin talan um íleggingar, sum hava virði fyri samfelagið mong ár fram í tíðina. EITT, sum kann sigast at vera forbrúk, meira í tí týdningi vit kunnu kalla fyri luxusforbrúk, tað er tann peningur, sum í hesum ári er settur til í keypi av sjónvarpstólum. Sosialurin hevur gjørt eina kanning á hesum øki og eitt tal upp á 10 milj- ónir krónur man vera ikki av leið, sum vit hava brúkt til hesi endamál, og tað man blíva annað slíkt, tá Føroyar eru meira dekkaðar við sendingum enn í løtuni. sosialurin Nr. 30 — 21. apríl 1979 TS SS mmm «TU mmm AAA AAA AA AAA ye, ATFINNINGAR AT SOSIALINUM At Sosialurin er frægasta blaðið vit eiga er ein 6- remgiligur veruleiki. Men hóast tað kundi ein hugsa „ sær tað eitt sindur eðrvisi. Tað vísir seg at Sosial- urin meir og meir gerst — eitt ítróttarblað. Alt í lagi við at skriva um ítrótt, tjak og meiningar Vit gera lesarar okkara varugar við, at treytin fyri at fáa lesarabrev upptikin undir hesum teiginum er, at blað- stjórnin veit, hver hev- ur skrivað brevini. tað hoyrir eisini við í sam- felagslivinum, men um onnur eki av samfelags- lívinum kundu fingið eins mikið pláss sum hasin í- trótturin, so hevdi Sosi- alurin verið eitt betri blað. Um nú t.d. tónleikur fekk 8 síður í einum Sosiali, eins og itrotturin ofta fær, ella bókmentir ella kvik- myndir, so hevði nógv til- far verið til onnur. Vit eru óivað nógv, sum ikki hava áhuga á ítrótti og blaka teir Sosialarnar burtur, har innihaldið ein- ans er ítróttur og lýsingar. Lýsingar lesur ongin skilamaður, og ítróttur er nú ein sergrein, sum bert dregur ein ávísan hóp at sær. Hóast lívið í Feroyum tíverri er so, at hann sum KVØDA TIL FJALLBRUDUR Brúður min hin balda bodini skal frætta: felt eg havi fleiri — fimtan móti einum. Ongantid eg undan 6dum vargum flyddi, arvin hendan ervdi eg frå Torbjørn reysta. Gisli Sursson ikki klårar seg innan itrott ella hevur onkra religion, kennir seg at standa utt- anfyri samfelagslivid, i minsta lagi fritidarlivid. So kann hann sjálvandi drekka seg skit aftaná ar- beiðstíð saman við javn- líkum, men er hetta nú so gott? Onki annað stendur í boði, jú, kanska amerik- anskir morðfilmir ella Dirch Passer í Ítróttar- hellini. Tað sigur eitt sindur, at SMS so við og við er vorð- in okkara stersta mentan- arsteð: her fara fólk sum ikki vita hvat tey skulu gera, her hittast fólk, og so víðari. Og hetta duga keypmenninir at útnytta, har koma útlendskar sup- erstjørnur at visa sín eks- istens fyri børnum, goml- um og ungum, og skriva autografar, vit neydardyr royna at aoyða okkum við Sosialin, men Guð hjálpi mær, hann gerst bert ein spegilsmynd av teirri 6- hugnaligu kediligheit, sum okkara peningasam- felag hevur at bjóða. Roynið nú at vera eitt sindur nýskapandi, í stað- in fyri bert at avspegla tað óhepna sum er verandi. Vit eru nógv sum vilja lesa um annað enn ítrótt og tosk. Hví ikki hava líka nógv um mentan, skaldskap ella tónleik sum um hesar menn sum renna fraterir eftir einum bólti? Gev teimum ein bólt í part og lat teir so fara heim. Daniel Hógv-Zimsen FINGU BÓT UNDIR GUÐSTÆNASTUNI Tað mundi falla mongum fyri brósti páskamorgun undir gudstænastuni í Vesturkirkjuni at síggja politiið notera bilar, sum stóðu parkeraðir har í nánd. Tá hevði verið betri, um politiið var har áðrenn ella aftaná gudstænastuna og segði fólki, at soleiðis kann ein ikki gera — og at gott parkeringspláss var bæði á Læraraskúlanum og við Skúlan á Treðni. Tað sá nú betri út, um teir vóru á staðnum, með- an fólkið var har. Kirkjugangari Luttakið í almenna tjakinum Sendið lesarabrøv til Sosialin! Í Dagblaðnum 11/4 -79 hevur Óli Breckman eitt aftursvar til yrkingina Polarfrost 79, sum stóð í Ssoialinum 7/4 -79. Hann byrjar greinina við at lýsa orðið Fjall- brúður, sum hann meinar stavar frá tí tíðini, tá ið „ein arbeidararørsla kykn- aði upp úr kristnari siða- læru og sprætt úr næsta- kærleikans mold«. Hendan metingin hjá Ola Breckman er skeiv! Grundin til at arbeiðsfólk í Feroyum skipaðu seg i fakfelog er ikki at finna í Halgubók, sum OB. meinar, men haraftur- ímóti í tí trælkan og merg- súgving, ið kapitalistarnir framdu móti ti arbeiðandi fólkinum. Er. O.B. veruliga so bláoygdur, at hann ikki HVOR BYGGIR LANDIÐ, HARRI ÓLI BRECKMAN? sær tað, ið føroyskir ar- beiðarar sóu longu fyri meira enn 90 árum síðani, sjálvt um teir ikki hevdu fingið útbúgving á Edin- burg University, nevni- liga hetta: at tað ikki nyttar hjá einum arbeið- ara at fara til kapitalistin og biða um eina krónu meira um tíman, men um teir eru 100 vælskipaðir mans, so er meguleikin 100 ferðir sterri fyri at vinna sín rætt. Teir, ið brutu sló fyri fakfelagsrersluni í Feroy- um, sóu, at »samanhald gevur styrki.« Ø.B. sigur, at fríhand- ilseldin skapti rúmd og ekta vælferð í okkara samfelag. So kunnu vit spyrja: Vóru tað teir, ið stóðu á skipsdekki frá sín- um trettanda ári til teir vórðu uppslitnir? Vórðu tað fiskakvinnurnar, ið stóðu boygdar inn yvir vaskikassarnar og skrubbaðu fisk í ísakeld- um vatni á heystardegi? Ella vóru tað handilsmenn og reiðarar, sum sótu í sínum mjúku lenistólum og kraddaðu inn undir seg »En gylden jord for en pegel brændevin«, sum bygdu hetta land? Oli sigur víðari, at vit skulu lata tað óhepna tíð- arskeiðið í fimtiárunum fara. Tað er væl skiljandi, at Óli fær beiskan smakk í munnin av at tosa um hetta tíðarskeið, tí sum ell vita, vóru tað Ólasa-floks- felagar, sum kloddaðu fólksins ognir burtur í ber- um ódugnaskapi. Óli sigur, at tað var fel- agsskapurin, tað at fleiri skuldu stýra, sum gjerdi enda á gamla flakavirkin- um Suðurfisk. Men hetta er lygn, ti sum øllum kunnugt vóru tað ikki tey nógvu, men tey fáu, ið stýrdu virkinum, tí at fleirtalið av aktiunerun- um, tað vanliga arbeiðs- fólkið, ið setti nakrar hundrað krónur í virkið, hevdu einki at siga. Her kemur fólkafloks- hugsjónin fram hjá Óla um, at tað er einstakling- urin, (kapitalisturin), ið byggir samfelagið upp. og ikki arbeiðandi fjøldin. Óli spyr, um ánarin av Polarfrost skal fara krúp- andi gjøgnum mølina til húsa. Eg skilji ikki henda spurning, tí talan hevur ongantíð verið um annað Framhald á síðu 10 rIS Fa