leygardagur 16. juni 1979síða 10

Síða 10 sosialurin Nr. 46 — 16. juni 1979 Sjomansmissionin — Sjómanskvinnuringarnir Stevnan hjá sjómanskvinnuringinum á Sjómansheiminum í Havn í dogunum 25., 26. og 27. mai Ikki fyrrenn sunnukveldið hin 27. mai fingu vit á blaðnum at vita um om- anfyrinevndu stevnu og fóru vit beinanvegin oman á Sjómansheimið at fáa nøkur biløt og síðan nakað av tilfari. Men sum oftast er, tá ein hevur skund, kann okkurt miseydnast, Byrjað verður við ben, síðan er upplestur, meðan kvinnurnar sita við hond- arbeiði. Endað verður við drekka og andakt. Eitt sindur Ojavnt er, hvussu teir ymisku ringarnir ar- beiða. Nakrir hava basar- ar, nakrir bússur heima, aðrir hava limagjald um- Fyristeðukvinnan, Jensia Hejgaard og soleiðis við tí fyrra filminum, har var skeivt innstillað, og vit fingu ongi bílet. Hetta var ser- liga keðiligt, tá hesi øll vóru frá restauratiónini, har borðreitt var til meg- inpartin av luttakarunum, meðan restin var í hinum stovunum. Hvert ár savnast kvinnuringarnir til stevnu, síðan 1911 hevur verið skift millum Sjó- mansheimini í Havn og Runavík, haðani vit hava lánt nekur bílet. Í ár vóru 230 luttakarar. Kvinnuringarnir eru 64 í tali og hava nógvir av teimum fleiri ár á baki. Í jubileumsbókini hjá Tórs- havnar Sjómansheimi lesa vit at munnligar frá- sagnir eru um, at longu um seinasta aldarskifti kvinnur úr Havn virka klædna- A saman at pløgg, sum so vér send mission at geva sjómonn- um, ið høvdu tørv á klæð um«. Í flestu ringum eru fundir 1 ferð um mánaðin. Indenlandsk Rannvá við kaffimaskinuna framt at hava burturlut- ingar. Felags fyri allar ring- arnar eru jólapakkarnir hvert ár til sjófólkið. Hes- ir verða sendir til sjó- mansheimini, sum so aftur fáa teir til skipini. So at siga allur pening- urin, ið inn kemur ella inn verður savnaður fer til ar- beiðið hjá sjómansmissi- ónini. Til seinast er vert at undirstrika, at tað allar týdningarmiklasta og dýrmætasta arbeiðið hjá kvinnunum í ringu- num er bønin og forbønin. Og víðari lesa vit: „Seinast í 1920 árunum stovnaðu nakrar kvinnur ein kvinnuring fyri alt landið og ein 12 manna- nevnd vid Sofíu Højgaard Ellefsen úr Miðvági sum formanni, varð sett at leiða arbeiðið. Ætlanin var, at hesin ringur skuldi framvega sjómansmissiónini pening at arbeiða við. Seinni kom frá samfel- agsráðnum, sum er stýrið hjá heimamissiónini og sjómansmissiónini, upp- skot at stovna ringar í teimum ymsu bygdunum fyri seg. Seinast í 1940 árunum og í 1950unum tóktist lítið lív í ringu- num. Men tá tekur Petur Jo- hannesen, stjóri á Sjó- mansheiminum í Havn sær um reiggj og ferðast kring oyggjarnar fyri at stuðla arbeiðið í gomlu ringunum og fyri at stovnar nýggjar. Hetta arbeiðið eydnaðist honum sera væl. Í dag eru hesir sjómanskvinnuringar ein óvuliga týdningarsamur táttur í ellum sjómans- missiónsarbeiðinum í Fer- oyum.« Sjomans- missiónin Aftur lesa vit í jubileums- bókini hjá Tórshavnar Sjómansheimi, „at sjó- mansmissiónin er gomul, ja eins gomul og kristin- dómurin. Tað er onkur, ið hevur sagt, at Jóhannes Doyparin var hin fyrsti sjómanstrúboðarin, og sjálvandi er nakað í tí. Tað var hann, sum visti P.S. Sivertsen, limur av Samfelagsráðnum og Per Høj- gaard, fyristødumadur menn kundu hvila seg vid eini bók, skriva bræv heim ella fáa leiðbeining- ar. Gingið varð eisini um- borð á skipini at bjóða til Tvær, sum hjálptu til í kokinum fiskimonnum frá Genesa- ret vatni á Jesus, so teir góvu seg í fylgi hansara. Og hetta er hitt djúpasta, ja, sjálv lívæðrin í allari mission: at vísa fólki á tann Harra Jeus, so tey geva seg í hansara fylgi. Hetta må ti eisini vera endamálið við allari sjó- mansmissión Víðari verður víst á, at Paulus var sjómanstrú- boðarin, ið dugdi. Men ikki fyrrenn í fyrra parti av 19. eld hoyra vit um tað serliga arbeiðið, sum nevnir seg sjómans- mission, og eru tað Amerika og Ongland, ið eru undangongumenn, har verða fleiri sjomansmissi- ónsfeleg stovnað, Dan- mark fær sítt >Inden landsk Sømandsmission« í 1876. Skipað varð fyri ser- ligum lesistovum, har sjó- Tórshavnar Sjómansheim kristiligar fundir og guðs- tænastur, og kristiligar bøkur og kristilig blød vórðu borin sjómonnum. Síðan varð farið undir at byggja sjómansheim. Í Føroyum Fyrsta sjómansmissións- arbeiði vit vita um hjá okkum verður gjørt av einum skotskum presti John Jameson, sum við loyvi frá myndugleiku- num í 1869, helt guðs- tænastur fyri enskum fiskimonnum í føroyskum kirkjum, tå onki annad høli var. I Havn setti hann eina sjómansstovu á stovn >Sailors' Home« (har sum Hotel Feroyar er nú). Í árunum 1890 til 1920 var Tveroyri hvat viðvík- ur fiskivinnu hevuðsstað- ið í landinum og her varð eisini gjert eitt stórt mis- siónsarbeiði innan sjófólki og fiskagentur. Í 1918 vóru eini hús keypt til heimamissiónina og kjall- arahæddin bleiv inn- rættað og brúkt sum sjó- mansstova. 1923 fær Havnin sjó- mansheim, 1961 Klaksvík og Runavík í 1970, og nú