leygardagur 23. juni 1979síða 11

Nr. 48 — 23. juni 1979 sosialurin Síða 11 Jóanseka fyri 50 árum síðan: | TB og VB vórðu »filmad« — TB legði út, men útleggið miseydnaðist. Kanska tað kom av tí, at teir ikki eru so vanir við hesa nýggju «filmingina», skrivar Foroyatíðindi m.a. i Joansøkufråsøgnini fyri 50 árum síðani. Sum tað skilst av jóan- sekufrásegnini í Feroya- tíðindi, sum kom út á Tveroyri, frá umleið 1915 til um 1960, varð ein fót- bóltsdystur filmaður, men um hesin filmurin nakr- antíð er vistur i Føroyum, hevur ikki eydnast okkum at fingid uppspurt. Fråsøgnin i Feroyatíð- indi er bædi livandi og stuttlig, so vit lata Før- oyatidindi siga frå: Sum lyst i blødunum varð joansøkan hildin á Tveroyri í ár. Hesa ferð var hon eitt sindur ødrvisi enn vant, ti hon vardi í tveir dagar. Longu sunnu- dagin 23. byrjaði hátíðin. Fólk høvdu gjørt seg lidn- an við teirra strev og stríð. Menninir hevdu hampað um húsini og um túnið uttan um tey. Kon- urnar hevdu vaskað, so alt var í fagrasta skrúði sunnumorgun, tá ið »Smiril« kom norðan eftir við Jóansekufólki. Um døguråatidina var hann longu aftur úr Vági við enn meiri fólki. Og tá vóru eisini bátar komnir næst- an úr hverji bygd her um leið. Tað var eisini nakað at koma til, ti hin stóri bóltdystur millum Tverá- menn og Havnarmenn skuldi verða kl. 3, og hann hevur fólk saknað nú í seinastu tíð. Men hvat er hent! Hóast nógv fólk kom úr Havnini, bar ikki bóltmonnunum til at koma, og hevdu teir tí sent avboð. Hetta var ræðuligt! T.B. telegrafer- ar í letuni til Klaksvíkar, um teir ikki vilja koma og spæla? Jú, klaksvíkingar eru ídnir ítráttarmenn, og tað bar annars til at koma, so teir hildu av stað við tað sama í motorbáti og komu higar leygar- kveldið sent. Kl. 3 1/2 sunnudagin var so fólk samlað saman niðri við hjá Læarsi skómakara. Tey væntaðu okkurt ser- ligt! Jú, nú leggur >Ljóm- ur« undan við listiligum tónleiki, og í góðum hýri fara so øll út á leikvøllin, har >slagið< skal standa. Ein hópur av vindi var vestan eftir og lá beint eftir leikvellinum. Klaks- víkingar tóku mál og komu at spæla ímóti vind- inum. Í fyrstuni vísti tað seg, sum spælararnir vóru javnir; men tá ein leta var gingin, fekk T.B. 1 mál og so kom hol á. Í fyrra hálvleiki hevði T.B. 4 móti 0. Í eðrum hálvleiki var væntandi at K.I. fór at lena tað aftur; men so var ikki. Hesin dystur endaði so: T.B. fekk ialt 6 mál, K.I. einki, hóast teir spældu reiðuliga væl, serliga hegri vongur og centre forward. Málmaðurin var sera góður, og tey mál, ið fóru igjøgnum, kunnu ikki leggjast honum til last. Um kveldið feroyskur dansur hjá Binius og eing- ilskdansur við hornblástri í Klubbanum. Sjálvan Jóansekudag var upp aftur hópurin av fremmandum fólki komin aftrat. Ætlanin var at hava føroyska gudstæn- astu, men prestur okkara umbar seg, og annar fekst eingin, so hon datt niður fyri. Kl. 11 1/2 var kapp- róðurin, avbera vakur. Konufólkini løgdu fyri, so komu dreingirnir, og róðu teir, so sveittin rann av teimum, síðan róðu átta- mannaførini, og av teim- um vann hitt nyggja, sum Tvøråmenn við ung- mannafelagnum á odda, hava latið byggja. Felagið eitur >Tjaldrið<, og bát- urin hevur so eisini fingið navnið >Tjaldrið<. Aftaná róðurin var kappsigling millum føroyskar bátar við innsettum motori. So kom kapprenningin. Sig- urin yvir 500 m mátti fyrrv. sigurharrin Jens Mohr Nolsee úr Vági lata fara til systkinabarn sítt Eli Mortensen av Tvør- oyri. Sami maður, Eli Mortensen, vann eisini sum so ofta fyrr 200 m, og fekk umframt tær útsettu premiurnar eitt >leingi livi«, sum bæði var væl meint og væl rópt. Av teim fýra kvinnum, ið runnu, vann ein ung genta higani, Hilda Persson, og er hon eisini systkinabarn við Jens Mohr Nolsee og Eli Mortensen. Ein skjót familia!!! Ørvaroddur við kvinnum. Á toftini svigarinnurnar Maria í Skorti og Fia úr Pætursa- stovu — Fía hjá Poul í Skorti. Tveir bátar luttóku, hin er afturumfarin. Ró varð av , Nú høvdu fólk eina lítla hvíld. Men kl. 3 hildu tey aftur av stað við >Ljóm- ur« á odda. Nú skuldi hin vanligi Jóansekudystur millum bóltfelegini T.B. og V.B. verða. Ein slíkur mangi av fólki var saman komin, og nógv vóru so spent, at tey illa kundu standa still, men av og á góvu eitt spark við. Áðrenn bólturin varð útlagdur vórðu bæði T.B. og V.B. >filmað< av einum svenskara, altso rættiliga >filmað<, um- framt >smáfilm< frá teim kvinnuligu áskoðarunum. T.B. legði út, men út- leggið miseydnaðist. Kanska tað kom av tí, at teir ikki eru so vanir við hesa nýggju »filmingina«. Báðir partarnir vóru ógvuliga javnir, og spælið var hart, men væl spælt. Fólk var farið at vænta spælið at verða javnt. Men so kom eitt lítið óhapp á hjá V.B. og T.B. fekk sent bóltin í málnet- ið. Hetta er fyrsta mál, ið gjert er, sum hitt rætta ljóðið er komið í netið. Tað kitlaði í áskoðarunum, tá teir hoyrdu ljóðið, og tað kom slíkt lív yvir alt bæði spælarar og áskoðarar. Eitt mál fekk T.B. aftrat, og hesin spennandi leikur endaði so við tí úrsliti at T.B. vann 2 móti 0. T.B. kann soleiðis vera fegið yvir Jóansekuna: 8 mål í tvinnum kmapum, og mótsteðumenninir einki. »Ljémur« gav eitt >nummar< og so var posa- renning. Hóast tað ikki Longu miðskeiðis í tjúgunum vóru tveráfólk >Smirla- fans<. Myndin er frá kappróðrinum á eini joansøku vóru nógvir luttakarar, gjerdi hon góða lukku. Á heimvegnum spældi »Ljomur« hin kenda > Alte kammeraten« (gamli vinir). Og má tað sannast, at hesa ferð vóru øll vinir, ung sum gomul. Teim kvikastu eydnaðist júst at koma við til konsertina hjá frúnni Mortensen. Beint aftaná var fundurin. Vegna kalda veðrið varð hann hildin inni í Klubb- anum. Stúgvandi fult av fólki. Her flutti Sámal Johansen, lærari í Vági, reðu, ið var ógvuliga væl fagnað. — Báðar dagar- sandinum og út til brúnna hjá Palla í Mýruni. Myndin er frá joansøkur6drinum í 1929 Mannfólk rógva á joansøku 1929 nar høvdu hinir ungu mål- ararnir William Heinesen og Jacob Olsen år Havn og Sigmund Petersen av Tvøroyri myndaframsyn- ing. Har vitjadi sjålvandi hópurin av fólki. — Um kveldið var aftur dansur til einaferð tá út ímóti morgni, og tað var stuttligt at síggja hesi ungu og eldri menniskjur og eina mest tey, ið sigr- aðu í kappróðrinum, við teirra silvurmerkjum í bringuni. — Jóansekan er endað; men tey góðu minni um hana verða var- andi.