leygardagur 8. september 1979síða 2

Síða 2 Jákup Lindenskov, landsstýrismaður í ídnaðarmálum, skrivar: sosialurin/serb/að september 1979 FOROYSKT ella innflutt TEY råevni vit eiga í landinum, sum vit brúka í framleiðslu, eiga at virðisekjast sum mest hjá okkum sjálvum. Nógu tað mesta vit framleiða til útflutnings, verður av keyparanum brúkt sum liður í víðari fram- leiðslu. Men gongdin hjá okkum er kortini okt viðgerð, størri góðsking, meiri virðis- oking til útflutnings. FLESTU munnu vit halda, at best var, um vit framleiddu og viðgjordu sum mest av okkara framleiðslu. Men vit mugu eisini á- sanna, at vit eisini skulu selja til aðrar og ikki at gloyma í kapp- ing við aðrar — við lond, sum oftast hava væl betri staði ídnað- arliga enn vit hava. MEN tað er nógu sum kann broytast til tað betra við tínari og mínari medvirkan. EIN fyritreyt fyri øktari tilvirkan í Før- oyum, oktum arbeiðs- skapandi virkjum, tryggari úrtoku, skapan av sterri sjálvsáliti, er tann, um vit hugsaðu meira um tann týdning tað hev- ur, at vit stuðla før- oyskt framleidda voru heldur enn innflutta. VIT kundu spart landinum mangan óneyðugan innflutn- ing, hugsaðu vit fyrst um at styðja egna framleiðslu. Hon er vanliga dygdargóð, frískari, betri og so er hon egin framleiðsla. HUGSA vit meira Steinbjorn B. Jacobsen, háskúlastjóri, skrivar: Íðin vilji til føroyskan ídnað Tað, sum kanska mest hevur forðað einum fer- oyskum idnadi, er, at vit ikki hava torað at trúð uppá henda meguleika. Navn: Bústaður si I, på Vit hava til dagin i dag i stadin leitad eftir øllum, sum kundi sann- føra folk um, at her kundi einki gerast. Vit Undirritadi teknar seg sum haldara av SOSIALINUM, og fær blaðið fyri hálvan prís til árslok | | Í Í på vóru so fáir og smáir. Vit hevdu ongar ráverur o.s.fr., o.s.fr. Nakað er hetta tosið linkað, men enn er neyðugt við Opostad SOSIALURIN rindar postgjaldið Postbox 76 Z- 3800 Torshavn ht #1) 1683404. rap) HD. FA um hetta og gjørdu hareftir, spardu vit ikki einans landinum, men vit skaptu sam- munagóðari upplýsing um, at vit hava eins góðar meguleikar og onnur. Komið er heldur ikki á mál, um vit duga at síggja, at tað ber til við ídnaði í Feroyum. Vit mugu eisini fáa ein vilja til at seta á stovn nýggj virki, og tá so byrjanartrupulleikarnir koma — tað slepst illa undan teimum — ikki falla í fátt, men vísa áræði og uppfinningar- semi. Um vit samanbera ídnað við onnur eki, sum Eintøk 6000 2000 1/1 1977 1/7 1977 stundis betri stødi fyri okkara egnu framleið- arum. Her er einans talan um matvørur, men innan alla framleiðslu. Eisini tá vit byggja skip, bátar, hús, umvæla og umbyggja. Arbeiði verður í land- inum, sterri úrtoka til foroyska løntakaran, størri keypiorka í landinum, størri royndir å ti tekniska økinum og ødrum við. VIT gera ov nógu av at lata aðrar fara við tí peninginum, sum kundi verið í landinum og harvið gjørt tvífaldaða nyttu. GRUNDARLAGIÐ undir tilveruni hjá tí einstaka er stutt og nú eru ein sjálvfylgja, men sanniliga eisini hava verið ógvuliga trek at fáa gongd á, síggja vit, at ikki fyrr enn tað verður eitt fólkakrav, vaknar dastið av politik- arunum, og nakað fer at henda. Soleiðis var við vega- gerðini, flakavirkjunum og endurnýggjanini av skipaflotanum. Loysunarorðið eigur at vera, at alt vit kunnu gera sjálv, skulu vit gera, hvussu lítið tað enn er, og at vit keypa Tøl, ið tala ikki greitt, um møguleiki er til lonandi vinnu og hetta grundarlagið gerst sjálvsagt svika- ligari, keypa vit inn- flutt heldur enn før- oyskt framleitt. TÍ er tað eingin spurningur um, hvat vit ynskja, vilja, tíma ella halda; hugsa vit ikki um at stuðla okk- ara egnu framleiðslu hvønn dag, ja so máa vit undan okkum egnu tilveru hvønn dag vit keypa innflutt heldur enn foroyskt tilvirkað, eru tá medvirkandi til at máa burtur grund- arlagið undir tryggari tilveru í Foroyum. TÍ keypa vit altíð foroyskt framleitt heldur enn innflutt. tað, ið er framleitt í Fer- oyum. At vit kenna tað púra burturvið og rang- vert, um heilsslu- og handilsmaðurin hava somu útlendsku verur, sum vit hava sjálvi. Men gongd er tíbetur komin í. Lat áttatiárini verða tað tíggjuáraskeiðið, tá ídnaðurin kom á føtur. Vit fáa ein feroyskan ídnað, tá fleiritalið av føroyingum hava fingið viljan til hann. Lat okkum hava ein idnan vilja til føroyskan ídnað. Vit hava ta størstu økingina. 1/1 1978 1/7 1978 1/1 1979 20/4 1979