leygardagur 22. september 1979síða 6

sosialurin Nr. 73 — 22. september 1979 Sjúkrasystrar og næmingar Limafundur verður hóskveldið hin 27.09. 1979 kl. 19.30 í Matarhøllini á Landssjúkrahúsinum. Evni: Faklig krav til góðskuna í heilsu- og sjúkrargktini. innleiðarar: Poula Poulsen, fyristødukvinna Hjørdis Hansen, fyristødukvinna Marjun Tummassarson, fyristøduk. Morentza Simonsen, skúlaheilsu- systir Erna Olsen, heimasjúkrasystir Sjúkrasystraráðið Tøkk Øllum tykkum mongu, sum hjålptu okkum og å ymiskan hátt sýndu samkenslu, tå góða mamma, vermamma, omma og langomma okkara, Súsanna K. Hansen, Skopun, varð heimkallað og jarðað, takka vit hjartaliga. Heilsan við Sálmi 25.8 Fyri tey avvarðandi Synirnir Bil til salg . Volvo 164, árgang 1969 til salg. Kilometerstand 132.000. Vognen er synet í efterðret 1978. Henvendelse, herunder om besigtigelse av vognen, kan ske til rigsombudet, tlf. 1 1040, kl. 10- 15. Rigsombudet Kjeld Jensen kontorchef ) Í = NN Hej 12 YNDI Lesnaður til alla famil juna VIDMERKING: SKULU NU EISINI KAPPAST VID ROYNDARSTØDINA I nr. 71 frå 15/9—79 hevur Sosialurin pråt vid Kåra å Lofti um framleidslu- og seluviðurskifti hjá før- oyskum vakstrarhúsfram- leiðarum. Prátið er so mikið dapurt og negativt við m.a. hesum undirtitl- unr 1) 2000 meira til olju, 2) Tilskot, 3) Trupult, 4) 1400 óseldar pottaplant- ur, 5) Spell, 6) Einsamallur og 7) Onkur við sviðið soð, at hetta eigur ikki at standa ósvarað. 1) 2000 meira til olju. Kári, tú minnist væl tað stríð vit hevdu fyri at fáa vakstrarhúsið á fetur her á steðini, og var tað í tíðini, tá ið fyrsta stóra oljukreppan var. Tú minn- ist væl tær útrokningar vit gjørdu um vakstrar- húsframleiðsluna bæði undan og aftaná, tá ið oljukreppan hevði sett síni merkir. Tú minnist eisini, at hóast depur skýggj, so vóru vit betur kappingarferir, sjálvt um oljan var vorðin munandi dýrari. 2) Tilskot. Tað er rætt, at innfluttar búnaðar- verur fáa munandi út- flutningsstuðul. Tað fræg- asta á hesum økinum er, at arbeiða innan virkis- fúsnan felagsskap (sí seinni í viðmerkingunum), ið kann ávirka okkara po- litisku myndugleikar at fata hesi sjónarmið. 3) Trupult. Kári sigur, at tað er so trupult t.d. við tomatum, har brúkarin skal gjalda umleið 7 kr. fyri kilo av donskum, meðan tær feroysku tomatirnar ikki kunnu seljast fyri minni enn 11 til 12 kr. kg. Víðari verður skrivað, at hóast oljuút- reiðslurnar eru vorðnar munandi sterri, er tó eing- in meguleiki at hækka prísin á tomatum. Tað sýnist nakað legið at skriva soleiðis, tá ið ein er vitandi um, at prísurin til framleiðara av føroyskum tomatum í ár hevur verið 18-20 kr. fyri kilo. 4) 1400 óseldar potta- plantur. Kári sigur, at henda seluvera er rætti- liga avmarkað, og metir, at hesa tíðina verða bert einar 1500 plantur seldar av hesum slag, og at tær 1100 komu úr Hoyvík, og tí standa 1400 óseldar í Sandavági. Tað kann vera rætt, at henda verusela er av- markað, ti »avmarkad« sigur hvørki mær og mongum ødrum vid als einki i hesum førinum, men tað skal upplysast, at sølan er nógvar, nógvar ferðir størri vegna inn- flutning av somu vøru — nevniliga B. Himales. At vakstrarhúsið á Lofti ikki útnyttar sínar selumegu- leikar, men gevur seg undir treytaða selu til ávísar handlar, tað tilkem- ur ikki stovninum at loysa. 5) Spell. Tú sigur, at tú ikki skilur, hví Royndar- steðin framleiðir somu veru sum tú, tá ið so nógv onnur blómusleg eru at velja í. Her til er at siga, at í des. 1978 varð fram- leiðsluætlan legd hjá vakstrarhúsinum í Hoy- vík fyri ári 1979, og í hesi ætlan var eisini framleiðsl- an av Begonia Himales. Henda framleiðsla av B. Himales var ikki roynd áður, hverki í vakstrar- húsinum á Lofti ella á Royndarsteðini. Tíðliga í vár ringdi stovnurin til Kára á Lofti og greiddi honum frá arbeiðsætlanini fyri árið, m.a. eisini framleiðslu av B. Himales, sum longu tá vóru keyptir sum stikling- ar. Umleið 1 mánað seinni ringdi Kári stovnin upp og sigur, at nú kom hann at kappast við Royndarstød- ina, av ti at nå hevdi hann eisini keypt stiklingar av B. Himales. 6) Einsamallur. Tað verður sagt, at Kári er einsamallur = maður í vakstrarhúsinum og, at tað krevur bæði tol og nógv arbeiði til at fáa alt at koyra, sum tað skal. Vit eru púra samdir í hesum, og hetta vistu tú eisini væl av, tá ið tú fór undir hetta tiltak. Men, tú hevur langt frá verið einsamallur og framleiðsl- an hevði ikki verið so við- brekin, um tit vóru t.d. 50 mans, hver við sínum virki, ið stóðu saman í felagsskapi. Til hetta skal bert nevnast, at í fjer heyst (10. aug.) fóru 2 gartnarar (annar arbeiðir á steðini) vestur til Kára á Lofti við. tí endamáli, at kanna áhugan at stovna felag, ið kundi taka sær av felags áhugamálum, m.a. eisini framleiðslu- og selu- 'viðurskiftum. Svarið var stutt og greitt nei. Kári var ikki hugaður at fara í nakað felag. 7) Onkur við sviðið soð. Kári dylir ikki yvir, at fara fleiri feroyingar í gongd við at framleiða tomatir, so verður onkur, ið verður við sviðið soð. Tað er hug- stoytt, at tú skal vera so dapurskygdur, tí tað var tú ikki, tá ið tú- fór at framleiða undir somu kor- um, sum steðan er í dag. Fyri bert at taka eina vakstrarhúsframleiðslu t.d. tomatir (allar aðrar eru í sama mun), so veitst tú, at í 1964 framleiddu vit einki, men innfluttu 8 tons av tomatum. Góð 10 ár seinni framleiddu vit 10-12 tons og innfluttu 80 tons. Ferðasambandið øk- ist og etivanar broytast, og tann dagur er meguliga ikki so langt burtur, tá ið vit eta nakað tað sama av tomatum sum hini norðan- londini. Er tað tín hugsan Kári, at tá at framleiða 10-12 tons, meðan vit innflyta yvir 300 tons av tomatum, so skilji eg væl mátan, tú arbeiðir fram ímóti, fyri lættari at sleppa av við veruna til óvanligan prís. Vegna Royndarsteðina H. Wardum tjak og meiningar Vit gera lesarar okkara varugar við, at treytin fyri at fáa lesarabrøv upptikin undir hesum teiginum er, at blað- stjórnin veit, hver hev- ur skrivað brevini. TIL JEG OG F.S.F. Ein viðmerking til greinina í Glaðustrok 19. september 1979 um Eiðis-dómaratrioina og eitt sindur um deming. Nei, nei, Jógvan Edward, góði, nú er ovboðið. Nú ert tú farin um markið. Eg havi annars hildið, at ítróttarskriving tín er bæði skemtilig og ótradi- tionell, men nú haldi eg, at hon er vorðin rættiliga komisk. So kanst tú tosa um rukkur og komikarar. Tað kanst tú sjálvur vera, sum tú skrivar. Greinin um dómaratrio- ina av Eiði er bæði ljót og grov og hartil beinleiðis malplaserað. Ein dystur millum HB og TB, vil í dag altíð vera ein harður tempodystur, og er ti ógvuliga torførur at døma. Eg kenni ongan føroyskan dómara, sum kann greiða hesa uppgávu soleiðis, at oll eru nøgd. Tíansheldur kann ein óroyndur dómari, sum Hans Erland, ikki væntast at fåa ug fyri hesa uppgávú. Vánaveður ger aldri dømingina lætt- ari heldur. Hetta átti tú at havt í huga, tá tú skrivar um deming. Men ístaðin kastar tú teg sum úlvur yvir býtið, á ein sera ljót- an og mannminkandi hátt. Tú tosar um Passer o.a., eg veit ikki hvenn, tú átti at verið sammettur við. Skuldi tú finnast at nekrum, deming viðvíkj- andi, átti tú at orðað at- finningarnar til F.S.F. F.S.F. átti ístaðin at fingið eini tvey »borgarlig«. orð um steðutakan teirra til tað stóra dómaravanda- málið, sum feroyskur fót- bóltur hevur at dragast við. Tað eru alt ov fáir dómarar, og ber tað tí illa til at vera kritiskur, tá ið dómari skal setast. Tað er eisini stór synd, sum tit fara við teimum yngru deildunum. Tað er bara sum best ber til, hver ið demir dystirnar hjá teim- um yngru. Um tað er týdningarmikil dystur ella ikki. Eg veit gott, hvussu trupult tað er, at sita í nevnd o.s.fr., men álvara tos, F.S.F., roynið væl- signaðir at beta um dóm- arastødu okkara! Útbúgv- ið fleiri dómarar og fylgi við deming teirra. Verið ansnir, tá tit seta dómarar til yngru deildirnar, eisini tá feløgini søta démaran! Jógvan, leyp tú ikki eisini á, har garðurin er lægstur, men skima teg um, áðrenn tú leypur. Tann blaðetikkur, tú her sýnir okkum, stendur í botni. Tað skuldi eisini verið óneyðugt at greitt tær frá, hverja ávirkan blaðskriving kann hava. Einahelst kann persónlig forfylging í bleðunum verða sera óheppin í okk- ara lítla samfelag. Nei, Jógvan, halt tú heldur uppat við hasum nasa- djarvu og ofta siðleysu ålopunum á ymiskar persónar. Mær tykist, sum um tú roynir at vera skemtiligur, men uttan at vilja tað, verður eitt sindur óreinur ístaðin. Men tað er eisini ein spurningur um at síggja garðin. Eg haldi, at tú átti at givið eiðismonnum eina umbering. Grundin til, at eg skrivi hesa greinina, er at finna í ørðatakinum: >Tann, ið tigur, hann samtykkir«. Og eg eri ikki samdur við »Jeg« í tí hann skrivar í ådurnevndu grein. Við ítróttarkveðu Finnur Helmsdal