leygardagur 29. september 1979síða 7

Um ísáðing og fóðring Mikukveldið 5/9 varð ein kúgv til tarvs, hetta var aðru ferð, so sera neyðugt var at fáa hana kviðnað nú. Men vit hava jú almenna ísáðing, so hetta skuldi ligið væl fyri. Hósmorgunin varð vissa fingin aftur um hetta, og so varð sum vanligt ringt eftir isåd- ing á Royndarsteðina. Ringt verður 11616; »Royndarstødin.« »Ja, góðan dag, tað er av Vatnaskerðum, kundu vit fingið eina isåding í dag?< >Nei, tíverri tygum, ísáðarin hevur feriu, og lýsing er um tað í blød- unum í dag.< >Men er so veruliga eingin isåding, meðan hann hevur feriu?« „Nei, tað er tað ikki, og stjórin hevur eisini gjørt vart við hetta, bæði til bóndafelag og avvarðandi myndugleik- ar.« »Nei, hasum kunnu tit ikki bjóða fólki, tá hverki kýrnar ella tey, sum passa tær, nakran- tíð hava fri. Og tað mátti verið lætt hjá tykkum at skipa so fyri, at onkur annar loysti av, tí tit senda jú næstan hvert ár fólk av landinum til at læra at isåda.« »Nei, tad nyttar einki, tjakast, tygum mugu heldur tosa við stjóran um hetta.« »Ja, lat meg tosa vid hann.« »Nei, tað kunnu tyg um ikki, ti stjørin hevur eisini feriu.« »Nå, men er hann ikki har álíkavæl?< at VE >Nei, stjórin og frúan eru á Korfu, so tað má bíða, til hann kemur aftur.« »Ja, men tå er tad ju ov seint, so hetta óskilið ber við sær, at vit noyðast slakta hesa kúnna eisina. Tær kviðnast nóg illa í for- vegin.« »Tad var ikki gott.« »Men bida nu, eg kenni ein, sum hevur lært at ísáða, og rokni eg við, at hann hevði viljað ordnað tað. Kundu vit so ikki fingið eitt strá av sáði og soleiðis greitt hetta? < »Nei, tað kann eg ikki lata tykkum. Tað havi eg als ikki heimild til frá stjóranum, og stovnurin her má jú eisini lata hetta vera líka fyri all- ar.« „Tað er gott gjert Fyrst klodda tit tað soleiðis, at kýrnar antin verða dripnar ella koma at standa alt ov leingi geldar. Og síðani kunnu tit ikki eingang vera lagaligir. Hesin kleyvar- skapur er sanniliga dýr- ur fyri landbrúkið. Tað forstandi eg. Her er einki at stilla upp.“ >Nei, tíverri, tygum.« „Ja, farvæl, medni.« »Farvæl.« Soleidis gekst v ið ai fåa Og Øll hini árini hevur verið isått alt árið. Fyrst kostar ísáðingin 200 kr. ella næstan líka nógv, sum man fær fyri kálvin. Og so fæst eingin ísáðing í feriuni. Tað má sigast at vera vánaligt av eini royndarsteð. Ein- isading á heysti 197: 1978. um stovni, ið árliga kostar líka nógv í rakstri, sum eitt sámu- ligt = landbrúk kann byggjast upp fyri. Feroysku slegini burturbeind Tá ein fyri mongum so lítisverd hending kann fáa hesa reaktión, er tað sjálvandi ti nógv annað liggur og úlmar. Av hesum vil eg nema við tann feroyska neyta- rasupolitikkin og hús- djórahaldið. Fyri eini fimtan árum síðani verður knappliga avgjørt úr erva, at nú skal tann føroyska kúgv - in burturbeinast. Hetta verður framt á tann hátt, at bert sáð frá norskum tarvum (NRF) verður brúkt til isåding- ina, sum tá rættiliga kom í gongd. Orsekirnar tyktust at vera, at tann norska kúgvin var triðing tyngri og mjólkaði hálva aðru ferð so nógv. Ti størru vektini fekst ikki nógv burturúr, eftir al EEC-niðurgreidd: kjøtið kom upp í leikin Tann týngra kúgvin er á på Po: Y að | pr bleyta og oftani ki: føroyska lendið, hon beitið meiri upp, ti Smokkar Verri niður hevur eisini við at halda seg feita sjálvt slept í haganum. Mjólkamongdin er higartil vaksin við einum triðingi uppá kúnna. Men einki hoyrist um, hvussu nógv kraftfóður- nýtslan er vaksin. Helst man hon vera duplað. Hon verri Hvat mundi tann fer- oyska kúgvin verið kom- in uppá í mjólkamorgd, um líka nógv var koyrt í hana, sum hesar krevja? Ojavnt er, hvussu kri- atúrið upptekur fóðrið. Setur tú eitt norskt og eitt íslendskt ross sam- an, og tey hava somu vekt, og tey fáa tað sama, so verður islands- rossið altið væl betur fyri enn tað norska, tí tað norska er nógv fóð- urtyngri. Givið er, at ein líkn- andi munur var ímillum ta feroysku og norsku kúnna. Hví kundu vit íkki gjørt eins og íslendingar, góðtikið og ment okkara egnu rasu, sum jú var eitt úrslit av teimum foroysku lívstreytunum. Smáar oyggjar kunnu eisini fáa framúr góðar rasur, tak Jersey og Guernsey. Svarta sevðaslagið fór Somuleiðis feroyska rossið Og sida føroysku saman vid h Henda gongd broytir eisini seyðarasuna og ger hana bundna av út- lendskum kraftfóðri Nær verða vit skila- betri? Rossaslagið og neyta- slagið fóru eins endaliga, sum dyrkilendi og góður beur nú fer fyri skeyti hvenn dag orsakað av ellum hesum planleysu og framtidarnoktandi byggiplanunum, ið enn onganti3 hava broytt ham hóast øll mótmælini ímóti teimum. Landbrúkspolitikk, ikki heilselupolitikk Er tíðin ikki komin til at laga húsdjórahaldið eftir náttúrligum feroyskum fyritreytum. Fiskagarnar og slógv- ið, sum vit antin koyra beint í havið ella selja til Noregs, kundu verið okkum ein týðandi tátt- ur, um vit kundu brúkt tað heldur enn handils- teð og kraftfóður. Í Noregi eru gjerdar væl eydnaðar fóðringar- royndir við súrgaðum, viðgjerdum slógvi til viðseting av slaktineyt- Tað, okkum so restar fyri at kunna brúka súrgað, malið slógv til mjólkikýrnar, er at finna hvussu utav, nog tolir av ti, og kugvin síðani skapa fyritreytir fyri, at trem ast hja Hend partin áttu politikararnir loyst saman við pørt unum báðum Einki er at ivast i, at finmalið slogv, blandað upp í teðini, sprænt varð um bein, hevði kunnað avloyst handilsteðini. Við hesum áðrenn fær jerðin eisini kálk, sum manglar í stórum. Harvið hevði náttúran eisini fingið avlopið aftur av fiskinum. Lívið í sjónum byrjar jú uppi á landi við miner- alum og seltum, sum skola oman og taða sjógvin. Hetta skapar fyritreytir fyri feðiket- uni. Fyrst uppi á landi og síðani í sjónum. Jú meiri futtur er í landbún- aðinum, tess meiri verð- ur eisini av te%falli til havið og harvið betri meguleikar fyri fiski- vinnu. Um slógvið kundi av- loyst handilsteð og kraftfóður, gjerdist landbrúkið óbundið av ótryggum innflutningi, og tann lívsneyðuga matveruframleiðslan hevði komið í trygga legu. Tað má hava stór- an týdning Nær kunnu vit fáa gjert royndir við hesum? Hastar hetta ikki, nú tað styttist millun tær herjandi orku- og pro- teinkreppurnar sjúk g smakong t era t Í as iður n erligun t n 1 ráðrar Landbrúkspolitikk frama tyr bruk framleidara og samfelag- ið heldur heilselu- enn politikk! Hanus Vang ET Torkil Beder konfirmation Mohr og Gunri Ellender- Prentarafelagið ing av Lofti og Símun úr sosiologur, úr Havn fekk í Fuglafjarðar kirkju. sen, øll úr Fuglafirði og ; . Konoy. starvið. Konfirmantarnir eru: Poula Sunrid Jacobsen, nyggja nevnd Fimm umsekjarar vóru Martin Kristiansson, Leirvík. Feroya prentarafelag Jan Joensen, Jón Mid- heyði ársaðalfund sunnu- Kommunurnar jord, Sigurðjón Jacobsen, Rx. dagin. Nýggj nevnd varð mt Magnus Petersen, Alf Feðingardagar vald á fundinum. Aslakk- fingið . Richard Midjord, Hjalti Í dag verður Símun M. ur Heinesen er nú formað- Nyggjan skrivara ; r Petersen, Elisabeth Joen- Kerlok, Hattarvik, 70 ur, Sam Jacobsen skrivari Sunnudagin varð nyggi Konfirmation sen, Sylvia Joensen, ár. og Eli Andresen kassa- skrivarin i Føroya i Fuglafirdi Ingun Abrahamsen, Mona Olsen, Klaksvík, meistari. kommunufelag settur. Í morgin kl. li hevur Randi Larsen, Ingibjørg verður 65 ár Í Gag. Tiltaksmenn eru Svenn- Jens Marius Dalsgaard,