leygardagur 20. oktober 1979síða 9

Nr. 81 — 20. september 1979 Síða 9 sosialurin Vit hava fingið hesa uppgávuna frá eini 7-åra gamlari gentu. Vita, um tú finnur útav, hvat tú skalt fara í, áðrenn tú fert út. Tu SKALT BRÚKR: L/M - KLISTURBAND - SAKS - KNAPPAR — O.F. Tine AV HjØLKR-PAKKUM Ég havi teknað nakrar lutir , sum tu kanst gera av lømum lkapakkum (minst til at vaska teir frost: /) - Tú finnur ivaleyst Gef uttana. og mala tað Veitst tú at hjá nógvum indianara-ættum í Norður- Ameriku fór tað fram á henda hátt, tá ið tey skuldu taka onkra avgerð, sum kom at hava stóran týdning fyri framtíðina hjá ættini: Tey elstu í ættarbólkinum, bæði tær gomlu konurnar og teir gomlu menninir, komu saman til fundar. Tað vóru tey, sum høvdu livað longst, ið høvdu flestu roynd- irnar, og ti skuldu tey koma vid uppskoti um, hvat ið var at gera. Loysnin á uppgávuni á næstseinastu barnasíðu Landið var ARGENTINA. Vinnari varð: Elmar Ósá, Osåvegi í Klaksvík. Tá id tey vórðu samd, reistust tey, og tey endaðu fundin við hesum orðum: HUGSIÐ UM BØRNINI! Tey meintu vid, at nú skuldu børnini verða spurd, áðrenn endalig avgerð varð tikin. »Tey gomlu« gjørdu soleiðis, tí tey vistu, at børnini vóru tey, sum fóru at liva longst, og at tað tí vóru børnini, sum mest komu at fáa gagn (ella sviðan) av tí, sum tey gomlu høvdu funnið uppá. Tí sluppu børnini eisini at hava med- ávirkan á avgerðirnar. LOYNIHELLIÐ Uppgávan hesa ferð er ein krossorða- gáta. Send loysnina til Sosialin, box 76, Tórshavn (Barnasidan) innan komandi leygardag, so ert tú við í lutakasti um eina virdisløn. HET Jeftir J. M. Neale sum nú er byrjað. Vit ætla at krógva okkum onkun Å Við DANSKT DREIW A NAVN Bék- sr STAVIR Í NiR A RAD GvDA- [re NAVN vid - gr DANsKON W Í TÝSKUR 7 TEN 7 Fi UNG er R * 7 DRE) Aw LAN Da Pambo „Kom innum, harri! — Verið vælkomin!< Kurvamakarin læt upp hurðina. >Hevur tú eini boð frá Euthymiusi, so nýtist okkum ikki áhoyrarar, tað er vist!< segði hann lágmæltur. Skundisliga stigu tey niður av kamelunum og fóru inn í smáttuna. Difilius varð verandi fyri uttan hjá djórunum. Smáttan hjá Pambo var ógvuliga fátækslig: seingin var bert ein mátta, tveir skinklutir stólar, nakrar skálir og tvey leirkrúss. 3 var innbúgvið Har lógu eisini rúgvur av sevi, skild eftir tjúkt til tey ymisku kurvaslegini, hann skuldi flætta. Har lá eisini eitt sindur av grasi til at flætta smærri ílet av. Í túninum var ein lítil hylur, har Pambo legði tilfarið á blot. Pambo var einsamallur í húsi. Hann var tann einasti har í gróðrarblettinum, sum var kristin Einabúgvin Euthymius hevur sagt okkum, at tú ert kristin, og at tú kennir ndið he 6. partur gróðrarblettin og le ori >| 17 SN p ar „orð B ísa um vegir so væl sum eingin annar“, segði Basilius „Vit eru eisini kristin. Vit eru flýdd undan atsóknini, staðni i oyðimerkini ella í fjøllunum«. „Hava tit sæð Euthymius?< spurdi Pamb« bilsin. >Tað er sjáldsamt, at hann er at sigg) Kurvamakarin tyktist enn vera illtrú vit: »Ja«, greiddi Jóhannes frá. »Påpi mín var ikki við tá ið eg hitta tann gamal mannin við helli sítt. Men eg kann prógva fyri tær, at tað er satt, sum eg sigi um tú vilt koma útum við mær eitt sindur?« Pambo ivaðist eina løtu, so læt hann hurðina og fór út saman við Jóhannesi. »Tå ið Euthymius hevði doypt teg«, hannes, »beyd hann tær at grava allar skurðgudar- nar niður undir hasum fikutrænum yviri í ha?« upp segði Jó- horninum, teg'« Pambo rann inn x »Orsaka, harri, at eg ikki trúði „Jú — eg heyri teg, eg hoyri aftur í småttuna. tykkum beinanvegin! Men tit vita jú sjálvi, at hetta eru vandamiklar tíðir, og mær dámdi ikki at tann tyrsti, nú fyri mær, hva ið varð lumpaður av svíkjarum. Sigið ) skal e ið ty kkumn ( t tit ætla, Sí Men set jálpa tykkun so frægt eg kann! - ður! Framhald