mikudagur 24. oktober 1979síða 6
‹ fyrra síða allar 16 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Síða 6
telf. 14720 —11820
box 76,
Utgevart:
Fyrituksstjørt.
Blaðstjóri:
Blaðmenn:
| 3800 Torshavn
p.f. sosialurin
Tórfinn Smith
Vilhelm Johannesen (ábyrgd)
Hogni Djurhuus
Jóhann Mortensen
Jan Múller
Lýsingar:
Uppseting:
Prent:
Arne Thomsen
Sosialurin
Dimmalætting
Ósakligt valstríð
Í SKRIVANDI stund er úrslitið av løgtingsvalinum 6-
kent. Men skulu vit meta eftir seinastu valunum, bendir
mangt á. at sterkastu afturhaldskreftirnar í Føroyum,
sum savnast innan sambandsflokkin, fåa fyrstavalda
fólkatingsmannin.
MEIRA ivingarsamt er, hver fær hin mannin — javnað-
flokkurin, tjóðveldisflokkurin ella fólkaflokkurin. Tað
júst lidna valstríðið, sum var hart, 6sakligt, villleiðandi
og persónligt, hevur ikki givið nakra greiða mynd.
HARÐAST hevur
»åpolitiska bladnum«,
sambandsflokkurin saman vid ti
Dimmalætting,
leikað í. Við
sínum demagogisku snildum hevur formaður sam-
bandsfloksins, Pauli Eliefsen, slongt út hålvar og heilar
lygnir um fiskirættindi í Grønlandi, um ta stéru« uttan-
landsskuldina, um »tær dyru yvirtøkurnar«, sum kundu
loyst kreppuna hjá fiskiveiduflotanum, hóast hvert
mansbarn veit, at yvirtøkurnar bert kosta nakrar heilt
fáar milliónir kr., 0.s.fr.
MEN VALID fer at vísa, um hin føroyski veljarin hevur
uppdagað, at all ræðslupropaganda sambandsfloksins
og øll tann villleiðandi skrivingin hjá Paula Ellefsen eru
tóm orð, sum lítið og einki hava við politiska veruleikan
at gera
PAULI Ellefsen gekk so vítt, at hann lovadi løgtingsval,
um sambandsflokkurin vann fólkatingsvalið, hóast
hann hevði møguleika at fáa løgtingsval í summar. Men
tá bardist hann við hond og fót ímóti, tí hann ásannaði
tann veruleika, athann kann ikki fáa samstarv við aðrar
flokkar
VIÐ TI ótrúverdugheit, sum hevur eyðkent sambands-
flokkin, síðan núverandi formaður tók við, hevur hann
sett flokkin uttanfyri alt samstarv við aðrar flokkar í eitt
langt árðmál framyvir.
Á HINUM bógvinum hevur tjóðveldisflokkurin leikað í.
Við loysing og gomlum rumbulsmálum.
JAVNAÐARFLOKKURIN hevur
altíð ásannað, at
heimastýrisskipanin er borganin fyri einum sunnum
sjálvbjargnispolitikki og liðiligum samstarvi við aðra
tjóð. Og hesi seinastu árini hevur tjóðveldisflakkurin
verið við til at prógva , at tað ber til at reka ein frælsis-
politikk undir heimastýrislógini, men hesum vildu teir
ikki kennast við í valstríðnum.
FYRI AT fjala út yvir henda veruleikan hevur tjóðveldis-
flokkurin manað gomlu ræðslumyndirnar frá 1960 og
1970 um Nato og EEC framaftur, hóast Føroya løgting
hevur samtykt, at hervaidid skal av landinum og at vit
skulu halda okkum uttan fyri EEC. Meira týðandi og
aktuellar spurningar fann hann ikki.
Framhald frá síðu Í
leið, oki 4, upp til 5 fjórð-
ingar innanfyri 12 fjórð-
ingar úr grundlinjunum.
Riddalsenni bleiv tikin av
Ólavi Halga 12. august í
ár.
Fekk trolið
um skrúvuna
Skiparin á Atlantis var 6-
heppin, tå hann 7. mai
fekk trolið um skrúvuna.
Hann bad um hjålp frå
Vaktar- og bjargingartæn-
astuni og Olavur Halgi
kom. Tå froskmenn høvdu
fingið trolið av aftur
skrúvuni, blivu meskarnir
smáir, heilt niður í
mm. Minsta loyvda
meskavídd í feroyskum
sjógvi er 135 mm. Tveir
aðrir føroyskir trolarar eru
tiknir í ár. Málið hjá 'tí
eina er framvegis hjá fút-
anum. Tað er ikki liðugt
viðgjert enn.
Hin báturin, Fiskaklett-
ur, sleppur undan ákæru.
Orsakað av einum »tekn-
iskum skeivleika< í einari
landsstýriskunngerð, met-
ir fútin seg ikki hava
grundarlag at reisa ákæru
á
Tjaldrið tók Fiskaklett í
juli, tí mett varð, at hann
royndi ein fjórðing inni á
stongdari leið norður úr
127
í tí máldir. Teir vóru ov = Mykinesi.
sosialurin
Nr. 82 — 24. oktober 1979
SR KAAAAAAW——
HVAT HENDIR VIÐ VILMA
VERKFALLINUM?
Í hesum døgum eru
lidnir gott 400 dagar
síðan at Vilma verk-
fallið byrjaði, so ein
gjøgnumgongd av
málinum kann ikki
sigast annað enn
neyðug. Orsøkin til
at so stérur åhugi
hevur verið sýndur
verkfallinum, kann
ein í fyrsta lagi siga:
er grov undirbetal-
ing av arbeidskvinn-
unum á Vilma. Í ødr-
um lagi: at størsta
fakfelag i Føroyum,
Føroya Arbeiðara-
felag stendur aftan-
fyri, og i tridja lagi:
Vilma verkfallid
man vera eitt tað
drúgvasta, ið søgan
hjá arbeiðarastætt-
ini her á landi eigur.
Verkfallið byrjaði við, at
síðst í august mánað í fjør,
gera arbeiðskvinnurnar á
Vilma eigaranum Vilhelm
Nielsen greitt, at 1200
krónur um mánaðin er ov
lítið at liva av. Uttan at
rodna hækkar heingi-
brúgvs kandidaturin len-
ina við 400 krónum, hóast
flest øll vita, at teir sedl-
arnir muna onki. Síðan
seta tær seg í samband við
Sandavágs arbeiðarafelag,
ið er eitt av teimum felog-
unum undir Feroya
Arbeiðarafelag. Tær biðja
felagið taka sær av málin-
um. Men sum ein smásár-
ur maður brikslar Jóhs.
Olsen í Sosialinum hin 30.
august kvinnunum, at tær
ikki hava sett seg í sam-
and við hann. Tá hann tók
so stór orð í munnin, var
væntandi at felagið í kraft
av sínum 6000 limum,
skjótt fekk kvinnunum
eina len sambært sáttmál-
anum. Lenin hjá teimum
var ein triðing niðan fyri
loyvda minstamark.
So verður verkfall lýst,
men tað undarliga hendir,
at bert helvtin av fyritøk-
uni fær bod um at gevast.
Hin helvtin, garvingin,
heldur áfram við arbeiðin-
um sum onki var hent. Tó
hóttir Feroya Arbeiðara-
felag 28. oktober í Sosial-
inum við rat seta onnur
tiltøk í verk«.
Innsavna
Men tidin gongur, cg
vid Vilma målinum
hendir onki. Tå er tad at
fólk i Havn taka stig til at
gera eina peningaliga inn-
-savning til verkfallsraktu
kvinnurnar. Men felagið
hjá teimum hevur frætt
um hesa innsavning, helst
gjøgnum sínar kanalir í
Havn, og noktaði teimum
at taka móti stuðli aðra-
staðni frá. Hetta gera teir
samstundis sum sama
felagið veitti grønlending-
um, ið arbeiddu í námin-
um »Den sorte Engel«
eina hjålpandi hond uppå
5.000 krónur, tå hesir lógu
i verkfalli. T6 førdi inn-
savningin tad vid sær, at
Jóhs. Olsen fyri skomm
skuld læt kvinnunum
2.000 krónur. Tað sum síð-
an hendi, var at Dagblaðið
5. januar í ár við feitari
yvirskrift skrivar:
>Kommunistar geva nú ol-
mussu í Vágum“, og í
samreðuni niðanfyri. við
Jóhs. Olsen sigur hesin at
í veruleikanum er lítið og
onki at gera. >Tað er Vil-
helm Nielsen, ið eigur
virkið, og vit kunnu ein-
ans bíða<. Tá hevdu
kvinnurnar bíðað umleið
100 dagar, og hóttanin frá
Feroya Arbeiðarafelag um
»at seta onnur tiltek i
verk<, var ikki komin
longur enn á pappírið.
Lokal olmussa
Undirritadi sendi tå 10.
januar skriv til Sosialin,
Dagbladid og 14. Sep-
tember, um hvat innsavn-
ingin var fyri nakad og
hver ið stóð aftan fyri.
M.a. verður spurt >nær er
tað blivin ein olmussa at
stuðla verkfallsraktum
arbeidsfølki?« Til hetta
svarar Jóhs. Olsen aftur í
Sosialinum 13. januar.
Har kemur hann við eini
sera legnari definisjón
uppá munin á lokalari ol-
mussu og olmussu uttan-
ífrá, um minni olmussu og
meira olmussu, at ein
avgjert má vera vinur við
heingibrúgvs kandidatin
fyri at skilja hana. Í
hvussu er roynir hann
uttan held at undirstrika
tað lokala í Vilma målin-
um. Men lat meg royna at
fylgja legna hugsunar-
háttinum hjá Jóhs. Olsen.
Tað hann ferir við sær, er
at tað er galið hjá blød-
unum at taka upp til við-
gerðar støduna hjá Vilma
kvinnunum, tí nettupp
har verður tað lokala lagt
fram um viðurskifti, ið
koma eðrum við enn Jóhs.
Olsen og Vilhelm Nielsen.
Orsekin til verkfall er altíð
tann, at arbeiðsfólk á ein
ella annan hátt eru snýtt.
Men við at taka steðuna
upp í blødunum, á fund-
um, at savna peningaligan
verkfallsstuðul, ger man
meguleikarnar betri fyri
sigri. Tað, sum er lokalt
við einum verkfalli, er
tjak og
meiningar
Vit gera lesarar okkara
varugar við, at treytin
fyri at fáa lesarabrøv
upptikin undir hesum
teiginum er, at blað-
stjórnin veit, hver hev-
ur skrivað brevini.
sjálv blokadan av virkin-
um. Í dag eru Vilma-
kvinnurnar i verkfalli.
Kort síðani vóru landarar-
nir í Fuglafirði í verkfalli,
og enn styttri tíð síðan
løgdu landararnir á Suður-
fisk arbeiðið niður, og
hvar verkfall verður í
morgin, veit man ikki.
Tað, sum vit vita, er, at
tað verður! Tí tænir lokala
„snakkið< hjá Jóhs. Olsen
bert einum, nevniliga Vil-
helm Nielsen. Í dag hevur
hin parturin av Vilma
virkinum, garvingin —
upparbeitt stórar negdir
av ráevni, at Vilhelm
Nielsen sanniliga kann
vera nøgdur.
Onki svar
Steðan hjá fleiri av
Vilma kvinnunum er
sjálvsagt ikki góð. Skatt-
ur og SEV verða ikki
strikaði meðan verkfall er,
og neyvan koma handils-
menn dragandi við mati til
tær verkfallsraktu. At
standa uttan pengar í hes-
um samfelagnum, er iva-
leyst til at taka steðið
undan á fólki. Og tá so
fakfelagið sum uppruna-
liga varð bygt til at verja
arbeiðsfólk, svíkur, skal
nógvur stuðul og ein
sterkur vilji til at klára
. trýstið.
Síðan eru einkult les-
arabrev við áheitanum á
Feroya Arbeiðarafelag um
at gera nakað við málið,
og ikki hava ta skomm sit-
andi á sær ei at klára eitt
verkfall sum Vilma verk-
fallið, tá felagið eigur ell
vápn ein kann hugsa sær.
Tað síðsta ið er fram-
komið viðvíkjandi Vilma,
er ein reaksjón frá eini
samreðu í Dagblaðnum
við Vilhelm Nielsen. Har
setur ein ið nevnir seg
SN A
»Lossingarmadur í Havn«
ein av teimum mongu,
ið hava fylt við í Vilma
málinum — Jóhs. Olsen
tveir ógvuliga klárar og
viðkomandi spurningar.
Tann fyrsti ljóðaði: >Hev-
ur Vilhelm Nielsen: mynd-
ugleika til at siga, at nú
skal eg byrja aftur, tá
arbeiðskvinnurnar har eru
í verkfalli?“ og hin næsti:
»Er tað ikki at vera
»skruubrekkari«, um
onkur annar tekur arbeidi
upp?< Hatta vóru spurn-
ingarnir. Men hvat verður
svarið: Jú, formaðurin í
Feroya Arbeiðarafelag
skrivar um eitt skeið í
Havn sum ídnaðarstovan
skipaði fyri — sum tað
hevði nakað við sakina at
gera — um tilvirkan av
skinnum osfr. Tað sær út
til at Jóhs. Olsen er væl
inni í tilvirkan av skinn-
um, at helst hevur hann
verið við Vilhelm Nielsen
á skeiðnum. Men svar
uppá spurningarnar kom
onki. er
Bjarga æruni
Ein verdur ti noyddur
at spyrja seg, hvi hann
svarar soleiðis. Er tað
kanska tí hann ikki hevur
rein kort, og um tað er til-
fellið, hví eru tey tá skit-
in? Er tað so sum spurt
bleiv í eini samreðu við
Jóhs. Olsen í 14. Septemb-
er 10. januar í ár: »Kann
tað hugsast at hetta (verk-
fallið) er eitt samanspæl
millum arbeiðarafelagið
og Vilma, har Vilhelm
hevur heitt á Arbeiðara-
felagið um at taka kvinn-
urnar úr arbeiðinum, tí tað
ikki er brúk fyri teimum
har?< Um tað er tilfellið,
hava vit at gera við eina
takfelagsliga gølu av allar
grovasta slagi, sum
meinigu limirnir i Føroya
Arbeiðarafelag eiga at
taka til eftirtektar.
Eg haldi at Jóhs. Olsen
ikki bert er skyldugur at
svara báðum spurning-
unum frá >„Lossingar-
enni í Havn« út frá
inum almennum áhuga,
en eisini fyrr at bjarga
erum hjá Føroya Arbeið-
atelag við sínum 6000
Jóanes Nielsen