leygardagur 17. november 1979síða 6

720 LIS j, 3800 Tórsha tu Vórfinn Smit! Hogni Djurhuu Jóhann Morter Jan Muller årne Thomsen Dimmalætting Sølupolitikkur TAD ER ONKI dulsmål, at bædi fiski- menn og almenningurin yvirhøvur hava verið sera ónggd við okkara fiskasølupolitikk. Føroya fiskasøla hevur ikki verid væl umtékt millum fiskimenn og fólk annars. TAÐ GANGA nú javnan søgur um, bæði millum manna og í bløðunum við, at skip og virkir, sum selja fisk og fiskaúrdráttir uttanum Fiskasøl- una, fáa væl meira burturúr, enn tá selt verður gjøgnum Føroya fiska- solu. EITT DØMI um hetta er flakavirkið Snarfrost í Miðvági, sum hevur selt nøkur tons av saltadum upsaflaki til sølufelagid Marr & Co. við tí úrsliti, at Føroya fiskasgla hevur biðið fúta- rættin um at leggja fútaforboð ímóti, at upsafløkini verða avskipað. HETTA ÁTTI Føroya fiskasøla at tikið sum eitt fullgott prógv um, at sølu- politikkurin hjá henni ikki er so góð- ur, sum hann veruliga átti at verið. Eitt er, at uttanfyristandandi eru énøgd og finnast at, men tá so limirnir í ein- um sølufelag fara at ganga uttanum teirra egnu sølufeløg, tå má eitt ella annað vera galið. FISKASØLAN hevur sent málið til fútarættin, men hvat kann fútarætt- urin gera við tað, at Føroya Fiskasøla rekur ein sølupolitikk, sum sjálvir lim- irnir í søluni ikki eru nøgdir við. Átti Fiskasølan ikki heldur at tíkið sølu- politikkin upp til umhugsunar og gjølliga viðgerð? SPURNINGURIN ER, um tíðin ikki er farin frá ti fiskasølupolitikkinum, sum bygdi á langtíðar avtalur við fiskakeyparar. Fyri árum síðani stóð ein kapping í millum fiskaútflytara- londini. Í dag er kappingin størri í millum fiskainnflytaralondini. Øll vilja jú hava fisk um somu tíð sum fiski- veiðan er avmarkað. OKKUM rann í huga ein skemtisøga. Tað var ein maður, ið segði við vin- mannin, at ein triðji persónur hevði kallað seg fyri ein oksa og spurdi, um hann skuldi fara til ein sakførara. »Nei, far tú heldur til ein slaktara«, helt vinmaðurin fyri. Fiskasølan fór til fútarættin. sosialurin Nr. 89 — 17. november 1979 — Fyri mongum árum síðani gjørdi telefonstjórin vart við, at um ikki víðkað varð um telefonhúsið, vildi steðan gerast júst soleið- is, sum hon er í dag, og so flokt málið — sambært út- varpi og tidindablødum — tykist at vera, er kanska ilt at siga mannin ringan fyri, at hann ikki er farin undir fyrireikingar til at flyta telefonstødina út um býin, tí tað tykist mest sum at hava ligið í luftini, at byggiloyvið fór at verða givið, og eitt greitt nei er í tjak og meiningar Vit gera lesarar okkara varugar við, at treytin fyri at fáa lesarabrev upptikin undir hesum teiginum er, at blað- stjórnin veit, hver hev- ur skrivað brevini. UM TELEFONINA OG TINGHÚSVEGIN hvussu er ikki komið frá býráðnum fyrr enn nú henda dagin. Hóast hesar syndarligu umsteður kann Feroya Forngripafelag ikki annað enn frøast yvir, at formað- urin í byggi- og býarskip- anarnevndini, saman við einum meiriluta í Tórs- havnar býráð, í evstu letu roynir at bjarga tí, sum eftir er av virði fram við Tinghúsvegnum, og vil fe- lagið við hesum so inniliga heita á allar partar um at taka eitt fíggjarligt lógva- tak og finna eina endaliga loysn, ið bæði semir seg einum mentaðum fólki, og sum lýkur tey teknisku krevini so langt fram í tíð- ina, sum vit í letuni eru for fyri at meta um. Tinghúsvegurin er eitt — lutvíst varðveitt — demi um skilagóða plan- legging frá gamlari tíð, har menn eftir tátíðar met- um hava skilt tíðarinnar krev og reiðiliga tað. Ikki bert í vídd og rúmd; men eisini tá hugsað verður um hugnaðin og trivnaðin í hesum fjålgu urtagørdum, har trøini í fleiri ættarlið hava bart seg upp úr kørgu moldini til tað prýði, tey í dag vildu ver- ið, um tey vóru rekt á rættan hátt. Hetta, saman við grena Tinghúsvellin- um, Vaglinum og um- hvørvinum har, undir- strikar heildina í hesi bý- ar- og fólkaogn, sum allar góðar kreftir eiga at standa saman um at varð- veita — ein kennir ikki missin so sáran, sum tá ov seint er. Í hesum sambandi skal nevnast lítla, men snotu- liga Tinghúsið, sum vegna áhaldandi ótangagerðir nú stendur skalkað til við stálplátum fyri vindeyg- unum. Tað kann neyvan vera rætt soleiðis at geva skarvin yvir, um onkur ó- búgvin ótangi ikki dugir hógv og fólkasið, nei — takið jarnlúkurnar frá aft- ur, roynið at finna neyðar- dýrið og greiðið honum frá, at henda felagsogn, sum hann sorar sundur, spell at einstakling- anna soleiðis skulu gera Tórshavnar ungdómi og øllum Føroya fólki fyri skommum. Nýggju, óhóskandi bygningarnir, sum av mis- gávum hava troðkað seg inn í friðsælu gotumynd- ina, kunnu fyribils standa sum ræðandi demi um, hvat henda kann, tá óhepnar avgerðir verða tiknar. Annars vil Føroya Forngripafelag við hesum nýta hevi til at heita á Tórshavnar býráð um — í framhaldi av góðum sam- arbeiði til fríðkan av bý- num — at royna at ávirka, at tær tilafturskomnu ognirnar fram við Ting- húsvegnum verða settar í eisini er hansara — beistagerðir góðan stand aftur og skipan gjerd, soleiðis at tær í framtíðini verða rektar. Feroya Forngripafelag BARNAÁRSNEYNDIN OG BILARNIR Tað er ein einastandandi niðursteða Barnaárs- nevndin er komin til: — at heita á kommunurnar um at syrgja fyri, at bernini verða beind av vegnum (í reservatir?), so tey ikki eru til ampa fyri ferðsl- una!! Er tað nakar, sum er til ampa fyri nakran, so eru tað bilarnir fyri bern- ini. Spell at Barnaárs- nevndin skal kenna tað sum sína skyldu, at tryggja teimum evangel- isku bilsølunum uppaftur betri sølulikindi her å landi, hóast alt. Antik STATT STINNUR, PALLI! Fólkafloksins politikkur, tá tað snýr seg um al- mannagagnið, t.e. gagnið hjá hverjum einstøkum borgara í tí føroyska sam- felagnum, skuldi í dag verið hverjum manni heilt greiður. Tey seinastu árini hevur flokkurin skorið sína skrá út í papp í mál- gagni floksins: allar tær samtyktir, sum Feroya Løgting, sum demokrat- iskt umboð fyri alt Feroya fólk, hevur sett í verk fyri at tryggja hverjum einasta føroyingi heilsurøkt, sosiala trygd, dygga undirvísing og annars allar teir batar, sum eiga at vera í einum mannsemiligum samfelag, skulu avtakast. Í floksins idealsamfelag skulu bara tey, sum eiga pengar, kunna njóta hesar ágóðar, hini kunnu fara fyri hund og heyk. Fyri at kunna rekka hetta málið, roynir flokk- urin seint og tíðliga. at reita Feroya fólk upp ímóti ellum legliga fyri- skipaðum avgerðum, sum eru við til at skapa javnað og trygd fyri hvenn ein- asta borgara í landinum, læknarekt fyri ell, undir- vísing fyri ell, barnagarð- ar, sjúkradagpengar, ferðaskip o.s.fr. Flokkurin hevur á grovan propa- gandistiskan hátt hildið eina ræðumynd upp fyri Feroya fólki, sum er beint tað øvugta av sannleikan- um: eina mynd av einum almannaskrimsli, ið er úti eftir at taka frælsið og trygdina frá TÆR og MÆR og hverjum ein- støkum. Í einum føri tykist lo- gikkur Fólkafloksins at svíkja. Norðuri i Kollafirði býr ein bóndi, ið eitur Niels Pauli av Steinum, eisini kendur sum Niels Pauli á Heyggi. Feroyar eru ikki forvandar við raskar bóndur. Niels Pauli er kortini kendur sum ein av teimum fáu resku bøndrunum í Feroyum, nærlagdur, ágrýtin, arbeiðssamur sum fáur. Fýraogfjeruti ár av sínum lívi hevur Niels Pauli brúkt til at arbeiða Heygs- garð upp til ein av Feroya fáu valagørdum. Henda avtakamannin, henda dugnabóndan, hevur Fólkaflokkurin, um- boðaður av Dánjal Paula í Búðini á Velbastað, útvalt sær sum offur og hatifugl. Klæddur í purpurskápu hins almenna og við stórbóndakoyrlinum í hondini hevur almanna- pávin Dánjal Pauli Daniel- sen seti sær sum mál við grovum bureaukratiskum maktmetodum og ímóti eini tingsamtykt at taka lívsverkið frá hesum manni og ætt hansara, eitt verk, ið ikki kann metast hvørki í pengum ella heiðursmerkjum. Tvey ting eru verd at draga fram í hesum máli. Fyri tað fyrsta hevur ov- asti myndugleiki í Føroy- um, Feroya Legting, fyri langari tíð síðani samtykt, at Heygsgarður ikki skal takast til royndargarð og búnaðarskúla. Um hann so stendur á hevdinum, kann Dánjal Pauli í Búðini ikki sleppa uttan um hesa samtyktina uttan at fremja lógarbrot. Heldur Dánjal Pauli kanska, at hann sum einastur av 40.000 feroyingum er und- antikin landsins lógum? Hetta ferir okkum til tað næsta, sum vert er at hava í huga í hesum máli, nevniliga tann irrationella dám, sum viðgerðin av hesum spurningi hevur fingið. Tað tykist, sum at Dánjal Pauli av onkrari persónligari grund tross d... vil bóndanum á Heyggi til lívs. Ímóti ting- sins samtykt og hóast aðrir og betri egnaðir garðar hava verið og eru tøkir, tykist bóndin í Búðini í vitleysum irrationellum treiskni at hava start seg blindan upp á Heygsgarð. Niels Pauli av Steinum hevur arbeitt Heygsgarð upp við sínum egnu hond- um. Hann hevur fullan moralskan rætt til henda garð, og er nekur rest av sóma og samvitsku eftir í foroysku myndugleikun- um, t.e. Feroya Jarðarráð og Feroya landsstýri, eig- ur hann sum skjótast at fáa lógfestan rætt til | |