Sosialurinarkiv
Sosialurin 1979-11-21, síða 6
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

mikudagur 21. november 1979síða 6

‹ fyrra síða allar 16 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

sosialurin telf. 147 20. 11820 box 76, 3800 Tórshavn p/f sosialurin Útgevari: Fyritaks- og blaðstjóri: Tórfinn Smith (ábyrgd) Blaðmenn: Høgni Djurhuus Johann Mortensen Jan Miiller Lysingar: Arne Thomsen Uppseting: Sosialurin Prent: Dimmalætting Støda vinnulivsins MÁNADAGIN kom tingið saman. Tað mest átroðkandi málið, sum ting- ið kemur at arbeiða við, er stødan hjá fiskivinnuni. HER er bæði talan um ta álvarsomu figgjarstødu, sum skip, virkir og sum heild fiskivinnan er komin útí — hetta er ikki bara ein spurningur um tað, sum í løtuni er, men hetta er í stórum samantengt við teir møguleikar, sum okkum tillutast sum fiskiveiðutjóð fyri framtíðina. LONGU tíma eftir, at tingið var komið saman, var fundur í landsstýr- inum, har samgonguflokkarnir við- gjørdu ta støðu vinnulívið er í. Og longu í hesi vikuni skal landsstýrið samráðast fyrst við norðmenn og síðan við russar um veiðurættindi, hetta sum alt eru liðir í tí mynstri, sum skal vera partur av tilverugrund- arlagi okkara. Í SUMMAR, á Olavsøku, legði Javn- aðarflokkurin upplegg fyri hinar flokkarnar, har víst varð á, hvussu trupulleikarnir hjá vinnuni kunnu verða loystir. Hetta upplegg miðaði ímóti at kanna øll lið í okkara vinnu, og at seta í verk neyðug tiltak til tess at gera fiskivinnuna betri føra fyri at greiða sínar skyldur. VIT HAVA nú í mong ár upplivað, at tað er ikki bara at krevja størri veiði- øki hjá sær sjálvum, hetta krevur rúma tíð at fáa burturúr. Tað krevur tíð, pening og royndir at umstilla seg til broyttar møguleikar, ikki minst á okkara egnu leiðum. Ti er tað støðugt av allarstørsta týdn- ingi, at vit í so stóran mun, sum gjør- ligt, fáa veidumøguleikar á leiðum uttanfyri okkara egnu. Ein tjóð, sum okkara, har allar búskapurin er tengd- ur at tí, sum upp úr sjónum kemur, verður illa fyri, um hon íkki eigur eisini meguleikar á leiðum har vit hava royndir og kenna — á ødrum leiðum enn teim føroysku. Nr. 90 — 21. november 1979 —— IKKI TORDI HERMAN ATSVARA Grótrúgvan í Skopun Til harra Lindberg D Eisenberg, Skopun. Viðvíkjandi triðja hús- inum á kajuni, tú vísir á í Socialinum leygardagin 3. nov. er at siga, at flógv er tann grótrúgva, har hevur funnið saman. Tá núverandi leigumál við bankan, posthúsið og Strandfaraskip Landsins eru fá ára gomul, er saman- setta avlopsgrótrúgva, víst verður á, vorðin innteka fyri kommununa; men sum orðatakið sigur, »Ilt eyga skal einki gott sjå« Harra Eisenberg, royn ikki og læs fólk fest við ósannindum út frá komm- ununi, har tegnskyldan skuldi rátt; ger ikki sum maðurin á sinni gjerdi við kettuna, tá hann royndi at fáa hana út gjøgnum heilt, tá hann meinti at hon var komin inn gjøgnum heilt. HWS (Herman Winther) sigur í aftursvari sínum í Dimmalætting leygardag- in 10. november: >Flógv er tann grótrúgva, har hevur funnið saman«. Undirritaði fanst í Sosialinum hin 3. novemb- er at bygdaráðnum í Skop- un fyri at brúka skatta- borgaranna pening uttan fyrilit. Í tí sambandi vísti undirritaði á, at bygdaráð- ið keypti eini hús á kei- økinum, sum vóru mett til 200.000 kr., fyri 450.000 kr. Eisini vísti undirritaði á, at húsini bert vóru verd 50.000 kr. og at kommun- an harafturat átti sjálvt grundeki. Men hetta tekur HWS ikki upp á tunguna. Nei, her skal tigast. P.S. Bert spell at ikki minnissteinur av umrødda avlopsgróti fekst til harra Eisenberg, sum altíð er eftirbátur, hvat ið viðvíkur útbygging — bangin — við ristandi hond at undir- skriva við fyrivarni — mest at líkna við seguna eftir énevndum skaldi — soljóð- andi: Trý trell sótu og súr- múlaðust inni í Dórafjalli, í 50 ár; tá sigur eitt av teim- um: eg hoyrdi eina kúgv brela; síðani gingu nekur ár, tá sigur annað trellið, at hatta var ikki ein kúgv, ið brelaði, men eitt ross, ið gneggjaði; síðani gingu nekur ár, tá sigur hitt triðja trølliå: um hetta skeldaríið heldur á fram rými eg. Við kveðu til Lindberg Eisenberg Djurhuus, »Enn lívir gamalt føroyskt grót<. H. W.S. Endamálið vid ognar- tøkuni av húsunum hjá Christopher Poulsen var at koyra husid burtur av keiøkinum, so størri keiøki fekst, soleiðis sum tvey onnur hús vórðu koyrd burtur. Men tá ognar- tøkan av húsunum hjá Christopher Poulsen skuldi fara fram, varð undirritaði boðsendur av Petur Poulsen, bygdarrådslimi, til privat- fund saman við honum og Herman Winther. Sendi- boðið, sum Petur Poulsen brúkti, var Herman Winther. Eg skal ikki siga meira um, i:val har fór fram. Tað kunnu fólk gita sær til. Skopunar komm- una hevur bundið seg til bankalán í samband við ognartekuna av húsinum. Húsið kann sostatt ikki koyrast burtur av keiuni, fyrrenn lánið er aftur- goldið. Fyri at venda aftur til prísin á húsinum, skal eg nevna eitt demi, so fólk hava nakað at sammeta við: P.f. Poul Hansen heil- sela hevði eitt hús á keiuni í Tórshavn á leigugrund, eins og Christopher Poul- sen hevði á Skopunar kei. Húsið hjá ?oul Hansen varð mett til 474.000 kr., meðan húsið hjá Christopher Poulsen varð mett til 225.000 kr. Tórs- havnar byråd betalti umleid 225.000 kr., medan Skopunar bygdarråd betalti 450.000 kr. til Christopher Poulsen. Her var munur å? Undirritadi skal bert leggja afturat, at áður- nevndi Petur Poulsen, bygdarráðslimur, er sonur Christopher Poulsen. HWS skrivar um trøll- ini í Dérafjøllum. Undir- ritaði hugsar um seguna um Gabba í Húðini, og bygdarmenninar hjá Gabba, hvussu nipnir teir vóru, tá Gabbi hevði selt. HWS sigur víðari: >Ger ikki sum maðurin við kett- uni!a Ja, harra HWS, ver ikki sum kettan, ið var einsa- mell við 90 ára gamla manninum, og varð løgd undir at hava etið døgurdan hjá fostursoninum, meðan tann, ið degurðan hevði etið spakuliga var farin um klinkuna útaftur. Um tann 90 ára gamla mannin kunnu tygum lesa í prestabókini í Kvívík ár 1840. Presturin sigur m.a.: „>Maðurin er framúr vitug- ur, arbeiðssamur sum fáur, erligur í orð og gern- ingi«. HWS sigur víðari: »Enn livur gamalt feroyskt grot«. Men undirritadi sigur: »at gamlar kettur hava fingid i arv at skava oman- yvir sin egna lort«. HWS svarar dur ikki upp á hin spurningin, undirritaði setti honum. Undirritaði vísti á, at bygdarráðið hevði gjert ein bygdaplan til sethúsa- bygging. Tær treytir fylgdu við, at menn skuldu bert fáa loyvi at keypa grundstykki, um teir ikki áttu hús framm- anundan. Men í summar sást, at Louis Eystberg, bygdar- ráðslimur, hevði tilognað sær eitt tað besta stykki í byggiplaninum, hóast hesin maðurin hevði hús frammanundan. Tí spurdi eg Herman Winther og Petur Poulsen um eina frágreiðing, tí tað eru teir, sum hava givið Lousi Eystberg stykkið og byggiloyvi, men hesum spurninginum svarar Her- man Winther heldur ikki. Enn einaferð, Petur Poulsen og Louis Eyst- berg, svarið fyrispurning- inum í Sosialinum hin 3. november: »Hvi hevur Louis Eystberg fingið eitt grundstykki í bygdar- planinum, uttan at lúka treytirnar?< Skopun tann 14.11.79 Lindberg Djurhuus AAA AAA AAA LN FÓLKATINGSVALIÐ OG JAVNADARFLOKKURIN Fólkatingsvalið er av, og úrslitið fyriliggur. Flokk- ur okkara fekk aftur valt umboð, soleiðis sum vit hava havt tað í mong ár. Samstundis vísti úrslitið, at vit hevdu eina fram- gongd, og hetta er at fegn- ast yvir. Jákup Lindenskov bleiv valdur og skal hann nú taka yvir, har sum Johan Nielsen slepti. At hetta ikki verður nekur lett upp- gáva vita vit, men eg eri sannferdur um, at tú Ják- up verður at megna hetta, og vit fingu jú prógv fyri tí, nú vit frættu um, hvussu væl tín fyrsta reða varð móttikin. Vit hava havt eina sterka føroyska redd á Fólkatingi. Vit vita, at tá ið-Johan tók orðið, varð lurtað. tjak og meiningar Vit gera lesarar okkara varugar við, at treytin fyri at fáa lesarabrev upptikin undir hesum teiginum er, at biað- stjórnin veit, hver hev- ur skrivað brevini. Men eg eri sannferdur um, at Jákup uppá sín máta kemur at megna hesa uppgávu. Johan Nielsen eigur og skal frá mær fáa eina per- sónliga tøkk fyri tað, at tú altíð var til verka fúsur, tú gjerdi tað tú kundi, ikki altíð eydnaðist, men tað at tað verður roynt, er í sær sjálvum nokk. Eg fari eisini at ynskja tær Jákupi eydnu við nýggja politiska starvi tínum, samstundis sum eg vil siga tær takk fyri tær mongu ferðir tú sum landsstýrismaður gav tær tíð at lurta eftir, og at tú sanniliga eisini gav teimum smáu málunum gætur. Persónliga fari eg at takka teimum mongu,sum vístu flokkinum álit og teimum, sum valdu meg persónliga, takki = eg hjartaliga. Tað er gott at vita, at ein eigur nógvar og góðar vinir. Takk fyri álitið Sverre Midjord Sendið lesarabrøvini til Sosialin