leygardagur 24. november 1979síða 6

telf. 147 20. 11820 box 76, 3800 Tórshavn Útgevari: p/f sosialurin Fyritaks- og blaðstjóri: Blaðmenn: Tórfinn Smith (ábyrgd) Hegni Djurhuus Jóhann Mortensen Jan Miiller Arne Thomsen Sosialurin Dimmalætting Lýsingar: Uppseting: Prent: Nýggjur landsstýrismaður TÝSDAGIN varð Vilhelm Johanne- sen valdur til nýggjan landsstýris- mann av Føroya Løgtingi. Eftir at løg- maður hevði skotið upp fyri tingin- um, at Vilhelm Johannesen verður landsstýrismaður í staðin fyri Jákup Lindenskov, sum hevur tikid við sum fólkatingsmaður, hevur Javnaðar- flokkurin fyri fyrstu ferð síðani 1970 skift út í landsstýrinum. VILHELM Johannesen hevur leingi verið ein av dagligu politisku med- arbeiðarunum í Javnaðarflokkinum. Hann hevur sitið sum blaðstjóri á Sosialinum frá 1972, umframt at hann býráðslimur í Klaksvík og sitið í ødrum ålitisstørvum floksins. VIT YNSKJA nyggja landsstyris- manninum góða eydnu og góð ar- beiðsár í landsstýrinum. Hann hevur í hendi ein hóp av målsøkjum, sum hava nært tilknýti til dagligu tilveruna hjá flestu føroyingum. MÅLSØKINI eru á almannaøkinum, ídnaðar-, arbeiðsmarknaðar- og lågarøkinum. INNAN FLEIRI av hesum målsøkjum hendir nógv i løtuni. Bæði á heilsu- og sosiala økinum eru fleiri mál, sum eru fyrireikað, og verður tað nú uppgáv- an hjá nýggja landsstýrismanninum at fremja hesi í verki. TAÐ sama kann sigast um trygdar- økid. Her hugsað vit serliga um n trygdina á arbeiðsplássunum og um - trygdina í ferðsluni. EITT annað av teimum týdningar- miklu økjunum er ídnaðargkið. Her er gjørt eitt drúgt álit og er hetta nú til viðgerðar í landsstýrinum. sosialurin Nr. 91 — 24. november 1979 »ARBEIDSFORMIDLING« ER NEYDUG! Tad er einki 6vanligt at hoyra fólk reypa av, at í Feroyum er als einki arbeiðsloysi nei, sovorðið hava vit ikki her! Men hugsar tú um, hverji hesi fólk eru, ið siga slíkt mesn og fjas, ja, so eru hetta alt fólk, ið hava arbeiði og sum sostatt tosa um ting, tey einki vita um, og tað sama ger seg galdandi fyri okkara politikarar! Men samstundis sum hetta fer fram, sita fólk heima og vóna, at dagurin í morgin gevur okkurt betri enn tann í dag! Bleðini geva tjak og meiningar Vit gera lesarar okkara varugar við, at treytin fyri at fáa lesarabrev upptikin undir hesum teiginum er, at blað- stjórnin veit, hver hev- ur skrivað brevini. fáar vónir um nakað sum helst, og tá so einaferð nakað er, eru so nógvir umsøkjarar, at ein ongan kjans hevur. Tí millum hesar oftast 10-50 umsekj- arar er sjálvandi onkur í ætt við sekjaran ella kennir onkran, ið kennir hann 0.1., hóast tað í ein- støkum førum er eftir kunnleika. Viðmerkjast skal, at lýsingar eftir krambúðar- og skriv- stovufólki o.s.fr., alsamt eru farnar at stilla sterri krøv til umsekjaran. S. & K. hevur t.d. »fiksad« tad soleiðis, at fólk, ið eru undir átjan ár, skulu noyð- ast við uml. 2000 kr. minni í len enn tey, ið eru 18 og afturat tí, fáa tey ongan »anciennitet«. Altso ert tú sum er undir 18 år noydd/ noyddur at finna teg i eini fúlari undirløn vegna hetta! Her er vert at hava í huga, at tú sum 17 ára gomul/gamal eigur fulla løn eftir arbeiðsmanna- og arbeiðskvinnufakfelogun- um! Men hverji eru hesi fólk, ið líða undir tí, ið ikki er til?? Jú, tey eru í flestu forum ungfólk, serliga gentur og ungar mammur. - At tað eru konufólk, kann neyvan undra nakran, tí hetta eru sjálv- andi bara tosabýttar gentur, ið ætla sær út á arbeiðsmarknaðin í hesum krepputíðum, hóast sam- felagspsykologarnir siga, at tær eiga at vera heima og passa mann og bern! Og ungfólk skulu ikki ar- beiða nú, tey skulu læra ella ganga í skúla! Í ellum hesum vónloysi kann hóast alt nakað munagott gerast, og tað er ein: >ARBEIÐSFOR- MIDLING« (orðið er nú ikki heilt føroyskt, men fyribrigdið var tíverri ikki at finna í donsk/føroysku orðabókini!) Til hesa góðu »arbeidsformidling« kunnu so tey fólk, ið einki vita sær, venda sær og fáa arbeiði um nakað er. Fyri- brigdið er at finna í Dan- mark og man neyvan fyrikoma heilt ókent fyri okkum her, men harragud, vit hava jú ikki havt brúk fyri slíkum, ella?? Um vit kanska ikki hava havt tað, so hava vit tað nú!!! Og skal arbeiðsloysið ikki vinda uppá seg, so er at fáa arbeiði til tev, ið enn einki hava fingið!! Tað er jú betri at fyribyrgja enn at oyðileggja! Hver, ið eigur at taka sær av hesum máli, veit eg tíverri ikki. Málið fyrikemur mær at hoyra til hjá kommunal- myndugleikunum. Og skal tað tí vera mín vón, at tit, ið eiga ábyrgdina av at taka stig til slíkt, gera tað, meðan vit enn kunnu hava - tamarhald á tí! — Annars kann eg eisini upplýsa, at ein »arbeidsformidling« kann brúkast til annað enn í arbeiðsloysistíðum, nevniliga í summarmánað- unum og til jóla, tá tað serliga er brúk fyri arbeiðsfólki. 17 ára gomul og arbeiðs- leys í Havn hevur sitið í floksleiðsluni, verið sum BIRGIR MOHR OG ROYNDARSTØD IN f Sosialinum mikudagin skrivar jbm. — t.e. Birgir Mohr á Sandi — m.a. so- leiðis: »Eingin av okkara fólkavaldu úr Sandoynni hevur gjørt vetið fyri, at stersta landbúnaðaroyggj føroyinga ognaðist henda landbúnaðarstovn — sigið so, at vit eru ikki í góðum hondum politiskt í Sand- oynni?« Ikki er vanligt at um- røda alment tad, sum fram fer i landsstyrismålum vidvikjandi atkvødu- greiðslum v.m. Men tá ið jbm. tykist vera heldur illa informeraður, var rímuligari at hann — í staðin fyri at loypa á bláman — bíðaði, til gerðabók landsstýrisins verður løgd fyri legtingið og harvið gerst almanna- kunnug. So slapp hann undan at gita. Við búnaðarkveðu, Heðin M. Klein BÚNAÐARSKÚLI Í langar tíðir hava menn skrivað og tosað um hend- an búnaðarskúla. Nevndir eru settar, serkøn hjálp fingin úr útheiminum. Endin varð so tann, at av- gerðin fall, at Heygsgarð- ur skuldi tað vera, og ein fekk líkasum varhugan av, at nú fór nakað at henda innan skúlaskap hjá hesum forsemda stætti. Í staðin fyri at duga sær at tagt og frett seg yvir hetta, leypa búnaðarmenn í blødini í ødini. Sjálvt menn, sum sita í ráðum og nevndum og kolldøma alt. Her endurtekur søgan seg sanniliga um trøllini i Hornalondum. At Heygsgarður ikki er best egnaður til endamál- ið, hví skal hann nú vera tað. Royndir, ið verða gjørdar í teim bestu pláss- um í Feroyum kunnu meguliga helst ikki brúk- ast allastaðni. Uppsitarin á Heyggi hevur alla tíð vitað, at garðurin var ætlaður til búnaðarskúla. Hann hevur havt sama rætt á garðinum sum teir, sum sita vid festjørdini og havt sina årtøku har og kemur nú at leggja frå sær av nátúrligum orsøkum, men meguliga við betri treytum enn teir, sum siga ein festigarð frá sær. Vert er at hugsa um í hesum føri, um uppsitarin, ið sat á garðinum áður, og sum var av gamlari bónda- ætt í bygdini, og eisini heyði lagt sítt arbeiði í garðin, og eisini hevði eftirkomarar, fór av garð- inum uttan nakra sum helst samsýning. Tá vóru tíðirnar hjá eldri fólki ikki so góðar sum tær eru í dag. Nú er bert eftir at vóna, at avgerðin, sum lands- stýrið hevur tikið, verður fylgd — so trellini ikki eta hvert annað. Hevur íslendingurin ikki sett sín fót á Heygs- garð, er ivasamt um nakar, sum skrivar um hetta mál, hevur gjørt tað. d. ÁHEITAN Á FØROYA FISKASØLU Í teimum seinastu blødun- um hevur Harra Birgir Danielsen vegna L/F Fer- oya Fiskaselu gjørt eina viðmerking til málið, ið "tók seg upp, tá okkara -” felag keypti 4,2 tons av saltaðum upsaflaki frá ávísum flakavirki og sum Fútarætturin legði hald á. Í hesari Rættleiðing verða ferdir fram nakrir brutto-prísir hjá Fiskasel- uni fyri saltadi upsafløk og er nidurstødan hon, at fyrrnevnda virkið vildi fingið hægri prís við at selt hesi upsafløk gjøgn- um L/F Feroya Fiskaselu. Av tí, at Fiskaselan leggur fram okkara fak- turuprísir, komnir henni í hendi á einum Fútarætti Framhald á síðu 19 |