mikudagur 5. desember 1979síða 7

I AG, — g å Nr. 94 — 5. desember 1979 sosialurin tjak og meiningar Vit gera lesarar okkara varugar vid, at treytin fyri at fåa lesarabrøv upptikin undir hesum teiginum er, at blad- stjórnin veit, hver. hev- ur skrivað brevini. Síða 7 Ein PYRRHUS-sigur fyri teknokratarnar Tað var fyrst i fimti- árunum, at næstfyrsta automatiseraða telefon- steðin varð sett upp í »kongarikinum« — hetta var í Havn. Tað, sum síðan er hent í telefonmálinum her á landi, munnu tey flestu kenna upp á sín kropp (nervar, illsinni og vón- loysi...) Og ongantíð eru hesi likams- og sálarligu fyri- brigdi komin so týðuliga til sjóndar, sum síðan vit fingu hendan nýggja »al- vitandi< telefonstjóran, Sólbjern Jacobsen, í hevuðssessin. Væl veit eg, at tað er hættisligt sum telefon- felagi (sambrt. reglu- gerð, sum í mannaminni hevur staðið fremst í telefonfelagabókini), ja, væl veit eg, at tað er hættisligt at hava, ella at nevna aðrar hugsanir enn teirra, ið á fjallinum ráða. Og tó. Væl vitandi, at maður ikki eigur at fáast við boga, ið ikki dugir at toga, so eri eg kortini fullvísur í, at tann loysn- in, sum nú tykist at vera komin í samband við telefonmálið, ikki verður eðrvísi, enn tá kellingin meyg í lógvan. Hetta — at kalla sein- asta »varsk6« — hevur og kemur neyvan at hava nakra ávirkan á tað, ið ætlað/avgjert er, men eisini eri eg fullvís- ur í, og tað er, at teir, sum í sínari tíð gjerdu servituttir o.t. fyri Ting- húsvegin — samanborið við tað, sum hendir í dag — skulu koma at vísa seg at hava verið minst eina eld framman fyri $ Sólbjern Jacobsen og fylgisneytar hansara — bæði á teknologiskum og økologiskum eki. Kæri Sólbjern, mong lyfti hevur tú givið, og ilt er at spáa um framtíð- ina, men ikki trúgvi eg eina ta einastu letu, at ætlanir, projekteringar og meiningar tínar fara at roynast eðrvísi í fram- tíðini, enn síðan tú komst til maktina. Tann dagin — um mær verður unnað at liva so leingi — skal eg eta hesi orð aftur í meg. Í aðrar mátar (uttan Einaferð enn tók Kyndil stig frá VIF Spenningur er nú komin í aftur 1. deild. Sunnudagin vann Kyndil tepran eitt máls-sigur á VÍF, sum nú hevur mist trý stig móti Kyndli í ár. Finn Bærentsen, í Kyndilsmálinum, átti, sum vanligt, stóran lut í sigrinum. VÍF—Kyndil: 13—14 (7—7) Málskjúttar: VÍF: Páll Poulsen 5, Kári Mortensen 3, Kári Durhuus 2, Palli Joensen, Petur Hejgaard og Palli Ask- ham hver sítt. Kyndil: Sverri Jacobsen 4, Hanus Joensen 3, Niels Nattestad og Jóan Petur Midjord hver 2, Bent Jákup Hej- gaard, Regin Johansen og Jens Mohr Askham hver sítt. Ávaringar: Páll Poulsen, VIF, Regin Johansen, Kári Nielsen og Niels Natte- stad. Kyndil. Útvísingar: (2. min.) Bent Jákup Hej- gaard, Annfinn Brekkstein, Hanus Joensen, Sverri Jacobsen og Kári Niel- sen allir år Kyndli. Démarar: Kristian Johansen og Jogvan (Egga) Jensen. Undan dystinum sunnudagin var tað bert Kyndil, sum hevði megnað at taka stig frå VIF í landskappingini i år og kanska var tad vid hesum i huga, at nógvu áskoðararnir høvdu leitað sær niðan í ítróttarhellina á Hálsi. Og ein sera spennandi — ikki serliga vælleiktan — men heldur ófantaligan dyst fingu vit loyvi at síggja. Eins og í seinasta dyst- inum millum bæði liðini, ið var avbera spennandi, byrjaðu liðini javnt. Páll legði VÍF á odda, men Natte javnaði. Soleiðis gekk fyrri hálvleikur. Eins og í seinasta dystinum var tað Kyndil, sum oftast legði seg á odda, men ongantíð varð munurin meira enn tvey mál, og tá farið varð til hálvleiks- steðg, var javnleikur 7—7. Góðir málverjar At bæði liðini hava lands- liðsmálverjar sást skilliga í dystinum. Báðir byrjaðu sera væl og bjargaðu báðir hvert sítt brotskast, men í seinna hálvleiki var tað einahelst Finn Bærentsen, ið Kyndilsmálinum, ein legði merki til. Ferð eftir ferð bjargaði hann tá VÍF- leikari var einsamallur og ikki er ov nógv sagt at hann átti stersta lutin í endaliga Kyndils- sigrinum. Tett verja Tíverri varð eisini seinni halvleikur í hesum dystin- um merktur av ov herðum og óregluligum spæli og — tíverri — má sigast at dómararnir áttu stóran lut í hesum, tá teir mangan tóktust at dema alt ov veikt. Í seinna hálvleiki ar- beiddi Kyndils-verjan av- bera tætt og tá Finnur í málinum eisini stóð sera væl, var nærum ógjerligt hjá vestmenningunum at fyri telefonmálið) haldi eg, at mangur annar teknokratur er komin so langt út at svimja við »innfluttum« teorium um økologi, umhvervi o.s.fr., at tað sindrid av góðum og vekrum, sum kundi verið varðveitt í barnabýi og -landi mín- um, med alla er farið undir grenu torvu. Nei, norski professar- in Holbæk-Hansen mundi ikki fara so skeiv- ur, tá hann í einum fyri- lestri í Havn helt fyri, at »akademikarar« eru rammumenniskju, og tað bert eru teir allar fægstu av slagnum, sum orka at bróta seg ígjegn- um hesa rammuna á ein fyri samfelagið positivan hátt. P.s. En liden fore- spergsel til de eksperter, der har været pá Færeer- ne (vistnok en dansk og en svensk): Kan man virkelig udforme en be- dømmelse af telefonfor- holdene på Færøerne eft- er EEN dags ophold? Stig Rasmussen fáa bóltin í netið. Orsakað av kompakta verjuspælinum hjá Kyndli var seinni hálvleikur merktur av ávaringum og útvísingum, men sam- stundis eydnaðist tað eis- ini Kyndli at koma á odda við trimum málum, men stutt undan leikloki eydnaðist VÍF at javna til 13—13 við máli, sum Kári Durhuus skoraði. Ikki vardi hesin javn- leikur langa tíð. Í næsta álopinum, eitt min. áðrenn dysturin varð avblástur, fekk Kyndil brotskast og setti Jóan Pætur hetta ósvikaliga trygt í netið til 14—13 sigur til Kyndil, sum nú hevur tikið trý stig frá VÍF í hesari landskappingini og sam- stundis fingið spenning í aftur kappingina. Altid spennandi, men... Eisini hesin dysturin vísti okkum at dystir í 1. deild millum VÍF og Kyndil altíð gerast spennandi, men at hondbólturin tí- verri ikki verður so góður sum ein væntar av hesum leikarum. Dysturin verður tíverri mangan alt ov harður og oftani er tað tí at dómararnir eru ov veik- Framhald á síðu 8