mikudagur 13. februar 1980síða 8
‹ fyrra síða allar 16 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Síða 8
Upplegg frá Meginfelag Útróðrarmanna til orðaskifti:
sosialurin
Bátarnir klára seg ikki —
manningarnar vinna ov lítið
Seinasta friggjakvøld skip-
aði Meginfelag Útróðrar-
manna fyri orðaskifti um
fiskivinnuna og kreppuna.
Ísak Matras, formaður í MÚ
setti fundin og legði fyri við
einum > uppleggi. Síðani
greiddu Svend Thulesen,
stjóri, og Trúgvi Johansen,
marknaðarráðgevi, frá
ávikavist tilvirking og selu.
Ætlanin var at eitt umboð
fyri veiðuna skuldi leggja
fyri eisini, men her komu
avboð í seinastu løtu.
Aftaná hesi innleggini var
opið orðaskifti, har áhoyr-
ararnir kundu seta einum
paneli spurningar. Umframt
ådurnevndu vóru Líggjas í
Bø, roknskaparførari,
Jåkup S. Joensen, fiski-
frødingur, Pole Johanne-
sen, skipari, Jåkup
Joensen, útróðrarmaður,
og Símun Joensen, skipari,
í panelinum.
Fundurin vardi í góðar
fýra tímar. Læraraskulahøll-
in var full av fólki og var
nakað av orðaskifti um ein-
stakar spurningar. Í sínum
uppleggi segði Ísak Matras
m.a.:
»Vit kunnu nokk allir vera
samdir um, at vit hava koyrt
okkum fastar við okkara
feskfiskaveiðuflota í dag.
Tann prís- og lenarliga av-
lopsskipan, sum galdandi
er og hevur verið fyri skip
og manningar, hóskar ikki í
dag. sum er, í hvussu er
á
mett út fráj, at hverki bát-
arnir ella manningarnar
klára seg við tí avlopi, sum
nú er. Vit skylda uppá olj-
una og aðrar útreiðslu-
hækkingar, sum eru komn-
ar uttaneftir, og sum vit
onga ávirkan hava á sjálvir.
Tað er jú lættast soleiðis.
Bátarnir klára seg íkki.
Manningarnar vinna ov lít-
ið, og selurnar uttanlands
hjá skipum gera tað eisini
truplari hjá flakavirkjum at
klára seg. So langt eru vit
allir samdir, men hvat
kunnu vit gera fyri at fáa av-
lopið at vaksa aftur, ella fyri
at finna fram til eina aðra
og betri skipan enn hesa
gomlu avlopsskipan, sum
ikki vil rigga longur.
Veiðan
Er feskfiskaveiduflotin,
sum vit eiga, tann rætti, ella
hava vit ikki verið nóg um-
hugsnir, tá vit hava útbygt
og endurnýggjað hann.
Fara vit ov harðliga fram
móti teim fiskastovnum,
sum vit eiga. Kann tað
hugsast, at minkandi veiðu-
negd pr. skip og pr. mann
er ein orsek til verandi
trupulleikar, og sum so er,
er tað tá rætt, at vit fram-
vegis lata tann aldargamla
rúgvumentalitetin hava
vald á okkum, tá vit byggja
nýtt skip. Vit kalkulera jú
við veidunøgd, áðrenn skip-
-—
ið fer í gerð, hóast vit vita,
at vit hava skyldu til at
klára okkum við avlopinum,
sum er, tå øll hini hava fing-
ið sin part. Ger tann svika-
liga avlopsskipanin ikki, at
vit leggja uppfyri og kalku-
lera vid ov stérari veidu-
nøgd, sum tá avtornar,
kortini verður ov lítil í virði
til at skipið kann bera seg.
Hverjar møguleikar hava
vit, sum fyrsta lid i veiduni,
at rationalisera enn meira,
ella eventuelt umleggja
okkara veiðu so, at okkara
egna inntøka fer upp.
Hverjar møguleikar sær tað
opna eyga í fiskiveiðu um-
framt teir gomlu tradítións-
bundnu.
Tilvirking
Um vit taka flakavirkir við
øllum teim gomlu tradi-
tionellu tilvirkingarhåttum
av teim ymisku fiskasleg-
unum. Verður nokk gjørt
fyri at fáa framleiðsluna
meira »in«. Hvussu við for-
edlingstiltøkum her heima.
Hvussu vid reklamutiltøk-
um í brúkaralondunum.
Hvussu við teimum kombi-
neraðu flaka- og foredlings-
virkjum vit eiga. Geva tey
vón um foredling í sterri
stíli. Hvat við ødrum fiska-
sløgum, sum vit møguliga
fara undir at veiða í fram-
tíðini. Eru vónir um sterri
avlop til bátar og mann-
Kunnu fáa betri prís
fyri daggamlan fisk
— Útróðrarmenn kunnu
fáa betri pri fyri dag-
gamlan fisk, um teir
fara betur við fiskinum,
og hann kemur væl hag-
reiddur í land.
Hetta segði Svend Thule-
sen í sínum innleggi á
fundinum, sum Megin-
felag Utróðrarmanna
skipaði fyri. Thulesen
segði, at tað mangan er
eitt problem hjá virkjun-
um, at fiskurin ógvuliga
ofta er goggaður í kroppin
og á annan hátt skaddur.
Hann nevndi, at tað ber
til at fáa kanska 80 oyru
meira fyri kilo av ráfiski,
um ávísar treytir verða
loknar. Sjålvur nevåi hann
roknað ut, at verður fisk-
urin betri hagreiddur um-
borð, kunnu fáast eini 43
oyru meira fyri kilo av rá-
fiski.
Burtur við
yvirtíðini
Um tað harumframt ber
til at fáa eina meiri javna
tilgongd av fiski, soleiðis
at virkini kundu arbeiða
meira javnt árið runt og
havt so lítla yvirtíð sum
gjørligt, so var eisini
nakað at vinna har.
Thulesen vísti á, at á
Kósavirkinum eru 20% av
lenunum fyri
arbeiði. — Var eingin yvir-
y virtidar-
tíð, meti eg, at vit kundu
spart eini 26
goldið tað meira fyri fisk
in. Afturat he 1
oyru og
kanska spara eini 11 oyru
pr. kilo av ráfiski á tann
hátt.
Samlaða roknistykkið
hjá Thulesen gevur tí út-
róðrarmonnum meguleika
at fáa 80 oyru meira fyri
kilo av góðum vælhag-
reiddum fiski enn í dag
Virkini mugu
samarbeiða
Thulesen kom eisini inn á
sjálva framleiðsluna á
virkinum. Hann helt, at
neyðugt er við meira sam-
arbeiði millum virkini fyri
at fáa sum mest burtur úr.
Nevndi í hesum sambandi
at virkini taka ímóti øllum
fiskinum frá einum báti og
ti eisini teimum fiskasløg-
um, sum lítið er av
Av summum fiskasleg
ingar, um virki fara undir
nýggjar framleiðsluhættir
úr ødrum og higartil nærum
ókendum råvørum. Alt eig-
ur at takast við, sum kann
benda á nýggjar og betri
rásir í framleiðsluni. Áttu
flakavirki til demis at havt
størri ábyrgd av ti avlopi,
sum båtar og manningar
skulu liva av, soleidis, at tey
blivu meira bundin at framt
eina so ódýra framleiðslu
av fiski sum møguligt, ella
eru studningslógir og inn-
tøkulégir rett skipan, sæð
við virkisleiðara eyga.
Strembað verður eftir størri
inntøkum til bát og mann-
ing, hægri livistandard hjá
fiskimonnum, uttan at livi-
kostnaðurin ríkur líka nógv
ella meira upp enn inntøk-
an. Alt, sum ber á hetta
borðið, hevur áhuga
Sela
Verður nokk gjørt fyri at fáa
teir hægstu prísirnar fyri
okkara fiskaproduktir, eila
liggja vit ov nógv læstir í
gamlar traditionellar, lang-
tíðar storsølusåttmålar
Kann tad hugsast, at vit
skyggja alla småsølu, av ti
hon gevur meira arbeiði til
sølumenn, ella hví verður
småsøla roknað bert sum
løtuvinningur og til skaða
fyri heildarsøluna. Vit
kunnu t.d. selja allan okk
ara kalva í småsølu fyri 22
um eru bert nøkur få kilo
og kostar tað ofta so mikið
nógv í arbeiðslen at taka
sær av hesum, at tað var
betri ókeypt. Her hevði
verið gjerligt at bett um
framleiðsluna, um virkini
dugdu betri at arbeiða
saman og kundu avgjørt
sínámillum, hvussu tey
skulu býta fiskin millum
kini altíð
sín, soleiðis at v
kr. pr. kg., meðan vit selja
sama kalva í stórselu fyri
12,60 kr. pr. kg. Hví verður
av sølumonnum tvíhildið
um gamlar kundar, stórar
negdir og langtíðarsáttmál-
ar. Hví verður av sølumonn-
um so nógv sagt og skrivað
fyri at bera í betuflaka fyri
galdandi føroyskan avreið-
ingarprís. Skal hann verjast
so manniliga, tí hann er so
rættur. Vit síggja so løgna
skriving sum, at føroyingar
hava rekordhegar avreið-
ingarprísir í mun til okkara
grannalond Grannalond
okkara eru Canada,
Grønland, Ísland og skallin
av Noregi. Noreg verður av-
høvdad. Skorið verður inn í
Saltfjørdin og út aftur um
Kirkenes-leidina vid Bodø
uppi í høvdinum.
Restin av Noregi er ikki
okkara grannaland. Dan
mark við upp til 8 ferðir so
høgum avreiðingarprísum
sum vit. Týskland, sum gev-
ur ógvuliga góðan prís fyri
fiskasløg, sum ongan pris
hava í Føroyum, Bretland,
sum tá góðskan er í lagi,
gevur 3 ferðir so høgan pris
sum í Føroyum. Hebridur-
høvdu fingið eina lønandi
ístaðin fyri
mongum
framleiðslu,
sum í dag í
forum at missa pening
Eisini spara
umborð
Svend Thulesen ivaðist
heldur ikki í, at eitt vist
samarbeiði við útróðrar-
Nr. 12 — 13. februar 1980
nar, sum geva okkum ein
triðing hægri fastan prís,
enn vit fáa her 0.s.v., 0.s.v
Øll hesi eru íkki okkara
grannar. Kann tað hugsast
at vera ein uppgáva hjá
okkara sølumonnum at
rósa teim verandi avreið-
ingarprísum, sum teir
einastu røttu, og lasta
hægri prísir enn okkara
sum skeivar og ómoralskar.
Áttu vit ikki heldur at
vænta av teimum, at teir av
øllum alvi royndu at fáa
mest møguligt fyri allan
okkara fiskaútflutning. Øll
hesi viðurskifti eru so ring
at skilja hjá vanligum fólki,
at nú eigur at verða greitt
frá út í æsir og lagt av at
dylja.
Tann føroyski fiskiflotin
skal hava minst 1,20 kr. pr.
kg. omanå avreidingarpris-
irnar, sum ásettir vórðu
tann 1. okt. 1979, fyri at
kunna halda áfram við at
veiða. Kann tað hugsast, at
hesin peningur ella partur
av honum fæst inn við
meira smidligum og up to
date sølupolitikki. Og við at
sølumenn arbeida eitt
sindur meira«.
hevði
menninar
og slag. Heldur ikki
kunnað
skilt fiskin umborð i stødd
6hugsandi, at man
umborð á skipum eigur at
gjøgnumganga arbeiðs-
fólk og brúk soleiðis at út-
reiðslurnar kanska kunnu
minkast nakað.
Annars ynskti Thulesen
i leggja seg út
KKI at
politikk, men helt kortini,