mikudagur 12. mars 1980síða 9
‹ fyrra síða allar 16 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Nr. 20 — 12. mars 1980
nógv torferari at ávirka
fólk til nakað, sum er
positivt. Vit hava sc
lætt við at vera ónegd
og hevur hetta einki við
fåtækradømi ella væl-
stand at gera. Øll tey,
sum nú eru ung ella mið-
aldrað, hava bert kent til
góðar dagar. Men vit
mugu duga at síggja, at
hetta kann broytast. Um
vit í broytingartíðum, tá
inntøkurnar verða minni
og byrðarnar 'sterri,
hefta tað uppá teir, sum
stýra, so skapar hetta
eina tílíka esing millum
fólk, sum kann gera
ónatúrligan skaða fyri
eitt so lítið samfelag.
Teimum, sum nú taka
eftir, ynski eg so sanni-
liga eina góða eydnu til
at finna fram til tær
loysnir, sum kunnu geva
besta úrslit.
Ein stuttleiki
at vera politikari
— Hevur tú at enda nek-
ur orð at siga við tínar
gomlu veljarar inn í
Eysturoynni?
— Jú, tað havi eg so
sanniliga. Eg vil nýta
hevið til at takka øllum
javnaðarfólki, sum hava
víst mær álit hesi nógvu
árini. Tað hevur verið
fyri meg ein stuttleiki at
arbeitt sum politikari og
stuttleikin er dupult so
stórur við tað, at eg havi
følt at eg havi havt álit
hjá teimum, sum hava
staðið aftanfyri javnað-
arflokkin í Eysturoynni.
Tey, sum hava valt meg
og okkara flokk, hava
givið mær eina uppgávu,
sum mær dámdi væl, og
sum eg haldi, tað hevur
eydnast saman við nógv-
um góðum monnum at
loyst soleiðis, at tað er
betri at liva í Feroyum í
dag enn tað var framm-
anundan. Umstødurnar
hava verið við okkum,
vit hava livad í einari
uppgongutíð, og tær ym-
isku samansetingarnar í
tinginum hava virkað, so
at alt, sum hevur verið
gjørt, hevur verið til
frama fyri Feroyar
Skúlaskapurin bleiv
desentraliseraður. Tað
var mín dreymur. Tað er
eitt av tí størsta, eg síggi
fyri okkum, at vit nú
kunnu hava okkara
bern, sum ganga í skúla
ella í læru til tey eru eini
17 ár, heima hjá okkum
sjálvum. Tað kundu tey
ikki, tá eg kom á ting.
Tey gomlu hava fingið
eina tryggari elli, og øll
tey ungu hava nógv
størri møguleikar, enn
tey høvdu fyrr. Føroyar
er eitt deiligt land. Tad
hevur tað altid verið —
men ongantíð so deiligt,
sum tað er í dag, endar
Jákup Fr. Øregaard
Minningarorð Atla
sosialurin
7 ,
Dams um J. Fr. Oregaard.
Hann åtti sitt egna plåss
i javnadarflokkinum og
var ikki »partisoldåturin«
Øregaard var ein av tingmonnunum, sum eftir seinra heimskriggj samráddust
við donsku stjórnina um eina framtíðar stýrisskipan fyri Feroyar. Menninir á
myndini eru frá vinstru: Andreas Møller, de
Petersen, P.M. Dam, Niels Arup,
gaard, Kristian Djurhuus og Hilbert, amtmaður
Fyrrverandi legtingsfor-
maður og fyrrverandi
formaður Feroya javnað-
arfloks J. Fr. Øregaard
er farin.
ȯregaard er
hidani«.
Hetta vóru orðini i
telefonini, tá legreglan
ringdi at bera deyðsboð-
ini.
Hetta var ringt at
fata, ti ikki vóru gingnir
nógvir tímar, síðan hann
seinast var at síggja i
legtinginum, og tóktist
hann henda dag sera væl
upplagdur og áhugaður
fyri tí politiska verki,
sum var so stórur partur
av lívi hansara.
Hansara erindi í Havn
henda annan dagin fyri
heimferðina lýstu, at
hann enn stóð mitt í ar-
beiði og enn hevði nógv
jørn at smíða, og einki
bendi á, at hann var um
at leggja frá sær. Fyrra-
partin talaðu vit saman í
Tinganesi um ávísar ny-
farin
royndir, sum hevdu
hansara áhuga, og
seinnapartir vitjaði
hann á floksrúmi okkara,
har talað bleiv um partar
av tí karmi, skapast skal
um virksemið okkara her
á landi.
Hugvekjandi kortini,
at henda dag vitjaði
hann fyri fyrstu ferð, aft-
aná at hann 4. oktober
1978 segði seg úr ting-
starvinum, gamla
arbeiðsplássi sítt log-
tingið
Hetta bleiv so eisini
seinasta ferðin.
Øregaard varð føddur
i Lorvik 29. juni 1906 og
gekk soleiðis á 74. ári
At uppveksturin
hesi útróðrarbygd
nerkt nansara VSVvVerk
hava vit øll lagt til
merkis. Sjógvurin og
sjóvinnuviðurskifti
hevdu hansara stóra
áhuga, og hann tók lut
av fullum alvi i
uppbyggingini av
modernadum føroyskum
vinnulivi, og åtti hann
sin stora part av teim
framtøkum, foroysk
vinna tók heima sum
burturi hesi hansara
manndómsár, og serliga
hesi ár hann hevði so
stóra ávirkan í føroysk-
um politiskum lívi og
føroyskum vinnulivi
Virkisfysni og virkni
eyðkendi henda merkis-
mann til tað seinasta
Týsdagin segði hann
okkum, at hann hevði
flotað sær bátin at fara
indir = várróðurin, og
henda dagin, lívstráður-
n so brådliga varð
kvettur, var hann eisini
seinasta norðhavsróður
sín
Øregaard fór sum
flestu feroyskir ungling-
ar tá til skips og kendi
tær umsteður, slupplívið
hevði at bjóða, hetta var
kanska ein av orsekun-
um til, at hann bæði sum
vinnulívsmaður og
politikari varð mettur
millum teir framtaks- og
framburðshugaðu
Ungur leitaði hann
sær á háskúla í Dan-
mark, har
virkaði nekur ár
KFUM-skrivari.
nann
I Danmark kom hann
i samband vid menn ur ti
leidandi politiska flokk
hann frammanundan
hevði havt fyri førovsk
virKSeml
og ti, sum var vid at
im politisk
spretta her hein
st og Ist av
partementsstjóri, Rikard Long, Poul
ráðharraskrivari, Johan Poulsen, J. Fr. Øre-
um batum, hann helt seg
síggja evnaðar til fyri
tað arbeiðandi fólkið
undir teim ringu tíðum,
tá vóru, og segði hann so
ofta, at fyri hann var
eingin grund til at leita
eftir, hverja steðu hann
skuldi taka í politikki
Javnaðarflokkurin
Eysturoynni valdi hann
á ting 30. januar í 1940,
og sat hann sum ting-
maður uttan slit í nær-
39 ár. Bert fáir hava
sitið longri skeið á tingi
uttan slit.
Hann
kanska
álvarsfullu tíð,
kom á ting
teirri mest
okkara
samfelag hevur verið
fyri, ti kriggid brast á,
og tingmenn komu út
fyri at skula taka stýrið
einum landi, sum onga
sjálvsteðuga traditión
heyði parlamentar-
smu, einki
imsitingarapparat hevði
»g har alt ti mátti brót
1st upp ur nyggjum, og
har Ungmenn og nevndir
sjaivl storan mun
måttu føra loggåvuar
beiðið it í lívið
Hverki
c mtið ella landsnevndin
høvdu umsitingarlig:
rku
Øregaard bleiv ein av
teim,
sum føra skuidu
samráðingarnar aftaná
kríggið um stjórnarligu
nyskipanina, kanska tær
torførastu i nýggjari
politiskari segu i Feroy
im, m.a. tí at stríðið um
ioysing, samband ella
heimastýri ímillum fer
føroyskar
parlamentarikkar leikadi
oyingar og
so hart á tá
Hugsi hetta man vera
dningarmesta n)
skipan Øregaard ått
lan sin politiska ar-
beiðsdag. Men hann var
í 31 ØK 1
r ør KA
% tí t t
x ;
ENSK re ra
1 andsiog
ekt CET rn ð
> rrøniandsteilag
U-I on
1 N DAFA g
1 118 ul
hjarta
Hann vildi hava avirk
an, har hann var, og har
hann hevði medábyrgd.
skuldi ávirkan
bera í sær, at einki fór
óansað framvið
Meira enn aðrir talaði
hann um fremstu skyldu
politikaranna, at
fortreytir fyri
henda
skapa
góðum
umsteðum, livikorum og
virkismeguleikum í land-
num. At skapa ein karm
yri fyritakssemi og at
veita trygd til teirra.
sum ikki sótu væl fyri
At hann tí kendi árini,
har javnaðarflokkurin
ikki hevði fulla ávirkan
og medábyrgd fyri
gongdini í hesum sam-
felag, sum eina tunga
gongd í oyðimerk kann
ikki undra, og var hann
ti samráðingarmaður
skapti sær álit hjá
m flokkum, tá hann
at fáa samvinnu
lag noast henda fta
kostaði tað, at hugsjónir
g prinsippir blivu slept
tingmonnum
skiftandi andsteðu- og
samgongumonnum; her
var tað ikki flokspolitik
arin Øregaard, men em
bætismaðurin, sum
oreinglga rjøradi rætt
tey mai
"að er eingin loyna, a
Øregaard átti s na
Å 2
E
t
1 1
í as
i la
dregaa 350S1a Ca
i « 1l1Sta
í i Sen SU
er anga 2 ða
a ' n an
1VSIS g aimer KK
innað enn progv um, a
KK ska era
168 24
egg el går
a ga or IKka a
iva g Skai kortin
ra meg gt at ganga
sama mat!
Øregaard og eg sjål
Kanska meira enn
aðrir legdu ójavnarnar
fram fyri almenningin,
men kortini hevdu vit
hver sær tørv fyri at við-
eil vandamál til
botns í felag
Þeir stóru spurningar
a ymsum
gera
vegamotum 1
1970 árunum, sum
limaskap EEC, fiski-
7
marksutflutingarnar og
tær internationalu sam-
rådingarnar tóku
vit enda-
sum
seg upp. máttu
venda og snara ting-
DOIikl, undir tyra eygum.
E
igjøgnum telefon ella
Drævaskilti, og meti eg
at Øregaard hevur havt
sterri avirkan a av geråir
nar hesi ár enn teir
-
| #1
1estu
Fyri min part må eg
s1ga at hansara sakliga
arbeidskraft gg evni
)ymetaligan
nesi fau ar, eg
i politikki. AT
mær råd
verið
hesi ár tevur havt
stóra ining fyri meg
Fr eg el 2 SO ir
amman ið
= É 1 z mn
ir Øregaard rsak
að a samfelags
ibyrgt 18 ken« 2
sær ð at koma á ta
ið, og hann kendi á sær
; eyði skvi ;
ala saman
KOma a sakna henda
arva g rkisfysna
nr gr r nong
su 5 saman ð
kkun lga nna
n innvá, svigar
g abbabern
gardun avnaðar-
lokkinu r far