leygardagur 22. mars 1980síða 8

A ——— 55 — sosialurin Nr. 23 — 22. mars 1980 Veitst tú nakað um eldgos? Nú um dagarnar frættist um eldgos har norðuri í Ís- landi. Á hesi tekningini sært tú, hvussu eitt gosfjall kann síggja út. Einastaðni niðri í jerðini undir gosfjallinum er so heitt, at kletturin er bráðnaður (grótbræðing). Tá ið trýstið har niðri verður ov stórt, verður grótbræðing- in trýst upp igjøgnum rivur í fjallinum — so kemur hol á onkunstaðni, og øska, eldur og grótbræðing verða slongd upp í loft. Grótbræðingin rennur oman eftir fjallasiduni, øska og leyst grót, sum er skrætt leyst av gosinum, legst oman á grótbræðingina. Fyri hvert nýtt eldgos, hækkar gosfjallið eitt sindur. Á myndini sært tú eisini storknaða grótbræðing frá gomlum eldgosum, sum hava verið. Summastaðni eru rivur í jerðini, sum vatn setir niduri. Vatnið seyrar spakuliga niður í tann glóðheita klettin longur niðri — har ornar vatnið so mikið, at tað kemur upp á kók. Soleiðis kemur ein heit kelda upp — viðhvert kókar so hart, at froyurin stendur upp í loft úr kelduni. Loy snin seinast: Drongurin var Emil úr Lennebergi. Tann hepni vinn- hesaferð var yrim | T ) Frans Fossá á Tvør- ; oyri | Í i frem F| | Í ! 1 i } | FK 3 2 2 & 4 Í 2 2 = 4 1 3 ! 6 * 1 2 í i | yf R 7 BAK ER #2 13 ki HOR ”« p $ | TE få 153 £ #3. Á! i |W7 KÆSTA 147 - P LT se — an 70 ST. BRUK : 2 GMSAR | Ý— - MYNTIR ( PENERR WM | | VIT TEKNB PRSKA-HÉSNARUNGAR GANA (BENGAR) - BLØP | | — ——— LU - 7) BRÚKA : FILT, LM . PERLUR , 2 FJAÐRAR | 2 Fre. FHØDUR Per ÆR BY | ParFirR | ELLA F/LI TEKNI? SKIFT ML. AP IN MINN TEKNA VEL, RUNDIN 6 PENER TEKNAR BE/N EY6P og Von6 |) vow6 | DKUPP 2 BL Ney | um | 2225 | n A } N | RUND/N GAR, sí UPPA | Í - Á Í JA (2) Lim» TER | SÍÐUM ) | STÓRU. UPPR Í (5 + | VIST IA ua, Ég | PTPURE/NS ARI Pirurg'uspel 8 kn HÓVDA | SR UPPÁ (TER SMAL RUNØD/. . | Miseydnaðar snildir 13. partur: Eg herðaði hugin, setti meg undir um gamla og segð:: T r man ikki fara at en ið pápi. Tú manst bara hava fingið eina maga-eitran tvey ár ert tú sloppin undan sjúkuni, hví s ls tad ikki ggja Men eir atti. Hann gramdi seg g g I 3 he sent el r t g I r rera n 3 3 ar x € IK { ;Á gr verið nd r in maði Hann var ílatin ein kappa av tí slagnum, sum hug- spekingarnir plaga at ga ; at vita hvussu hann æt. Navn hansara var Dionysius Ert tå lækni, harri? spurdi eg beinanvegin »Ikki slíkur lækni, sum tú manst halda, ungi maður!“ segði ! hann hátíðarliga. >Ég eri biskupur hjá ikki, um tú hevur hoyrt um Ég plagi at vitja tey sjúku her í granna- nu, eg veit eyði verið betri fyri teg sjálvan, biskupur, fort higani! Ti faðir mín hevur fingið pestina! a, tað er júst tí, eg eri komin!< segði hann og hjá hinum sjúka og tosaði við t var tvætl, sum hesin kristn i pápa mir g mangar aðrar dad og segði fyri og segði frá í ramasta álvara um mangt ótrúligt, um uppreisn teirra deyðu og sovorðið. Ja, tað var ógjer- ligt hjá mær ikki at bresta útúr at læa. Tá ið eg sá, at hann ikki hevði nakran skund at fara av stað aftur, so skundaði eg mær heim. Móti kveldi kom eg aftur. Zeus veit tað! — Aldri á ævini havi eg sæð nakað menniskja verða so umbroytt eftir tveimum ella trimum tímum! Påpi, sum fyrr hevði igið og gramt seg og grenjað og tveitt seg runt seingini, so mær tókti synd í honum, hann lá nú kvirrur s tt lamb. Biskupurin sat enn hjá hon- Im, og tú gert sum tú vilt um tú trýrt mær, hann evði gjørt reið tað, tey kalla sdóp< 5 3 Íst nakað sk ct Spur | 1 å eftir! Og tey kristnu kon g i hann arðaðu hann. Summi av te fi 1 og doyðu sí eidis« rad va rt a imum fólkunum!< mutlaði hevuðsmaðurin fyri seg sjálvan >lú ætlar tær væli ikki eisini at høvudsmadur?« »Nei, tad ætladi eg ikki ongantíð dugað at sæð, hvat skaða hesi fólkini gera. — Íðan, hevur tú brævið? — So lat okkum byrja. trælur!« Pambo hoyrdi eitt hvølt skriggj. Langa tíð hoyrd- ist ikki eitt kis, ongin so mikið sum kvaklaðist við Hann var farin at halda, at hermenninir longu vóru farnir. Men tá hoyrdi hann aftur manna mál. Tad var málið í gerast nasarear!, men eg navi >S0, trælur« ha uðsmanninum Har er heist onki str í tí? VISur 1 C17« »Til einkis, harri „Ert tú »Ja, harri, tí vist fólk í holinum«. so vóru tey komin niður. Tað er púra »Marghåttligt!« 5 NU re yndu he rmenninir ikki lon gur at tosa spaku- kristnu kundu vera í Framhald ga. li teir trúðu ikki. at tev ! Í