leygardagur 19. apríl 1980síða 8
‹ fyrra síða allar 20 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Síða 8
————————"" ———————ik/""e:9"
til at gera barnasíðuna meira spe
nd okkum nakra:
søgur ella myndir, sum tl
/ fuglum.
Nr. 30 — 19. apríl 1980
pers
kl - — %
ng JN Så
i å - >”
NN
t NON 3
t » v OX NI
- 1
NSS SSR SS Mi
í A 0, [—OO NS TILL:
Nú er summermåiadagur *. i
farin afturum — og nógvir Y N
fuglar eru komnir aftur til y
okka;a ' )
Her sært tú ferðaisíðirnar Á j
hjá 6 av okkara flytifuglum: ' /
lundi, likka, steinstólpa. eria-
kongsdéttir og óðinshani
koma gl! um summarmála
imen erlan og óðinshanin i
halda 'sidina fram til Íslands i {
um stutta tíð, bert heilt fá per
eiga í Førovum)
Ternan kemur ikki fyrr enn
um ein mánað, á Halvarð-
, VN ,
SIÐRAR SKBL HOLIÐ VERÐ 5um í
På FN
33 om (35c07mj)
N. TyORMAT
Nr. 6. Terna
Vid Hades-
åarbakkan
14. partur:
„Hvat tað so er, so vil eg royna at hjálpa ti!« hugs-
aði hann, mestsum bara fyri at erra seg eitt sindur.
Hann royndi at gera opningin rúmari. Fekk við
nógv stríð skrætt nakrar steinar leysar i rivuni, so
holið varð størri.
Knappliga leyp okkurt beint í andlitið á honum.
Pambo leyp ræðslusligin undan, men greip sam-
stundis uin hetta. Hann hevði fangað irbissin! Tann
irbissin, sum Basilius og tey høvdu slept leysum, tá
ið tey vórðu neydd at rýma úr Pan-hellinum! Hann
hevði so kropið seg tastan í hasi rivuni og slapp ikki
útaftur. Svongdin fekk hann at ýla so onskriliga, at
hermenninir flýddu.
Fyrst gjørdist Pambo í aðini. Men so læði hann
hart. Hann kom at hugsa um, at tveir og tjúgu av
teim raskastu rómversku
hermonnunum vóru
flyddir undan hesum fitta, yndisliga djórinum!
Men nú
hevði hann í hvussu er eitt try;
Bjargað frá
deyðanum
15. partur:
Morgunin eftir dró Difilus, sum hann var vanur, for-
hangið frá hellismunnanum. Hann hugði útav at !
vita, um broytingin hevði verið um nåttina. Har sást
einki til teir rómversku hermenninar
Tad var so skýmligt í hellinum. at hann kundi
liggja ekkaleysur og kanna. allan dalin gjølla, uttan
at nakar, um so var, at onkur var á fjallinum hinu-
megin, kundi síggja hann.
Móðurin gjørdi morgunmatin til. Bernini beindu
rekkjuváðirnar burtur, og Basilius sat og blaðaði í
nøkrum pergament-ørkum. >Tað sæst onki til teir
rómversku hermenninar longur«, segði Difilus.
„Jú, har, — við Herkules! Pambo! — Teir taka
hann!«
»Hvat sigur tå? — Hvat er å våsi?«
Inni í hellinum róptu tey hver i sínum lagi.
>Tigið so við tykkum! a
Ur líðini hinumegin hoyrdist málan og gangur.
„Har, harri — Pambo!«
Alt húskið leyp út í hellismunnan.
»Ånsa tær, genta mín! — Ikki er vert, at teir
síggja okkum beinanvegin! <
Basilius tók í Cyrilllu og togaði hana longur inn
Aurvamakarin kom rennandi á skák nidan lidina
Fýra ella fimm hermenn vóru ettir honum einar fimti
r aftari. Knappliga komu fimm-seks hermenn
x 2: 1
Mini á Hailnum