mikudagur 6. august 1980síða 8

Síða 8 Nr. 60 — 6. august 1980 - ag 2 Í — af ÆÐ - x i i } — Havnar Jazzfelag hev- ur nú fingið innivist í Perluni, har sum mat- stovan í nógv ár var. Frammanundan hevði Jazzfelagið skrivstovu í Perluni. Ætlanin er at hava fyrsta jazzkveldið í Perluni nå leygar- kveldið, tá Torben Kjær og Jóhannus á Rógvu Joensen skulu spæla saman við eðr- um, sum vera við á næstu LP-plátuni hjá Jóhannusi. Nógv um at vera Tað verður annars nógv um at vera hjá Jazzfelagnum komandi vikurnar. Felagið fær nú í vikuni vitjan av danska rokk-jazz bólkinum Brdr. Rubato. Teir eru úr Árhus og í samband við Feroya- ferðina hava teir víðk- að orkestrið við tveim- um limum úr kvinnu- rokkbólkinum Super- karla. Tær, Rikke Sind- ing og Susan Orth, spæla báðar saxofon og Jazzfelagi fingið innivist í Perluni — Nógv um at vera næstu viku RUBATO - leverandører i udsøgt ROCK - JAZZ syngja. Brdr. Rubato, sum kortini ikki eru breður, teir eita Steen Sonne (hann spælir key- boards), Bjern Peter- sen (bass), Niels Dan (floytu og saxofon) og Jan Østergård ítrumm- ur) spæla i Jazzfelag- num friggjakvøldid 8., hóskveldið 14. og fríggjakveldið 15. aug- ust. Mikukveldið 13. august spæla tey í Vestmanna. Nordjazz ársfund Í næstu viku er ætl- anin, at instrukterurin John Tehicai skal koma til Feroya. Hann skal umframt at undir- vísa hava konsert í Perluni sunnudagin 17. august. Havnar Jazzfelag er limur í felagsskapinum Nordjazz og hevur gjøgnum hann fingið fleiri orkestur hendan- vegin. Ársfundurin hjá Nordjazz í ár verður hildin i Havn 13.—14. september. Úr SMS — Feroysk Vika við m.a. mótasýning. Her grindadraktin til kontórmannin í Havn Eftir at hava sæð Stu- dentakabarettina hesaferð kom eg at hugsa um »slo- ganið<, sum stóð á plakat- unum fyri Dirch Passer filmarnar, tú plagdi at fara til sum smádrongur: „Et lystspil for hele famil- ien<. Kabarettin var sum heilt nakað tannleys. Eg kann vera samdur vid B Højgaard i Sosialinum leygardagin, tå hann sig- ur, at kabarettin er væl fyrireikað og tilrættis- legd. Tað var hon. Men, tá hann sigur, at satiran var ógvuliga hvess og bein- rakin, eri eg ikki samdur. Kanska beinrakin, men als ikki hvess. Tann »saftiga« (orsaka orðið) satiran, vit kenna frá Kanjonleikinum og Neglini (leikurin á reyða 1. maidagshaldinum í ár) var ongastaðni í kaba- rettini. Men hon var stuttlig. Byrjanin var góð: ein mað- ur situr hálvsovandi framman fyri sjónvarps- skermin. Knappliga vakn- ar hann og hyggur at klokkuni. Kabarettin skuldi langt síðani verið byrjað. Og so stígur hann fram og biður fólk at vera vælkomin. Á henda sera einfalda hátt er alt sagt um ávirkan sjónvarpsins á alt mentanarlív. Væl rakt. Og so byrjar kabarett- in. Evnini eru fleiri tey somu sum i fjør og summa staðni trýtur tað origi- nala. Men hetta skaðar tó ikki heildarmyndina. Nógv gullkorn eru eisini og sangirnir, ella tættir- nir, eru góðir, hóast fram- ferslan av teimum haltaði í stødum. Framførslan annars var livandi og góð. Aftur í ár var Klæmint Olsen bestur, haldi eg. Magni Dalsgaard var eisini góður og Petur í Túni vísti enn einaferð, hvussu framúr góður sjón- leikari hann er. Øssur Winthereig spældi eisini væl, men hann gjerdi nakað nógv burturúr. Tað eru í ár 50 ár, síðani fyrsta Studentakabarettin varð framferd, verður upplýst í leikskránni, sum er sera snegg. Eins og sjálv kabarettin prógvar hon tað, sum hoyrdist fyri ólavseku, at í ár var Stu- dentakabarettin fyrireik að í góðari tíð. Ikki í vik- uni fyri ólavseku eins og í fjer. Sum heild ein góð kaba- rett — hóast dekan og tannleys — sum átti uppi- borna ta góðu undirteku hon fekk. Og yvirskotið fer til eitt gott endamál. Pisuskeiðið, sum Stu- dentafelagið skipar fyri í heyst. hd Nakað av tí besta í kabarettini var um tjóðveldisflokkin og Nato. Flokkurin situr nú á sætta ári í landsstýrinum, men Nato hevur framvegis góðar dagar í Feroyum. Tjóðveldisflokkurin fær bind fyri eyguni, meðan Nato útbyggir í Mjerkadali iskjan, 5 3 | il = Steinbjørn B. Jacobsen Tægr. Yrkingar. (Egið Forlag 1980. 44 s. kr. 28). Undanfarna yrkinga- savnið hjá Steinbjørn B. Jacobsen æt »Kjøkr«, og hetta eitur »Tægr«. Sjálvandi kann tað vera mikið stuttligt við und- arligum nevnum — onk- ur minnist kanska, at ein núverandi landsstýris- maður fyri nekrum árum síðani gav eitt yrkinga- savn út undir heitinum »Væmingar og vaggandi gjálva men eru hesi nevn ikki annað enn undarlig,, verða tey til kávalótir, sum í mínum eygum minka um trú- verdigheitina hjá hev- undanum. Í hesum ferin- um vil hevundurin við tittilinum gera ein sam- andrátt av tí savnið rúm- ar. »Tægr« merkir nevni- liga sambært orðabók- ina: sene, trævl, fiber; også: nerve. Her týðu- liga i merkingini nerv, at skilja sum registrerandi nervatræðrir út í um- heimin og inn í egnan kensluheim. Tær fyrstu yrkingar- nar eru natúrulýsingar, har yrkjarin flytir verju- reðu til frama fyri natúr- una. Vit kunna ikki vera hana fyri uttan, hon er treytin fyri eini livandi og frískari sál. Í teim trimum fyrstu erindun- um i »Floygd orå« er fuglurin i hondunum å menniskjuni lystur pro- saiskt sum ein nytslulut- ur. I teim trimum sein- astu ørindunum er fugl- urin i sini røttu heim- stødu, og tað er eitt ann- ad flog yvir lysingini. I seinasta ørindi er vent vid i holuni i mun til byrjanina, nå sigur høv- undurin frå longslinum viðhvert at verið sum »floygdur fuglur sum fleyg“. Samstundis er gongdin í yrkingini frá smálutinum, »Fugla- hjarta mjukt fyri eyga«,