leygardagur 9. august 1980síða 4

Síða 4 sosialurin Nr. 61 — 9. august 1980 Kommunustýrisformaðurin í Sumba: — Ongin spurt um slangurnar, meðan eg havi sítið í kommunalinum — Veit ikki um slangurnar eru brúkiligar. Sløkkilidid í Vági fyri alla sunnaru helvt av Suðuroynni. Hinar kommun- urnar gjalda tá onki til raksturin. Brandmeistarin skotið upp, at tær gjalda timaløn fyri eldsløkking heldur enn fulltråa — til Íslands at síggja hvussu teir tilvirka skinn Herfyri var ein fer- oysk sendinevnd við umboðum úr lands- stýrinum og einum føroyskum virki í Ís- landi fyri at kanna, hvussu íslendingar til- virka seyðaskinn. Ætlanin er, at full- trúin í landsstýrinum, sum var í sendinevnd- ini, nú skal geva landsstýrinum eina frágreiðing um íslend- ska skinnframleiðslu. Sosialurin hevur vent sær til Súsan í Jákups- stovu, leiðara á Lista- og handverkaraskúlanum i Sandoynni, og biðið hana um eina viðmerk- ing til íslandsferðina hjá føroyingunum. Susan i Jåkupsstovu, sum sjålv oftani hevur gjørt vart vid, hvussu stóran tydning tað hev- ur, at vit tilvirka skinn- ini i Feroxum, heldur fyri, at tad er gott, at før- oyingar nú gera sær vón- ir um at fáa meira úr seyðaskinninum, sum jú er ein partur av tí rá- veru, vit eiga í landinum — afturat fiskinum. Rætt at stuðla, men! Eisini heldur hon tað vera gott, at menn verða stuðlaðir til at fara av Ongin í Lopra hevur hesi seinastu árini vent sær til kommunustýrið viðvíkj- andi brandslangunum, sum vóru keyptar fyri fimm árum síðani. Ein maður í Lopra segði í So- sialinum mikudagin, at ætlanin var, tá slangurnar blivu keyptar, at nakrar av teimum skuldu liggja í Lopra. Men tær liggja framvegis allar í Sumba og hóast fleiri fyrispurn- ingar frá fólki í Lopra, hevur kommunustýrið ikki latið vid seg koma. segði heimildarmaður okkara í Lopra. — Eg vil blankt avvísa, at nakrir fyrispurningur er komin, medan eg havi verið i kommunalinum. Tad hevur ikki verid uppå tal. Hetta sigur kommunu- stýrisformaðurin, Johan Hendrik Joensen í Sumba. Hann hevur sitið í komm- unustýrinum síðani | januar 1977 og tók við for- manssessinum í vetur. Kommunustýrisfor- maðurin visti sama og onki um brandslangurnar, tá vit tosaðu við hann Framhald á síðu 12 Brandsteðin í Vági. Slekkiliðið hevur rætt til at nokta at fara í aðrar kommunur at slekkja eld, men ger tað kortini ikki, sigur brandmeistarin. Seinast slekkiliðið var úti, var tað í Sumbiar komm- unu. Tað var mánamorgunin, tá eini hús á Leiti brendu Áttu at sent bónda landinum, soleiðis at teir kunnu síggja, hvat ið verður gjert aðrastaðni Men spurningurin er so, um stuðulspeningur- in ikki var betur latin, um ein bóndi ella onkur annar, sum fekst við skinn, varð sendur ístað- in fyri ein fulltrúa í landsstýrinum. Súsan í Jákupsstovu: — Meguliga meti eg skeivt, men sjálv ivist eg ikki í, at Vilhelm Nielsen ella annar i sendinevnd- ini hevði dugað at givið landsstýrinum fullgóða frágreiðing, men var t.d ein bóndi við, so hevði verið ein afturat, sum kanska eisini fekk vinnu- liga urtøku úr ferðini. At oll, sum verða alment Þá la stuðlað til ferðir, geva al- menna frágreiðing um úrtekuna, átti at verið sjálvandi. Hálvvirka skinnini Feroyingar hava eini 40.000 seyðaskinn ár- liga, men vit viðgera bert uml. 10.000 skinn. Tey verða fyri tað mesta seld á heimamarknaðin- um. Hini skinnini, um- leið 30.000 tali, fara saltaði og ótilvirkaði av landinum. Íslendingar ímóti tilvirka seyða- skinnini til útflutning Teir »pinkla« skinnini sum er at hålvvirka tey haraftur- Islendskur garvari hendan vegin Um nakrar dagar er ætlanin at ein islend- ingur, ið starvast á ein- um stórum garvaríi i Saudarkróki í Íslandi, skal koma til Feroya. Hann skal m.a. vitja á skinnvirkinum Vilma í Vágum og greiða frá sølu og markaðar- meguleikum av lidnum skinnverum. Hann kemur helst at hava okkurt skeið á Feroya- ferð síni. Tað er stjórin i »Ut- flutningsmidstød mIdn- Felagið »Plankton« í Havn eftir æti. og Munkagrunninum. Endamálið vid kanningun lagið hevur keypt ein sepa sjálvur verið í fleiri londum hjá Anfinn Debes í Havn. hverjum ødrum sum væntandi verður liðugt separatorurin skal setast í royna eftir reyðæti undir Før og selja síðani til m.a. Póllands. — Hverja leið eiga vit tey at ganga, spurdu vit Súsan í Jákupsstovu? — Tað er gott, at nakað verður gjert, og tað er gott, at menn nú gera sær vonir um at »pinkla« skinn, so ikki so nógv fer ótilvirkað av landinum. Men hevdu vit afturat »pinklingini« framleitt skinn til lidna veru og trúð so mikið uppá egnu megi, at vit tordu at brúka egið snið í staðin fyri at læna tað, sum onnur (við bíligari arbeiðsmegi) atflyta, so eru vit fleiri, sum meta, 17 kr fingust afturat úr hverj- um skinni at væl meira enn Hyggja eftir æti frá flogfari aðarins< í Íslandi, sum herfyri vitjaði í Fero, um, ið hevur boðið før oyingum at fáa vitjan av íslendingi, ið er ser liga frægur innan garv- ing av seyðaskinnum. Herfyri var annars ein feroysk sendinevnd í Íslandi fyri at seta seg inn í, hvussu ís- lendingar tilvirka síni skinn. Í hesi sendi- nevndini vóru ein full- trúi í landsstýrinum og Vilhelm Nielsen, stjóri á Vilma. er farið undir at gera ymsar royndir og kanningar í samband við ætlanina at reka veiðu Í seinastu viku vóru fólk frá felagnum við føroyska Cesna flogfarinum, sum gjørdi sjómarkskanningar á Føroya Banka um var at vita, hvussu til ber at síggja og fylgja vid æti frå flogførum. Aðrastaðni í heiminum verða flogfør vanliga nýtt, tå menn leita eftir og gera kann ingar av ymsum fiskasløgum. Tá tað er stilt í sjónum, er ikki vanligt, at tað sæst nógv av reyðæti í sjónum. Á túrinum í síðstu viku vísti tað seg at vera nakað av æti ymsa staðni vestanfyri. Formaðurin í felagnum Planton, Knut Nolsøe, sigur, at fe- rator úr Bretlandi. Hann hevur fyri at kanna eftir, hvat slag av separatorum kann brúkast til ætuveiðu. Hann kom fram á ein bretskan separator, sum nú stendur úti á verkstaðnum Teir hava royndarkoyrt separatorin við saguspønum og vísir hann seg at rigga væl til at skilja teir ymsu partarnar frá Felagið Plankton hevur annars bílagt eitt skip úr Danmark, næsta vár. Tá er so ætlanin, at skipið, sum síðani skal fara at oyum. > ry de på Bert ein lítil partur av okkara skinnum verður tilvirkaður til lidna veru Fáa ov lítið fyri skinnini Íslendingar hava annars upplýst, at teir við at pinkla skinnini, fáa uml. 17 kr. meira fyri tey, enn um tey fara heilt ótil virkað av landinum. Súsan í Jákupsstovu sigur at enda, at heyði so væl verið vorðið, at tey, sum eiga seyðin, fingu meira fyri at lata skinn- ini frå sær, so høvdu vit óivað skjótt átt fleiri góð skinn til liðugt fram leidda veru, sum at enda kundi verið seld í landin- um ella uttanlands. — Tá varð landsúrtek an fyri hvert skinn væl sterri. “