leygardagur 20. september 1980síða 4
‹ fyrra síða allar 16 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Síða 4
Nýggi skúla — og barnalæknin, Odmar Færø:
Fyribyrgjandi arbeiðið
hevur størsta tydning
Heilsusystrar tydandi lid
Í. august i år varð nyggj-
ur skúlalækni settur i Suð-
urstreymoy. Tað er tann
39 ára gamli serlæknin í
barnasjúkum, Odmar
Færø, sum hesi seinastu
10 árini hevur starvast á
donskum sjúkrahúsum —
og serliga hevur arbeitt
við bernum.
Vit stukku inn á gólvið á
Tórshavnar kommunu-
skúla í vikuni og prátaðu
við nýggja skúlalæknan.
Tað eru skjótt 20 ár
síðani, at lækni varð
settur at kanna bernini í
skúlunum í Suðurstreym-
oy. Fyrrverandi landslæk-
Stór
barnakonsert
í Ítróttarhollini
í Havn
Í samband við lands-
innsavnanina hjå
undirnevndini hjå
barnaårsnevndini he-
vur sama nevnd stilad
fyri 2 barnakonsert-
um i itréttarhøllini i
Havn.
Undirnevndin sum
er samansett av
limum úr ymsum
meinigheitum, vil við
hesum geva børnun-
um hevi at vera við at
stuðla neyðstaddum
børnum og samst-
undis geva okkara
egnu børnum eina
góða og stuttliga løtu
í høllini.
Barnakér syngja og
spæla, felagssangur
— Elin og Óli framføra
smáar leikir. Endad
verður við einum bíb-
ilskum leiki. Kostnað-
urin er kr. 10, sjál-
vandi eru ol!
vælkomin at geva
meira.
Vónandi koma
nógv foreldur við bør-
num sínum.
Innkomni peningur-
in fer óskerdur til
børn í flóttalegum.
Komið niðan og
styðið tiltakið, øll í
øllum aldrum eru væl-
komin
N.v
Jóan Petur Jacobsen
Sofía Jacobsen
Jórun Joensen
Meinhardt Hansen
Jona Henriksen
nin, H. D. Joensen hevur
rekt hetta starv til nýliga.
3000 bern kannast
Tilsamans eru 3000 bern í
Suðurstreymi, sum skulu
kannast hjá skúlalæknan-
um. Øll børn verða vigað
og máld, og sjón og hoyrn
verður kannað. Hetta
arbeiði gera sjúkrasystr-
arnar
Harumframt verða øll
bern í 1., 2., 5. og 9. flokki
kannað av læknanum.
Verður funnið fram til
okkurt brek, so verða tey
ikki vidgjørd hjá skúla-
læknanum, men fáa nærri
boð um at fara til komm-
unulækna ella onkran
serlækna.
Heilsusystrar
stóran týdning
Odmar Fære heldur fyri,
at tað er av stórum týd-
ningi, at vit fáa fatur á
bernum við onkrum breki
heilt tíðliga. Her er skúla-
læknakanningin av
stórum týdningi. Eisini
eru heilsusystrarnar og
vanligu barnakanning-
arnnar hjá
kommunulæknanum eitt
týðandi lið í hesum kann-
andi og fyribyrgjandi arb-
eiði.
Odmar Færø: — Tað
liggur eitt stórt virði. í at
hava heilsusystrar. At
hava góða heilsu er ikki
bert at vera likamliga
frískur. Tann sosiali og
psykiski parturin hevur
eins stóran týdning — so
eisini foreldrini hava
góðar umsteður at uppdr-
aga bernini. Her er tað av
týdningi at heilsusystrar
kunnu hjálpa og stuðla
serliga ungum mammum,
sum kenna seg ótryggar
við sítt fyrsta barn
Landssjúkrahúsið
— privatpraksis
Umframt at rekja starvið
sum skúlalækni arbeiðir
Odmar Fære nakrar tímar
um vikuna á Landssjúkra-
húsinum, har hann vitjar
tey sjúku bernini.
Odmar Fære hevur ann-
ars í hyggju at byrja eina
privatpraksis í barna-
sjúkum. Hetta er nakað
heilt nýtt í Fero
»mber
MVUSSU Kemur henda Dri-
vatpraksis VIrKa.,
i
spurdu vit Odmar Færø
Til tad sigur hann, at
vanliga er tað so, at
kommunulæknin gevur
ein henvísing. Tað kemst
av, at so verður rokningin
goldin av sjúkrakassan-
um. Men fólk kunnu sjálv-
andi ringja og biðja um
eina tíð hjá einum
serlækna, tá mugu tey so
sjálvi gjalda kostnaðin.
Nýggi serlæknin kemur tí
at arbeiða á sama hátt
sum aðrir serlæknar.
Vit spurdu Odmar
Færø, um tað er neyðugt
at hava serlækna í barna-
sjúkum í Føroyum.
Odmar Fære: Tíðirnar
eru nógv broyttar og
somuleiðis krevini til
okkum øll. Skulu vit
samanbera okkum við
grannalondini — tað er
sjálvandi ikki nóg mikið í
sær sjálvum at samanbera
— men so er tað í dag
meira neyðugt við serlæk-
num
— Oftani kann tað
kanska síggja út sum,
serlæknarnir koma higar
bert fyri at finna sær eitt
arbeiði og so hava tað
gott. Hatta er ikki mín
áskoðan. Endamálið má í
t.d. hesum ferinum vera at
kunna geva eina betri
service — men sjálvandi
vil hetta altíð vera ein
økonomiskur spurningur.
Serlæknar mugu
arbeida saman
Odmar sigur víðari, at tað
her hevur týdning, at teir
ymsu serlæknanir mugu
arbeiða saman fyri at gera
tað so bíligt sum megu-
ligt.
— Ég trúgvi nokk, at
tað, sum vit lata av peng-
um til hesi endamál uppá
longri sikt koma at betala
seg munandi aftur.
— Hvussu eru tá um-
steðurnar hjá teimum
bernum, sum verða inn-
legd á sjúkrahús í Fer-
oyum í mun til í Dan-
mark?
— Í Danmark eru teir
sjálvandi komnir longri
innan viðgerð av børnum
— og eg dugi at síggja, at
tað restar okkum nokk so
nógv í enn á hesum ekin-
um. Her hugsi eg ikki bert
um at skula viðgera bern-
ini, men eisini um umstød-
urnar á sjúkrahúsinum
— Bernum, sum hava
kroniskar sjúkur og sum
koma aftur og aftur á
sjúkrahús, mugu vit geva
liviligar umsteður bæði
hvat viðvíkur spælipláss,
uppihaldsrúm, skúla-
undirvising 0.g.
— Men, sigur Odmar
víðari, tað sær út til, at
menn yvirhevur eru sinn-
aðir at gera nakað við
hetta. Eg trúgvi, at eru vit
samsintir, so kunnu vit
fáa nógv gott avrikað,
uttan at tað skal koma at
kosta so nógv.
SOSIALURIN
Á skúlalæknastovuni á kommunuskúlanum í
Havn. Frá
vinstru Lydia Kass, sjúkras
Odmar Færs, lækni og Hilda Frýdal, sjúkras
Færri til
Danmarkar
— Nú vit hava fingið
barnalækna, og barnad-
eildin meguliga verður
vidkad, fara tá færri børn
at verða send til Danmar-
kar?
— Tað vera helst nekur
færri, sum verða send
niður við tíðini. Eg meti,
at vit helst kunna minka
um kontrollin í Danmark.
tí hetta kann í størri mun
gerast í Feroyum. Børnini
fara eisini at verða kannað
so væl sum gjerligt, so vit
ikki koma at senda bern
niður óneyðugt.
— Men eg vóni sjálv-
andi leggur Oumar aftrat,
at vit kunnu minka um
talið á børnum, sum verða
send til Danmarkar. Vit
mugu heldur ikki senda
bernini óneyðugt avstað,
tí tað er eitt stórt psykiskt
handicapp hjá einum
barni at verða sent burtur
Trý arbeiðspláss
— Hvussu fer at hóska
saman bæði at vera skúla-
lækni, arbeiða á sjúkra-
húsinum og hava ein
privatpraksis ?
— Tað verður helst
neyðugt at rekja øll try
arbeiðini. Tað eru t.d. ávís
bern við kroniskum
sjúkum, sum kanska ikki
áttu at verið innlegt. Nú
hava vit heldur einki opið
ambulatorium á Lands-
sjúkrahúsinum, so tað er
neyðugt, at vit kunnu
hava eftirlit við síðuna av.
— Hjá mær er tað avger-
andi, at eg ikki komið at
gera nakað arbeiði dupult,
tvs. at eg síggi bernini á
tveimum ymiskum
stødum. Endamálið er, at
tey børn, sum ikki eru so
sjúk, at tað er neyðugt at
innleggja tey, kunnu fáa
ambulanta viðgerð
einum praksis.
Odmar Færø vísir ann-
ars á, at vit í Feroyum
hava ikki so nógv statis
tiskt tilfar um børn
barnasjúkur og tervin á
viðgerð.
— Ti fari eg hetta næsta
hálva árið at savna tilfar
fyri at kunna vísa á,
hvussu veruliga er stætt,
og hver tørvurin er endar
Odmar Færø.
Odmar Færø, serlækni i
barnasjúkum: — Tað fyri-
byrgjandi arbeidid hevur
ógvuliga stóran tydning.