leygardagur 25. oktober 1980síða 10

Síða 10 JAVNAÐARFLOKKURIN Arbeiði til allar hendur Gunnar Staksá valevni í Suðurstreymoy A—w—— Javnaðarflokkurin hev- ur altíð lagt dent á at í hondum á privatum spekulantum at seta ar- skapa arbeiði til allar beiðsskapandi virkir á hendur, bæði á sjógvi og stovn. landi. Og demokratiska Sum vituligt er, spyrja sosialisman åsannar, at hesir ikki eftir, hvar arbeiðsloysi er og, hvar tevur er á arbeiðsskap- andi virkjum. Teir leggja virki soleiðis, at tað gevur teimum sjálv- um stersta vinning. Hetta verður úrslitið av privatkapital-vinnulívs- útbyggingini, meðan teir menn, sum fólkið hevur valt, ikki mega blanda seg uppí, men bert skulu verða tekir, tá tað ræður um at geva hesum spek- ulantum allar eftirlótir. Javnaðarleiðslan borg- ar fyri eini skilagóðari vinnulívsútbygging. Má- indi til arbeiði, uttan mun til hvar í landinum ein býr. Arbeiðsloysi er ein overhonds spurningur í nógvum londum, eina mest í teimum reint kapitalist- isku londunum, meðan hesin spurningur er munandi minni í teimum londum (Vesturtýsk- land), har sosialistiski politikkurin hevur havt avgerandi árin á leiðslu samfelagsins. Hóast arbeiðsloysi her hjá okkum hevur verið rættuliga lítið, fyri ikki lið verður tí ein størri og at siga onki hesi sterkari javnaðarflokkur seinastu árini, so er í Feroyum, og hann spurningurin tó ikki kunnu vit fáa 8. Novem- heilt ókendur. Arbeiðs- ber. Fylkist tí um javn- loysi er eitt eyðkenni fyri aðarflokkin, gev tey kapitalistisku lond- javnaðarflokkinum tina ini, har tað einans liggur atkvødu til Legtingsval. ' øl] hava javnbjóðis rætt- stérur SOSIALURIN Tryggjan av verandi arbeiðsplássum Tað má standa øllum greitt, at hetta valið kanska meira enn nakað annað hevur avgjerdan týdning ikki bara tí, at verandi samgonguflokkar gjørdust ósamdir, ikki kundi semjast, ikki bara um eina ferðaætlan, nei tað vóru mótsetningar á so mongum eðrum økjum eisini Tað kom týðuliga fram undir samráðingunum, at her vóru mótsetningar, sum ikki kunnu greiðast, og í Glaðustrok hevur jú Jógvan Sundstein fyri fólkaflokkin sagt, at ver- andi samgonga ikki verður veruleiki í bræði. Ti er tað av avgjørdum týdningi, at veljarin ger upp við seg sjálvan: vil tú hava ferdan politikk, sum gagnar heildini, gagnar ar- beidarafjøldini so er bara eitt alternativ, og tað er at velja Javnaðarflokkin. Mín flokkur vil taka á- byrgd, sum hann er vanur og sum hann hevur gjert nú í mong ár. At vit hava sitið við á- byrgd í tey mongu árini, hevur máað burtur av flokkinum, tí ábyrgdin kostar. Men hon hevur verið neyðug, tí uttan hana høvdu vit heldur ikki kunnað framt tey tiltek, sum eru framd, og her hugsi eg um tey arbeiðs- skapandi virkini, sum tykkara. Men fyri at halda áfram fyri at tryggja, at virkir ikki gleppa okkum og tykkum av hondum er avgerandi, at tú sum vel ari gevur okkum váttan tína Fyri okkum í norðara parti í Suðuroy, sum í mong ár hava livað við al- mennum investeringum, skula veljararnir gera sær greitt, at um tann formur sum brúktur er her hjá okkum, ikki var meguligur, so hevði ar- beiðsloysi verið 100%, og um tann borgarliga and steðan verður við yvirlut- an við hetta valið, verða avleiðingarnar tað Tá verður tungt at liva í hvussu er hjá okkum, og hjá tykkum sum arbeiðs- virkini eiga. Her hugsi eg um tað trygging, sum virkið hevur samband vid arbeidslønum, fiska- keyp v.m Hetta verður ikki so trygt við einum borgarlig- um meiriluta, tí tað er ímóti teirra stevnumið So er at spyrja seg sjálv- n, um ein skal lata tað meguligu misnegd við av- gerðum, sum eru gingnar ímóti í einstøkum feri, lata tað verða við til at missa nesi álitis- ilign sum nu hava, og minnast t idag hava, eru tiltøk arbeidsskap- gagns fyri mong andi, tl tímalent Arbeidarafeløgini hava sanniliga sett til, ti tey hava tað sum sitt aðalmál at tryggja mest meguligt arbeiði. hava og tit hava ávirkan, men um ein veru- lig broyting hendur á tingi, soleiðis at javnaðar- flokkurin ikki fær meguleika at vera við í einari samgongu, tá fer at standa á gomlum kongum. Tí vit hava roynt hin formin, og vit eiga ikki at gloyma, hvat hann hevur kostað okkum og okkara samfelag. VIL Hugsa vit um norðara part av Suðuroy, so veit arbeiðarafjeldin, hvat hendi undir borgarligum stýri. Eitt borgarligt stýri sum fekk valið, tí at mis- negd var ímillum tykkum veljarar, tit eiga ikki at gloyma, hvat hetta kostaði tykkum. Tit hava felag reist tykkum eitt arbeiðsskap- andi virki, og til virkið eru fingnir tveir trolarar Hetta kundi ikki verið framt, um vit ikki hevdu ávirkan bæði á tingi, í Sverre Midjord valevni í Suðuroy A —3——— landastýrinum og lokalt. Skal ein misnegd nú verða við til at máa steðið undan teimum ómetaligu virðum, sum tit eiga. Avgerðin er tykkara. Arbeiðsmenn og kvinnur í norðara parti av Suðuroy, tit hava skapt tykkum eitt trygt arbeiðs- pláss, sum er tykkara. Vilja tit tryggja tí fram- haldandi útbyggingar- meguleika, vilja tit vera við til at verja tykkara egnu áhugamál, so velja tit Javnaðarflokkin. Einasti tryggleiki fyri framhaldandi virkisfúsni í norðara parti av Suðuroy er tykkara egna virki. Betur er sjálvur at eiga enn bróður at biðja, og hesa steðu tryggjar tú einans við at velja Javnað- arflokkin ella eitt av um- boðum hansara, tí tey eru umboð tykkara. Eingin kúgan ella kommunisma men demokratisk javnrættindi Í ellum politiskum orða- skifti verður roynt at finna felagsnevnarar fyri bólkar í samfelagnum. Hetta fyri at skíra hesar bólkar fyri nærum oøll hugsandi fyribrigdi. Ella fyri at hefta onkra ræðu- mynd, sum skal brúkast sum »politisk upplysing«. Hesin síður er eisini komin inn í blaðheimin her á landi. Í longri tíð hevur ein sæð, hvussu orðið sosia- lisma er sett javnt við kommunismu. Síðan verður greitt frá øllum ræðuleikum, sum valda eystan jarntjaldi. Tí har ræður tann reina sosia- lisma. Borgarar verða kúgaðir, sendir í útlagd, eingin frí pressa, eingi frí fakfeløg, og matverur mangla í hopatali. Seinast var víst til verk- føllini í Polen. Peikifingur- in kemur eisini fram. »Koma sosialistar framat i Føroyum, so missa tit øll rættindi«. Ein skuldi hugsa sær, at tå slik upplýsing verður givin, so at eisini varð sagt frå, um sosialisma verður praktiserað eins allastaðni. Men so verður ikki gjørt. Øll vita vit, at tað eru nógv harrans ár síðan, at sosialdemokratar — Javn- aðarflokkar kvettu við kommunismuna. Hetta varð grundað á tey demokratisku rættind- ini fyri tann einstaka borgaran. Eingin kann ávísa, at har javnaðar- flokkurin hevur sitið í stjórn — og bestu demini hetta eru Norðanlondini — er nøkur kúgan farin fram Vert er at vísa á, at í hesum londum hava teir kommunistisku flokkarnir onga ávirkan. Hesi lond hava við javn- aðarflokkinum á odda vunnið borgarum sínum tann hægsta livifótin í t " valevni í Suðurstreymoy A—Ta— heiminum. I hesum londum er tann best ut- bygda sosiala skipanin galdandi. Og í hesum lond- um er heimsins best skip- aða trygdin fyri hvenn einstaka borgaran. Tað er hesin sami poli- tikkur, sum javnaðar- flokkurin førir í Føroyum. Og tað er hesin politikkur- in, sum flokkurin hevur ført og førir í teimum landastýrum hvar javnað- arflokkurin hevur átt leiðsluna. Ég vísti á, at seinasta ræðumyndin var arbeið- araverkfellini í Polen. Men hvat kravdi so arbeiðarin í Polen? Hann kravdi at fåa tey somu rættindini sum teir sosialdemokratisku javn- aðarflokkarnir í Norðan- londum fyri mongum, mongum árum síðan hava vunnið til borgarar sínar.