mikudagur 5. november 1980síða 10
‹ fyrra síða allar 20 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Hvar skal búnaðarskúlin
og royndarstødin liggja ?
7 = 5
Sjålvandi i
Dalsgarði !
At Jóannes bóndi Pat-
ursson gjerdi eitt gott
arbeiði, tá hann fyri um
nýti árum síðani hevði
skúla fyri ungum bónda-
eðrum í
Kirkjube, eru ikki tvær
synum og
meiningar um Ikki
minst sást hetta her í
Sandoynni, har fleiri
hjá honum
og lært at pløga og lært
at koyra við vogni og
sláa við maskinu
Rovndarsteð varð so
seinri, fyrst í tjúgunum,
logd í Hoyvík á lendi ið
er sjáldsama óhóskandi
fyri nútímans amboð
Hví hon kom har, veit
eg ikki rættiliga, men
Jóannes bóndi plagdi at
bera búnaðarráðgevaran-
um Mads W. Lútzen
fyri. at tað var tí, at
hann skuldi »ligge i pas-
sende nærhed af Thors-
havn, for selskabelig-
hedens skyld«
vildi vera vid, at hetta
skuldi verid sagt ella
skrivað av onkrum
donskum embætismanni.
Nokk fyri at beta um
hetta mistak við hesum
óhóskandi lendinum í
Hoyvík, hevur, sum øll
vita, verið talað og skriv-
hevdu verið
Jóannes
að í mong Harrans år um
at flyta royndarsteðina
og at gera skúla og
royndarstød á eðrum
stað
Antonius Sørensen,
egtingsmaður fyri
Fólkaflokkin, og aðrir
góðir menn við honum
fingu avtalu í lag við
Dalsgarðsbóndan ið tá
var, tíðliga í fimtiárun-
um, um at hann skuldi
lata garðin til skúla og
royndarsteð. Sakin kom
á ting, og har var so nær
við at hon kom igjøgn-
um, at einans ein at-
kveða restadi, og tað var
stórt spell, ti so høvdu
vit havt skúlan og
royndarsteðina á einum
stað fyri mongum árum
síðani.
Dalsgarður stendur
teimum aftur í boði nú
og hevur gjert tað í fleiri
ár, so tað má vera mis-
takið mikla av Fólka-
flokkinum og D. P. Da-
nielsen av Velbastað at
vilja reka Palla av
Heygsgarði í staðni fyri
at fullfera Antonius
Serensens hjartamál. —
Antinis og eg vóru minni
enn so samsintir poli-
tiskt, men ein visti, hvar
tann maðurin stóð.
Hann var eingin bleka.
Tað er tí eyðvitað, at
eftir valið taka menn seg
saman úr ellum flokkum,
og leggja skúla og
royndarsteðina í Dals-
garði garðinum hjá
plógmanninum, fyrsti
feroyingur ið nýtti plógv
og lata Palla sita í friði,
og ikki aftur einaferð
„lægge den i passendi
nærhed af Thorshavn
for selskabelighedens
sky ld«
Skálavík 2. nov. 1980
Viggo Dalsgaard
Hver skal gjalda
sparipolitikk
SAMBANDSINS:
LØNTAKARIN
fiskimadurin
ella
pensionisturin?
Hvuørgin teirra, men ein
rættvis auskrivingarlóg !
Javnaðarflokkurin
Gunnar Staksá
valevni
í Suðurstreymoy
ÅL)
Tað verður ferð eftir ferð
sagt, at vit liva í einum
demokratiskum andi,
har vit hava frælsi og
javnrættindi, har hver
einstakur uttan mun til
trúgv, uppruna ella inn-
tøku hevur fullan óskerd-
an rætt til at siga sína
hugsan og at hava sína
áskoðan í ellum samfel-
agsviðurskiftum. Uttan
mun til, hver tú ert og
uttan mun til hvussu
nógv tú letur samfel-
agnum, so hevur tú javn-
bjóðis rætt til at luttaka
í politisk<um viður-
skiftum. Tú hevur rætt
til at seta atfinningar
fram, at koma við upp-
skotum um broyting ella
við nýskapandi
uppskotum.
Hetta er gott og væl
samalt, og man í dag
tykjast so sjálvsagt og
natúrligt, at ongin kundi
hugsa sær hetta ødrvisi.
Men, fara vit nærri at
kanna samfelagið út í
tess ytstu krókar, koma
vit skjótt eftir, at ikki
kann talast um demo-
krati — um frældi og
javnrætt á øllum økjum
samfelagsins. Úti í
vinnulívinum, úti á
arbeiðsplássum, meta
vit einaræðisharrum
mikla — kapitalinum
Úti á hesum arbeiðs-
plássum, har hin arbeið-
andi førovingurin heldur
til ógvuligan stóran part
av lívi sínum, kann als
ikki talast um demo-
krati, um frælsi og javn-
rættindi. Har hevur eins-
taki = arbeiðarin ikki
meguleika til at siga
sína hugsan um arbeiðs-
viðurskiftini um, hvussu
arbeiðið skal leggjast til-
rættis, um hvussu
bøtast kann um arbeiðs-
umsteðurnar. Heldur
ikki kann hin einstaki ar-
beiðarin loyva sær at
koma við atfinningum,
við uppskotum um
broytingar ella við ný-
skapandi = uppskotum,
uttan at verða kveistrað-
ur til viks, sum tann, ið
onki eigur og tí heldur
onki skuldi havt sagt. Á
nógvum av landsins ar-
beiðsplássum man kon-
servativa uppfatanin
um, at kapitalurin er
tann ráðandi hjá okkum
framvegis sita í hásæt-
inum og rættur tín til at
tala er alsamt bundin av,
um tú ert ognari ella
ikki Hin ognarleysi
arbeiðarin hevur somu
kor og somu stødu sum
maskinan, hann hevur at
framleida åvisa nøgd og
annars at halda munn
At kapitalurin er neyð-
ugur, tå virkir skulu set-
ast å stovn, er eydsæd,
Demokrati å
arbeiðsplássinum
men uttan luttøku
arbeiðarans og fiski-
mansins verður onki
framleitt, og tað eru
hóast alt hesi virkir, sum
arbeiðarar skapa, ið
skulu gjalda framleiðslu
tólini aftur og somuleiðis
gjalda umsitingina og
aðrar rakstrarútreiðslur.
Meðan borgarligur
politikkur setur
kapitalin í hásætið og
leggur alt vald til hans-
ara, so setur javnaðar-
politikkur menniskjuna
— arbeiðaran og fiski-
mannin — hægri enn
kapitalin, sum ikki eigur
at verða menniskjans
harri, men tænari. Hitt
arbeiðandi fólkið eigur
ikki at undirmetast og tí
eiga allar avgerðir at
takast í samráð millum
arbeiðarar, virkisleiðarar
og eigarar. Hetta eigur
at verða gjørt við
samarbeiðsnevndum, har
allir spurningar arbeiðin-
um viðvíkjandi, so sum
arbeidsumstødur, trygd-
artiltøk á arbeiðspláss-
unum, umbygging ella
útbygging, eisini spurn-
ingar sum eking av fram-
leiðsluni og samstundis
minni knoss við klókari
og skilagóðari fyriskip-
an, eiga at verða við-
gjørdar av slikari sam-
arbeidsnevnd, har arbeid-
arin fær høvi at siga sina
åskodan um viðurskift-
ini, og soleiðis verður ein
livandi vera, og ikki
javnstillaður við eina
maskinu. Tey sum fáa
slíkt álit verða álitisfólk
Sum sagt varð í byrj-
anini, tú hevur fullan og
óskerdan rætt til at siga
tína áskoðan um hvussu
landið eigur at stjórnast
Men nýtur tú henda rætt
tín á slíkan hátt, at tú
ert við til at vinna tær
somu rættinar í tí
dagliga lívinum úti á
arbeiðsplássinum. Tað
er, javnaðarflokkurin
sum í stevnuskrá síni
krevur arbeiðarar og
fiskimenn at verða um
boðarar í leiðslum av
virkjum og íognarrættin
teirra til hesi verður
skrásettur.
Arbeiðarafjeldin, nær
manst tú vakna og
trælaleinkir spreingja?
Man ikki stundin verða
komin nú tann 8. novem-
ber, at arbeiðarar og
fiskimenn rætta
hverjum eðrum hond
(Ræk mig broder din
barkede hánd) og síðan
seta eitt fleirtal av verk-
arum og fiskimonnum til
at rekja tykkara
áhugamál, sum í fyrstu
syftu má verða at skapa
arbeiðið, har einki er, so
øll ung og gomul stór og
smá, maður og kvinna,
kunnu koma í lenandi
vinnu við tíðarhóskandi
amboðum. Tit hava
buktina og báðar
endarnar, latið tí ongan
villa tykkum við
følskum lyftum, sum
aftaná løgtingsvalid
verða burturbeind
Nu er eittans at gera,
tad er at seta kross vid
lista C 8. november
Gunnar Stakså
Sjón fyri søgn hvat komið
er av skafti
Dánjal Tavsen
valevni
í Vágum
Hitt nógv umtalaða sam-
gonguskjalið er farið í
vaskið. Og grundirnar eru,
at Fólkaflokkurin ikki
vildi ganga saman við hin-
landsstýris-
um báðum
flokkunum um at royna
nýggjar siglingarleiðir til
gagns fyri okkara sjfólk
og landið sum heild, so
sum samgonguskjalið
segði
Nú kemur hesin sami
Fólkaflokkur ósmæðin aft-
ur og biður um álit frá Fer-
oya fólki um at vera settur
aftur í Tinganes fyri at
stýra landi okkara. Okk-
ara svar má og kann ikki
verða annað enn eitt
kortanei
Ødrvisi er hjá Javnadar-
flokkinum at biðja um
fólksins álit. Øll kenna
Javnaðarflokkin og bera
honum tekk fyri positivt
arbeiðið, hann hevur gjert
fyri alt Føroya fólk. Í meir
enn 50 ár hevur Javnaðar-
flokkurin á tingi víst á
góðar gongdar leiðir til
gagns fyri øll og tað eru
sjónligt hvat er komi) a
skafti
Tit eldru minnast, eins
og eg. til nógv verri tíðir
enn tær vit liva í í dag, og
hvat er ikki forbetrað hes:
seinastu 18 árini,
Javnaðarflokkurin
leiðsluna á tingi og í lands-
ins stýri. Hesi stóru fram-
stig hevdu ikki verið
framd, um borgarligt stýr-
hevði siti3. Tað er gjøgn
umroynt og einki komið
av skafti — bert innantóm
orð!
Góðu landsmenn! Latið
ikki tað falla, sum vunnið
er, ti tað hevur kostað
dýrt. At halda vunnin
rættindi og arbeiðsmegu-
leikar til allar hendur, fer
Javnaðarflokkurin at
hjálpa tykkum.
Tað einasta, sum latast
má afturfyri er tann 8.
november at fara á val, og
tá tú ert einsamallur í val-
búrinum, tá at vera ærlig-
ur yvir fyri tær sjálvum
og minnast til tann fram-
Framhald á síðu 14
síðani
fekk