Sosialurinarkiv
Sosialurin 1980-11-05, síða 10
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

mikudagur 5. november 1980síða 10

‹ fyrra síða allar 20 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

Hvar skal búnaðarskúlin og royndarstødin liggja ? 7 = 5 Sjålvandi i Dalsgarði ! At Jóannes bóndi Pat- ursson gjerdi eitt gott arbeiði, tá hann fyri um nýti árum síðani hevði skúla fyri ungum bónda- eðrum í Kirkjube, eru ikki tvær synum og meiningar um Ikki minst sást hetta her í Sandoynni, har fleiri hjá honum og lært at pløga og lært at koyra við vogni og sláa við maskinu Rovndarsteð varð so seinri, fyrst í tjúgunum, logd í Hoyvík á lendi ið er sjáldsama óhóskandi fyri nútímans amboð Hví hon kom har, veit eg ikki rættiliga, men Jóannes bóndi plagdi at bera búnaðarráðgevaran- um Mads W. Lútzen fyri. at tað var tí, at hann skuldi »ligge i pas- sende nærhed af Thors- havn, for selskabelig- hedens skyld« vildi vera vid, at hetta skuldi verid sagt ella skrivað av onkrum donskum embætismanni. Nokk fyri at beta um hetta mistak við hesum óhóskandi lendinum í Hoyvík, hevur, sum øll vita, verið talað og skriv- hevdu verið Jóannes að í mong Harrans år um at flyta royndarsteðina og at gera skúla og royndarstød á eðrum stað Antonius Sørensen, egtingsmaður fyri Fólkaflokkin, og aðrir góðir menn við honum fingu avtalu í lag við Dalsgarðsbóndan ið tá var, tíðliga í fimtiárun- um, um at hann skuldi lata garðin til skúla og royndarsteð. Sakin kom á ting, og har var so nær við at hon kom igjøgn- um, at einans ein at- kveða restadi, og tað var stórt spell, ti so høvdu vit havt skúlan og royndarsteðina á einum stað fyri mongum árum síðani. Dalsgarður stendur teimum aftur í boði nú og hevur gjert tað í fleiri ár, so tað má vera mis- takið mikla av Fólka- flokkinum og D. P. Da- nielsen av Velbastað at vilja reka Palla av Heygsgarði í staðni fyri at fullfera Antonius Serensens hjartamál. — Antinis og eg vóru minni enn so samsintir poli- tiskt, men ein visti, hvar tann maðurin stóð. Hann var eingin bleka. Tað er tí eyðvitað, at eftir valið taka menn seg saman úr ellum flokkum, og leggja skúla og royndarsteðina í Dals- garði garðinum hjá plógmanninum, fyrsti feroyingur ið nýtti plógv og lata Palla sita í friði, og ikki aftur einaferð „lægge den i passendi nærhed af Thorshavn for selskabelighedens sky ld« Skálavík 2. nov. 1980 Viggo Dalsgaard Hver skal gjalda sparipolitikk SAMBANDSINS: LØNTAKARIN fiskimadurin ella pensionisturin? Hvuørgin teirra, men ein rættvis auskrivingarlóg ! Javnaðarflokkurin Gunnar Staksá valevni í Suðurstreymoy ÅL) Tað verður ferð eftir ferð sagt, at vit liva í einum demokratiskum andi, har vit hava frælsi og javnrættindi, har hver einstakur uttan mun til trúgv, uppruna ella inn- tøku hevur fullan óskerd- an rætt til at siga sína hugsan og at hava sína áskoðan í ellum samfel- agsviðurskiftum. Uttan mun til, hver tú ert og uttan mun til hvussu nógv tú letur samfel- agnum, so hevur tú javn- bjóðis rætt til at luttaka í politisk<um viður- skiftum. Tú hevur rætt til at seta atfinningar fram, at koma við upp- skotum um broyting ella við nýskapandi uppskotum. Hetta er gott og væl samalt, og man í dag tykjast so sjálvsagt og natúrligt, at ongin kundi hugsa sær hetta ødrvisi. Men, fara vit nærri at kanna samfelagið út í tess ytstu krókar, koma vit skjótt eftir, at ikki kann talast um demo- krati — um frældi og javnrætt á øllum økjum samfelagsins. Úti í vinnulívinum, úti á arbeiðsplássum, meta vit einaræðisharrum mikla — kapitalinum Úti á hesum arbeiðs- plássum, har hin arbeið- andi førovingurin heldur til ógvuligan stóran part av lívi sínum, kann als ikki talast um demo- krati, um frælsi og javn- rættindi. Har hevur eins- taki = arbeiðarin ikki meguleika til at siga sína hugsan um arbeiðs- viðurskiftini um, hvussu arbeiðið skal leggjast til- rættis, um hvussu bøtast kann um arbeiðs- umsteðurnar. Heldur ikki kann hin einstaki ar- beiðarin loyva sær at koma við atfinningum, við uppskotum um broytingar ella við ný- skapandi = uppskotum, uttan at verða kveistrað- ur til viks, sum tann, ið onki eigur og tí heldur onki skuldi havt sagt. Á nógvum av landsins ar- beiðsplássum man kon- servativa uppfatanin um, at kapitalurin er tann ráðandi hjá okkum framvegis sita í hásæt- inum og rættur tín til at tala er alsamt bundin av, um tú ert ognari ella ikki Hin ognarleysi arbeiðarin hevur somu kor og somu stødu sum maskinan, hann hevur at framleida åvisa nøgd og annars at halda munn At kapitalurin er neyð- ugur, tå virkir skulu set- ast å stovn, er eydsæd, Demokrati å arbeiðsplássinum men uttan luttøku arbeiðarans og fiski- mansins verður onki framleitt, og tað eru hóast alt hesi virkir, sum arbeiðarar skapa, ið skulu gjalda framleiðslu tólini aftur og somuleiðis gjalda umsitingina og aðrar rakstrarútreiðslur. Meðan borgarligur politikkur setur kapitalin í hásætið og leggur alt vald til hans- ara, so setur javnaðar- politikkur menniskjuna — arbeiðaran og fiski- mannin — hægri enn kapitalin, sum ikki eigur at verða menniskjans harri, men tænari. Hitt arbeiðandi fólkið eigur ikki at undirmetast og tí eiga allar avgerðir at takast í samráð millum arbeiðarar, virkisleiðarar og eigarar. Hetta eigur at verða gjørt við samarbeiðsnevndum, har allir spurningar arbeiðin- um viðvíkjandi, so sum arbeidsumstødur, trygd- artiltøk á arbeiðspláss- unum, umbygging ella útbygging, eisini spurn- ingar sum eking av fram- leiðsluni og samstundis minni knoss við klókari og skilagóðari fyriskip- an, eiga at verða við- gjørdar av slikari sam- arbeidsnevnd, har arbeid- arin fær høvi at siga sina åskodan um viðurskift- ini, og soleiðis verður ein livandi vera, og ikki javnstillaður við eina maskinu. Tey sum fáa slíkt álit verða álitisfólk Sum sagt varð í byrj- anini, tú hevur fullan og óskerdan rætt til at siga tína áskoðan um hvussu landið eigur at stjórnast Men nýtur tú henda rætt tín á slíkan hátt, at tú ert við til at vinna tær somu rættinar í tí dagliga lívinum úti á arbeiðsplássinum. Tað er, javnaðarflokkurin sum í stevnuskrá síni krevur arbeiðarar og fiskimenn at verða um boðarar í leiðslum av virkjum og íognarrættin teirra til hesi verður skrásettur. Arbeiðarafjeldin, nær manst tú vakna og trælaleinkir spreingja? Man ikki stundin verða komin nú tann 8. novem- ber, at arbeiðarar og fiskimenn rætta hverjum eðrum hond (Ræk mig broder din barkede hánd) og síðan seta eitt fleirtal av verk- arum og fiskimonnum til at rekja tykkara áhugamál, sum í fyrstu syftu má verða at skapa arbeiðið, har einki er, so øll ung og gomul stór og smá, maður og kvinna, kunnu koma í lenandi vinnu við tíðarhóskandi amboðum. Tit hava buktina og báðar endarnar, latið tí ongan villa tykkum við følskum lyftum, sum aftaná løgtingsvalid verða burturbeind Nu er eittans at gera, tad er at seta kross vid lista C 8. november Gunnar Stakså Sjón fyri søgn hvat komið er av skafti Dánjal Tavsen valevni í Vágum Hitt nógv umtalaða sam- gonguskjalið er farið í vaskið. Og grundirnar eru, at Fólkaflokkurin ikki vildi ganga saman við hin- landsstýris- um báðum flokkunum um at royna nýggjar siglingarleiðir til gagns fyri okkara sjfólk og landið sum heild, so sum samgonguskjalið segði Nú kemur hesin sami Fólkaflokkur ósmæðin aft- ur og biður um álit frá Fer- oya fólki um at vera settur aftur í Tinganes fyri at stýra landi okkara. Okk- ara svar má og kann ikki verða annað enn eitt kortanei Ødrvisi er hjá Javnadar- flokkinum at biðja um fólksins álit. Øll kenna Javnaðarflokkin og bera honum tekk fyri positivt arbeiðið, hann hevur gjert fyri alt Føroya fólk. Í meir enn 50 ár hevur Javnaðar- flokkurin á tingi víst á góðar gongdar leiðir til gagns fyri øll og tað eru sjónligt hvat er komi) a skafti Tit eldru minnast, eins og eg. til nógv verri tíðir enn tær vit liva í í dag, og hvat er ikki forbetrað hes: seinastu 18 árini, Javnaðarflokkurin leiðsluna á tingi og í lands- ins stýri. Hesi stóru fram- stig hevdu ikki verið framd, um borgarligt stýr- hevði siti3. Tað er gjøgn umroynt og einki komið av skafti — bert innantóm orð! Góðu landsmenn! Latið ikki tað falla, sum vunnið er, ti tað hevur kostað dýrt. At halda vunnin rættindi og arbeiðsmegu- leikar til allar hendur, fer Javnaðarflokkurin at hjálpa tykkum. Tað einasta, sum latast má afturfyri er tann 8. november at fara á val, og tá tú ert einsamallur í val- búrinum, tá at vera ærlig- ur yvir fyri tær sjálvum og minnast til tann fram- Framhald á síðu 14 síðani fekk