leygardagur 22. november 1980síða 6
‹ fyrra síða allar 20 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Síða 6
sm telf. 14720. 11820
Sosialurin box 76, 3800 Tórshavn
Útgevari:
Fyritaks-
og blaðstjóri:
p/f sosialurin
Tórfinn Smith (ábyrgd)
Hegni Djurhuus
Jóhann Mortensen
Jan Miiller
Arne Thomsen
Sosialurin
Dimmalætting
Blaðmenn:
Lýsingar:
Uppseting:
Prent:
Frælslynt upp-
lýsingararbeiði
SAMBÆRT málgagn fólkafloksins er eingin
ivi um orsøkina til, at Fólkaflokkurin fekk
framgongd. Tað er tað frælslynta upplýsing-
ararbeiði, ið hevur merkt skriving Dagblaðs-
ins, verður sagt, og sambært júst fráfarna
formann fólkafloksins er hetta tað Fólka-
flokkurin hevur fyri neyðini.
OG HVAT ER so hetta frælslynta upplýsing-
ararbeiði, sum nú sjálvandi verður politikkur
fólkafloksins í eini meguligari borgarligari
samgongu? Ósek fólk við hugsanum, sum
ikki hóva fólkafloksins stavnamanni, skulu
forfylgjast. Split og hatur skulu sáast millum
fólk við hjálp av íspunnum bygdaklandurs-
søgum. Sosialistiski revurin skal roykjast út
úr Suðuroyarholu síni (samanber við ávísan
framferðarhátt í miðeuropa í fýratiárunum).
Háðan og spottan at sosialum veitingum.
Misteinkiliggeran — suðuroyingar gjalda
minni skatt enn onnur, og nú til seinast at
birta uppundir at handlandi ikki eiga at lýsa í
Sosialinum tí hetta er tað sama sum at
breyðfaða sín argasta figginda. Endamálið er
víst. Kundu teir ikki megna at kappast við
Sosialin í ærligari og fríari kapping, vilja teir
knúsa hann fíggjarliga.
VAR FÓLKAFLOKKURIN einsamallur at
standa fyri tí »frælslynta upplýsingar-
arbeidinum« her á landi hevði sjálvandi verið
lættari, hjá stavnamanninum óátalaður av
nøkrum at borið fram sínar lygnir og illgiting-
ar, tá eingin var at svara aftur. Er hetta tað
teir kalla borgarligt demokrati ?
Borgarliga slaktið
TAÐ SÆR IKKI mætari út enn, at vit í ár fáa tvey
slakt. Hitt fyrra, sum vit tíbetur uppliva á hverjum
heysti, er av. Hesum slaktinum líta vit altíð fram
ímóti við góðum vónum og vóna, at skurðurin
verður góður.
HITT SEINRA slaktið, sum vit í ár kunnu rokna
við, er ikki so gott. Tað kemur tíbetur heldur ikki
fyri á hvørjum ári. Tað er heldur ikki við góðum
vonum vit bíða eftir ti. Tað er hitt borgarliga slakt-
ið av samfelagnum.
TAÐ ERU TEY bæði borgarligu blødini, Dimma-
lætting og Dagblaðið, sum vanliga kappast um,
hvert teirra er hitt mest borgarliga, sum nú aftur
eru farin at kappast um á hverjum økjum og
hvussu nógv skal slaktast av tí, sum eitt framtaks-
húgað landsstýri hevur skapt.
AT SMYRIL skal vera hitt fyrsta ofrið er full semja
teirra millum. Hetta er av so stórum týdningi fyri
hesar báðar flokkar, at ein hevur varðhugan av, at
hetta mál er nógmikið at skipa samgongu uppá.
At 50 fólk gerast arbeiðsleys hevur enntá tann
tydning, at tess størri eftirspurningurin er eftir
arbeiði í mun til útboðið, tess betur ber til at halda
lønunum niðri. Sunnur og góður borgarligur poli-
tikkur. Hvat verður so tað næsta ?
Suðurstreymoyar Javn-
aðarfelag fer til val upp á
at skapa trivna, javna og
tryggleika
Hevuðstreytin fyri at
fremja hesi hugtøk eru
m.a. góðar og mannsem-
iligar íbúðar- og upp-
vakstrarumsteður
Hesar umsteðurnar
eru í dag so út av lagi
vánaligar, at íbúðar-
neyðin kann metast at
vera tann stersti sosiali
meinbogin í hevuðs-
staðnum og ferir til mis-
trivnað við óhepnum av-
leiðingum fyri tað upp-
vaksandi ættarliðið.
Viljin hjá /sitandi
býráði — við stórum
borgarligum meiriluta —
at loysa hesar trupul-
leikar hevur ikki verið til
staðar. Býráðið hevur so
at siga einki sýnt í verki
fyri at loysa íbúðarneyð-
ina við undantak av
einum lítlum verri nú
upp undir valið.
Úrslitið av tverrandi
íbúðarpolitikki er, at
tíggjutals framiljur
búgva undir umsteðum.
sum heilsumyndugleik-
arnir neyvan góðtaka, —
at hundraðtals familjur
búgva í íbúðum fyri
okursleigu, (men vegna
eina ótíðarhóskandi
Treytin fyri trivnaði
eru góðar íbúðar- og
uppvakstrarumstødur
Kommunan er karmurin um okkara NÆR-DEMOKRATISKA samfelag.
Miðdepulin í hesum samfelagnum er býráðið, sum skal útinna tað nær-
demokratiska virksemið. Tí er tað av alstórum týdningi at velja flokkar
og persónar, sum hava eina so grundfesta demokratiska áskoðan, at teir
í ábyrgdarfullari samvinnu millum byråd, kommunala fyrisiting, einstak!-
ingin, åhugab6lkar og -felagsskapir skipa fyri byarinnan politikki, soleiðis
at øll fáa javnbjóðis kor at liva og virka undir. Eru hesar treytirnar til stað-
ar, kann nær-demokratiska samfelagið trívast og tryggleiki skapast.
Terre er
Jóhann Mortensen
valevni á lista A
til Havnar býráð
AA AS)
leigulóg tora tær ikki at
krevja sín rætt) at
hundraðtals ungfólk
arbeiði og undir útbúgv
ing — búgva fyri okurs-
leigu i smáum og våna-
ligum kømurum, ofta
uttan meguleika fyri at
gera sær mat ella fáa sær
eitt bað
Kunnu vit góðtaka, at
nakrir av okkara med-
borgarum búgva undir
slíkum umsteðum ?
Nei! Og tí má tað vera
ein kommunal uppgáva
at fáa bett um hesar
vånaligu umsteðurnar
og tað lógloysið sum
valdar á íbúðarmarknað-
inum.
Tórshavnar kommuna
hevur fingið veruliga
gongd á útstykkingar til
sethús. Nógv er útstykk-
jað og fleiri ítekiligar
ætlanir fyriliggja. Hesar
mugu fremjast so skjótt
sum tað er meguligt, og
ein fest útstykkingar-
ætlan fyri komandi árini
má leggjast, soleiðis at
tervurin á grundstykkj-
um verður nektaður —
og soleiðis at vit sleppa
undan teimum privatu
spekulatións-útstykking-
unum !
Tey flestu vilja hava
síni egnu hús, men tað
Mangt skal man hoyra
áðrenn oyruni detta av,
er gamalt orðatak. Hetta
eru vit noydd at ásanna,
tá ið vit lesa, hvat Pauli
Ellefsen skrivar í Dimm-
uni fyri leygardagin 15. í
hesum.
Hann skrivar: >Kom-
andi samráðingar um
nýtt landsstýri eiga at
verða førdar við neyðug-
um ålvara«.
Hann er keddur av, at
staunamaður
flokksins nú
valið,
»atgerdarloysi sam-
fólka-
aftaná
hevur neunt um
bandsins«, og so sigur
hann, at í
skørpum
Eitt skal eg siga tær
Pauli Ellefsen, í Sosial-
Sosialinum
verður skotið við
SOSIALURIN
eru nógv einstek —
yngri sum eldri — sum
ynskja sær annaðhvert
eina eigara- ella leigu-
íbúð Tí eigur
kommunan sambært
legtingslógini um íbúð-
argrunnin at leggja eina
fasta ætlan fyri bygging
av ávísum tali av slíkum
íbúðum árliga.
Somuleiðis eigur
kommuna í
samráð við landsmynd-
ugleikarnar at skapa
fyritreytir fyri bygging
av kollegium til ung
undir útbúgving. Tað
kann ikki vera rætt, at
hesi og foreldur teirra
skulu bleða fyri eini
íbúðarspekulatión.
Eisini eru tað mong
eldri, sum ynskja sær
eina fittliga íbúð í staðin
fyri eini stór hús, sum
tey ikki hava ráð at um-
sita. Tí eigur kommunan
eisini at taka stig til
bygging av íbúðum til
eldri í vanligum útstykk-
ingum, soleiðis at tey
eldri ikki verða hópað
saman, men koma at
búgva í einum livandi
umhvervi. Slíkar bygg-
ingar skulu hava felags-
rúm, verksteð o.tl., so-
leiðis at tey eldru hava
nakað at takast við í
Havnar
Mangt skal man hoyra
ellisárunum.
frá borgarligari síðu
sagt, at
skifti
spurningur og at tað al-
menna, í
kommunan, skal halda
seg burturi.
at fáa síni hús upp, og
tann einstaki avgerð, um
hann leigar út fyri at
klára byggikostnaðin —
fyri at fáa endarnar at
rekka saman.
flokkinum kunnu ikki
góðtaka, at
okkara
skulu vera noyddir at
húsast í eini kjallaraíbúð
alt lívið, t í peningaliga
úrtekan er ov lítil til at
fáa reist egin hús. Tí
fegnast vit yvir lógina
um íbúðargrunnin.
góðtaka, at
okkara
skulu vera offur fyri eir-
indarleysari
jagsiran á íbúðarmarkn-
aðinum !
Havnar kommuna fer at
reka ein
íbúðarpolitikk. Tað vil
listi A — javnaðarlistin
— gera.
Kommunu-
valið 1980
Ferð eftir ferð verður
íbúðarviður-
er ein privatur
hesum føri
Tað er ein privat sek
Men vit í javnaðar-
nakrir av
medborgarum
Heldur ikki kunnu vit
nakrir av
medborgarum
profitt-
Tí er neyðugt, at
miðvísan
inum hevur bara verið
skotið við leysakrútið, tí
at tað er tú, sum hevur
skotið við skørpum. Í
heili seksár hevur tú lagt
menn undir allar møgu-
ligar óheiðurligheitir. og
sloppin gott frá tí
Ongantiå i Føroya søgu
hevur fyrr verið nýtt ein
so ljót og skitin >propa-
ganda«, sum tú hevur
nýtt, síðan tú kom upp í
føroyskan politikk, og so
sigur tú, at hinir skulu
lata vera við at brúka
óhevisku talu og skrift,
nei, eg vil siga, at ónt
skal ónt fordriva, og ti
meini eg at tað onki er so
ringt, at tað ikki er ov-
gott til tín.
J.G.