mikudagur 3. desember 1980síða 12

Tann elsta er tann Marianna Debes Dahl LEPAR. Stuttsøgur Utgevari er forlagið Fannir Bókin er 70 blaðsíður Prentad å Klaksvikar Prentsmidju S. J. Repro hevur gjørt reproarbeiðið Bókavirkið hevur heft og bundið inn Myndaklippini hevur Annika Johannesen gjørt Kostnadur kr. 48 heft og kr. 68 innbundin besta Søgurnar hjå Marionnu Debes Dahl hava ongantíð hugtikið meg. Og stutt- segusavnið »Lepar« er i so måta onki undantak. Søg- urnar eru keðiligar, 6 dramatiskar. Nú veit eg ikki, um Marianna ætlar, at »Lepar« skula vera seg- ur fyri vaksin fólk, bern ella unglingar. Eg giti tó, at hetta er ein unglinga bók. Slíkar eru fáar á fer ovsKum so tað er at fegn- ast um hverja, sum kemur afturat. Og tað kann vera, at føroyskur ungdómur sum er vaksin upp við Selvpil, Joakim von And og ellum hetjunum í Serie- magasinet við opnum huga taka móti hesum fittu, vælmeinandi, mo- ralsku segunum hjá Mari- onnu Debes Dahl. Tað kann vera Eg kann so bert siga mína egnu meining um tær. Marianna skrivar væl. Hon hevur ein knapp- an stíl og fær sagt nógv við fáum orðum: »So hugdi hon upp á hann. Beint inn í eyguni á hon- um Alvarslig. Hann hugdi eisini upp á hana. Einki smíl. Bardagin var av. Tey vóru troytt. Men bardagin var av.« (Ur sog uni Ørindi). Men summastaðni lýta óneyðugar frágreiðingar segurnar »Knappliga kom ein ungur drongur við kenning kveðandi fram við teimum. Hann hevði sigarett í aðrari hondini, og í tí hann slongdi armin útfrá sær, sum slíkir ofta gera, tá tað lagið er á teimum, rendi hann sigarettglóðina ímóti grønu ballónini, so hon brast.« (Å stevnu). Søgurnar eru um vanlig følk og vanligar trupul- leikar teirra. Men fyri tad nytast tær ikki at vera so kediligar Eitt evni, sum gongur aftur i skrivingini hjá Marionnu Debes Dahl, er bygdin mótvegis bynum, sum oftast Havnini. Alt er so gott úti á bygdunum og alt so ringt Havnini. Í hesum bygdaromantikki er ikki pláss fyri tí minni góða í feroyska bygdalívi- num: klandur um hvenn cm? av jørå, »livandi urta- pottar«, slatur og sleyg um alt og øll, arbeiðsloysi. Tu kanst ikki lata vera vid at hugsa um tær råm- andi og beinraknu bygda- livslysingarnar hjå Jens Paula Heinesen. Tad eru niggju søgur i »Lepum«. Allar stuttar, ti békin telur bert 70 blad- sidur. Og tad løgna er, at elsta søgan, Heri, ífrá 1969) er eisini tann besta. Nógv tann besta Heri er ein drongur, sum blívur fornermaður, tí hann sleppur ikki á flot við pápanum Honum rennur í hug, at spælisyst ir hansara einaferð hevur sagt honum ein stein, sum hevur tann eginleika, at tann sum set- ur seg á hann, livir ikki ár- ið út. Heri vil doyggja og hann setur seg á steinin. Og so kemur ein væl sam- ansett lýsing av drongi- num, sum gongur og bíðar eftir deyðanum. Gamla- árskveld kemur og hann er framvegis sprelllivandi. Eg skal ikki siga, hvussu segan endar, men hetta er ein sonn perla av eini segu. Hon er næstan betri enn allar hinar átta tilsam- ans Myndaklippini hjá Anniku Johannessen eru væl gjørd. Tey líkjast søgunum, eru fitt, men ikki ovurhonds spennandi. søguna um Hegni Djurhuus Meinaleyst skemt Tað eru fólk, eisini í sjónleikarafelegunum, sum meina, at sjónleik- ur skal vera nakað, fólk fara til fyri at >slappa av« eftir dagsins stríð og strev. Og tað er tí, meinaleysur skemti- leikir hava so góða undirteku her á klett- unum. Sjálvur taki eg ikki undir við sjónarmiðin- um, at man skal fara til sjónleik fyri at >slappa av«. Tað eru betri og bíligari mátar at „slappa av«. M.a. halla sær afturá og fáa sær ein blund. Nú er so ein av hesum meinaleysu skemtileikunum komin afturat til landið. Hav- nar Sjónleikarfelag sýnir íslendska leikin Barnalótir, ruðuleiki í barndómsheiminum. Og tað er í lagi, at fel- agið nú kemur við einum lettum leiki eftir tann álvarssama Lívið er mítt. Barnalótir er langt frá tí at vera nakað meistaraverk. Hann er rættiliga onkisigandi. Væl egnaður at >slappa av« við. Hevundin nemur í leikinum við ymiskt, sum má sigast at vera seríslendskt. Til demis fjallkonan og »kaupfél- agið<. Man noyðist at kenna íslendsk viður- skifti fyri at fáa nakað burturúr skotunum. Men tað er ikki við skerpum, Kjartan Ragnarsson skjýtur. Einastu summarklæði, „Kaupfélagið. hevur, eru Mickey Mouse skjúrtur. Íslendingar eru ikki minni ameri- kaniseraðir enn vit fer- oyingar eru daniseraðir Annars er alt gott at siga um framfersluna hjá Havnar sjónleikar- felag. Elin Mouritsen hevur verið heppin við uppsetingini og spælið er frá byrjan til enda gott og stabilt. Heilt frálík er Margreta Næss sum Inga. Somu- leiðis Lina Larsen sum Tórgerð og Óli Kurt Hansen sum presturin Benadikt. Og Gulla Øregaard var ógvuliga sjarmerandi sum skaldakvinnan Erla Dogg: Tað er onki at ivast i, at Barnalótirnar fara at savna nógvar áskoð- arar. Tað gera slíkir leikir altíð. Hegni Djurhuus Lýsið í sosialinum N N N Q N Q v k MDVD AF AF MI MVMD LDS MJ LMI AP ATP 559 NE SS SES SS SS SS SS SS NNNNNNNNNNNNSSN Oli í Áarstovu undir við Oyggjatíðindi, Eg taki sum ur Ja, gott hevði verið um rusksteðin í Havn- ardali eisini skuldi gold- ið haldaragjald til Dag- blaðið ERNIE IE IC IE IE 3339 IEIC IC IE IC IE IC SETS TE IE IEC NNIT.