mikudagur 7. januar 1981síða 6

telf. 14720. 11820 box 76, 3800 Torshavn Utgevari: p/f sosialurin Fyritaks- Tórfinn Smith (ábyrgd) Hegni Djurhuus Jóhann Mortensen Jan Miiller Arne Thomsen Sosialurin Dimmalætting og blaðstjóri: Blaðmenn: Lýsingar: Uppseting: Prent: Nýtt landsstýri Nýggja landsstýrissamgongan millum Fólka-, Sambands- og Sjálv- stýrisflokkin varð skipað mánadagin. Hetta er ein borgarlig samgonga, sum sambært einum av samgongu- bløðunum, Dagblaðnum, skal reka ein frælslyntan politikk við avmark- aðari nýtslu og virðing fyri almenn- ingsins peningi og tí lágum skatti. Hesin politikkur skal vera meiri gagn- ligur fyri oll enn mergsúgvandi, sosia- listiskur oyðipolitikkur, verður sagt. NÚ FÁA VIT at síggja. Stórum orðum liva hvorki borgarligir ella sosialistar leingi av. UM POLITIKKUR nýggju samgong- unnar verunliga verður borgarligur — frílyntur ella hvat teir vilja kalla hann (navnið spillir ongan) er væl hugs- andi, hóast tað enn hevur verið 6gvu- liga torført at hóma nakra sum helst politiska kós annadhvørt frá nýggja løgmanninum ella tí eitinum av einum samgonguskjalid, sum gjørt er flokkana millum. UM POLITISKA hegnið nýggja løg- mans er eins gott og mussaskødid er ov tidliga at meta um, men viðmerk- ingar hansara hava higartil verið eins innantómar sum áður. Samgongu- skjalið er hareftir. 13 »slutur fyri ein slatur« greinir fyri síðani at enda við einum fyrivarnið. Hetta fyrivarnið skal tryggja hverjum einstøkum sam- gonguflokki vetorætt um ein teirra dittar sær at koma við uppskoti sum á ein ella annan hátt kann tuikast sum havandi politiskt sikti í sær. So nú ræður um hjá samgongumonn- um at hava tunguna mitt í munnin- um. Tað verður torført hjá onkrum. DIMMALÆTTING er longu farin at meta um hvussu leingi samgongan fer at halda, og heldur at einki er at ivast í at tað »henad vejen vil komme til at knirke«. Men sambært Dimma- lætting er orsøkin sjálvandi, at ov illa er stýrt frammanundan. HVUSSU VERÐUR og ikki, vil tíðin vísa. Hvússu nýggja landsstyrissam- gongan fer at greiða skyldur sínar, betri ella verri enn hin undanfarna, er ivasamt. Men at núverandi andstødan verður betri enn hin ——————————.v aen | ||| | gamla, er einki at ivast í > SOSIALURIN Tann borgarliga samfelagslagkakan Hvør minnist ikki tad vidagitnu meirødu Paula Ellefsens og hvat nu, ella er tað veruliga so sum gamla orðatakið sigur. »Oftani etur hundur tað hann havnar og ketta tað hon spyr«. Tað tykist mær at betri passar ikki til verðandi royndir at skipa eina borgarliga samgongu á tingi. Fólkaflokkurin sum í dag veruliga roynir at vaska hendur við at frá- leggja sær alla ábyrgd av tí sum er framt av fráfar- andi samgongu. tað samgongu sum hann hevur veri í samvinnu við í seks ár, hann hevur nú gjørt alt fyri at koma í samvinnu við sambands- flokkin, tann flokk sum fýggjarmálaráðharrin á løgtingi segði »at hann nú í fleiri ár hevði verið noyddur at rudda upp aft- anå«. Jú hann stóð upp um øklar av ógreiddum málum, fyri at siga tað milt. Eg havi staðið upp um eklar av óruddi aftaná sambandið. Hver minnist ikki orð formanns fólkaflokksins Jógvan Sundstein >Her skal verða reiðiligheit, her er spurningur um trúver- digheit<. Hvar er trúver- digheitin Jógvan Sund- er tað veruliga so at formannskapurin kostar so nógv, jú mangt broyt ist á mansins ævi. Við at lesa Dagblaðið valið, við sínum persónligu álopum á sam- bandsmenn og nú er veru- liga broytt. Lesið jólaboð stein áðrenn Ola Brekmanns. Har liggja fólkaflokksmenn veruliga á kneðunum og biðja sambandsveljarar um, við telefonuppring- ingum at krevja av ting- limum sínum, at teir fyri ein hvønn pris skulla fara í samgongu við Fólkaflokk- in. Ja her skal brúkast telefonterror, fyri at noyða eina borgarliga samgongu. Her má sanniliga ikki rugga rætt. Tá so sama blað skrivar um skatt, so gloymur blaðið at tað vóru teir sjalvir sum vóru við at leggja bæði toll og skatt á Føroya fólk, sjålvt um teir tá sum nú siga ongan skatt ongan toll, men hetta er sjalvandi bara galdandi fyri nekur eins- tek. teir sokalladu vinnu- lívsmenn. Hetta er í stuttum .tær politisku linjurnar sum skylja nú, ella er tað nakað annað, jú sanniliga hver skal verða formenn í teimum ymisku nevndunum, tað hevði jú Fólkaflokkurin jú longu tryggja sær við hjálp frá Sjálvstýrisflokkinum. Teir fingu tingformann- in og formannin í Fíggjar- nevndini, her við hjálp frá tjóðveldismanninum Ova Mikkelsen, arbeiðara- hjarta hjá tjóðveldinum, ja tað er so sum so. Og hver skal so verða løgmadur. Hetta hevur verið tann standandi spurningurin. Tað er væl ellum sam- bandsfólkið greitt, tey sum veruliga eru sam- bandsfólk at formaður teirra Pauli Ellefsen ikki kann. verða løgmadur i einum sjálvstýrislandstý- ri, tí sambært Dagblaðið bleiv tiduliga sagt, „Eitt skal Sambandsflokkurin vita, tað eru 9 sjálvstýris- menn og bara 8 Sambands- menn, og gangast skal á sjålvstyrisleid«. Tað er ein flokkur aftur- at sum kanska ikki verður so nógv umreddur, hann kann eftir hvat skylst av hinum flokkunum altíð brúkast, ella kann hann tað. Hevur hesin góði gamli flokkur veruliga eingi aðalmál? Men sanniliga meira ólíkar samarbeiðafelagar enn hesar sum nú hava funnið saman skal ein leita leingi eftir, tí sambært skriving Hilmar Kass, “bæði í Dimmalætting og í Tinga- krossi, legði hann formann sambandsflokksins undir at fara við ósannleika í fleiri førum. Jú hetta verða nakrir spennandi tríminingar sum meguliga finna saman. Og um so er, ja so hava teir bitið høvdid av allari skomm. Tí í Dagblaðnum tann 24/10 1980 skrivar Nils Holm Jacobsen valevni fólkafloksins í Suðuroy, nakað soleiðis. Politisk forfering er galdandi idag. Vit bert mynda okkum hugin hjá Paula Ellefsen at fara í Tinganes saman við Jogvan Sundstein, sum Pauli hevur skýrt. „Jógvan er ikki í ordan«. Hvat so enn Niels Holm meinar við ikki at verða í ordan ? Um sjálvstýrið sigur sami maður samstundis, at har ræður >Babylonsk- ur forvirringur«. Hetta er skoðsmálið sum fólkaflokksmenn ikki vanligi veljarin men hev- uðsvalevni í Suðuroy, siga um samgongufelagarnar. Eitt annað av valevn- unum í Suðuroy skrivar í Dagblaðnum 7/11 1980. Veljið á breiðum grundar- lagi, og sigur víðari at um ein sjálvstýrissamgonga var í ftinganesi við seinasta val, hevði Suðuroy ongan at umboða seg í samgonguni. Um ein samgonga verður av hesum fyri at brúka tykkara egnu orð babylonsku forvirraðu samgongum, er tú so negdur við sambandsum- boðið. Ti tann av fólka- flokkinum lovaðið landa- stýrismaður verður ikki sambært tykkara egna formann. Jógvan Sundstein er nógv broyttur nú hann bleiv formaður Fólka- flokksins. Hann tosaði nógv um at halda orð, um trúver- digheit. Hvar er trúverdigheitin nú. Lesið takkarkvødurnar í Dagblaðnum aftaná valið og domið so sjálvi. Ta verður eingin suður- oyingur í einum borgarlig- um landastýri. Orgulutbyggingin i Vesturkirkjuni — eitt misskilt mål At meta eftir teirri viðgerð. sum umsøknin frá kirkjuráðnum um al- mennan figgjarligan studul til eina ætlada ut- i orglinum uni fekk i fyri jól iðnum beint tað, sum at menn hava fingið seg inn í málið. Tað í vera beint at greiða i rættiliga H fra, hví hetta mål er vordid reist, og hvat ið er i umbúna Longu meðan kirkjan var í gerð, var tað kirkju- musikarum greitt, at bílagda orglið við bert 16 stemmum kom at vera alt ov lítil hetta mikla Onkur roynd varð gjørd at fáa stemmu- ð í minsta lagi upp á 24, men helst hava teir, sum stóðu fyri byggingini, ikki hættað sær undir meirútreiðslur av nøkrum slag, ti takid at fåa full- fíggjað hetta megnar KirKlurim projekt hevur verið nóg tungt frammanundan. fá ið komið var framm undir vígsluna av krikjuni, komu vit á tal við annan av stjórunum í orgulfirmanum Th. Forbe- hius & Sønner, ið sjálvur setti orglid upp. Teir vóru, sum hann segði, greiðir yvir, at orglið ikki var nóg stórt til rúmið, men fyri tann pening, ið var til taks. bar ikki til at byggja eitt sterri. Hann fór tí í intonatiónini at spenna tað so mikið, sum hann helt, at tað toldi, og fólk munnu minnast, at orglið hesi bæði fyrstu árini hevði ein í so ágangandi klang. Eftir at eg heystið 1977 var settur sum organistur við Vesturkirkjuna, komu vit báði Kjartan Mørkøre, sóknarprestur, í tos um hetta, at orglið átti at verid munandi sterri. Kjartan visti tað framm- anundan, hevði tosað við musikkkenar menn um viðurskifti, hevði sjálvur lagt merki til, at snjallu stemmur vórðu tiknar í nýtslu, um væi av fólki var í kirkju, og kundi eisini nevna, at hesi nesar organistur, ið hevði havt hevi at spæla upp á orglið í Vesturkirkjuni, ikki vildi halda konsert her, men var farin norður til Klaks- vikar, tífæhar kundi hann spæla tå verk, sum hann beint tå hevði á skránni. Eg kundi nínum citera Grethe Krogh, pro- fessara, ið eftir at hava spælt undir kirkjuvígsluni tók kun én ting at gøre, og det soleiðis til: »Der er er at tage det orgel ned - det er alt for lille til det kirkerum !- Um enn ein væl kundi unt igen hesum annars so ediliga instrumenti at verða sett upp í einum hóskandi umhvørvi, so mátti tað haldast at eitt nóg so drastiskt stig at taka orglið niður aftur, og tí varð avgjert spaku- liga at fáa kannað allar møguleikar, áðrenn málið varð reist í kirkjuráðnum Vit spurdu okkum tí fyri hjá orgulfirmanum, nakar møguleiki mundi vera fyri einari útbygging, og við teimum upplýsing- um, vit fingu, varð málið so lagt fyri kirkjuráðið. vera um Beinleiðis úrslitið av hesum fundi var, at formaðurin kirkjuráðn- um skrivaði bræv til Th. Frobenius á Sønner og bad um konkret uppskot og tilboð, men áðrenn svarid frå orgulfirmanum var vidgjørt í ráðnum, hendi tað, at ein fakmaður sum Finn Viderø, profess- ari, kom at hava orgul- skeið í Vesturkirkjuni, og nýttu vit tá høvi at heita á Walther Frobenius, Framhald á síðu 15 ILLI