leygardagur 9. mai 1981síða 6

SOSIALURIN telf. 14720. 1 1820 box 76, 3800 Tórshavn p/f sosialurin Utgevari: Fyritaks- Tórfinn Smith (ábyrgd) Hegni Djurhuus Jóhann Mortensen Jan Miiller Arne Thomsen Sosialurin Dimmalætting og biadstjori: Blaðmenn: Lýsingar: Uppseting: Prent: Fyrsta tingsetan TÝSDAGIN ENDAÐI fyrsta tingsetan hjá nýggja borgarliga landsstýrinum. Hetta var ein sera soltin tingseta. Sermerkt av ósemju millum samgonguflokkarnar og sermerkt av tørvandi evnum og handalagi hjá hesum flokkum at stjórna landinum. TALIÐ AV MÁLUM, ið vórðu vidgjørd hesa tingsetuna, var nógv lægri enn tað hevur verið hesi seinastu nógvu árini. Av hesum málum hava fleiri verið framløgd av undan- farna landsstýrinum, meðan fleiri vórðu løgd fram av andstøduflokkunum, soleiðis, at bert nøkur heilt fá og týdningarleys sum t. d. hækking av prísinum fyri happadråttarsedl- ar, vóru framløgd av sitandi landsstyri. ONGANTÍÐ Í SØGUNI hava tingmenn, ið hava átikið sær at stjórna landinum sýnt ting- arbeiðinum slíka líkasælu sum samgongu- menn á tingi hava gjørt hesa tingsetuna. Vit hava ferð eftir ferð verið vitni til, at andstød- an hevur hildið tingarbeiðinum gangandi meðan samgongumenn í útjaðaragkinum, kveld eftir kveld eru farnir til hús, samstund- is meðan tingfundir hava verið um kveldið. TAKKARLONIN, ið andstøduflokkarnir fingu fyri hetta var, at teir íkki fingu síni mål við- gjørd. 2. febr. legði Javnaðarflokkurin t. d. fram uppskot um stovnan av felag at rekja millumlandasiglingina. Hetta mál kom íkki fram fyrr enn í allarseinasta enda av ting- setuni. Og uppskotið frá norðoyatingmonn- unum Finnboga Isaksen og Vilhelm Johannesen, um låntøku til framhald av vega og bergholsarbeiðinum í Kallsoynni, sá ikki dagsins ljós aftur. Tað varð syltað i løg- tingsfiggjarnevndini. REYÐI TRÅDURIN í politikki samgongunnar hevur verið at fremja almennar niðurskurðir ið fyrst og fremst rakar landsins útjaðaragkir og tey veiku í samfelagnum. Úrslitið av at minka um almenna virksemið er arbeiðs loysi. Og hetta arbeiðsloysið kenna vit longu sviðan av. Tørvandi vilji, tørvandi evnir og handalag var tað sum nýggja borgarliga landsstýrið legði fyri dagin hesa fyrstu ting- setuna. SAMGONGAN tykist hvorki at vita út ella inn. Og tað gera føroyingar heldur ikki. Nú tann fyrsta tingsetan hjá nýggja borgarliga landsstýrinum er av, er tað helst mangur før- oyingur ið ynskir og vónar, at hetta eisini var seinasta tingsetan hjá hesi samgongu. Heldur tú Hugsunarloysi ella brådræsi? Tá vit um dagarnar frættu, at tann so nógv umtalaða ítróttarhellin á Delum aftur er komin undan kavi, og at avgerðin um bygging skal falla fyrsta dagin, loyva vit okkum, sum skattgjald- arar í Getu kommunu, at koma við nekrum við- merkingum til hetta mál. Herfyri hoyrdu vit í út- varpinum, at nýggja bygdaráðið hevði avgjert at hækka tað longu alt ov hega skattaprosentið til 16,5. Hóast inntekan vaks við uml. 20% seinasta ár, var avgjørt neyðugt at hækka skattaprosentið, fyri at kommunan kundi rekja sínar núverandi skyldur, skilst av úttalils- um frá bygdaráðslimum. Tá vit eru vitandi um, at nógvur skattur, ið fallin er til gjaldingar, stendur úti, tí fólk ikki fáa endarnar at rekka saman fíggjarliga, so kann hallarmálið, um tað verður samtykt, sigast at vera steinur oman á byrðu fyri bygdafólkið, og tá tað er eitt faktum, at meginparturin av vinnu- hjólunum í bygdini — nevniliga skipini — hava ligið í vinnuloysi, tað, ið farið er av hesum árinum, og ikki ein króna forvunn- in hjá nógvum, fara vit at spyrja, um hesir menn vita, hvat teir gera, ella um ætlan teirra er at leggja enn tyngri byrðar á okkum tey komandi árini. Tíbetur hevur tað eydn- ast einum ikki so lítlum parti av getufólki at fingið sær tak yvir hevdið sein- astu árini, og hava hesi stór og dýr lán at dragast við, men ikki tykjast hesir menn at himprast við at leggja enn sterri byrðar á fólk, so hesi noyðast úr húsum sínum og út á getuna, tí bygdaráðið dugir sær ikki hógv í pen- ingamálum. Nei, skulu fleiri pengar nýtast, so seti teir í okkurt vinnuskapandi, so at fólk- ið, her býr, fær eina inn- tøku, sum ger tey fer fyri at svara hverjum sítt, í staðin fyri at kasta eini 800.000 ella meir í ein bygning, sum er óproduk- tivur, og sum kommunan í framtíðini fer at kenna sum eitt haft um beinið, tí ein tílík hell kostar ikki so lítið at reka. Hugsið eisini eitt sindur meira um teir yngstu borgararnar í sóknini. Í Syðrugetu t. d. er ikki so frætt sum eitt pláss, hvar smábernini kunnu spæla ekkaleys, men noyðast at spæla úti á koyrivegnum millum bilarnar. Eitt slíkt eki hevði ikki verið kost- naðarmikið at gjert, tí kommunan eigur bæði grundeki, tilfar og maskinamboð. Ella skulu smábernini kanska eisini inn á Dal? Kæru bygdaráðslimir! Tað er ongin skomm at siga: vit hava ikki ráð, ella: lat okkum síggja tíðina ann eina tíð, nú tað trongist á vinnuøkinum, og vita hvussu verður. Leggið tykkum tað í geyma ! Tá verða tit helst eisini at sita í bygdaráðnum eftir næsta val. Nekur getufólk Meddelelse fra den Britiske ambassade Den britiske regering be- klager Robert Sands' død som følge af den sulte- strejke, han af egen fri vilje har gennemført. Regeringen har ved flere lejligheder givet udtryk for sin bekymring over sultestrejken, og for sin medfølelse ikki alene med de sultestrejkendes fami- lier, men også med ofrene for terroristernes volds- handlinger. Samtidig med at regeringen således be- klager ethvert dødsfald som følge af sultestrejker eller voldshandlinger, står den fast på det stand- punkt, at den ikke vil med- virke til tvangsfodring af sultestrejkende, som selv er klare over, at sulte- strejken vil medføre døden, hvis den fort- sættes. Som svar på en klage fra fire af de protesterende fanger afgav Den europæ- iske Menneskerettigheds- kommission i juni 1980 en kendelse, hvori det fast- slås, at fangernes protest ikke kan begrundes eller retfærdiggøres med hen- visning til Den europæ- iske menneskerettigheds- konvention. Kommissio- nen udtalte ved samme lejlighed, at klagernes krav om statur som poli- tiske fanger ikke kunne støttes på britisk ret eller på eksisterende inter- nationale retsregler, ligesom det heller ikke kunne begrundes i Menneskerettighe“ skon- ventionen. Af rent humanitære grunde har den britiske regering imidlertid reager- et positivt på Menneske- rettighedskommissionens forslag om ændringer i fangernes vilkår. Der er givet tilbud om en række forbedringer, som imidler- tid er blevet blankt afvist af de protesterende fanger i Nordirland. Ligeledes afslog Robert Sands den danske fungerende for- mand for Den europæiske Menneskerettighedskom- missions og Pavens sekre- tærs anstrengelser for at formå ham til at indstille sin sultestrejke. Det er ikke desto mindre regerin- gens håb, at de øvrige fanger vil opgive deres holdning og gøre brug af de rettigheder, der er blevet dem tilbudt. Forholdene i Maze fæng- slet i Nordirland er blandt de mest moderne i verden, og det er den britiske rege- rings hensigt fortsat at forbedre disse forhold, hvor det er hensigts- mæssigt. Kendsgerningen er, som det helt klart fremgår af en erklæring udsendt af de protesterende fanger den 5. februar 1981, at det de kræver er at blive betrag- tet som politiske fanger. Regeringens principielle holdning over for dette krav er uforandret og støttes fuldt ud af de le- dende oppositionspartier i Parlamentet. Regeringen vil ikke gå med til etable- ring af særbetingelser for enkelte grupper af fanger indenfor det nordirske fængselsvæsen. Den vil ikke overlade kontrollen over, hvad der foregår i fængslerne til grupper af indsatte. Den vil ikke bøje sig for kravet om politisk status, lige så lidt som den kan anerkenda, at mord og vild skulle være mindre fordømmeliga, fordi de påstås at være foretaget af politiske grunde. En godtagelse af kravet om status som — politiske fanger ville indebære en legalisering af det provi- soriske IRA's kampagne, og ville samtidig fjerne den afskrækkende virk- ning af de idømte fæng- selsstraffe og derigennem virke som opmuntring til yderligere voldshand- linger. Tað keðiliga barnautvarpid Mær hevur altíð dámað væl at lurta eftir barnaút- varpinum. Eg minnist tå id Oli og Elin spåkadu inn i biløt og tilikt. Eisini dåmdi mær væl at lurta tå ið læraraskúlanæming- arnir vóru. Tað var ógvu- liga stuttligt at hoyra út- varpsleikirnar, yrking- arnar og allar tær stutt- ligu segurnar. Men tá ið teir fóru og Óluva við bernunum kom at lesa óskiljandi segurnar hjá Chr. Høj, trysti eg á »Off«, tá ið barnaútvarpi kom, og tað mundi ikki bara vera eg, ið gjerdi tað. Eg haldi at tey, ið leggja barnaútvarpi til rættis, kundu gjert tað stuttligari og áhugaverdari fyri bern- unum. So gerið øllum bernunum tann beina ikki at lesa tær modnu og óskiljandi segurnar hjá Chr. Hgj. G. Joensen 3815 Strendur Føroysk måling P. F. Måling