leygardagur 23. mai 1981síða 2

Síða 2 Er skipaflotin vorðin eitt botnleyst kar hj ur SOSIALURIN landskassanum at oysa i! Lat okkum verja og spara gytingarstovnin mest møguligt, skrivar Juul Jacobsen, løgtingsmaåur m.a. Orðaskifti um fer- oysku fiski- vinnuna í 80-unum eingin veit, hvar hann fer: Soleiðis kann næstar siga um fisk. Eg trúgvi ikk at nakar kann siga nakað við man VISSU | 1932 var fyrst róði og kann eg siga, at allir vetrarnir fyri kriggid vóru smáligir til útróður her hjá okkum kki tí, tað bleiv nógv róð út tá. Mer seinnu helvt av 30-unum og tvey tey fyrstu kriggsårini kom ein rugva av størari hysu inn å grynnuna altso Skålviksgrynnuna. Tad var ta tíðina tá skipin Óru heima. Eg var onkran túr við teimum ( ØK 3V f n'lå ir helt r mát yryr A. Men i Anin tr Q Jíð ngin trolari var. So logið kann tað ve KK afturkomin enr Jú jú vindurin kemur og vindurin fer. Náttúruna er menniskjan ikki harri yvir enn og blívur tað neyvan Vit kunnu hyggja at fugl im. Fyri einum fýra árum síðani rímdi lundin umleið 20 juni frå pisuni hví ti hann fekk ongan mat til hana. Tær lógu deyðar í holulummanum við tara brosmu í nevinum Fólk ríma jú av bygdum og útoyggjum, tí tey kunnu ikki livbjarga sær har. Tá so illa er javnað okkara millum ISSU Kunnu vit tá seta Nei toskur er ikki býttari enn so høvd uppa nátturuna at hann ter hár nakað er at forvinna og líkindi annars eru til vildar. gerast vil Ég vil verja og spara okk Hvat kann so nkur spyrja halda Vit Skulu ara gýtingarstovn í gýtingar tíðini mest møguligt. Men Jákup Sverri sigur at gýtt verður altíð nokk. Og helst Tað komnir við hevur hann rætt eru nógvir góðum mans ráðum bæði so og so. Tað er ikki so legið. Men um nøkur nytta er í teimun er ein annar spurningur Vit hava havt ein góðar og stóran skipaflota, sum hevur lagt eina velduga rúgvu uppá land og givið arbeiði til nógvar hendur hóast hetta er alt uppbrúkt og væl meira til Tað okkara eru tíverri fleiri av bestu skipum og raddir eru frammi um at seld selja heilt nógv aftrat. Jú jú liva uttan ein skipaflota, so má kunnu vit góðan nakað heilt annað henda. Av at raka og klippa hverjum ikki. Alt gott hann er ikk ødrum liva vit um idna at siga bara góður men hann er neydugur, sum tilskot og hjålp annars. Men til tad stora og at avloysa skipa sjónarmið Juul Jacob- sen løgtings- maður skrivar flotan, tað ganga tað nógv ár enn. Annars verður hann ikki til við ti lønarlag og teknisku útbúgving vit hava. Råvøran kemur úr havin- um og hana mugu vit satsa uppá, og tað verður ikki við at selja skipini. Vit hava nú eitt 200 fjórðinga sjómark, sum fleiri vóru so glaðir fyri, áðrenfi vit fingu. tað. Nú hevur so pípan fingið eitt innað ljóð frá teimum. Tað er nú helst oftast so hjá hesum pípublásarum. Eg sjálvur, at um vit fáa fleiri góðar árgangir av toski, so verður tað nokk til tann flota vit manna, um vit brúka skil og sum t. d. meskavíddin hetta var eitt met KUNNU sera gott tiltak Síðani er tað tað djúpa vatnið. Tað, sum tað goymir við botnin og eisini uppi í nokk til okkum allar, tá funnið verður út av, sjónum er hvussu tað skal røkjast av teimum, sum skulu rekja tað og ikki av teimum, sum halda seg vita alt. Tað sum mest umræður, haldi eg er at duga at húsast við tí, sum vit fáa. Vit búgva jú í Fer oyum og sum yrkjarin segði »Gullsandur kemur ikki eftir hondini«. Hjallur okkara hevur verið og er á sjónum. Hann er ofta svikaligur og mangan bummtúrurin gjørdur, men hóast tað, er tað hesin hjallur, sum hevur lívabjarga okkum higartil. Ti harmar tað meg at hoyra, at skipa floti okkara er eitt botnleyst kar hjá landskassanum at oysa í og gudnáði lands kassan og allar aðrar kassar við sínum stovum og stovn um, tá skipini eru seld. Tað er einki so vist sum tað, tá verður tómligt. Føroyska pressan munandi meiri tíð- Indafró seinastu 10— 15 árini Men verji Muller, tíðindamaður m.a. Orðaskifti um fer- oysku pressuna eitt eyðkenni tykk 3t føroyska eftir altso fyri 43 sidan eggur dent å at bera tidind út til lesararnar. Ein fremsta orsøkin er at blødini i dag yvirhøvur eru væl betur fyri vid tad eisini nu er teknikki enn tå, at starv burtur av at vera blað og tidindamadur. Tá í tíðin Jdu teirra orku í at tað blað, ið teir poli tiskt hildu seg til. Og tað bar samstundis við sær, at poli sty tiska skrivingin í alt ov stór an mun domineraði teig arnar og tað merkti oll blødin Nú er tíðin broytt avger So at skilja, at tað í flestum forum eru menn y kvinnur å um tykkara keldur, sum úlvur á skóg, skrivar Eiden ið hava valt sær journalistikk sum livsstarv, ið skriva blød Ini, MOoNg av teimum harum framt hava holla útbúgving Kanska verður framvegis gjørt ov nógv av tí politiska í sunimum partapolitisku bløðunum, men yvirhovur er u esaravanirnir Drovttir fólk krevja i dag annað og politiskt ífyll. tey meiri enn vilja hava, og eiga eisin uppá at fáa eina objektiva og best møguliga tidind 1 enastu, bæð la og sjónarmið Eiden Miller free lance uttanlanda. Men sum eg nevndi í inn- ganginum, so eru bleðini í dag eisini betur for fyri at veita eina slíka service: tann tekniska menningin hevur sett djúp spor síðani heims- kríggið seinna hasaði av. Bloðini sjálv flestu eru før fyri at gera allar fotomyndir, og hevur hetta ikki minst týdning í lokal-reportasjuni. Offset hevur vunnið fóta- festi, telex er vorðið vanligt, so at fesk tíðindi kunnu flyt ast heim úr útlondum o.s.fr Tá eg byrjaði vóru uppløg- ini hjá føroyskum blødum smá yvirhøvur, at falsa við hond til langt út á náttina var vanligur kostur, blaðmenn inir noyddust haraftrat sjálvir at greiða alt lýsingartilfar bæði í telefonina og á annan hátt: alt. hetta var arbeiðið, sum í dag vildi verið óhugs andi á nútíðar føroyskari blaðstjórn Men tað er ofta alt annað enn takksamt at vera for oyskur blaðmaður, knýttur at politiskum blaði, sum øll tey føroysku meiri ella minni eru við fáum undantøkum Ti feroyskir politikkarar, uttan flokkslit, spara so sanniliga ikki blaðmenninar Framhald á síðu 8 AAC Te A A GR en EU A Í i É