leygardagur 25. juli 1981síða 5

DN SOSIALURIN Vent í holuni í Mikladali: Kommunan keypir Bygdaráðið í Mikladali ætlar at keypa eina treð og stykkja hana út. Mett verður, at átta 550 m* stór grundstykki fáast burturúr geðri, sum er einar 5000 m? til støddar. Treðin liggur 200 metrar sunnanfyri bygdina og bygdaráðið ivast ikki í, at ørd til sethús hon fæst til keyps. Tveir triðingar av treðni er ogn og ein triðingur kongs. Á hagastevnu í Mikladali seinasta leygar- dag samtyktu teir eigarar, sum mettu, einmælt at selja. Samráðingar hava ikki enn verið við Jarða- ráðið um keypið av kongs- jørdini. Bygdaráðið roknar vid at fáa treðna fyri 65.000 kr., ella 13 kr. fyri m*. Mikladalur er farin at vaksa aftur, nú bergholini eru liðug. Seks nýggj set- hús eru antin í gerð ella fara í gerð í næstu framtíð. Eitt sethús bleiv bygt fyri fáum árum síðani og var tað fyrsta nýggja húsið í bygdini í 40 år. Nógvir turistar Arbeitt verdur nu vid at gera vegin millum berg- holsmunnan og bygdina lidnan. Koyrandi er millum > Mikladals og Husar. I hvussu so er tveir bilar eru keyptir til Mikladals. Teir standa i Klaksvik og bida til veg- urin er asfalteradur. Nógv ferðafólk hava verið við tjaldi í summar, einamest sviar. Húsið, sum Dansk Vandrelaug hevur í Mikladali, hevur eisini verið dúgliga vitjað. Teir hava ikki gjert nógv av at fara eftir lunda í summar. Onkur hevur verið tveir dagar. Annan dagin fingu teir 550 lundar. Síða 5 Diskoklubbarnir á bygd eisini steðgaðir Tað eru ikki einans diskotekklubbarnir í Havn, sum nú ert i vanda eftir avgerðina hjá Tórshavnar býráð månakvøldid. Avgerð in kemur at raka allar diskotekklubbar í land- inum. Fútin sigur, at mugu vera um alt landið skjótt, hann fær áhei anina frá býráðnur Havn, verður steða tikin til, hvussu fram skal farast í málinum lvaleyst verða disko- tekklubbarnir spurðir, um teir ynskja at sekja um loyvi at hava al mennan dans. Og tá sjálvandi undir teimum treytum, sum eru galdandi viðvíkj- andi stuttleikaskatti, halgidagslóg og helis- viðurskiftum. Fútin sigur, at leg- reglan fær nógvar klagur um, at dansurin varar ov leingi út á náttina og, at nógvur gangur er í sambandi við hann. Tað er tí ikki annað enn rímiligt at fáa skipað dansiviður skiftini soleiðis, at tað bert verður almennur dansur Eftir, hvat skiltist av býráðsfundinum mána- kveldið, so hevur leg- reglan ikki rættiliga hættað sær at gjert nakað við hesi viður skifti. Men nú skuldi ligið betur fyri henni, eftir at býráðið hevur heitt á hana um at gera nakað Nýggj arbeiðspláss: keramikkverkstød Menningargrunnurin fingið drúgva frågreiding um kera- mikk, støðuna í dag og framtidarmøguleikar Alt bendir å, at eisini i Føroyum verður arbeiðs- loysi. Tí má eitt handverk, ein teknikkur, sum, í hvussu so er fyri ein part, kann brúka feroyska ráveru, sjálvsagt hava serligan áhuga. Hetta sigur Frans W. Serensen í eini frágreið- ing, hann hevur gjert um framtíðarmeguleikarnar hjá keramikkframleiðsluni í Feroyum. Frágreiðingin er gjørd fyri Menningar- grunnin, partvíst eftir áheitan frá Íðnaðarstov- uni. Frans W. Serensen er keramikari og arbeiðir á keramikkvirkinum í Hvalba. Hann sær stórar meguleikar í framleiðslu av leirverum her á landi. Bæði sum handverk og íðnað. Vit kunna framleiða t. d. kannur, vasar, lamp- ur, borðiskar, flísar, eld- fast tilfar til skorsteinar og í. Í, tigulsteinar, kakkul og leir til fólka- skúlarnar og kveldskúl- arnar at brúka í keramikk- undirvísingini. Ætlan Men tað letur seg ikki gera eftir einum degi at fáa slíka framleiðslu í lag. Tað tilfar, sum finst í Fer- oyum og, sum kann brúk- ast sum leir, er soleiðis háttað, at tað krevur eina ávísa góðsking fyrst. Frans W. Serensen sigur, at tað krevur bæði tíð, pening og vitan at uppbyggja eitt handverk, har bert góðskingin av rá- veruni er so tidarkrevj- andi. Og tá hetta er nýtt, krevur tað eisini gransk- ing: framleiðslu og savnan av nýggjari vitan. Tað hava í Feroyum ikki verið nóg nógv fólk nóg leingi til, at eitt yvirlit er gjert yvir royndirnar higartil og framtíðar- meguleikarnar, sigur Frans W. Sørensen. Tí heitir hann á Menningar- grunnin um at góðtaka, at ein ætlan verður gjerd. Uttan eina slíka ætlan fer tað neyvan at bera til hjá tí alment stuðlaða privata initiativinum, metir hann. Og sjálvur hevur hann eitt uppskot til ætlan. Fyrst, sigur hann, skal verksstaðið í Hvalba virka betur. >Ég havi fyrr skotið upp, at Menningargrunn- urin yvirtekur verkstaðið fyri síðani at leiga tað út fyri eina so lága leigu, at tað ikki hevur hall. Sam- stundis skal fara fram eitt ávíst granskingararbeiði. Hetta skal vera treytað av, at ein frágreiðing verð- ur skrivað, soleiðis, at landið og aðrir keramik- arar fáa gagn av teimum royndum, sum verða gjørdar«, skrivar Frans W. Serensen í frágreiðing síni til Menningargrunnin. Utbúgving Víðari verður í frágreið- ingini mælt til, at Lista- og handverkaskúlin á Sandi verður útbygdur við einari keramikkdeild av somu stedd sum nú- verandi textildeildin. So- leiðis sum steðan er hjá verkstaðnum í Hvalba, kann neyvan blíva talan um at útbúgva nakran har. »Fyriuttan at skapa eina nýggja feroyska útbúgving, kann hetta skapa góðar meguleikar fyri gransking av teimum keramisku meguleikunum í feroysku ráveruni. Í fyrstani samtidis við undirvísingini, seinni sum ein partur av henni, stendur í frágreiðingini. Verður keramikkdeildin veruleiki, hava vit um 3—4 ár fólk, sum sjálvi kunna seta á stovn verk- steð og undirvísa í skúl- unum. Samstundis er fingið greiða á, um áhugi og tekniskir meguleikar eru fyri at fáa í lag onnur sleg av keramiskum virk- semi. Tá granskingarnar á skúlanum hava víst, um leirið og tuffið kunna brúkast sum steinkers- ella leirkersdeiggj, kann framleiðsla av hesum vera í Hvalba ella í sambandi við Lista- og handverka- skúlan. Nú skuldi eisini verið meguleiki fyri íðnaðar- framleiðslu til feroyska marknaðin. Frans W. Serensen sigur seg tó ikki hava so stóran kunnleika til íðnað- in og tí hevur hann sett hann seinast í ætlanini. Men, sum hann endar frá- greiðing sína, tað er iva- leyst at tríva í longu nú og tá tað er gjørt, vita vit nógv meira um, hvussu vit skula fara í holt við íðnaðin. Nevnd kannar tervin Martin Djurhuus, skrivari hjá Menningargrunn- inum, upplýsir, at tann 22. apríl í ár setti Landsskúla- fyrisitingin eina nevnd at kanna tervin á einum lista- og handverka skúla í Feroyum. Vasi gjørdur í Hvalba. Framleiðslan á verkstaðnum fylgir ikki við eftirspurninginum. Tá havt verður í huga, at framleiðslan kann gerast nógv betri, bæði hvat viðvíkur útliti og styrkleika og, at verkstaðið ikki hevur troytt allar møguleikar, so skuldi tað verið marknaðargrundar lag fyri eini útbygging. sigur Frans W. Sørensen. Hann vísir eisini á, at tað finst ein stórur »lokalpatriot iskur« marknaður, sterk tollverja og vaksandi tal av ferðafólki Henda nevndin skal m. a. taka steðu til, hverj- ar lærugreinar skúlin skal hava. — Tað er einki at ivast í, at ein keramikklinja verður við í einum slíkum skúla, sigur Martin Djur- huus. — Eg havi hoyrt, at menn å Tvøroyri og i Sandvik hava i hyggju at fara undir framleiðslu av flísum o. tl. úr feroyska leirinum. Royndir hava víst, at blandað vid basalt- mjeli fáa vit 1. floks bygningssteinar, flísar o a. úr leirinum. Men hetta krevur aftur, at vit mugu vita t. d. á hvenn hátt okkara leir tekur við litum og, hvussu tey ymisku slegini av royðugróti hava roynst til glasur. Her hevur Frans W. Serensen gjert eitt stórt kanningararbeiði, sum nú er til skjals hjá Menning- argrunninum, sigur Martin Djurhuus og leggur dent å, at grunn- urin altíð er til reiðar at veita fólki, sum koma við einum skilagóðum hug- skoti, hjálp