mikudagur 12. august 1981síða 2
‹ fyrra síða allar 12 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Síða 2
Tríggir alspentir laksa-
fiskarar í Leynarvatni —
Hans Joensen, Johan
Olsen og Dieter Ferber.
Myndin er tikin í august
1979, tá enn nógv var til
av laksi
SOSIALURIN
| Skålafirdi er laksastovnurin so at siga oyddur av rånsveidu!
Jieter hevur ein laks å og roynir at lirka hann inn
Fyri stuttum jåttadu tveir seg sekar i råns-
veidu eftir laksi í Leynum. Fútin skal nú
taka støðu til hetta fyri bæði land og sila-
veiðumenn álvarsliga mál. Sosialurin
hevur havt eina samrødu við Hans Joen-
sen, nevndcrlim í Sílaveiðufelagnum, um
støðuna hjá feiagnum til hetta málið, um
støðuna hjá laksi og sílum og um tað
gagnliga arbeiðið felagið ger.
Politiið hevur enn ikki tik-
ið stødu til, um ákæra
verður reist móti teimum
monnunum, sum beint
eftir ólavseku játtaðu seg
sekar í at hava krekt laks í
Leynum. Politifrágreiðing
er skrivað og er handað
fútanum til stødutakan.
Tað vóru límir í Síla-
veiðufelagnum, sum komu
fram á ein mann, sum
krekti laks í ánni millum
Leynarbygd og Leynar-
vatn. Hesin slapp tó til
rýmingar, men varð kort-
ini meldaður til politiið.
Eftir mannin lógu trígg-
ir laksar og ein dorg við
stórum pilki undir. Í
einum hyli í laksatrappun
um sóu sílamenninir særd-
an laks ganga.
Tá politiið tosaði við
meldaða mannin gav hesin
upplýsingar um annan
ránsveiðumann. Tá poli-
tiið metti upp hjá hesum,
vísti tað seg, at hann
hevði átta laksar í frysti-
boksini. Undir politifor-
hoyrinum segði hann seg
hava krekt yvir hundrað
laksar tvey ár á rað. Í fjør
krøkti hann 35 og higartil
í ár hevði hann fingið 20.
Fingið fleiri
ávaringar
Í hesum sambandi hava
vit havt eina samreðu við
Hans Joensen, sum er
nevndarlimur í Feroya
Sílaveiðifelag.
Hans Joensen metir, at
Sílaveiðufelagið avgjert er
sinnað fyri, at menninir
koma fyri rættin og sleppa
at gjalda fyri ólevnaðin,
teir hava framt í Leynum.
— Sjálvandi var tað ikki
okkara ynski, at tað skuldi
enda við, at menninir
vórðu meldaðir. Hóast vit
í sílaveiðufelagnum hava
givið teimum ávaringar í
fleiri ár, góvust teir ikki
við krekingini. Og tí
noyddist tað at enda við,
at menninir vórðu meld-
aðir til peolitiið, sigur
Hans, og vísir annars á, at
Sílaveiðufelagið hevur
roynt at steðga kreking-
ini, við at limir í Sílaveiðu-
felagnum hava hildið vakt
nátt sum dag ta tíðina,
laksurin gongur niðan á
vatnið. Hesum ætlar fel-
agið at halda fram við.
Kreking ein orsek
til, at laksurin er
minkaður
Meta tit í sílaveiðufel-
Krøkingin óivað minkað
um laksin á vøtnunum
agnum, at tann nógva
krekingin er ein orsekin
til, at so lítið hevur verið
til av laksi á vetnunum
seinastu árini?
— Tað, at menn hesi
seinastu 5-6 árini hava
krøkt óvanligan nógvan
laks, ferir sjálvandi við
sær, at stovnurin verður
fiskaður niður móti null-
punktinum — og tí kemur
lítið undan. Eg meti, at
krøkingin er partvíst
orsek til, at so lítið er til á
vetnunum í dag.
— Heldur laveiðufel-
agið ikki, at fiskiskapurin
á opnum havi eisini er
orsek til minkandi negd-
ina av ladsi, sum kemur
niðan á vetnini?
— Sjálvur haldi eg, at
ein stórur partur av okk-
ara laksi verður fiskaður
norðan fyri Føroyar. Eg
haldi, at hesin fiskiskap-
urin hevur ført til tyduliga
afturgongd vid laksinum å
vøtnunum.
Rånsveida dripid alt
lív á Skálafirði
Eitt dømi um at laksurin
Þ